100 resultaten.
verbinden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 waarop de orkaan
geen vat krijgen kan
soms is een mens
iemand van weinig
woorden waaraan men
zich warmen kan als
de ijskoude wind over
de rivier je omhelzen wil
soms is het schip
met man en muis
te behouden als men
het wilde water van
de zee met olie
gladstrijken kan
soms seint een mens
een strohalm
een subtiel zilveren
rimpelloos…
een reiger wiekte traag
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
646 gleed vlak
de wereld mij voorbij
rust en stilte brachten
in de lichte lentewind
het ultiem geluksgevoel
steeds dichterbij
een reiger wiekte traag
en zelfs de meerkoeten
hadden nu geen haast
poetsten veren terwijl
wat eenden hun kroost
de mooiste plekjes leerden
een bankje lonkte met
een warm uitzicht op
de plas die rimpelloos…
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 bergen dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de…
spiegel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.197 Het water zweeg rimpelloos
Even verder zag ik jou en je knikte
Ik zag je glimlach in je ogen
En ik dacht niets want ik kon niet denken
En in mijn adem op de spiegel
Stond jouw naam geschreven
En het riet bewoog het water
Op het timbre van je stem
Tenminste één vraag die ik nooit meer hoef te stellen.…
Who is afraid of Naomi Wolf?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 De spiegel is onbuigzaamheid voorbij,
kou en rimpelloos lijken nu hard
door kunstige cosmeticaknepen verstard.
Reeds rijst haar hand
toornig boven het kopje uit,
reeds wordt het donker, een siddering
rolt als golven door de zee.
Verwondering.
Minder is meer, oreert zij rozenpinkig.…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 De oceaan lag rimpelloos
kil te wachten in een grijs gewaad
- een onderdrukt verleden
dat hij niet af kon leggen -
de ijzeren mantel van haat.…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 hoe zij vanuit het afbrokkelend heden zich des
te steviger vastklampt aan lang vervlogen jaren
zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
een mooi gezicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Het gezicht rimpelloos
uitdagend en nooit boos.
Jong en sexy
lippen zo rood als rozen
doen menig mannen blozen.
Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.…
een mooi gezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
739 Het gezicht rimpelloos
uitdagend en nooit boos.
Jong en sectie.
Lippen zo rood als rozen
doen menig mannen blozen.
Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien nog.…
ijsvogelke
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
951 ik heb u gezocht mijn vriend
langs steile kanten op de kreek
wilgentakken en weipalen leeg
water rimpelloos wachtend
och arme, de strenge vorst
ontnam u het schoonspringen
stekelbaarsjes zaten vast in het
ijs en keken met glazige ogen
maar het zonneke lachte en brak
het prille voorjaar, mijn geduld
beloont mee een gracieuze duik
kleuren…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Misschien wilde ik dat het zo zou blijven,
als een lichaam dat niet verouderen mag,
rimpelloos van tijd en ruimte.
Op een dozijnmatige ochtend,
tussen handdoek en hemd,
welde onverwacht uit koele diepte
een stem op,
een verloren gewaand stuk papier,
een vergeeld krantenknipsel
als perkament van herinnering.…
Een mooi gezicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
956 Het gezicht rimpelloos
Uitdagend en nooit boos
Jong en sectie
Lippen zo rood als rozen
doen menig mannen blozen.
Haarlokken schitteren
in het licht van de zon.
De ogen flikkeren
ondeugend en zo verleidelijk.
Het leven heeft het gebeiteld
in geluk en liefde.
Het is nog zo broos
breken zal het misschien.…
De natuur mag begrijpelijk zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De start van deze dag verwondert
is gelijk het water niet rimpelloos
hoe zeg je oneindig kent eindigheid.
Was de nacht een echte toekomstdenker
kende zij steeds alle keren haar tijd
als goed gecamoufleerde metgezel.
