6820 resultaten.
Kale plekken in de kast
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.323 Kaartjes, briefjes, foto’s:
De herinnering aan seks in het hokje op centraal.
Zij spreken Engels, Duits noch Nederlands.
Verzonnen ooit een eigen taal.
Kasten afgeladen vol
Met plukken haar
En souvenirs
Van verloren gewaande vrouwen
Gezien met lede ogen,
Lege ogen.
Hadden zij de dans ontsprongen
Dan was er nooit echt gedanst.…
dagen van nostalgie en op een nagenieten van het vrijen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
686 af en toe neem je de baan
terug uit een richting die nog
verder van je afstaat, zomaar
soms zijn het gewoon demonen
die het verleden willen inhalen
jij liet je haren knippen
en ik liet het gewoon wapperen
zelfs mijn handen wou ik wel
eens fictief branden
zonder al te veel pijn achteraf
want het land is vruchtbaar
op een huid van herinnering…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 De golven spoelen rimpelend aan
Het water vult de stenen mazen
Elk poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water…
voeten in het zand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.355 Mijn voeten aarzelen soms,
Ik wacht op je,
Ben niet ongeduldig,
Thuis wacht dadelijk
Een glazen potje met herinneringen.…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 Iets met vlinders en een rimpel om je mond,
dat herinner ik me vaag, het cirkelt maar rond.
Net als vlinders en een blauwe maan,
waar komt het toch in godsnaam vandaan.
Waar gaat het toch in godsnaam naar toe,
ik kan niet meer klimmen, ben te moe.…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 verticaal gebit
met een massief torso ter platten van het panorama, het wil wel eens krommen
de wereld verkleinen brengt het tot dimensies van geborgenheid
belichaming van ontgrendelen van het willen kunnen
het fiere zwellen van aderen op de onderarmen
en ergens in de nok
een houten vliegwiel
tegen het voortschrijden van de dagen
en ter herinnering…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Met mijn gave beschilder ik haar tot herinnering
vermeng de kleuren zodat gevoel kan wederkeren
aan zwart wit heb ik niets, behalve een helder zichtveld.…
onafgesloten
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.387 Een vluchtige kus op mijn wang
Je raakt mijn arm aan
Net iets te lang
Een golf van pijn
Schiet door mijn ziel
Ik herinner me waarom ik voor je viel
Na elk bericht stokt mijn adem
Voel ik een duidelijke pijn
Dat iets wat zo mooi begon
Al weer zo snel over moest zijn
Mijn hart staat nog open
Een onafgesloten gevoel
Onzekerheid over wat…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 Jaargetijde, een verstrengeling van oudzijn en smart
onuitwisbare herinnering, inkepingen van het hart.
vallend de droge bladeren..goud de rand.…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 vierhoekige laden in koloniaal
dragen elkaar van onder naar boven
elk draagt een ovaal slot van staal
dat herinneringen beschut tegen beroven
ze zijn als mijn opgebouwd geheugen
iedere ruimte gevuld met ontweesde dracht
ongeacht de kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde…
- Sluikstorten -
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
570 laat de eventuele vinder in het ongewisse
informatie,
over intelligente detectie
kijkt naar het leven met een knipoog
lezersbrieven met ontzetting bekeken
herinneren zich nog de schokkende beelden
opgehaald in het eindstation
onmogelijk om daar nog binnen te geraken
terwijl de pelgrimstocht noodzakelijkerwijs
goud raad vroeg aan…
Zonder jou
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
1.329 rust gaat verstoren
Beter blijf je weg
ver van mij vandaan
Je hebt me zo gekwetst
Ik kan het niet meer aan
Beter blijf je weg
tot ik mezelf weer ben
De vrouw die ik eens was
mijn eigenheid herken
Beter blijf je weg
Ik moet nu door de pijn
Doorbijten en vechten
en zonder jou.. te zijn
Beter blijf je weg
zie ik je niet meer
Herinneringen…
De geest-afdruk
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
552 Als bij opgroeien en ontwikkeling
herinneringen met negatief gevoel opwellen
blunders in het verleden
onze hoofden schaamrood kleuren
is dat het signaal dat zich normen vormen
en we volwassen worden
Als we tijdens opvoeding de trant
van onze nederige herkomst voortzetten
omdat we niet beter weten
slijten we corresponderende ‘beddingen…
Aangeraakt in vriendschap
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.919 waar Peter
er was een dag dat we elkaar aanraakten
in zuivere vriendschap
bij het lezen van een gedicht
zomaar vanuit het niets
de erkenning de herkenning
warmte genegenheid
en dat wederzijdse gevoel van vrijheid hebben
we vonden nog een zielsmaatje
onze voetstappen door Amsterdam
zou men ze kunnen tellen
de babbels, de glanzende herinneringen…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in de zakdoek van het
