6348 resultaten.
is dat niet zonde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 ik weet natuurlijk
eens vindt iedereen
vrijheid in eeuwigheid
aan de overkant van de tijd
ik besef ook
om hem te ontlopen
kun je als hij komt
niet je koffers pakken
natuurlijk begrijp ik
dat waar uit vier streken
de laatste wind blaast
ook jouw steentje vallen kan
natuurlijk blijf ik
na vandaag luisteren
de shake rattle and roll…
Bekentenis! ; van een kind, van een man!!
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
697 door kinderen; 7 jaar
door die verzoeking van een pedoseksueel; 10 jaar
door die opmerking van een maatschappelijk werker, 14 jaar
Ik was een zeer spontaan kind
gek op alles en iedereen, onderzoekend
me nog zeker niet bewust van de erfzonde
maar wel opgroeiende in een gezin
met ontkenning van seksualiteit
verzekerd door de doop van het eeuwige…
als alles zeert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 zoals eindeloos de nachten
zo van en voor jou alleen
als je zeker weet ook
dat je genoeg hebt
van het leven hier
wacht nog even toch
laat je niet gaan
want het is goed weet je
even nog te blijven toch
als de dagen donker zijn
meer nog dan de nachten
omdat het zeer doet en pijn
als je zeker kiezen wilt
naar de overkanten tijd
voor eeuwig…
Vrijmoedig spreken, doet u, doe je mee!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 mensen en afwijkende meningen
niet direct afkatten, afmaken, verwensen
met de dood dreigen, schelden, zieken
pesten, spugen, slaan, in elkaar slaan
tot doodslag, moord en aanranding toe
aanranding van woorden en haar betekenis
nog erger gemaakt tot: 'vuile homo', 'vieze jood'
woorden, zinnen zijn zo gezegd, zo ingetypt
zo de eeuwige…
Protuberans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 De onrust beweegt zich voort,
eeuwig langs de gebaande weg:
links, naar rechts,
terug naar links, toch weer
terug naar rechts.
De veer staat te strak
en schiet mij te ver door
naar toen; naar
waar ik niet meer wilde wonen,
nooit meer wilde zijn
en altijd weer wind ik de veer
te strak op,
mijn tijd kan het niet duren.…
ONBEZONNEN OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 de onsterfelijke adem
die hier rond mag zweven
de grote werken der vorsten
van de Russische letterkunde
regeerders zetten zich
rondom de vreedzame tafel
waar vraag en voorstel op dansen
zoeken schappelijke oplossing
bij hun samenkomst
moge de Vader van 't Heelal
de stille bescheiden gast zijn
daarbij de onderdanigheid
van Zijn eeuwig…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 de mij zo bekende kerk
Ik loop nog éénmaal de vertrouwde winkeltjes in en uit
Lekkernijen mee naar huis
Op de terugweg dank ik mijn jeugd en de buurt waar ik opgroeide
Ik verhaal over jullie warme liefde die mij stevige grond geeft op deze planeet
Door mijn tranen zie ik een hart met twee vlinders - ik ook van jullie
Voor nu en voor eeuwig…
De jaren vergaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
650 Je ziet je eeuwige zomer snel vervagen
Dus grijp je om je heen naar van
die schimmen
Die jij lang bij je denkt te kunnen dragen
Eerst liet ik jou aan dingen die jij kostbaar vindt nog wennen
Zelfs in je hand zie jij hem niet eens glimmen
Je zou die diamant niet eens herkennen
Ben jij nu alle jaren van je leven
aan 't vergaren
De tijd…
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw
je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment
op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen
als teken van hoop, van liefde, van leven
nu rust je in vrede, je taak is volbracht
je geest leeft voort, in elke goede daad
dank, Franciscus, voor je licht en je moed
je nalatenschap zal ons eeuwig…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 staan
hij was een man van wetenschap en rede
een politicus met visie, nooit tevreden
zijn pen was zijn zwaard, zijn boeken zijn schild
een erfenis van wijsheid, voor wie het wil
met de schrijver en de man aan de overkant van tijd
klinken zo zacht als waarheid fluistert,
zijn lessen en verhalen galmend na in het hart
waar Jan Terlouw eeuwig…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 gezien,
fabulerend langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen het riet en de dodde van de eeuwig…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Het voelt daarin als een eeuwigheid,
totdat langzaam de klanken van het licht
weer worden afgestemd op een nieuwe ochtend.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zoals golven de eeuwige
kust steeds weer omhelzen, draagt een
kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het
draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.
De lagen van mijn diepe
ziel ontvouwen zich langzaam, als sterren
in de nacht.…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk godsbeeld
schoon te schrobben
tot het bloedt
het bloed
onder de nagels vandaan
over vingertoppen stromend
in de palmen staan
blijvend, klevend aan
handen vol spijt
maar het is de tand des tijds
die als enige
eeuwig…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer,
Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans,
buiten de grenzen van iedere kans.
Niet gebonden aan vorm, niet gebonden aan tijd,
slechts verbonden door pure tederheid.
