259 resultaten.
ebbe en vloed
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
670 Een vogel klapwiekt hoog boven de bomen
die nu nog zonder groene blad'ren zijn -
hij vliegt zo vrij en blij en zonder pijn
alsof het leven enkel hoeft te dromen -
maar plots komt er een donk're wolk voorbij
en fluistert over 't wisselend getij.…
laveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 (een versje op de deining
van eb en vloed)
het geeft eigenlijk geen pas
een dichter zonder woorden
laten declameren over de
zin van het bestaan
beter is 't het bestaan
zonder woorden te accepteren
je laten meedrijven door
de kracht van het getij
en wat laveren tussen
alle vormen van averij…
bescheten hoofd
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
670 eb en vloed in wording van kunst
begroeiing, vergroeiing, kleur en verkleuring
schade, verwoesting, verandering werden
aangebracht door het constante ritme van het getij
verfrist en verandert door kunstenaar, natuur en wind
gewond van buiten beleeft hij zijn dagen
foto Paul Visser…
Kerend tij....
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
847 Een zee zal altijd stromen,
met wisselend getij
een vuur zal altijd branden,
de wind maakt het zo vrij!
Maar winden kunnen keren,
en vuur geblust door water.
en daarom blijf ik hopen,
voor nu en ook voor later.
dat het zal overwinnen,
respect weer hoogtij viert
wanneer de mens een mens,
met naastenliefde siert!…
vreemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 gronden te diep
onmogelijk te peilen
en als ik dan sliep
droomde ik bijwijlen
de donkere diepten naar boven
in angst en in zweet kwam ik dan bij
verwonderd, 't is niet te geloven
hoe wijds is mijn ziel
hoe stroomt haar getij
de verre verten
maar ook dichterbij
de sluimerende kusten
te diep zijn de gronden
van het onderbewuste…
LAIS CCLVII
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 De zee is weg, het woord is leeg getij.…
binnenzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 het getij van de ziel
is weerbarstig als een maandag
dan melden zich meer
sterren dan zandkorrels
zodra verte en veraf
breedgedragen ruimte krijgen
in stilstand bij vroegtijdig verlaten
-alvorens dagen zijn geteld
van buiten te leren, lotvaardig
ter volmaak
en weer binnenwaarts
naar oneindig wederkeren…
Herfst in het Haagse bos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
624 hoe het bruine blad met zicht kan vertakken
als makke nerven mijn ziel raken dat ook ik
met kunde en kennis achter de kleuren
bij deze aanblik geuren acht als uit één foto
wellicht een hartkreet wil slaken
van de pracht van het herfst getij
herfst is even de omgekeerde mei
(c) 2005…
martha
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
648 zoetelieve knul van mij
zij aan zij in mijn getij
schreef ze van haar eiland
ik had mijn puch nog
buddysit hoog stuur
mijn grote beurt
zou gaan komen
zij wond mij op
haar gebriefde lippen
schreven boekdelen
onder olijfbomen
wilde bloemgeuren
hoge bergen diepe valleien
haar palet de regenboog
ik huilde - heel droog…
Haiku plus #1
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
838 De tijd likt zijn wonden
op de vleugels van het getij
hopend op een wonder.…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
Ajna
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Aum
op rustige zee getij ik
ontstijg de diepte
indigo, indigo!
alleen daar bereik ik
los van
land en zand
hand en tand
transparant
in de lucht, indigo!
slechts een gedachte
creëert
neem mij op
mee
Yo Pradodayat
ik schitter
schenk licht
ben licht
Tat
Aum…
Schipbreuk
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.787 Tussen strandpaal twee en zeven
lagen omringd door mijmeringen,
wrakhout en wier, de restanten
van een zomerzot getij.
Aan de hals van glas, gebarsten en
door zoute dampen nog omfloerst
en aangetast, een stuk papier,
een vaag verbleekte konde.
De boodschap sloeg me van mijn ankers:
Woont er....
