Alle inzendingen over getij

259 resultaten.

Sorteren op:

ebbe en vloed

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Een vogel klapwiekt hoog boven de bomen die nu nog zonder groene blad'ren zijn - hij vliegt zo vrij en blij en zonder pijn alsof het leven enkel hoeft te dromen - maar plots komt er een donk're wolk voorbij en fluistert over 't wisselend getij.…
Adeleyd8 maart 2005Lees meer >

laveren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
(een versje op de deining van eb en vloed) het geeft eigenlijk geen pas een dichter zonder woorden laten declameren over de zin van het bestaan beter is 't het bestaan zonder woorden te accepteren je laten meedrijven door de kracht van het getij en wat laveren tussen alle vormen van averij…

bescheten hoofd

netgedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 670
eb en vloed in wording van kunst begroeiing, vergroeiing, kleur en verkleuring schade, verwoesting, verandering werden aangebracht door het constante ritme van het getij verfrist en verandert door kunstenaar, natuur en wind gewond van buiten beleeft hij zijn dagen foto Paul Visser…
klaes10 september 2009Lees meer >

Kerend tij....

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 847
Een zee zal altijd stromen, met wisselend getij een vuur zal altijd branden, de wind maakt het zo vrij! Maar winden kunnen keren, en vuur geblust door water. en daarom blijf ik hopen, voor nu en ook voor later. dat het zal overwinnen, respect weer hoogtij viert wanneer de mens een mens, met naastenliefde siert!…
Gerda15 januari 2010Lees meer >

vreemd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
gronden te diep onmogelijk te peilen en als ik dan sliep droomde ik bijwijlen de donkere diepten naar boven in angst en in zweet kwam ik dan bij verwonderd, 't is niet te geloven hoe wijds is mijn ziel hoe stroomt haar getij de verre verten maar ook dichterbij de sluimerende kusten te diep zijn de gronden van het onderbewuste…

binnenzucht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
het getij van de ziel is weerbarstig als een maandag dan melden zich meer sterren dan zandkorrels zodra verte en veraf breedgedragen ruimte krijgen in stilstand bij vroegtijdig verlaten -alvorens dagen zijn geteld van buiten te leren, lotvaardig ter volmaak en weer binnenwaarts naar oneindig wederkeren…
Iniduo26 oktober 2024Lees meer >

Herfst in het Haagse bos

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 624
hoe het bruine blad met zicht kan vertakken als makke nerven mijn ziel raken dat ook ik met kunde en kennis achter de kleuren bij deze aanblik geuren acht als uit één foto wellicht een hartkreet wil slaken van de pracht van het herfst getij herfst is even de omgekeerde mei (c) 2005…

martha

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 648
zoetelieve knul van mij zij aan zij in mijn getij schreef ze van haar eiland ik had mijn puch nog buddysit hoog stuur mijn grote beurt zou gaan komen zij wond mij op haar gebriefde lippen schreven boekdelen onder olijfbomen wilde bloemgeuren hoge bergen diepe valleien haar palet de regenboog ik huilde - heel droog…

Haiku plus #1

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 838
De tijd likt zijn wonden op de vleugels van het getij hopend op een wonder.…
Joepondro7 oktober 2021Lees meer >

ZUIDERBAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 145
Aan de Vlaamse Schelde te midden van een door mensen welgeschapen oase laat het jonge zwembad zijn water stijgen en dalen in vrijmoedig samenspel met het getij van de rivier het zandstrand onder palmen schenkt bezadigd genot verfrissend vermaak geboren uit de sterke hand van Antwerpens daadkracht vol bloei.…

Ajna

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Aum op rustige zee getij ik ontstijg de diepte indigo, indigo! alleen daar bereik ik los van land en zand hand en tand transparant in de lucht, indigo! slechts een gedachte creëert neem mij op mee Yo Pradodayat ik schitter schenk licht ben licht Tat Aum…
enrico21 december 2011Lees meer >

Schipbreuk

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.787
Tussen strandpaal twee en zeven lagen omringd door mijmeringen, wrakhout en wier, de restanten van een zomerzot getij. Aan de hals van glas, gebarsten en door zoute dampen nog omfloerst en aangetast, een stuk papier, een vaag verbleekte konde. De boodschap sloeg me van mijn ankers: Woont er.... Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…

Patronen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Of het nu wolken waren vogels of theeblaadjes mensen zochten onder het getij, de seizoenen en het trekken van de kuddes naar nog meer patronen als houvast tegen onverhoedse gevaren Dat is hun eigen patroon, ook ik kan mezelf zijn en vertrouwen op evolutionaire wijsheid die er bij alle domheid en tegenslag steeds het beste van zal…
Zywa8 oktober 2026Lees meer >

Jij hoeft niet te breken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
mijn golven beuken tegen weerbarstige rots keer op keer probeer ik haar te bewegen een baken in zee dat branding ontlokt aan het stromend getij zij is alleen durft eenzaam te zijn zonder pijn geen aanbidders of vrienden die enkel zichzelf bedienen van haar aanwezigheid jij hoeft niet te breken wil je alleen laten weten…
wil melker11 januari 2012Lees meer >

