318 resultaten.
Hart en kruin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Kruin uit die
Prachtige wilg
Voor jullie huis
Weggeslagen door
De najaarsstorm
Die over ons land
Trok toen het
Daar de tijd
Voor was -
En het hart
Uit jullie midden
Weggerukt door niets
Ontziend verkeersgeweld…
STILTE...hoezo?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Stil
ligt het landschap
als voor het oprapen
Stil
ligt het landschap
in vroeg zonlicht
Aan zomen
de wilgen,geknot
waaks..maar zwijgzaam
Wij
zijn het
die niet slapen.…
Het Zoete Zingen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
727 Ik zit in vaders rookstoel bij het raam
En zie nog steeds de weidse bollenvelden
Waar stro nu ligt als goudgeel winterdek
Groeit straks beton in plaats van zomerbed
De heg is afgeschoren tot de grond
En naast de slootjes tussen stoppelriet
Zie ik dat wilg na wilg zijn kop verliest
Opeens zie ik een kind, het lacht en zwaait
Het kent nog…
Oud & nieuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
555 ik hang mijn wensen
aan de wilgen
& m'n liefde voor jou
mag in een boom
't oude zeer zal
ik verstrooien
voedsel voor
scheuten van
'n nieuwe droom…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.
Op 5 november 2009 mocht ik voor dit gedicht een eervolle vermelding ontvangen.…
Holleweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Weer reed ik
door een holle weg
waar aan weerskanten
wilgen staan te wuiven
met die praal en pracht
als van nieuw zilver
en dat groen
als van olijven
en vooral die frisse
frisse adem…
's Nachts
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
678 klimt hij door 't raam
om zijn wereld op z'n kop
te zetten
donderjagend met lindebomen
tot de wilg hem vraagt
om te schommelen
vliegt hij vlug
van ver boven de stad
tot in zijn warme bed…
verdwijnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 blijf maar nog even
zoek een schuilplaats
voor alles wat verdwijnt
herken de lege plekken
hang de metaforen aan
de wilgen in het aanwassend
duister blijf nog even tot
de nacht haar onmetelijke
armen spreidt…
Jong nog van gewei
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
655 Prille wilgen
jong nog van gewei
zwart-wittekoeien
knalgroene wei
een buizerd
hoog in de lucht
om zijn vrije val
toch zo berucht
een wilde gans
kribbig wit
bekijkt het
topfit…
River flows in you
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.080 hoe haar jonge handen
over de toetsen golven
ons huis zich met haar
bruisende klanken vult
hoe zij meandert langs
knoestige wilgen en
wuivend riet
hoe zij geniet zo intens
met de stroom vervloeit
versmelt
(voor Anne)…
Wandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 Langzaam lopend langs de Aa
maak ik fotos zonder camera
Wolken wilgen vennen
vogels
en bloemen die ik zou willen kennen
helpen mij niks te plannen
Ik ben in t moment
Ik besta…
Scharrelspoor wilg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
12 Kaarsen rekken hun vlam
naar sterren boven de wilg
waar de vogel bollen scharrelt
het spoor dat voeten maken
leidt langs de glimworm door boswei
en kelders slaan kaarsen op…
treurwilgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 in de blauwe lucht te bloeien
traan voor traan treuren zij hun verdriet
de vervulling van hun wens nimmer in het verschiet
niet alles is echter zo hopeloos als het lijkt
want alleen iemand die heel goed kijkt
ziet in het water de weerspiegeling
van wilg en horizon in tedere omstrengeling…
De Biesbosch wilgt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
739 Nog even ongeknot
tenen wilgen fraai
zo smal op hun karkas
dreigen om te waaien
bij iets meer dan wind
kijken je knoestig aan
als wezens uit een fantasy
of uit een ver verleden
leg ze vast voor ze vallen
en verdwijnen in de tijd…
nevelig
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
497 de wereld bekijkend
door soepogen
loop ik met m’n
chagrijnige hond
klam kleumend
langs ’t natte water
waar treurende wilgen
troosteloos tranen
over lange droeve wimpers…
Vacature
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
837 De reden is, dat ik mijn pen inklim:
Ons Niek (voor hem ben ik dus interim)
Heeft aan een wilg zijn dichterspen gehangen.
