1787 resultaten.
Panopticum
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.301 Het oog dat alles ziet
Elke blik, zucht of schreeuw,
Is eindelijk onder de mensen
Elke streling of nare trek
Elke trilling van de huid
Het goudstof van uw wensen
Pure data voor een
Zwerm van slimme bots,
Wervelend om onze lijven
Als in een koker geschoven
Is er geen ontkomen aan
Dit grote schrijven
Als maden snuffelen zij
Aan het…
Blinde Passagier
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
804 Mijn leven:
een boot
meeuwen
schuimende golven
ruime sop
tijd voor iets
Jij dook op
uit het niets
maar wél aan boord
geen land mee te bezeilen ...
Toen werd ik door jou
gekust.…
Geen paniek!
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.021 U ziet het uit de hoogte niet zo best:
de boot - een gele stip - lijkt niet zo groot.
Verlaat het vliegtuig in uw reddingsvest.…
Nachtillusies
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
983 De wind blaast in je oren
Rare woorden, mooie kleuren
Je fietswiel meld je piepend
Dat het koud is in de schuur
Het diep heeft diepe rimpels
Elke boot weer een verhaal
Een vergeetachtige kapitein
Kabbelt rustig voort
Het konijn springt uit een hoed
De aap komt uit een mouw
Brood uit je hersens
De eenden jamontbijt…
ploegen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
994 ik zei nog
ik ben geen soldaat
ik ben boer, kijk mijn handen
zijn niet om een wapen
vast te houden
maar op een doodsveld
waar de wind woei
als op het kerkhof
verdween ik in de kleigrond
jaren later kwam een boer
met zijn ploeg
en verscheen er eindelijk
lentelicht op mijn beenderen…
RIETPLUKKEN
poëzie
3.0 met 9 stemmen
4.016 Wij moesten riet gaan plukken,
Lang riet waar wind in ritselt,
Waarvan men manden vlecht,
En mochten in een boot
’t Vijfvoudig meer bevaren,
Bereikten ’t eiland lang voor noen.
Wij lagen ’s avonds nog in ’t gras,
En hadden niet één handvol riet
Geplukt om mee naar huis te gaan.…
Uitstapje van een veerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 De veerman stapte uit de boot
en ging een stukje lopen.
De man werd moe. Z'n hoofd was rood.
Hij wou een een rijdier kopen.
Hij kocht een Panda in Zaandam,
was blij, omdat hij reed,
totdat-ie in een file kwam,
wat hem geweldig speet.
Hij kwam in Roosendaal na dagen
en haatte deze tocht.…
't is voorbij
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.056 't Is voorbij, over, tabé
en neem asjeblieft ook het verleden mee.
't Is voorbij. die vriendschap, na al die jaren,
voor mijn part mag je alleen verder varen.
't Is voorbij, mijn vertrouwen in jou,
hoewel ik nog steeds van je hou.
't Is voorbij, ik heb niet meer die kracht,
want 't is teveel wat je van me verwacht.
't Is voorbij, 't…
Windstoot ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
513 Mijn kracht heeft mij verlaten,
rottende vruchten aan mijn voeten
wat bleef hangen, blijven onrijp,
groene ranken vergelen, dof gelaten
wacht ik op een laatste windstoot, die
als dolk mij in haard en hart zal raken,
vergrijp van dierbaar, maar ontbloot geloof,
beperkt zich tot bot gezaagde planken.…
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
887 een boot is zoekgeraakt
en de zee is veel te groot,
overal zoeklichten, maar
nergens een teken van
leven, het waait hard op
het strand. de meeuwen
staan stil in de hemel...
waar moet ik nu heen
verlamd in bed liggend...?…
dorst
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
653 sluisdeuren drinken
dorstig allerlei boten
met wijd open keel…
zo'n eiland
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 waar
gedachten
blijven hangen
boven de duinen
langs de zee of het wad
lucht en wolken samenspelen
voor de aan hen gegunde tijd
neemt zo'n eiland velen
geheel voor zich in
de boot is al
betaald…
Vlindermes
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.776 op de vlonder, tergend langzaam
opende jij het vlindermes
mijn ogen draaiden weg
peilden de diepte van het harde water
ik hoorde vezels schuren
de boot dreef klotsend langszij
jij lachte, je knokkelknieën bloot
maar in jouw ogen dobberde de dood
schurkend langs de kademuur
verdween het beeld, de boot en jij…
Chocoladen boot vaart uit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
860 Een chocolatier uit Bretagne
ontwierp een zeilbootje met franje.
