96 resultaten.
meervoud
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.096 vele geledingen
doordrenken
mijn denken
en feitelijk
bestaan
ze brengen zo
vaak verwarring
in de weg die ik
ja ik, moet gaan
soms trekt
mijn verdriet mij
naar binnen
of geniet ik intens
van mijn zinnen
om het lijfelijk genot
te beminnen
soms wip ik
in de speeltuin
van het leven
naar verre hoogten
en duivelse diepten
of…
Liefde tussen twee zielen
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.251 Ik heb geen zin meer
In lijfelijke liefde
Die niet bezield is
Maar beperkt is in de tijd
En ruimte tot een orgasme.…
Liefde tussen twee zielen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.397 Ik heb geen zin meer
In lijfelijke liefde
Die niet bezield is
Maar beperkt is in de tijd
En ruimte tot een orgasme.…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik kon het
lijfelijk onbehagen
bijna niet verdragen
voelde energieën
stromen die nooit van
binnenuit konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
4.0 met 60 stemmen
4.679 uiterlijk verbeeld
in lijfelijk omsloten
blinkende rituele togen
waar schoonheid haar
stoffelijke genegenheid toont
viert daarenboven
de zachte schittering
in jullie beider ogen
zij weerspiegelt
de onnavolgbare weg
naar woordeloos gevoel
waarin liefdevolle herkenning
het wederzijds bestaan,
een hoopvolle eenheid beloont…
Gezichtsbedrog
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
582 ( zonder het lijfelijk voltooien
in vleselijk verstrengelen
het verlangen van woorden bevrijden)
als ik je kon beminnen
zoals jij dat zou willen
ver van het ouderlijk preken
met slechts een simpele streling
de beide ogen
uitdagend onverwachts zien
en de wankelende liefde
sussend armen in nemen
voorbij de horizon
hart aan hart…
Voor Jou, door jou
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
619 mijn
lijf
wil stromen
traag door dalen van
groene bloedrode
hartstocht
Omvat naast jou
onze woorden van
vandaag
Schragen
onze lijven
samen
Bloeien als de
ontluikende roos
zacht rose als ons
vel
fel begeerde
tederheid
zo kwetsbaar
zo fragiel
ontsproten aan
golven van
intense stevige zachte
kracht
Ik voel je naast me
lijfelijk…
Laag bij de grond
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 handen spitten in kruimig krijt
weg van gonzende gedachten
sluiers van de geest begraven zich in lijfelijke aarde
laag voor laag, tot onzichtbaarheid
ik weet niet wat ik was, ontaard misschien
ik hef vuilgerande nagels armsgewijs ten hemel…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 Ze zijn echt nog, onder ons ik weet het zeker
ze zijn lijfelijk weg, maar daar houdt het dan op,
ik kocht een bosje rozen, want tja
daar was het mensje en ik, gewoon dol op.
En zo staan de rozen, prachtig te zijn
komen mooi uit, een beetje zonneschijn
dan ineens: een schrik, wat gebeurd er nou?…
Vonkten in exegese
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 wist hij
zijn naam in het
stof van de tijd
profilerend te schrijven
zijn woorden
werden gezien
door fanaten gelezen
helaas niet altijd begrepen
onthechting had
het mes in logica
en syntaxis gezet het
verhaal in opbouw geplet
zijn referenties
werden xenofoob
de aardse samenhang
verroestte tot schroot
nog lang bleef
zijn lijfelijk…
Ik zonder jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 De minuten rijgen zich aaneen
in nodeloos herhalen en vermalen
tot fijn stof, onzichtbaar verdwijnt
in ogen, neusgaten en longen
van ons lijfelijk bestaan op zoek
naar de bron van verjongen.…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 De poëzie komt over me als een droom
Vol sterren en een lijfelijke nacht
Van duister, waar me een hel gelaat van licht
En vriendelijke ogen - enkel dat gelaat,
Want ál de rest is nevel zonder vorm.…
Appel voor de dorst ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Man en vrouw in verzet niet
zwicht, lijfelijk met gelijke taal in
de daad tot hun moraal verplicht,
een geluid wat vleugels houdt.
de weg ontwaart, waar de vrije
woordvlinders zwerven om de
leugens te ontdekken, zichzelf en
niemand spaart om de hemel van
hun levensdrang te overtuigen.…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 toekomst
zoals die zou moeten zijn, een
seringen bad, balsem van geurend
duizendschoon die mijn dogma’s
heeft ontward, empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze die haar draagt, het
troost, modelleert de tijd, laat sporen
na in mijn beeltenis, ween niet
over wat lijfelijk…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 De zon verlicht de polder,
het water en het grasland;
ik herinner mij een vrijpartij
op een zomers waalstrand
waarbij wij samen kwamen
in een lijfelijk liefdeslied,
achter de kromme wilgen
en het wuivend riet.…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
Het verlies doet pijn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
995 Dan ineens klinkt er een loepzuivere vogel
met het allerhoogste lied en DAN weet ik:
je bent er lijfelijk niet maar je bent er wel.