Nu is er op die dag een vacature,
Wie zorgt ervoor, dat dat maar kort mag duren?…
Huilen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.188 als de zon tranen laat
dan regent ze
op mijn gezicht
de kleuren van de regenboog
als een wilg tranen laat
dan treurt hij
op de aarde
de blaadjes van de herfst
als mijn hart tranen laat
dan verdrink ik
om jouw liefde
die stilletjes openbloeit…
tranendal
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
852 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
van het water
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten de vijver niet onberoerd…
WILG en POPEL
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.539 Meen niet, dat éne deugd voor allen past! -
De popel streeft omhoog met trots verachten
Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten
Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast;
De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last,
Die 't water zoeken met een hoopvol trachten,
En lijdzaam op de blijde stonde wachten,
Dat zij door golfjes worden…
Weg der wilgen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
782 Ik meet de schaduw
van een eenzame wilg,
het silhouet trekt langzaam
door de dag en ik volg hem op de voet.
Er is rust in de bladeren
waar de wind zijn vrije gang kan gaan.
Ik verblijf graag in zijn levenspad
maar volg mijn eigen weg.…
Olmen en Wilgen
poëzie
4.6 met 8 stemmen
2.283 Daar ginder in der olmen lommer,
Zag ik de hemel op deze aard
Ik voelde ’s levens volle waard
Daar ginder in der olmen lommer.
Want zij, die englen evenaart
Ontrukte mij aan zorg en kommer
Daar ginder in der olmen lommer
Zag ik de hemel op deze aard.
-----------------------------------
uit: Gedichten (1850)…
oude wilgen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
569 scheuten
en zij hun snottebellen
langs rijen groene sloten
er welt water uit de oude
holle lijven en schikken de
plooien glad laten de dag
zich tooien door het dak
vertellen hun noden in
veerkrachtige taaie loten
die de moede lichamen trekken
diep geworteld in lange tenen
opgestaan uit zompige zoden
voor fundament gevlochten
worden wilg…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Die stille oude wilg, gebogen over de waterkant
de bladeren volgeschreven, verkleurd
en geknot door eigen hand, het houten hart
gevlochten op nieuwe loten, geënt op
nieuw inzicht geeft hij onderdak
aan toekomstige levens, die hij
daarvoor nog niet had verkend.…
de (om)gevallen wilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 wie haar beknot ontmoet
een wilg
dwars en lichtelijk onwillig
loopt ze uit
door zagen uitgedaagd
de spiegeling van het water
speelt met haar silhouet
grillig samenspel van zon en
golven
de zon maakt haar gedwee en
zo gewillig
beknot haar niet
ze werpt zich vanzelf voor je
voeten
als je haar laat en slechts
bewondert
weldra…
De oude wilg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Met een glimlach doorsta ik de beproeving,
fiers en volhardend toon ik mij.
De werkelijkheid wil ik niet zien,
ik ben kapot, een geknapte eik.
Van de ooit trotse eik rest slechts nog brandhout,
de laatste storm werd hem te veel.…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ze vormden samen
een merkwaardige combinatie
in het zoete duister
van de volmaakte liefdesnacht
de kwast en de wilgen
en de lichaamswarmte
van zijn beminde geliefde
een bekende fotografe
er kwam weer
regen in de schilder
tranen, nodig
voor de onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire…
Nieuwe Meer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.852 Geef mij de ronde, groene kamers
van distel wilg en oeverriet
waar voor een uur de jongens wonen
met lovers om hun tepelhof.
Geef mij de schuifelende liefde
van handen op een gladde buik
terwijl de asfaltwegen zoemen
en charters* prikken in de zon.…
Fenomeen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 watersnood,
weten we een plek
Transpirerend blad,
jij ‘t een wonder vond
Later, toen je in mijn armen lag,
dacht ik
als een wilg en ‘t blad ben jij
buigzaam, sierlijk, slank en sterk
helpt te overleven…
de knotwilg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
710 knoestige vuisten op een rij
rijzen op naar de verre kim
wederzijds de waterzij
gedijen geknotte wilgen
in perfecte trim
weliswaar door
mensenhand gezaagd
tot beelden der natuur
tonen zij ons ongevraagd
een weelderige bloesem kür…
Visioenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
791 Ik zie de wilg
die mijn tranen deelt
de kringen heimelijk vergroot
zich onverhuld
verwijlt in mijn dromen.…