Woont er in jou nog iets dat liefde heet?…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Jij hoeft niet te breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 mijn golven
beuken tegen
weerbarstige rots
keer op keer
probeer ik
haar te bewegen
een baken in zee
dat branding ontlokt
aan het stromend getij
zij is alleen
durft eenzaam te zijn
zonder pijn
geen aanbidders of vrienden
die enkel zichzelf bedienen
van haar aanwezigheid
jij hoeft niet te breken
wil je alleen laten weten…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Zo balanceerden zij het getij,
en kon alles geruisloos verder gaan,
lieten zij zich temmen
door de stand van de zon en de maan.…
Geestverruimend gesprek over vocht, houding en sculptuur
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
565 .
'- En een waterstand is
een getij,' zei de non nog wat later.
'Een sculptuur is een beeld,' zei d' abdis.
'- Of een standbeeld, als 'k mij niet vergis,'
'- En een waterstandbeeld,'
werd nog medegedeeld,
'staat in Brussel: 't heet Manneken Pis.'…
zij
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
797 zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje…
Voeling met de grootstad
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
479 Het dagelijks getij, eb en vloed,
van een grootstad in volle gloed.
Torens krijgen opnieuw voeling
met het aards paradijs van heden.
Wagenkaravanen schoorvoeten
op bedevaart naar het drukke hart
van de stad, lichtend dag en nacht.…
Zicht op najaar
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.996 Verlaten hangt het oude steigertje
tegen de oever
terwijl de milde trage najaarsrivier
het afkoelende water
tegen haar kuiten fluistert
het getij keert droef; er
ruist een regen in het riet
die voor nu en later
de zomer van de dagen sproeit
in de geel verkleurende verte loeit
nog éénmaal een laatste koe
het vertrapte gras en ook de zomer…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 alsof ze ooit schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders…
Betekenissen van tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
449 Rand van het getij,
vrijheid in zeeën van azuur,
uit flarden nevel.
Foto : Pama, Paniche (PT)…
Stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Ik houd van je loop en je ronding,
in je armen is het een en al pracht
Het is dáárom dat ik je zo toezing
van 's ochtends tot diep in de nacht
Al loop je beduidend gebogen
waar je gaat, ga je o zo gracieus
Beweeg je dan raak ik zo bewogen
je maakt me volmaakt amoureus
- ik wil ieder getij wel bij jóu zijn
jij stroomt... door me heen...…
Wazig
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
518 Eindeloos verzonken
in de diepte van het zijn,
golvend op het getij
van gisteren, nu, morgen:
vredig, rustig
voelt elke vezel van mijn wezen
Het willen blijven staan
het niet verder willen gaan
vasthoudend die diepe rust
van een innig samen zijn...
En toch...…
Valentijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 als jij mijn roos was
dan zou ik jouw zon zijn
jou regenbogen schilderen
wanneer het regenen gaat
als jij mijn wereld was
zou ik jouw maan zijn
als stille beschermer
de nachtlamp in het duister
als jij mijn eiland was
dan zou ik de zee zijn
die het strand streelt
bij elke wisseling van getij
omdat jij mijn liefde bent
ben ik jouw…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 een handvol verzen,
niet langer dan de wind het vallend lover draagt
en het getij hen als dood blad voorbij sleurt
en laat verrotten in vergetelheid;
en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft,
een droefheid, die zij overleeft.…
Is alleen zijn te gast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
576 jij neemt
al afstand
van het beeld
dat ik van je heb
je bent geen prinses
de dromen van
zand zon en zee
neemt het getij altijd mee
ik voel me nog prins
maar in het slot
waar jij woont
is alleen zijn te gast
toch sta ik vaak
bij de gracht en
wacht tot de brug
langzaam daalt
dan vieren beelden
stormachtig hun feest
tot het…
Onder 't bladgoud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Zoals in het herfstgetij moet ik wachten
ligt onder ’t bladgoud nog hoop voor mij
en na een herfst en winter trachten
te ontwaken in een nieuw getij.…
HANAU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Ze hielden zich
lang verscholen
maar hebben steeds
minder angst
ze durven steeds
meer rond te dolen
en de vraag is wie
is nu het bangst
zij die blijven hopen
dat het niet zo vaart
zal lopen
zij die menen
dat het getij nu
anders moet verlopen
steeds vaker kruipen ze
een voor een uit de riolen
de vieze bruine ratten
wie stopt ze…