Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Sterf ik opnieuw

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.323
elke dag sterf ik opnieuw als ik je zie als ik je hoor als je dichtbij als je ver weg denk ik ga..…

Maan

gedicht
2.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 10.660
Toekomst en ver verleden schuiven nader. Ik speel bij mijn beide dochters op schoot. Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood. --------------------------------------------- uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…

Klaprozen in wildgroei

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Een koude nacht deed onze lijven samen komen We dansten een oorlog In landen van heel ver Zon en maan bekeken Onze passen van toen Wij snel signaleerden Klaprozen in wildgroei Rotsformaties in stijl Dagen vlogen in blauw Voorbij aan de tijd die Ons restte in 't Kanaal (Guernsey, 1990)…

DE TIJD IS HEEN

gedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 10.332
Die tijd is heen, want gij zijt ver van hier, Mijn pareltje, mijn duifje, mijn saffier, En zonder u gaat al mijn liefde dood; Waartoe der dingen schoonheid nog geprezen, Die slechts bestond bij gratie van uw wezen, Als bij de zon 't ochtend- en avondrood.…
Bertus Aafjes12 februari 2011Lees meer >

In welke realiteit leven we

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Dat werd tijd Waar op zij antwoordt: nee oen, dit is realiteit Ik schrik me te pletter en stap uit m'n kabel- sprookje voor zo ver dat kan En zie het nu ook cnn breaking news Als dat maar goed komt dat gebeurt in de film toch ook Ik hoop het van harte En mijn medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers in japan…
Hegoser20 maart 2011Lees meer >

Krakende oevers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
Op de krakende oevers tast ik af, wandel ik mijn weg Ik kan altijd kiezen zo denk ik Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem “Loop weg” zo denk ik Maar de vaste grond is leeg afgestorven of in de pels van…

Zwarte schapen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Mensen vullen deze avondstad die naar binnen zijn gevlucht, waar zouden de zwer- vers nu zijn en waar is mijn lief die niet gelukkig is? Bittere ernst is het allemaal maar ik tel de schapen. Denkbeeldig en zwart. Een schaap plast een harde gele elektrische straal naar de aarde. Ik schrik nogal.…
c. paris26 april 2011Lees meer >

WANDELING

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Een fijne geur ontstijgt de verse gronden; De luchten worden willig voor geluid; Er breken kleine blauwe kreetjes uit, Geritsel als uit duizenderlei monden. Een malse vleug van lente wordt gezonden; Zijn adem is bewaaierd van het kruid Dat uit de omgeworpen voren spruit, Onmetelijk, en dampend in de ronde.…

Ik staar en peins

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 834
Ik staar naar de horizon, die eindeloos ver weg is, ik denk, dat jij daar bent, waar geen einde meer is, het is net als met water in het bad, zodra je schoon bent, het water is afgekoeld, heb je dat net als het leven, ook weer gehad, met dat verschil, de zee verdwijnt niet in het afvoerputje.…

Een haast perfecte dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
In het licht van een fontein sprankelt vers leven dat de stralen van de zon vasthoudt. Vogels in eeuwige bomen, vissen in slome wateren, zetten de dag luister bij waaraan geen einde lijkt te komen. Alleen de afname van warmte kondigt tijdelijke duisternis aan. Dan breekt de dag die eindelijk zijn verschroeiende adem laat gaan.…
Iniduo2 augustus 2011Lees meer >

Spaarbekkens

gedicht
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.490
De dotterbloemen vallen droog in de spiralen van het slib eens stond het water huizenhoog tot aan de rand van ieders lip baggerschuiten zijn vertrokken door verse geul in de rivier de natuur zit met de brokken en zucht onder een kwaaie pier de rechte weg leidt naar het geld en verdraagt geen puur gekronkel spaarbekkens worden niet…
Dick Panman19 augustus 2011Lees meer >

Foetusverlangen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
Verdwalen in een doolhof, moe gestreden Verlangen naar een ver verleden Het klosje garen zonder begin, zonder eind De ster die in het oneindige verdwijnt Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal Geen onduidelijkheid, in geen geval Als een foetus in haar moeders huis Ik wil terug, naar toen, naar thuis Slechts slapen, volledig ying en…
Ankie1 januari 2012Lees meer >

Slagveld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 706
van een vorige herfst een slapende morgen in een verdronken landschap ik groeide op in dit gewest stap door de spiegel en vervolg mijn tocht langs littekens hier zoekt tijd een woning -nauwelijks plaats voor zoveel ruimte- een lichtvoetig beeld versterft als schim later is slechts een geweerloop lang toekomst altijd een vinger te ver…

Bij de zwarte Madonna van Guadalupe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
Vaandels strak, in plechtig rood flankeren, alsof men Isabella terug verwacht, la catolica genaamd, gewiekste koningin, al uit een ver verleden. Een zwaluw zwiert, de zon verzint voor efkes zomer, maar de palmen huiveren. Het is 7 graden in Guadalupe.…

