9414 resultaten.
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zag onze beelden
verblikken nog
verblozen tussen
de resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand…
Ieder beetje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Ieder klein beetje,
al vraag je soms hoe,
op ons blauwe planeetje
ieder beetje doet er toe
Die paar woorden
in dat spannende verhaal
Een paar akkoorden
maken een lied speciaal
Die paar simpele lijnen
in een schilderij
Ieder grassprietje
in een wei
Iedere groene bomenlaan
Iedere druppel water
in de oceaan
Ieder beetje, nu en later.…
Alles kan, niet alles moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 koffiekan
theekan
waterkan
stroopkan
pekan
jerry kan
ook besmetten kan
tja, alles kan
en ook niet
betekent dat dan
dat je persé
koffie gaat zetten
thee lang zal trekken
water laat lekken
met stroop wilt pekken
noten gaat snacken
de neus moet bedekken
om achterdocht te wecken
de mondkapdealer's kas te spekken
en formatietijd…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 Wat weemoedig opgestaan,
een depressie lijkt te komen
ik voel het aan mijn ogen
dus laat ik 't water stromen
Geen blije dag in 't verschiet
en de stilte laat me varen
ik zie het niet meer zitten,
voel me gevangen door de jaren
Starend naar mijn kerstboom,
wat flikkeren die ledjes raar...…
Lelietje-van-dalen
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
609 Hun geur bedwelmt mijn gevoel,
als water zo zacht en zo koel.
Lelietje-van-dalen de taal van romantiek,
wanneer je kijkt naar is het zachte muziek.
Een fluistering, een streling voor heel even,
maar ook voor het echte ware leven.…
Veul
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 Na enige felle regenbuien en zandstormen in mijn brein heeft het zwaar vervuilde woelende water de beddingen der winterdijken in mijn hersenpan verlaten. Poëzie is een daad - Remco zei het al - gelijk het snelsonnet van Bart Adjudant van vandaag.
_______________________________
VEUL
Hoe is het Meusewater thans
in Luik?…
Decorstuk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Op de foto zie je niet
dat het water stil staat
en kun je denken
dat de zee het land al bijna
genomen heeft en het huis
binnenkort weg zal drijven
Een mens moet nu eenmaal
andere standpunten innemen
om iets te weten te komen
en in de wereld te blijven
leven, niet in schijn, decor-
stukken van de eigen fantasie
leeg, tenzij acteurs…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
Kostgangers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Volle treinen in de nacht
staan stil tussen fijnstraal
De grasdijk schommelt wat
Het water zucht
golfjes over het spoor
Ganzen soppen rond
Vaarwel Atlantis
Vaarwel watertuinen
Dankjewel, het ga je goed
We vliegen uit
de aarde ligt open
Waarheen, waarheen?…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Doden droeg naar later
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik voelde in een
vlagend licht touche
op mijn huid jouw
verhalen dwarrelen
in het gaan
van het ene huis
naar het andere land
in talloze talen
van ijzig dun
tot dampig warm
beklampend op de borst
tot siberische vorst
ben meegevoerd
door chaotisch
golvend water dat
doden droeg naar later
met de vlucht van storm
naar orkaan en…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als reusachtige zeearenden
landen en elkaar begroeten
kakelen hoge opgewonden
klanken over het water
naar de ondergaande zon.…
VIEREENHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
542 In verhalen over
Tom Poes en heer Bommel
komen soms plotseling
kleine geesten voor de dag
wier bijstand wordt gevraagd
met een korte toverklank
deze wezentjes behoren
toe aan lucht grond vuur of water
helpen wie hen oproept
meteen vol overgave
de domme zieltjes
glanzen van werkdrift
voeren klakkeloos
hun opdracht uit
zowel zegenrijke…
Echo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 Zij is er voor mij denkt hij
en ik voor hem hoopt zij
volgt zij hem, hoort hij haar
smachten even maar
of blijft het slechts
een pure illusie
beiden empathisch
en hoogsensitief
platonisch poëet
narcistische nimf
badend in zuivere
bron van koud water
verwarmende woorden
van liefde, idylle
waar enkel haar blauwe
vlinders…
Todesruhe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 dat een reus moest baren
Een hele hotemetoot was hij geweest
Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan
Een naakte dame gehuld in bontjas
Bezag de ellende die hem eens was
En is met de stervende aan de slag gegaan
Hem opvangend als een paling in een fuik
Hulpeloos terugkerend in haar buik
Was zij de geruststelling van de dood
En het water…
Laetatus sum
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
642 Overdag zal de zon u niet steken
en de maan evenmin in de nacht
mij was dit niet eerder bekend
Zo staat het in Psalm 121
ik hoorde het bij Monteverdi
Laetatus sum: ik ben verheugd
Licht reflecteert in het water
van bergstromen vloeiend en snel
