147 resultaten.
Na de scheuir
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Wat men breuk noemt
is soms slechts
een opening
die te lang is genegeerd.
Niet alles wat barst
wil terug
naar vroeger.
Sommige lijnen ontstaan
om licht te geleiden.
Aan tafel
ligt ervaring opengevouwen:
code naast compassie,
structuur met adem.
Een mens die systemen leest
en daarin
mensen blijft zien.
Wat uiteen viel
werd geen…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft, ook als je zwijgt.
Tot je weer naar buiten rent,
de wind voelt langs je wangen,
en weet: ik mag de wereld in.
Er is iemand om me op te vangen.…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…
Een optimist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Die immer beperkend een andere wil
wensen op te leggen;
maar die de optimist zijn veerkracht
niet blijvend kunnen ontzeggen.…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Storingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 je versluierde blik
maakte dat ik
even de zon
in je ogen niet zag
daardoor belandde ik
in een andere stroming
een kille emotie
deed mijn ogen regenen
in een woordloos snikken
mijn wezen te fragiel
om te relativeren
te aanvaarden
jouw boomsterkte
je stalen veerkracht
even te hard
voor mijn tere zijn
als je merkt dat
mijn verdriet…
De laatste bui
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
416 als jij de tuin
binnen kwam
dan bogen
voorzichtig
de langstijlige
alsof zij jou
even een
welkom knikje
wilden geven
jij zwaaide
met een
elegante
zwier nam ze in
ogenschouw zag
dat de laatste bui
slechts minieme
schade had
aangebracht
de soort
was
sterk en
veerkrachtig
ook dieprood
was een
prachtige
blikvanger
voor…
zachtjes zwevend
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.852 zachtjes zwevend
geeuwtjes gevend
laat poes zich even strelen
soepel spinnend
muizen minnend
mag ik haar ruimte delen
kattig kroelend
wollig woelend
geeft zij kopjes langs mijn been
bazig blazend
ruziënd razend
stoeit zij met mijn grote teen
verdraaid veerkrachtig
parmantig prachtig
loopt zij dan weer weg
zachtjes zwevend
geeuwtjes…
Wending
gedicht
1.7 met 3 stemmen
3.960 De stilte voor de storm, vlak voor
de omslag, waar de veerkracht
is afgenomen, waar je snakt
naar verandering, nu of nooit.
Keer mij om, woel mijn grond los
met je kouter aan de voorkant
van je ploegboom, snij met je schaar
de zode van onderen los en keer
met gebogen ijzeren ritser mijn zode.…
Zit de schoonheid echt vanbinnen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
759 Zijn veerkracht lijkt nog sterk en ongebroken,
en zijn geweten licht en ongekweld.
Maar of de Italianen hem verwennen,
of hij de strijd nu wint, dan wel verliest,
of zij hem weer als opperhoofd erkennen
of men toch liever voor een ander kiest,
er is toch iets wat niemand kan ontkennen:
hij heeft een goede schoonheidsspecialist!…
Mijn Vervlakte Land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 mijn mooie land
mijn eens zo
veerkrachtige land
waar zo veel kon
in welke fase zijn
we nu met z’n allen
aanbeland?…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 Na de regenbuien wordt
de zon weer warm
bewonderen de knotwilgen
hun jonge scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in…
Begeestering
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Van Nazareth had het beloofd
Zijn Vader kon een derde vorm Aannemen, één die elke storm
Hielp te doorstaan totdat gedoofd
Het vreselijke woeden was
De mens zijn veerkracht weer hervond Kon verder leven met de wond
Dat Jezus hem verliet zopas
Die maakte Zijn Belofte waar
Tien dagen na de Hemelvaart
Gelovigen bijeen, verblijd
Onaards…
ik droomde dat daar het einde was
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
3.075 behoedzaam haalde men de aarde weg
waarmee men mij had toegedekt
handen tilden het deksel op
even nog hield ik de ogen dicht
...even maar... verbaasd
door al het licht, men zei
nu ben jij geboren
mijn botten eerst nog
stram en stijf mijn
lijf door pijn verteerd
maar allengs sterker en
door de jaren heen mijn
tred veerkrachtig, men zei…
In Braille
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
505 Hij
drukt op haar veerkrachtige huid,
maar hij voelt de stippels niet.