Langzaamaan verschijnen er sobere glimlachjes
op de eerst bedroefde gezichten.
De tocht wordt lichter,
de vogel blijft ons volgen met zijn gezang,
maar wij, wij zijn niet langer bang.…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 alom mij heen
bestaat al jaren
een Cordon Sanitaire
cellen waarin rollen
veelal grijs getint
of zo de gezetene bemint
zacht en lieflijk bedrukt,
nadat de stoelgang is gelukt,
het strijken ondersteunt
soms in vaart,
met haastige spoed
doch vaak, zo niet steeds meer,
nadat er eerst hortend en stotend
lijfelijk…
Thee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Vanmiddag zat ik op de bank tegen de man
wiens geur ik in mijn rugzak nam
hoe innig ooit de lijfelijkheid was
hoe ziekelijk verlangen was
nu neemt hij zijn gezondheid mee naar mij,
en hoewel ik 't nooit verwacht had of gedacht,
is onze lichamelijkheid verrijkt
naar vriendschappelijke zinnigheid,
verinnerlijkt, zoals bloesems,
geplukt, gedroogd…
Peters' klacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
538 Je lag daar
als een vraagteken aan mijn zij
je maanblanke huid een spandoek van verzet
want liefde was geen lust, zei je
geen lijfelijk libretto van uitslaand, uitheems vuur
liefde was sudoku met zijn twee
op de bank
bij regenweer
maar waarom dan,liefste
lijkt je lichaam
op een katern met woonideeën
staat het te huur in de koopjeskrant…
AMSTERDAM DANCE EVENT IN WESTERKERK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 Ja, ja in de Wester, de Westerkerk
ja, ja, in het Godshuis, de kerk van Christus
de kerk van het Kerkkoor en de Cantorij
de kerk van de dominees en lekenprekers
ja, ja, die kerk aan de rand van de Jordaan
rode schijnwerpers laten een ander licht schijnen
enorm lawaai laten van de acoustiek niets over
gegil, gejoel, gelal en heel fijne lijfelijkheid…
Weduwe vraagt zich af
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 minuten lang gestaard
toen hij z'n laatste adem uitblies
ik stond erbij en keer naar haar
ik las in haar gedachten
dit was het, dit was het dus
50 jaar lief en leed
dag lieve, lieve man van me
ze had hem liefdevol verzorgd
ze had zich weggecijferd
soms met moeite, maar toch steeds
ze had hem al zo lang gemist
in lief en leed en lijfelijkheid…
De laatste dagen van Marlies
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 Ook al zou jij er LIJFELIJK niet meer zijn gaat alles gewoon door en dan vraag ik me wel eens af: WAAROM WAAROM in vredesnaam moeten er gevaarlijke rampzalige idioten moordend rondlopen en lig jij te verrekken van de pijn?
Ik heb geen idee maar ik wou dat ik het wel wist. Ik nam een toverstokje....en gaf zo'n debiel jouw kanker.…
Ze heeft genoeg aan zichzelf.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
648 Ze blijven liggen tussen de plooien van de tijd,
tussen glooiingen van een ouder wordend lijfelijk landschap.
In traagheid wordt de nacht afgeschud
balanceert ze tussen
wakker wordend daglicht
beroofd van haar rust.…
De zon vraagt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
244 Hem de zware schaduw noemen, zal wel lukken,
het zwarte silhouet, die macht uit een verleden,
met de kracht om mij naar beneden te drukken
in het heden, waar ik lijfelijk feitelijk veilig ben.
Men heeft mij verzekerd dat een doorgesneden
keel, en resterende stukken, niet meer heel veel
van zich zullen laten horen.…
Voor Ietje overleden op 18/9 2015
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.005 Het is te snel
Daar lig je dan,
terwijl we allemaal anders willen,
daar rust je dan,
omdat het zo hoort,
daar blijf je dan,
maar lieverd, omdat we weten
dat de pijn verdwenen is,
zullen we trachten te accepteren
dat je niet meer lijfelijk
aanwezig bent,
vergeet echter niet,
dat je nooit meer
uit onze harten zult verdwijnen,…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes
zielen beroert
en terwijl afgesloten vlokken het perron kerven voor de trein
ontsnapt de stroom aan de wachttoren
doorkruist en met grote honger
ik reis samen met zwarte assen
die uit de hoed van onschuld in grachten vallen,
lijfelijk…