wat ergens als gletsjer begon
wordt een Mondscheinsonate
en later
een langzame brede rivier…
Holland schilderachtig.. op zijn mooist
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.871 Omsloten door waterrijke natuur
leidt het oude pad naar een hoeve,
een lofzang dreigt verloren te gaan
veranderingen ongewild meedogenloos
kaatsen weerbarstige wolken in ‘t water,
evenwel omfloersen ze de lucht
mede tot bedaren
al eeuwen met penseel gevangen
staat de tijd onwerkelijk lang stil,
toch zowel sierlijk als onbewogen
schilderen…
Mannen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
732 De eerste man
die leerde me iets over jaloezie
Een ander,
de rest kokend water uit de ketel te gebruiken voor de afvoer
Een derde
schreef met mij verhaaltjes,
waarin we nu
nog weleens verdwalen
Dan iemand
die me ‘t wandelen
leerde met de wandelsite
Toen moest ikzelf
een lieve man
iets leren over jaloezie
en hij mij…
LUZERN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
192 Luchtstromen boven
het Vierwoudstrekenmeer
worden licht samengeperst
binnen hoge rotswanden
dalen gedwee
op het wijde water
schenken heilzame adem
aan de stad vol oude pracht
en krachtige toekomstbloei
geven op het wijde plein
hoge bonte bloemenzuilen
de wenkkracht om overal
in steden en langs de oevers
steeds meer te ontdekken…
Om mij tot woning te zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
282 In de keuken zet jij
water op, kopjes klaar
de ketel zingt, de thee geurt
en ik kijk wat rond, streel
het fluweel van de divan
denkend aan het gladde laken
op jouw bed, aan de zachtheid
van jouw matras en mijn lichaam
dat zich naakt als mijn hand
daarop uitstrekt
Als het dan maar niet zo is
dat jij verliefd op me wordt
en we ons gaan…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 die
als wolken over
de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van je twijfel
van steen en water…
Waar het op aan komt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Het leven met water
kwam tot een krachtmeting -
vele jaren later beslecht.
Waar je van afhankelijk bent,
kan je soms de kop kosten.
Die waarheid wordt een keer
een niet te vermijden hoofdgerecht
die beslist moet worden gegeten...
Kauwen, bijten, en slikken bepalen
de waarde van 'Dat wij leven'.…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Ze ademt uit wat eeuwen zweeg,
en zinkt waar water wegen kreeg.
De zee verruimt haar zilte grens,
verslindt de koude zonder wens.
Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.
Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.…
Ballerina
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
241 Het meisje keek naar mij
toen ik binnenkwam
Haar ogen volgden
mijn langzame passen
mijn hoge knieën en
zwaaiende wajang-armen
Als een kantoorballerina
uit het Departement van Rare Loopjes
bood ik haar een glas water aan
Daarna nam ik haar hand
en trok ik haar op
Ik sloot mijn ogen
liet mijn tong, mijn stem
mijn spieren en mijn gewicht…
Ze schrijft
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
311 De dichter is vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog
ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water
stranden blote voeten
nooit…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in grijze ruis
wie zal nog spreken
zoals water…
MOERASSPEL
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 Het zwarte hagedisje
vroeg uit zijn winterslaap ontwaakt
scharrelt traag en verdwaasd
over de koude grond
naar het gele pluimgras
bij het grijze heideven
aan het troosteloze water
wacht een schoon wit gevaar
roerloos staat de zilverreiger
loert met strakke blik
de kleine fijne maaltijd
die zichzelf aan kan bieden
komt steeds dichterbij…
Kruiper
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
249 het groene gras groeide grootser dan gister
water uit de hemel daalde traag neer op het veld
en de oevers van de milde meander
had gestaag iedere druppel geteld
stoffig was wel het zandpad waarover ik liep
het zal dagen kosten deze droogte te vergeten
ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep;
ben je al door een adder gebeten
het is sporadisch…
fotosynthetische praaldans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
211 Ik heb nooit begrepen waarom
een watermolen geen wieken heeft
want dan zou het de wind
een handje kunnen helpen
om de bladeren van bomen te laten ratelen
waar ik dan bij wegdromen kan
met mijn voetjes bungelend in de beek
die op zijn beurt in gang gehouden wordt
door het draaien van het rad
dat meelift op de wind
zodat het water gezwind langs…
'T IS GEEN FEEST VOOR HET BEEST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
194 En dan duidt mijn man
op onze bruinharige hond
onze labrador van 10
Mika met z'n lieve snuit
hij loopt nu met hem buiten
als het maar even kan in de schaduw
hondenbakje water mee
en natuurlijk veel in de zee
rennen doen ze met mate
het zijn doorgewinterde maten
dus ook in de zomer met hittegolf
wordt er geen balletje gegooid…