7674 resultaten.
De storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 Wolken worden
opgejaagd
alles wat beweegt
wordt geplaagd
bomen kreunen
struiken steunen
de storm schreeuwt
zijn agressie uit
en overstemt
het zuchtende geluid
van alles wat weerloos is
De storm gaat door
met zijn getier
zwiept alles heen en weer
met een duivels plezier
het is één en al
onrust daarbuiten
De storm beukt
tegen…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Avondschemer streelt met besliste hand
over grafstenen en hoge bomen.
Koele adem laat vredige rust komen
op het veld, waar elke levensvraag landt.
Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.…
NUT EN MISBRUIK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Het scherm door stroomdraad
en luchtwoorden geleid
duidt alles aan
wat wereld en mensheid
in zich houden en geven
deze nieuwste boodschapper
van schier vergeten oudheid
opduikende gebeurtenis
en zegenrijke raadgeving
wordt omkranst door lover
van de Boom uit Edens hof
waarvan de eerste mensen
ondanks Gods verbod toch aten
heerlijke…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 zo ook de kraaien kraaien om de bomen
die vergeefs de luchten willen aaien.
in het woelen heeft de wereld zich gekeerd.
het werd een zij, zij een het, kruis in het moment.
zij werden nog, begonnen weer elkaar te zijn.
de schoonheid was en had geen kleed meer aan.
het speelt de zee, zij sleurt eraan met macht en maan.…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 hart de angel van de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst werden daalde
de dichter met het gewonde hart af naar
de oever der rivier door de ondergaande
zon rood gekleurd waar het plotseling
in onder dook om op te staan, uitziende
op de vredige pracht onder dezelfde oude
boom…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor de nog jonge dag
Het ritme en metrum voor een componist
Die hier een schone compositie in zag
Tezamen met het wonder der natuur
Van het seizoen van kleuren en geuren
Goudgeel van bomen…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 regenvlagen
liggen landerijen verdronken
onder een hemel van loodgrijs
en zwart van kauwen gekrijs
als zij hun brood hebben gevonden
’s middags een bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die wacht op wat zonneschijn
D ‘avondwind rond bomen…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Deur en raamluiken spreken taal van hout,
weerkaatsen de stem van omringend woud
vol ineengedrongen, knoestige bomen.
In de kamer heerst aangename eenvoud
van ruw timmerwerk; nette muizen komen,
mogen hier geborgen bestaan bekomen.…
Puzzelvreugde
netgedicht
1.0 met 8 stemmen
1.031 Stamt u werk'lijk uit dat Somalische woud
waar raadselachtige bomen van mensen houden?
Komen dáár uw warme woordsommen vandaan?
Ontvang in vreugde deze decoderingen.
Mega moeite om bij u binnen te dringen.'…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
476 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
BLIK OP DE NATUUR
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
541 een schaap beseft het wezen van de wolf
niemand hoeft dat hun te vertellen
een boom een plant ondergaat z’n ondergang
door regen wind of parasiet
ze kunnen het niet ontlopen
verschillende soorten verschillende belangen
allen kunnen slechts hopen
het zijn de regels die de natuur
voor zichzelf heeft weten in te stellen
ze laat het een door…
KIJK OM JE HEEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 bewust
ontdek het leven
ik deed het in de tuin
en ontdekte een kevertje
dat met gevaar voor eigen leven
zich een weg zocht door het gras
bang om op z’n rug te belanden
als een hulpeloos schaap
de eekhoorn die al springend
zich verlekkerde aan de notenboom
de wolken die hun route
door de lucht vonden
de wind gaf alles een zucht
een boom…
Streven of sterven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
451 Wie schrijft die blijft
zolang de bom niet valt
maar blijft wie schrijft
dan ook nog na zijn dood
de dichter-schrijver
die vaak werd gelezen
doch in 't hiernamaals
nimmer werd geprezen
voor wat bij leven
voer werd voor de mezen
doordat geen mens meer las
doodop van 't racen
beeldbellend in het tijdperk
van ontlezen
maar…
Oudere buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Mooie kerstkaart in de bus
Heb zelf nog niets,
gekocht, noch bedacht
Afspraak met deze,
nog ouderen dan ik,
hoe die moedig
elke dag opstaan,
helder voor de dag
mooie ideeën weten,
doorgaan,
zoals bomen die maar blijven groeien
gras, sprieten, op blijven komen
Het leven zelf nooit moe
Wij in Haar leven mogen
Rusten door middel…
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Geen muze is grazieuzer dan zij
haar stem klinkt als een echo tussen de bomen
een wondere vogelzang om alleen bij te dromen
als ik haar hoor of zie wordt ik blij
ze is van mij.…
BOA CONSTRICTOR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 De slang met wonderschone huidtekening
doet planten trillen bij zijn schuifelgang,
klimt sierlijk krullend, vol spitse speurdrang
tegen een boom op. Wacht daar zegening?