'Ik kan je niet goed lezen, schat!',
zegt hij, 'we moeten maar uit elkaar
gaan, want onze brailleband spoort niet.'…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
Holland mijn geliefd waterland
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
510 vrijelijk stroomde
in het wijd gelegen rivierenland
kwamen ongenood de bezetters
maar zij hielden geen stand
in menig lied beschreven
de woorden vrijheid en moed
over dat opstandig zijn verweven
zit in ons eeuwige geuzenbloed
samengaan betekent niet alleen
tijdens elk mooi opkomend tij
ook met omslagen in ‘t gemeen
Holland toont veerkracht…
Daar te zitten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 Daar te zitten
in de boom op 'n tak
z'n veerkracht getest
met m'n voet
Daar te zitten
in de boom op 'n tak
naast jou,zonder 'n woord,
zonder praten
Je biedt me
zonder tekst
'n appel aan
'k wil weigeren
kan niet terug
"Lieverd, een hapje dan"
zet ik bijtgraag
m'n tanden in 't vruchtvlees
Naar ik bijna vrees…
Hoop en vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.376 Een geliefde is van ons heen gegaan
de toekomst samen blijft even staan
hoop en vertrouwen geven veerkracht
zo zijn we sterker dan verwacht.…
Nog geen fysieke dreiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 nog was er
geen fysieke dreiging
van oorlog of geweld
maar de tekenen
logen er niet om
hun gevolgen
op de lange termijn
deden de dagelijkse
souplesse teniet door
zorgen en stemming
veerkracht en alert
reageren namen af
deuren bleven gesloten
de lach gebroken door
gebrek aan perspectief
zacht gefluister
en lichte huiver namen…
Afrodite's bad
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
3.647 Ik laat mij dragen door de almacht
van wat ons zuivert en verbindt,
voel mij geborgen in de veerkracht
van mijn ziel die springt eer zij bezint...…
STEEDS BIJ GOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 Veerkrachtig geloof is een zwak zuchtje
dat al dansend voortzweeft van bloem naar bloem
omhoog zweeft _ de wijde lucht tegemoet
waar verrassende vrijheid wenkt
door ruwe stormwinden geslagen wordt
vermoeid op brullende golven neerzakt
onder vernielzuchtig schuim verdwijnt
bijna zinkt maar stootsgewijs verder drijft
lang ronddraait - tenslotte…
je wapende met haat
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.027 en huilde zijn ontwrichting
maar je tranen waren droog
gaven donker geen verlichting
je wapende met haat
sloeg terug met argumenten
bijna kwam herstel te laat in de
luwte van de woeste elementen
het kind in je was bang
voelde de geladen stilte
merkte dat de wind terug kwam
aan de snel naderende kilte
je hebt het overleefd
je veerkracht…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 De dode in de kist, beslist niet slank,
zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.
Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf,
die leiden tot de zucht van hen die sjouwen.
Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid
die huizen in dit schepsel koud en stijf.
En de verlichting is voor hen die rouwen.…
Verjonggingsapp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 van mensen die
haar stralend aankeken
voelde het intense
golven van hum emoties
door verdwijnende schaduwen
die jaren van stress en
spanning hadden achtergelaten
als tekens van leven op hun huid
ik heb ze niet zien
verjongen maar wel zijn hun
grauwsluiers van zorgen weg
daar schemert weer
de jeugd in lach en blik is de
veerkracht…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 Diep in de stilte van het zoete meer
spiegelt eenzaamheid van bomen
die verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Voortschrijdend
is de strijd,
Tegen het vertragende gevecht,
In het moment voor het geschrevene,
Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren…