8894 resultaten.
Sterf ik opnieuw
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.323 elke dag
sterf ik opnieuw
als ik je zie
als ik je hoor
als je dichtbij
als je ver weg
denk ik
ga..…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.660 Toekomst en ver verleden schuiven nader.
Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Klaprozen in wildgroei
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
547 Een
koude nacht deed onze
lijven samen komen
We dansten een oorlog
In landen van heel ver
Zon en maan bekeken
Onze passen van toen
Wij snel signaleerden
Klaprozen in wildgroei
Rotsformaties in stijl
Dagen vlogen in blauw
Voorbij aan de tijd die
Ons restte in 't Kanaal
(Guernsey, 1990)…
DE TIJD IS HEEN
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.332 Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier,
Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier,
En zonder u gaat al mijn liefde dood;
Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen,
Die slechts bestond bij gratie van uw wezen,
Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…
In welke realiteit leven we
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
702 Dat werd tijd
Waar op zij antwoordt: nee oen, dit is realiteit
Ik schrik me te pletter en stap uit m'n kabel-
sprookje voor zo ver dat kan
En zie het nu ook cnn breaking news
Als dat maar goed komt dat gebeurt in de film toch ook
Ik hoop het van harte
En mijn medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers in japan…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Zwarte schapen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
599 Mensen vullen deze avondstad
die naar binnen zijn gevlucht, waar zouden de zwer-
vers nu zijn en waar is mijn lief die niet gelukkig is?
Bittere ernst is het allemaal maar ik tel de schapen.
Denkbeeldig en zwart. Een schaap plast een harde
gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.…
WANDELING
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.008 Een fijne geur ontstijgt de verse gronden;
De luchten worden willig voor geluid;
Er breken kleine blauwe kreetjes uit,
Geritsel als uit duizenderlei monden.
Een malse vleug van lente wordt gezonden;
Zijn adem is bewaaierd van het kruid
Dat uit de omgeworpen voren spruit,
Onmetelijk, en dampend in de ronde.…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 Bij 2 Korintiërs 5 vers 1 tot 10.…
Ik staar en peins
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
834 Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is,
ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is,
het is net als met water in het bad,
zodra je schoon bent, het water is afgekoeld,
heb je dat net als het leven, ook weer gehad,
met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 In het licht
van een fontein sprankelt vers leven
dat de stralen van de zon vasthoudt.
Vogels in eeuwige bomen,
vissen in slome wateren,
zetten de dag luister bij
waaraan geen einde lijkt te komen.
Alleen de afname van warmte
kondigt tijdelijke duisternis aan.
Dan breekt de dag die eindelijk
zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang
toekomst altijd een vinger te ver…
Bij de zwarte Madonna van Guadalupe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Vaandels strak, in plechtig rood flankeren,
alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd,
gewiekste koningin, al uit een ver verleden.
Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer,
maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…
Schemerende stromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Vers geworpen licht
verstoort de trage rust ruw.
Een gewaagde fluistering
verhaalt van verholen scepsis.
Niettemin kruipt licht onder
de deur naar de duisternis.
De contouren van de schemer
vervagen in de ijle nacht.
Geduldig blijft de deur gesloten
waarachter onwetend het duister wacht.…
Vrij!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 N.a.v. een preek over een samenvatting van de Galatenbrief met als lezing Galaten 2 vers 19 en 20.…
De lucht was als een perzik
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.614 Over de donzen heuvels
lokte een ver verschiet;
wij wilden zwervend worden,
zwervend en anders niet.
De voeten gingen samen,
de hand lag in de hand,
de harten opgedragen;
aarde, waar is uw band?…
Als 't uit de stilte spreekt!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.320 Hoor toe, ver van het slaggewoel,
‘Als 't uit de stilte spreekt!’
Wat bede om zieke- en stervensspond,
Wat beet in brein en hart,
Wat kreet bij nieuw geslagen wond,
Wat snik van oude smart:
Herinring van een laatste groet
En van een oog dat breekt....!
Hoor toe - ge ontvangt licht troost en moed -
‘Als 't uit de stilte spreekt!’…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Staak het zogenaamd geschenk van gerief,
haal de tijd uit zijn theoretisch bestek,
niet het statisch middelpunt van relatief
onuitgesproken gedachten – zo diep
ze gaan, zo ver ze reiken – maar de
dynamiek ontdekt toen de wereld sliep.…
De knotwilg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.616 Al staat hij krom en armelijk ontwricht
ergens alleen, ver van de blanke vlieten,
door iedre nieuwe lent gedreven schieten
lenige twijgjes naar het heilig licht.
Gans uitgehold en meer dan half gekloofd,
verwint zijn taaie leven alle wonden:
zijn gulden bloesems geuren in het ronde,
een zilvren blarenkrans omstraalt zijn hoofd.…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
WAAIENDE STEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Teruggetrokken, peinzende eenlingen,
joelende zwemmers en woelig verkeer
geven alle 't vere verleden eer;
kunnen ze verdraagzame geest bezingen?…
Als een prachtig mooie zwaan.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
596 Vliegend op haar trage vleugelslag
naar een land hier ver vandaan
vloog ze, vastberaden,
als een prachtig mooie zwaan.…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein
twijfels passeren gelijk de wind
ik dicht er mezelf een vers…
Schulden uit het verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 Wat probeerde je toch
Met mij in contact te
Komen, jij die dag
In dag uit naast mij
Was, met lieve, dan
Weer met boze woorden
Mij wakker te schudden
Uit mijn boze droom
Die vierentwintig uur
Per dag zonder ophouden
Doorging, en zelfs in
Mijn slaap jouw en mijn
Rust te gronde richtte -
Nu, zes jaren later pas,
Zie je hoe ver…
Altijd nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Ver weg, nee, dichtbij..…
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.
Ik had in mij zoveel weerbarstig roest
Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden,
Het vertrouwen.…
Fabels van Wilders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 ~Ik ben beslist niet anti Marokkaan,
-al zijn de meesten toch van huis uit boeven-
ze mogen in de wereld blijven toeven,
het liefst ver weg, uit Nederland vandaan.
Hun kleding staat me helemaal niet aan.
Ik vind de Burka danig provocerend
en ook de hoofddoek werkt op mij frustrerend.
Ik jaag ze uit ons Vaderland vandaan~.…
4 mei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
750 Maar helaas zien we ver weg van ons nog steeds mensen die leven in een oorlog.
Mensen die nog altijd dagelijks proberen te overleven en strijden voor hun vrijheid.
En laten we ons iedere dag weer afvragen waarom dit telkens weer gebeurt.
Twee minuten stil zijn uit respect voor alle oorlogsslachtoffers in de wereld.…