Snuiven, traag voortgaan. Snelle gedachtenweging.
Toeschieten! Binnen sterke kronkeldwang
wordt een diertje geperst, ademt niet meer lang.…
Ruisende bossen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Gedichten zijn geen fluistergalerijen
Waar enkel stilte heerst en
zoete dromen
Slechts bossen ruisen, als zoemende bijen
Doch wie goed luistert hoort
soms meer dan bomen
De moerbeitoppen ruischten;’
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
wist wat ik behoefde,
sprak tot mij
den stillen nacht;
Gedachten die mij kwelden,
Vervolgden…
Met het oog op morgen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.069 geheten
waar of ik ben, of ik iets
heb gegeten
en of ik al halfnaakt aan 't
luisteren was
of ik bij haar op kussens
heb gezeten
achter de ramen van de
tropenkas
waar mister x z'n smartphone
was vergeten
dood als een pier en werkloos
achter glas
of ik wat men daar zei ook ècht
wou weten
omtrent het lot der stichting
boom…
Spreekwoordelijk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
506 Hoge bomen vangen veel wind,
En, wie een kuil graaft
Voor ’n ander, valt er zelf in,
Zo de wind waait, waait m’n jasje,
Daarom lieve lezers,
Wees als de wijze schoenmaker,
En houd je bij je leest,
Want wie goed doet, goed ontmoet.…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 Takkenwirwar haalt met zijn ademstroom
ijverig werkend lawaai naar zich toe
om het op te sluiten in een sterke boom.
Het dwergmeertje oogt bezadigd en moe,
bewaart onder zijn glad grijs _ gewoel zonder toom:
jagen en vluchten blijft de vraag "wat en hoe?"…
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Daar Sta Je Dan
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
457 Maar die boom daarbuiten, van niets bewust is hij.
Ik zie hem wiegen in de wind,
in dit late middaguur.
Er valt hier niets meer over te zeggen,
geen bekentenis, beklag, betekenis,
handige tips voor onderweg.
Slechts: een wachten op.
Eenieder moet de laatste waarheid,
helemaal alleen in de ogen zien.…
De overkant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
230 Als kind had ik naar de overkant
kunnen lopen, het ijs was dik genoeg
maar ik hoorde hier
op deze oever, nog steeds
kijk ik naar de ganzen en
's zomers naar de plank-
peddelaars en de bommetjes
van schreeuwende kinderen
Ik ken de jongen met groene ogen
de anderen die bij de boom bier
drinken, in het kanaal plassen
pizza halen en kussen…
De tranen die niemand ziet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
353 Ik luister naar de wind die fluistert tussen de bomen.
Hoor de stemmen van geliefden die een stuk met mij zijn meegelopen.
Sluit voorzichtig de oogleden voor de ogen,
Zie hen terug, zoals ook vaker in mijn dromen.
Een regendruppel valt, die mij laat voelen.…
FIJNTJES WEKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 In het beukenbos staan kale bomen
stram, geduldig en neerslachtig te wachten.
Wie zal hun kil waaiende gedachten
met zorg en wijsheid tegemoet komen?
Uit zware wolken dalen ademstromen,
beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten:
groene luchtige tapijten verzachten
harde grond met hun groeiende zomen.…
In ‘t Dal der Mariën
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
883 O, Gij goedgezinde zon, geklommen
boven nog kale bomen; haagbeuken
tunnelen een verleden met blijvend
blad; durven floreren in contradictie.
Moeder van de toehoorder, spreek
met mij, zo wij nader geraken tot
elkaar; deel uw smaak, uw verlies
in familiaire kring.…
Dualiteit.
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
193 Verlangend naar de koele plek onder de boom,
Maar de rust is niet de tuin,
Het ligt daar, ergens tussen de gevallen kastanjes,
Wordt begeert om zijn vrijheid
En laat zich daarom niet vangen.…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 Het malse grasveld laat buiten zijn randen
knoestige bomen en woeste struiken staan,
die het hart der wildernis doen branden.…
GEBOORTE VAN EEN GEDICHT
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
162 Een wervelwind, een razernij,
omhoog de straat uit, rond de toren,
door gaten in een wolk te boren,
van duisternis-met-bliksemschicht
een duik naar ’t verre ochtendlicht,
scherend langs meren, over bomen,
totdat dit tuimelen en stromen
tot stilstand komt, vrij onverwacht
en stolt, eer ik het had bedacht.…
met jou
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
174 het voelt alsof ik de snaren bespeel
die als honingdraden aan je
lippen kleven, jouw mond is
mijn lieve leven
althans, vandaag zijn de rozen
als violet gekleurd, staan de
bomen nederig op de aarde
die jouw voeten bespelen
met tonen die slechts voortkomen
in het allerliefste loflied dat net als
de rozen zich scharen achter
het zachte…