De zee had genade
met zijn chocolade,
weet nu ook een Goedheid uit Spanje.…
De overtocht
poëzie
3.8 met 12 stemmen
7.033 De eenzame zwarte boot
vaart in het holst van de nacht
door een duisternis, woest en groot,
de dood, de dood tegemoet.
ik lig diep in het kreunende ruim,
koud en beangst en alleen
en ik ween om het heldere land,
dat achter de einder verdween
en ik ween om het duistere land,
dat flauw aan de einder verscheen.…
Havengezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
798 Als de blauwe boot
over een vlakke groene zee
in blauwgroen water staart
en alle ogen van de witte
huizen azuur luiken
vist de kademuur
eeuwen lang verhalen
de boom zo sappig in blad
grillig zijn handen uitstrekt
hoor je een lach op Olympus.…
Overboordevol
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
522 Gewaarschuwd werden vijftig mensen
op een overvolle boot.
Men overschreed de lastengrenzen,
schoon de schipper zulks verbood.
Zo kwam het, dat ze alle honderd
(want de schipper telt niet mee)
van deze boot zijn afgedonderd.
Gewaarschuwd telt een mens voor twee.…
Golven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 boot in het water
op de golven deint een meeuw
en verzet zich niet…
In diepte van mijn heimweeklacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
712 De eenzame stilte
die jij in mijn ziel
wilt ontroeren
ademt in mijn twijfel
als hoogste noot
van heimweelied
de wind neemt misschien
geluiden mee, fluisterende
beelden, die nooit zwijgen
uit wanhoop, toen je wegging
in de boot zonk de moed
mij in de schoenen
ik weet nog steeds niet
wat te doen, bij de notaris
die mijn testament reclameert…
Avondrood
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.062 Mijn leven vloot als ijle mist,
In onvervuld verlangen;
Die naar tonijnen heeft gevist
Vermocht slechts bot te vangen.
---------------------------------------------------
uit: Heer, bewaar de kattenmepper (1983)…
In en uit de trein
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
833 Een zek’re Oscar nam haar in de boot
Ze zei dat ze daar echt niet wilde zijn
Ze heette Paula, wilde in de trein
Maar Oscar wilde haar als bedgenoot
Het meisje uit de trein, haar naam was Irma
Werd uit de trein gesleurd door Duitse firma…
Cruise
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
856 In quarantaine zit ik potverdorie
Op zo’n intense, grote klereboot
‘k Zit veertien hoog, nog hoger is de nood
Ik zit in ’t schip, ben zeeziek, wat een story
Ik weet het best: men is ook thuis besmet:
Er heerst daar onverholen binnenpret!…
Vrede, Vrijheid, Geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 Subtitel: Ik vraag bootvluchtelinge (II)
Ik vraag wat haar heeft doen vluchten
'Na drie keer verkracht te zijn' (respectloos)
'En reeds daarvoor verlangde ik al
naar een land met
VREDE
VRIJHEID
(GELUK)'
Leugens waarmee jij bent geconfronteerd
Betreffen nimmer, echt nooit een waarheid
Mijn God, waarom vieren
wij straks feest'lijk…
Regenboogvriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 kon zijn
je steeds weer naar de kast zocht
laat nu maar zien wat je in huis hebt
aan fraaie frivole dansbewegingen
en interessante lenige lijf poses
het is een genoegen om je te zien
intens genieten op een boot
ik droom je stiekem bloot.…
mythos.
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
567 voor Elsbeth M.
het blauw en wit
van het land
in de verte
beschrijft de
eeuwenoude mythes
met de kracht
van overlevering
waarin je wel
moet geloven
geluk is hier
aan boord gaan
op weg naar dat
betoverende eiland
in gindse verte…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 geladen met
teveel hoop
die de boot
laat zinken
omdat die
langzaam in
onbereikbaar
vol loopt…
drie senryu's
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
504 span niet al te vlug
je zeilen voor wereldreis
hou de boot nog af.
verklaar niet te vlug
rare mensen voor gek,
ze blijven graag zichzelf.
iemand met inhoud
kan zijn been veel beter stijf
houden dan doet-je.…
Zoeken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 ‘k Zie alweer de
botten komen
aan de takken
van de bomen.…
Slootmeermin
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.274 We hebben een slootmeermin
maar ze heeft twee staarten
aan haar hoofd. Ze vouwt
haar benen met laarzen op
in de blauwe schelp
drijvend op het donkere water.
De jonge schoonheid beweegt
haar schelp voort
met twee stokken in haar handen.
Kleine slootvenus, gekleed
voor de winter, omdat in de zomer
de sloot droog staat. Daar gaat ze
onder…
Soldaat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.493 De tijd graveert daarin
soldaten, bot voor bot,
alsof ze er nog zijn.
Men pleistert in het steen
verleden plat:
gewit gemis,
known unto God.…