Schemerende stromen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
Vers geworpen licht verstoort de trage rust ruw. Een gewaagde fluistering verhaalt van verholen scepsis. Niettemin kruipt licht onder de deur naar de duisternis. De contouren van de schemer vervagen in de ijle nacht. Geduldig blijft de deur gesloten waarachter onwetend het duister wacht.…

De lucht was als een perzik

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.614
Over de donzen heuvels lokte een ver verschiet; wij wilden zwervend worden, zwervend en anders niet. De voeten gingen samen, de hand lag in de hand, de harten opgedragen; aarde, waar is uw band?…
J.H. Leopold18 februari 2023Lees meer >

Als 't uit de stilte spreekt!

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Hoor toe, ver van het slaggewoel, ‘Als 't uit de stilte spreekt!’ Wat bede om zieke- en stervensspond, Wat beet in brein en hart, Wat kreet bij nieuw geslagen wond, Wat snik van oude smart: Herinring van een laatste groet En van een oog dat breekt....! Hoor toe - ge ontvangt licht troost en moed - ‘Als 't uit de stilte spreekt!’…

On-weer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Staak het zogenaamd geschenk van gerief, haal de tijd uit zijn theoretisch bestek, niet het statisch middelpunt van relatief onuitgesproken gedachten – zo diep ze gaan, zo ver ze reiken – maar de dynamiek ontdekt toen de wereld sliep.…
Emma12 februari 2013Lees meer >

De knotwilg

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.616
Al staat hij krom en armelijk ontwricht ergens alleen, ver van de blanke vlieten, door iedre nieuwe lent gedreven schieten lenige twijgjes naar het heilig licht. Gans uitgehold en meer dan half gekloofd, verwint zijn taaie leven alle wonden: zijn gulden bloesems geuren in het ronde, een zilvren blarenkrans omstraalt zijn hoofd.…
Th. van Ameide22 september 2020Lees meer >

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
hij ging midden in de nacht nog ver van ’t ochtendgloren sloot de deur haast beminnelijk zacht doch enkel om de echo niet te horen stapte opnieuw het heelal tegemoet waar chaos geen weet heeft van rede en zoet met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het…

WAAIENDE STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Teruggetrokken, peinzende eenlingen, joelende zwemmers en woelig verkeer geven alle 't vere verleden eer; kunnen ze verdraagzame geest bezingen?…
Han Messie26 augustus 2013Lees meer >

Als een prachtig mooie zwaan.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Vliegend op haar trage vleugelslag naar een land hier ver vandaan vloog ze, vastberaden, als een prachtig mooie zwaan.…
HH. Uitdewaard19 september 2013Lees meer >

Enkel muizenissen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
schemerschimmige klanken cirkelen als een notenslinger bereiken de leeglopende straten een enkeling doolt daar verlaten net als ik… in diepe gedachten leid ik mezelf naar het plein ik wil mijmeren bij de lichtbron gewoon wat zitten peinzen op de koele steencirkel rond de fonkelfontein twijfels passeren gelijk de wind ik dicht er mezelf een vers…
Hilly Nicolay23 september 2013Lees meer >

Schulden uit het verleden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Wat probeerde je toch Met mij in contact te Komen, jij die dag In dag uit naast mij Was, met lieve, dan Weer met boze woorden Mij wakker te schudden Uit mijn boze droom Die vierentwintig uur Per dag zonder ophouden Doorging, en zelfs in Mijn slaap jouw en mijn Rust te gronde richtte - Nu, zes jaren later pas, Zie je hoe ver…

Ieder uur van mijmering

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.806
Zo laat ben ik gekomen Naar de tederheid van je blik, En van zo ver naar je uitgestrekte handen, Stilletjes, doorheen ruimte en tijd. Ik had in mij zoveel weerbarstig roest Dat uit mij wegvrat, met gulzige tanden, Het vertrouwen.…

Fabels van Wilders

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
~Ik ben beslist niet anti Marokkaan, -al zijn de meesten toch van huis uit boeven- ze mogen in de wereld blijven toeven, het liefst ver weg, uit Nederland vandaan. Hun kleding staat me helemaal niet aan. Ik vind de Burka danig provocerend en ook de hoofddoek werkt op mij frustrerend. Ik jaag ze uit ons Vaderland vandaan~.…

4 mei

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Maar helaas zien we ver weg van ons nog steeds mensen die leven in een oorlog. Mensen die nog altijd dagelijks proberen te overleven en strijden voor hun vrijheid. En laten we ons iedere dag weer afvragen waarom dit telkens weer gebeurt. Twee minuten stil zijn uit respect voor alle oorlogsslachtoffers in de wereld.…