91 resultaten.
Ballade voor mijn vrouw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
709 Ik ben opmerkzaam voor de zwerm
wervelende en dansende insecten op de polderdijk,
de oude, opgehoogde eksternesten,
de essen, abelen en platanen,
een fazant die parmantig trippelt op de spoorwegberm,
maar ook voor alles wat jij voor mij doet:
koken, wassen, sokken stoppen,
schuren, schrobben, dweilen, gastvrouw spelen,
samen met mij naar de…
Jeu de Boules
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 der staan groepjes
van vooral mannen
die met veel,
opgewonden ‘oh-la-la’
en weidse armgebaren
hun emotie uiten
wanneer een werper
met een droge tik van metaal op metaal
de boule van de tegenstander wegschiet
of juist als hij,
doordat de boule met een doffe plof
doelloos is stilgevallen,
heeft gemist,
onder de relatieve koelte van de platanen…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de immense Curia, hal vol stille stemmen,
terwijl de pauperes, het arme, domme volk
eigen lijf en leden aanprijst op het Forum,
of onder bronsgroen glanzende platanen…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 ik ga de gouden blaren
leef het loslippig loof
zie de doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven…
Eeuwig staan zondags de wagens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 gewisseld
en gaan langs de vele wagens heen
en kijk
in de spiegelgladde portieren
liggen oude gevels gekerkerd
maar niemand vraagt waarom
niemand waagt het dat te vragen
want waarom deze gevels gekerkerd liggen
in de spiegelgladde wagens
dat weten
op deze verbannen middag
enkel de slaperige vogels in de bomen
de bomen
die meer bepaald platanen…
De straat van toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.096 accu’s hier
APK verdrong de fietsenmaker
een garage voor de meubelmaker
boekbinderij nu Islamitisch centrum
dam- en schaakclub bandencentrum
Ik zag haar
veranderen
telkens weer
de straat
van weleer
Geparkeerd, liefst in dubbele rij
kleven ze bumper of zij aan zij
autogeluiden overstemmen
nu alle menselijke stemmen
Alleen de platanen…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 De bladeren van de platanen
gaan vallen en weten van niks-
Blad geweest, klaar!
Eén troost: wat ik had moeten vinden,
ik had het niet kunnen vinden!
Het een deed zich voor, het ander
deed zich voor,
ik had weinig of niets te vertellen.
Ik weet nu: het stuurwiel dat wij omklemmen
staat met geen roer in verbinding.…
Cannes
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.694 In een woestijn van zon, dicht langs de zee
staan de platanen in een brede allee;
dorstige herten, plotseling betoverd
en in hun ren naar ’t water star gebleven,
het groene lichaam wit gevlekt, hoornen geloverd,
het wit gewei breed opgeheven.…
Pescadora
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 Een vogelkers, een ridderspoor, een haan
Ontsnapt uit eldorado
Pescadora
Ik duinde gras, en zag opeens een mees
In 't woud van la foresta
pluviale
Op monterosa grutto's in platanen
En op de allerlaatste bladzij
Kees
'Daar schuilt een adder onder 't groene gras!...…
Rollen maar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Fluitend loop ik door de lanen
uit volle borst zingend overstraat
dansend langs beuken en platanen
weet met m'n vrijheid bijna geen raad.
Vrolijk groetend alle mensen
alle meisjes spreek ik aan
wat zou ik mij een beter leven wensen
dan dit vrolijk vrijbuiterbestaan.…
MAÏMA
poëzie
3.4 met 27 stemmen
11.929 De nacht, Maïma, is van maanlicht blond…
De maan, Maïma, strooit heur zilvren tranen
Langs ’t lispelzieke lover der platanen…
O, mengelen we onze zielen in deêz stond !
Met mijmrend oog en murmlensmoede mond,
Zo ligt, o, allerloomste der sultanen!…
De tramontane
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.034 De wind snijdt het verhaal en slijpt en slijpt
bladeren van de platanen - het raamkozijn.
Ik kwam met de wind mee voor dit verhaal.