Ik leid je door dromen, naar werelden ver,
waar wij samen zweven, ster na ster.…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
428 een souvignier gris, madame
vertel het ons in 's hemelsnaam
groeit het in 't wild als knolrapenras
is het in kassen gekweekt bolgewas
ik zocht het met mijn diabolische oog
dat op het oude vertrouwt, analoog
in flora's van medici en florentijnen
in graven der doden op de apennijnen
de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen
voor eeuwig…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 zonder liefde
een weke illusie raakt de vloed die haar
transparante barrière in een schemerrijk
offensief laat vertalen in één zin
“ ze is er niet “
de leegte is een verwarrende obsessie
dan, het zoveelste ontwaak moment, een
plaspauze die al druppelend de nacht
in vele entr’actes de tijd voorbij
haar opstaan laat slinken en zij
in eeuwigheid…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
20 Een baken voor iedereen die durft te
dromen van het onmogelijke, de eeuwige minnaar van de breekbare, menselijke ziel.…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 Sommigen hunner liggen als bedronken,
Het was ruim véél, de wijn uit déze kan,
Hun arme lijven werden volgeschonken,
Zij dronken zich de eeuwigheid daaran.
Eén hunner ligt verdwaasd omhoog te turen,
Een ster staat op zijn blauw glazuren oog,
Het zou wel eeuwigheden kunnen duren,
Voordat dit open turend oog bewoog.…
oratorium van de homo sapiens
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.113 een verkrampende douw
en Andro zo wezenbloot
in een armzalig heldendom goot
o, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld
zie hier, de Geworpene
willoos, door driften
voortgedreven
om een weg te gaan langs
zogende borsten
en beschermende handen
uit het eeuwig…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Ze is eeuwig bang
voor haar grote Werkgever.
Daarom straalt ze dag en nacht.
Rood is haar kracht.
Geel haar beminzaamheid
Oranje haar koesterende liefde.
En als de zon dieprood aan de hemel schijnt dan heeft ze een hevig verlangen.
Het is een stille ster.
Ver van alles wat we kunnen begrijpen.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Aan ene stille vliet gezeten
Waar 't avondrood mij zacht omschijnt,
En langzaam aan de effen hemel
In telkens bleker stralen kwijnt,
Denk ik de jaren, die verdwenen
Als de eeuwig voortgestuwde baar
En tranen zwellen in mijne ogen,
En treurig eenzaam zit ik daar.…
Vuur van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 'k Opende toen
het raam
de zilte ochtendbries zocht toen slechts jou
Jij sliep, genoot jouw dromen
na een nacht van liefde
Een dag- en nachtevening, de equinox
die ik slechts globaal
mij herinner, terwijl
jij gedetailleerd
mij elke liefkozing voorspiegelt
die wat jou betreft
in eeuwige
herhaling en
aangenaam tempo voorbij had mogen…
Altijd dichtbij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
154 Morgen raakt de tijd jouw naam opnieuw,
een datum die blijft fluisteren in ons hart.
Hier beneden zouden we kaarsen branden,
vieren dat jij al vierenveertig lentes droeg.
Maar jij woont in die stad boven de wolken,
waar dagen geen einde kennen
en licht nooit dooft.
Toch ben je hier.
In elke adem van de wind,
in elke stilte tussen onze…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 veegt de wind langs de hellingen omhoog
naar de toppen der heuvelen, zij staan daar rustend en stil
Dood moede heuvelen in nevelen gehuld
uitziend naar de morgen die God geven wil
Zacht waait de wind over berg en meer
kust heuvelen en bergen, in tederheid
Koesterend de toppen der bomen om dan
met wolken reizend langs de Hemel
met U in eeuwigheid…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Jij bent de evoluerende blauwdruk
van het eeuwige al
en als soeverein heerser ook
wáák je over oorzaak en gevolg.
Treft jou ook schuld
of is boete niet jouw deel?…
Koren op de molen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 Dissonantie, verschillende belangen
Vurige strijd, geen water bij de wijn
Alsmaar weer, voortdurend, eeuwig
Gelijk de Culturele Revolutie
Totale destructie, vernietiging, pijn
Excuses achterwege gebleven
Niets van dat alles.…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 Of is er, naast het allerdiepst gevoel van de spijt,
nog een sprankje hoop voor de onbekende eeuwigheid?
Ik weet het niet, maar jij, je zal 't straks weten,
en al wat je achterlaat, zal je spoedig vergeten.
Ik zal, vertwijfeld, in 't ongewisse, achterblijven,
en uit pure gewoonte een gedicht voor je schrijven.…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 begint
De schade is enorm
diepe geulen, dikke ogen en gevlekte huid
maar als altijd na zo’n tranen storm
ook opluchting want al het verdriet is er uit
Maar het stuwmeer zal zich snel weer vullen
met verdriet van allerlei
en na verloop van tijd zal zich er wederom een storm onthullen
dan komt al het opgeslagen water weer vrij
Als een eeuwig…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 vandaag en eeuwen terug
verrijzen werken nog langzaam
en verzekert niemand
zich tegen iemand
deze waanzinnige
werd uiteindelijk geveld
door een regen van steen
net nadat de laatste
zijn thuis vervolmaakte
ik hoorde dit verhaal
bij zijn kribbe en zijn graf
waar een hemels lichte lach
echoot tussen het gesteente
en danst met de eeuwigheid…