De klanken van de wind en de regen
vertolken met de ook opklimmende mist
heftigheid met een vreemde opmaat.…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren grond
rammelende kettingen
in de haven, klapperende
touwen en vlaggen
en de otter die in sprongen
omhoog rent naar zijn glijbaan
in de sneeuw en rimpelloos…
Ik hou van de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
765 Ik hou van de zee in elk jaargetijde
omdat ik dezelfde natuur bezit
soms rustig, soms stormachtig
de oppervlakte rimpelloos
in de diepte kolkend wild
met zoveel ongekende schatten
die nu en dan komen bovendrijven
voor vreemden moeilijk te begrijpen
maar voor wie mij echt leert kennen
die weet dat er ontelbare havens zijn
groot en klein waarin…
Variabele Tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 stervende hier,
Als vuur dat dooft,
De morgen Vrouw vervloekt de tijd,
Tot de klok die slaat,
Mannen van geschiedde dagen,
Marcherend te voort,
Bij het verlichtend dorp,
Waar de kerktoren stomp is,
Luid koor uit de hallen van de kerk,
Staand op het altaar,
Dodenkist,
De morgen Vrouw,
De Man van den dag,
Het Kind zwijgt,
Rimpelloos…
lichaam
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.541 van handgeschept papier
zodat ze spelevaren tot in de bomen
als ik de zonnewende vier
en haal eindelijk eens de ploeg door die akkers
waarop mijn doemgedachten grazen
ze houden mijn vechtlust onder de plak
als stormen door mijn aders razen
en wieg mij
wieg mij heen en weer
wuif mij als grashalmen
in de delta’s van de zee
tot ik rimpelloos…
Winterwandeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Strak en rimpelloos licht nu de vlakte
waar golfjes kabbelden weleer
zilveren vissen sprongen over oppervlakte
rietkraag golfde langs oevers van ’t meer.
Bewegingloos staan nu de populieren
in rijen langs de waterkant
terwijl hun witte kruinen sieren
stille contouren van het achterland.…
schitterende herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Rimpelloos
doorschijnend
is de hemel bloeiend.
De storm zwijgt stil
en lost op in niets.
Ademloze woorden
in de morgen
weven
een schitterend web.
Om te vangen
een ieder
die bidt,
danst of vecht!…
Vakantieherinnering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
660 Er was geen schoner zicht over landerijen
Dan onder blauwe koepel tot de horizon
Bedekt met nevel beschenen door de zon
Aan d’ einder staan de molens in lange rijen
En op de rimpelloos spiegelende meren,
Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet,
Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet
Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren…
Onze zomertuin
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
935 Het vijverwater rimpelloos
de goudvisjes nog stil
onder het dauwige lis
daarnaast de ontluikende roos.
Plots wordt alle rust verstoord
een statige reiger
loerend als een tijger
komt tot aan de boord
en snel als een havik
zijn snavel wijd open en alle visjes hopen
"Laat mij het niet zijn!…
Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Laat mij opgaan in wolken
jouw veelzijdigheid vertolken
rimpelloos glad zijn door de zon uitgedaagd
en ontstuimig kokend door de wind opgejaagd.
Breng mij ten slotte voor een langdurige rust
en ontspanning terug naar de kust.
Zoek voor een zekere en veilige landing
'n steunpunt; een rots in de branding.…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
Tinten grijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 Vandaar dat ik in stilte prijs
de schoonheid die ik zie
in lage loden lucht
die ongemerkt
in grijze regen overgaat
en rimpelloos
in ‘t even grijze wad
ten onder gaat.
Of neem zo’n rafelige nevel mist
die suggereert
wat er niet is,
terwijl een winter kale boom
het scherpst getekend wordt
bij effen grijze lucht.…
Vredig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 dromerig weerkaatst
het rimpelloze water
de strakblauwe lucht…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 In de verduisterde kamer
zitten schaduwen schuw bijeen
als donkere jassen over onzichtbare lichamen
verveeld spelen ze
klavier en zo
en een snaartje harp
uit een ver verleden zijn ze gekomen
nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot…
Niet voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Rimpelloosheid lijkt niet aan de twijfel
te lijden om wat eens een keer neemt in
ons bestaan; zolang de bladeren nog niet
doorren opent de mogelijkheid met onze
fleurigheid naar buiten te gaan.…
Van Oud en Nieuw
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6.331 Kijk, dat geeft hoop
en toch weer nieuwe kansen:
dus wensen wij van
harte aan elkaar:
veel heil en zegen in een
rimpelloos nieuwjaar!…