De reis vertelde een man liep over de berg
en het verhaal loopt dood op zee. De wind
speelt heer op zijn graf.…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ach, laat ik niet zeuren laat de rozen bloeien
en de seringen, de tulpen, de moerbeiboom,
de platanen…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Aarzel,overweeg de stap,
ontwijk het vuil, het glas,
ik stap niet gaarne mis,
na de goot volgt nog
een diepere plas,dien
naar boven te kijken,de
stilte in mijn ransel
getekend op mijn rug,langs
hoog reikende platanen,met
hun onverstoord gedruis,
waar ik eertijds vriend mee was,
ver van een neergelaten brug,
geschut tussen kolk en sluis…
BREDASE BOMENTAAL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 De hoge blanke toren
van de ruimdenkende Grote Kerk
ziet met voldoening neer
op die brede levendige Markt
en oude straten daaromheen
waar mensen gezellig samenzitten
onder zoele platanen
wier luchtige onbekende spraak
de geest der Middellandse zeekust
naar deze stad roept om er te toeven
vol bezadigd rijk gemoed
de zachtgroene top
met…
Zomer in Boekarest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Samen naar het park waar de platanen
dromen, hun bast afvalt, de witte jonge
vertoont en zo een onbeschreven blad
waarop gedichten verschijnen in een
geheimschrift, dat nog onleesbaar is
Voorbij de kerk met koperen koepels
glimmend, stralend weerkaatsend
het zonlicht op deze vrijdag voor
de Sabbath begint.…
Camera obscura
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 In schaduwzonnevlekken
van de bast van de plataan
de stramme takken wijd uiteen
gelopen tot een nachtverblijf
waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel
gelijk in ene camera obscura
doch waar in 't volle licht der dag
onverhoeds tot schrik van velen
als bij des hemels donderslag
plompverloren soms een groene en een kleine…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Wij hadden elkaar en hartstocht om te beminnen
te onthullen wie wij ten diepste waren
De bomen van de Kruidtuin keken neer
zagen hoe het goed was en terecht verging
Winter haast onmerkbaar in lente overging
geuren en lichtgroene verschillen
Voor de grote plataan, dichtbij het openbaar gemak
doet een zot zijn rituele gebaren en begint
met het…
knappende tak
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.104 op het gras, nog nat van dauw
dwarrelt, uit de geleide groene kruin
als stervende zwaan, wel roestig bruin
een eerste blad van de plataan
zwermen spreeuwen, als èèn grote zucht
storten zich met z,n allen in de vlier
eten zich rond, kwetterend van plezier
dan trekken zij weg, hoog door de lucht
eikels in de dop, een wilde framboos
fel gekleurd…
Een zware najaarsstorm.
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
890 Dat takken doet afrukken van de voor de woning
staande plataan en bladeren doet opstuiven door
de lucht waarna deze vervolgens neervallen in
mijn achtertuin.…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 We kijken tevreden omhoog,
hij en ik door de takken van de plataan.
----------------------------
uit: 'Hoor de stad', 2015.…
Bericht van het eiland Chaos
gedicht
3.6 met 22 stemmen
15.081 We lazen dat het eiland wordt geprezen
om zijn zeer diepe rust,
de laatste bewoners worden zelfs
gelukkig genoemd onder hun plataan.
Wij dachten dat het een grap was
en gingen er heen, maar of het zo is -
we zitten op de kade
iedere dag
en aan onze voeten ligt een van de honden
iedere dag, bang dat wij weggaan.…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Het weidelandschap is er zo plat aan;
een koe schrijdt er traag voort bij een plataan.
Wij willen sneller vliegen dan geluid
en met ijver moeder aarde eren.
Zij hoeft niet kwaad op te veren;
niet nogmaals een Atlantis-zondvloed,
als een nocturne vals en guur!…
VAN DOODS NAAR HEEL ERG LEVEN!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
283 "
's ochtend liet ze de zon in haar gezicht schijnen
volgde de takken van d'oude plataan voor 't raam
zo bestendigde en verstevigde ze haar dag en doel
Van doods naar heel erg leven!…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 De schaduw van de platanen schuift over de heuvelflank
Arm aan geduld aarzel ik
Wanneer zij voor mij verschijnt
De sissende zee die aan de enkels likt
Me wenkend met elke doezelige golfslag
Langs de krijtrotsen
Verdwalend in de wirwar van het geheugen
Die zachte zeef
Zie ik haar, blijf kijken hoe ze,
Tuimelend in een wolk van schuim,
Het…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Grote kale platanen sieren het
door muren omgeven pleintje.
Slechts een enkeling woont hier
nog in alle eenzaamheid,
het gehuchtje oogt kil en doods.
De Romaanse kerk is reeds
vele eeuwen oud. Het
er naast gelegen kerkhof is
zeer verwilderd en verlaten,
tot prooi vervallen aan de elementen.…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 Maar de logge en zware blaren
Van kastanje en van plataan
Trekken met de stoet niet mede,
Willen liever rust en vrede
Dan te zoeken de gevaren
Van dat zwervende bestaan,
Van die kleine blijde stoeten;
Die zo los van zin en voeten
Even maar elkaar ontmoeten
En met vreemden verder gaan;
Die in wijde vrije kringen
Springen, als de…
Lucy in the Sky
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Vertaalt 2019
(titel)
Lucy in the Sky with Diamonds
(titel)
Lucy als stralende diamant
(1)
Picture yourself in a boat on a river
with tangerine trees and marmalade skies
somebody calls you, you answer quite slowly
a girl with kaleidoscope eyes
(1)
Stel je eens voor, in een boot op het water,
de lucht is oranje en geel de plataan…
B O M E N
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.567 En, verre en na, gedoken in
de esse, en in de iep;
in dorenhagen, dennenhout,
in olmen, in platanen;
in appel-, pere- en kriekelaer,
zo roert er een gepiep
van vogels, die voor vogels, hun
orije, de wegen banen.…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Elzen en oude platanen waar gisteren nog vogels kweelden
zien ‘t vreemde gebeuren, zullen vast vallend blad betreuren.
Hoe nog onberoerd krom of recht bij dit weer stil te staan
het is thans op aard met sterke tred heel waakzaam gaan.…