Brug

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Zo balanceerden zij het getij, en kon alles geruisloos verder gaan, lieten zij zich temmen door de stand van de zon en de maan.…

Geestverruimend gesprek over vocht, houding en sculptuur

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
. '- En een waterstand is een getij,' zei de non nog wat later. 'Een sculptuur is een beeld,' zei d' abdis. '- Of een standbeeld, als 'k mij niet vergis,' '- En een waterstandbeeld,' werd nog medegedeeld, 'staat in Brussel: 't heet Manneken Pis.'…
Aubrey10 september 2011Lees meer >

zij

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 797
zij die ik niet ben kijkt me aan ze kust me niet noch de kinderen in mijn open buik en hoe meer ik verander, mijn gebeden in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan ontwortelde bomen bind de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer kan vermijden ze is slechts een getij aangespoeld door de zon ik kijk haar aan het meisje…

Voeling met de grootstad

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 479
Het dagelijks getij, eb en vloed, van een grootstad in volle gloed. Torens krijgen opnieuw voeling met het aards paradijs van heden. Wagenkaravanen schoorvoeten op bedevaart naar het drukke hart van de stad, lichtend dag en nacht.…

Zicht op najaar

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.996
Verlaten hangt het oude steigertje tegen de oever terwijl de milde trage najaarsrivier het afkoelende water tegen haar kuiten fluistert het getij keert droef; er ruist een regen in het riet die voor nu en later de zomer van de dagen sproeit in de geel verkleurende verte loeit nog éénmaal een laatste koe het vertrapte gras en ook de zomer…
kees keizer14 december 2003Lees meer >

nevels in de kamer

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 657
alsof ze ooit schitterden de dromen van een dronken dichter de eerste roos of een vroeg getij naar wat hij zag of hoorde in resten vrouw en kind weggevaagd langs vlakke zeeën maakt het nog wat uit dat niets meer naar hem toekomt zo dwaas zijn levend, zwervend lijf de winter wit met kamerwandgezichten wanneer hij in zijn dichte aders…

Betekenissen van tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Rand van het getij, vrijheid in zeeën van azuur, uit flarden nevel. Foto : Pama, Paniche (PT)…
pama29 april 2011Lees meer >

Stroom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ik houd van je loop en je ronding, in je armen is het een en al pracht Het is dáárom dat ik je zo toezing van 's ochtends tot diep in de nacht Al loop je beduidend gebogen waar je gaat, ga je o zo gracieus Beweeg je dan raak ik zo bewogen je maakt me volmaakt amoureus - ik wil ieder getij wel bij jóu zijn jij stroomt... door me heen...…

Wazig

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 518
Eindeloos verzonken in de diepte van het zijn, golvend op het getij van gisteren, nu, morgen: vredig, rustig voelt elke vezel van mijn wezen Het willen blijven staan het niet verder willen gaan vasthoudend die diepe rust van een innig samen zijn... En toch...…
Katty12 februari 2010Lees meer >

Valentijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
als jij mijn roos was dan zou ik jouw zon zijn jou regenbogen schilderen wanneer het regenen gaat als jij mijn wereld was zou ik jouw maan zijn als stille beschermer de nachtlamp in het duister als jij mijn eiland was dan zou ik de zee zijn die het strand streelt bij elke wisseling van getij omdat jij mijn liefde bent ben ik jouw…

Kadootjes geluid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Door mijn kleren heen voel ik het wuiven in mijn longen de halmen achter het riet en ik huiver met de zeeën en het gras het ontoegankelijke moeras Flarden meeuw en wij stemmen van het lied van de aarde, adem van haar getij echo van haar zang wij geschutte havens osmotische enclaves personerende huid Kadootjes geluid in en uit…
Zywa8 april 2021Lees meer >

QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.663
een handvol verzen, niet langer dan de wind het vallend lover draagt en het getij hen als dood blad voorbij sleurt en laat verrotten in vergetelheid; en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft, een droefheid, die zij overleeft.…

Is alleen zijn te gast

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
jij neemt al afstand van het beeld dat ik van je heb je bent geen prinses de dromen van zand zon en zee neemt het getij altijd mee ik voel me nog prins maar in het slot waar jij woont is alleen zijn te gast toch sta ik vaak bij de gracht en wacht tot de brug langzaam daalt dan vieren beelden stormachtig hun feest tot het…

Onder 't bladgoud

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
Zoals in het herfstgetij moet ik wachten ligt onder ’t bladgoud nog hoop voor mij en na een herfst en winter trachten te ontwaken in een nieuw getij.…

HANAU

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
Ze hielden zich lang verscholen maar hebben steeds minder angst ze durven steeds meer rond te dolen en de vraag is wie is nu het bangst zij die blijven hopen dat het niet zo vaart zal lopen zij die menen dat het getij nu anders moet verlopen steeds vaker kruipen ze een voor een uit de riolen de vieze bruine ratten wie stopt ze…
catrinus22 februari 2020Lees meer >