bestaan om vrede te sluiten
met wat ik zie, allang niet
meer voel, zelfs de namen
bij gezichten verbleken,
bijgezet in de nissen van
het tijdgewelf, wat aan
tastbare zinloosheid de zin
ontleent, geplaatst in de
mortuaria van herinneringen…
bloemen in je hart
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.878 wanneer ik dood ga
hoop ik dat er bloemen
groeien in je hart
ontsproten uit de zaadjes
die ik door de jaren heen geplant heb
en nu ontkiemen
door het water van je tranen
wanneer ik dood ga
hoop ik dat er bloemen
groeien in je hart
en dat het bol staat
door een explosie
van geuren en kleuren
die jouw herinnering aan mij verbeeldt
wanneer…
Beste tijd.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
675 Was ik verdwaald in de verkeerde herinneringen?
Struikelend vond ik mijn weg,
in diepe voren, door donkere karresporen
Van opgeven wilde ik nimmer weten,
dat was mijn eer te na.
Ik wist wel beter, -en ik wist het zeker-
tot ik besloot: mijn beste tijd moest nog komen.…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Herinnering
die even spartelt in het water en
verloren gaat. Grijsbruine golven die
hun naam niet zijn. De kamparts Tijd.
Rivier, stroom achterwaarts. Steen,
wordt weer vuur. Lucht om mij heen,
wordt lichaam dat mij draagt en
troost. Geheugen, val uiteen.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen', 1991.…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg
pluk deze nacht de sterren schat
zacht zoals klaprozen soms een herinnering…
moeder aan kind
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.082 De tijden vergleden
en nu in het heden
ben ik nog slechts een schim,
met een vage herinnering.
Kijk mijn kind, kijk in mijn ogen
zo oud en leeg en heb mededogen
met deze vrouw die je moeder is.
Ik vraag je om vergiffenis.…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Herinneringen zijn onzichtbaar geworden,
het verleden een onbekende in mijn zijn.
Slechts flarden van beelden schieten voorbij
niet te plaatsen, onherkenbaar voor mij.
Maar ergens, diep daar benee,
voel ik ze wroeten, klauwen, knagen.
Hoor ik ze roepen, schreeuwen, huilen,
“Luister toch naar mij” !.…
Een doel verder...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.283 In alles kwam plots verandering,
dit was niet mijn ware levensdoel,
dat liefde en fun wilt bezegelen,
afstand nemen, enkel nog herinnering.
(het enige wat constant is.. is verandering)…
Als een litteken aan de wand
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
926 nek
Dronken van verdriet
maakte hij de knieval
voor het kille doodsbed
toen zijn lichaam er ontheemd lag
en zijn ziel werd ontkleed
In verlatenheid ontfermde het licht zich over hem
met de wassende tranen van zijn vriendin
die de hemel rood schreide
En waar hij nu nog voortleeft
in zijn geesteskinderen
woont hij in menig herinnering…
Jij bent een wereld op zich
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.455 zijn
heeft zijn deuren voorgoed gesloten
en in ieder beeld dat jij van haar schept
leeft zij onverstoorbaar voort
Jij zucht
en tilt jezelf
naar een volgend moment
naar een breekbaar monument
een hemelgewelf
een “vlucht“
naar een nieuwe werkelijkheid
waarin zij weer tot leven komt
waar er een stille plek is om haar
in een herinnering…
In Tweede Dimensie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 krom
vastgelegd verleden
met gerimpelde randen
in ogenblik van ratio
gevangen in tijd
sluimerend en vergeeld
trekt het leven aan mij voorbij
blijven gedachten verborgen
in een wazig stilleven
hoe intens was mijn bestaan
waarin alles een eerste keer
weer heel dichtbij
zijn de gesprekken van toen
een lach zonder stem
geen herinnering…
Neem mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Neem mij
neem alle controle over
en beweeg je
zodat je me meeneemt
naar momenten
waar herinneringen geboren worden
waar tijd geen tijd kent
en waar warmte zijn oorsprong vindt
Neem mij
neem mij mee, ontvoer mij
naar wellustige gedachten
die likkebaardend verschijnen
en worden voorzien
van het mooiste laagje vernis
hoewel dat eigenlijk…
Het einde is nabij...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.853 Geniet van elke dag opnieuw,
voordat hij een herinnering wordt...…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Nu tasten wij naar verf en woord
En voeden onze herinnering
Met een gedicht of tekening.…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 De geur van die kleine blaadjes
vult nu nog mijn herinnering
en gelukkig wisten we als kind nog niet echt
hoe ze een teken zijn van dood en verloochening,
naast de vreugde van de intocht als Koning,
omdat de Man die met palmtakken werd ingehaald
heel kort daarna als een misdadiger
werd terechtgesteld
omdat Hij liefde voor iedereen proclameerde…
Golfslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 op een onvoorziene ochtend zal ouderdom
zich aandienen, gulzig als onverzadigde polymeren,
het kind in mij hecht zich nu nog aan het weinige
omdat het nog niet alles gewogen heeft,
voor reflectie is geen tijd, dat komt later wel
als de schimmen uit hun verdrinking opveren,
ik heb een soort voorbedachte haast, want
herinnering is het weinige dat…