932 resultaten.
Geachte cliënte, het is lente...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Vol belofte voor wat ons
staat te wachten:
oorstrelend vogelgezang, zoemen van
hommels en bijen
die op de bloemen gedijen
Terrasjes langs de grachten
Bomen in lentetooi.
Wat mooi
toch, dit eigene van de
seizoenen.…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 bewaar ons Heer
voor de zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Verse zo pure sappen borrelen op in stijgend cadans
Cellen worden verbeterd ook vernieuwd; belofte op sprankelende hoop
Pas geboren Leven laat nog even op zich wachten
Prachtig zwanger van geweldige onvervulde verlangens en passies;
is dat niet schoon?…
Grote verwachtingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Het begon zo goed -
een zekere herkenning
van pijn en de belofte
van een helpende hand
een Happy Ending
van volwassenheid
en we gaven elkaar wat
ons thuis vroeger
had moeten zijn
Maar het bleef niet privé
niet alleen van ons twee
ook onze liefde
werd een burgerlijke staat
die alles concreet maakt
meer dan een daad, liefdesdaad…
Paasdagen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 die zijn graf
blokkeert
waar nimfen
hem in witte
doeken hebben
gewikkeld
zijn wonden
gereinigd van
het kwade gif
en jaloers venijn
ik heb zijn
tocht gelopen
op de vrijdag
na het avondmaal
in gethsemane
waar judas zijn
verraad pleegde
voor het haangekraai
ondanks zijn dood
voelde ik de
stille eerbied voor
de gewijde belofte…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
Minder = meer
netgedicht
3.0 met 24 stemmen
1.920 Een stem zo zoet als honing
een streling voor het oor
Haar zang zwanger van belofte
brengt verlangen bij haar gehoor
Toch is ze minder vrouw
Een taille als een wespe
haar heupen rond en glad
haar maten perfectionisme
voldoen aan de hoogste lat
Toch is ze minder vrouw
Ze heeft veel te vertellen
een verslag van elke kust
van de mannen…
Wanhoop
netgedicht
2.3 met 525 stemmen
698 Zij leeft nog in de verwachting
die vroeger aan mij kleefde
als een grote belofte braak lag
doch pijnlijk zwoegen is geworden.
Zij kan niet zien wat ik weet
en tot in mijn vezels bespeur.
Het tarten is al vroeg begonnen
vernietigt kostbare momenten.
Sterven is de kunst vrij te laten
wat in je aan hoop heeft geleefd.…
Branding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 De branding rolt
een fluwelen muur
in golven van vierentwintig uur
guur is het strand, eb trekt het open
voorbije tijden zullen wegglijden
gebeten door de tand der getijden
rijden ze de stormen, ze waaien luid
over wereldzeeën van noord naar zuid
een flikkering in de mist, een belofte
van knarsend bitterhelder zonlicht
dat het land droogstoft…
politiek
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
963 vaart loopt het niet
ik wil vertellen dat deze heren
met de verkiezingen in zicht -eigenlijk-
bij u voor hun baantje solliciteren
u bepaalt namelijk wat er gebeurt
wie u voor uw karretje spant
wie zendt u liefst de laan uit
met flink wat wachtgeld in de hand
wie laat u voor u werken
wie maakt het u naar de zin
met prachtige en loze beloften…
Het verbreken van onwetendheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
557 Vol ongeloof ritselend en dwarrelend
Jaagt de herfstwind de gevallenen voort
In het zachte mos lag zowaar ‘t end
Opeens was daar de hemelpoort
De zomerwind had speels aan ze getrokken
En nooit hadden ze vermoed
Dat ze spoedig zouden ontvallen
Om gedragen te worden in de stoet
De lentewind had mooie beloften gebracht
en ’n ruisend…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
je huid is glas, fragiel,
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.038 vonken
we spiegelden en jou vooral,
mijn beeld was meer bezonken
ik ken je pas,
je huid is glas, fragiel,
nog mag mijn adem
je niet raken aan je ziel
ik streel je met mijn woorden
transparant in hun betekenis
kus lippen die rood wijken
handen zeggen wat geweten is
je condenseert in jeugd
als dauw op prille lentedagen
je ogen vol beloften…
met vaste hand
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
688 golft
naar het oor van verbeelding
om verder te gaan
verder dan de broodgedichte dodenakkers
die, verward, hun verlangen nooit meer
kwijtraken
in telkens grotere waterdruppels
om wat zij geworden zijn, onthecht van
licht en lelie, ongeweven en reeds
vervlogen
ik sluit mijn hand
gans alleen
rond donkere kamers
schrijf een belofte…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 een lege fles, niet rekbaar
en zonder statiegeld nimmer
inwisselbaar
de knoken die de sculpturen zijn
van een verleden waar de strijd in staat gekerft
lossen op in het stof dat ik
eens liet opwaaien en waar mijn onschuld
werd bewezen door de schuldigen die mijn wens
voorspoedigen om de stilte te omarmen
in een ruis van loze beloften…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Wil geen aarzeling
en de zwakke beloften, die bij voorbaat
al ineenstorten als slappe was.
Ik weet niet meer wie echt van mij houdt,
dat bedoel ik nou,
ik weet het wel, maar ik kan er geen
vorm aan geven. De geheimen hou ik voor mezelf,
zij die mijn eenzaamheid ten diepste met mij delen,
hen koester ik eeuwig in mijn eenzame ziel.…
Gerechtigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 macht veranderde in grootheidswaanzin
snode plannen groeiden uit tot in bloed
overgoten waarheid
dat ze ooit samen aan een tafel hetzelfde
brood hebben gegeten deed er niet meer toe
het ging nu om isoleren van
schuwde hij zelfs niet om blauwhelmen
te gijzelen die hun belofte van veiligheid
in rook op zagen gaan
manipuleerde hij vriend…
Schervenloze hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 van aderen
zoals turend door mijn raam
vraag ik mij nuchter af
zijn wolken wilsbekwaam
of door toeval bevangen
in de orde der onwrikbaarheid
voorbestemd af te drijven
gelijk aan hardste uren van de tijd
laat mij aan indrukken onttrekken
samengeraapt zonder doel
door afwezige koudegolven
stijgt de temperatuur van gevoel
gebroken beloften…
Amazone
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 monden in de delta van mijn
amazone, in de rijke zuurstof van het
regenwoud, slingert ze voorzichtig
door de peilloze palm van mijn hand,
kijk het water ademen waarvan we
zijn gemaakt, nog aarzelen de lippen,
eens zullen we van elkaar drinken,
misschien ben ik morgen al te oud, om
even bij je stil te staan, voor je me
verlaat, beloften…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren
in kozijnen blies, waar ik wakker lag
om het wit dat wachtte,
op mijn maagdelijke stappen
want het vers geknisper van
kristallen, onbetreden,
klonk als een belofte, en bracht mij
slapeloze nachten.…
Newroz: lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Laat mij niet steeds vluchten
uit het land waar ik behoor
laat mij voor eeuwig lente vieren
waarin ik kan rusten en zingen
laat mij groeien en bloeien in vrijheid
Waarom zou je mij vervolgen
in een woestenij en dal van tranen
beloften zijn bruut neergeslagen
valse haat kan ons niet verslaan
ontneem geloof, hoop en liefde niet
geef onze…
een pijnlijk ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 muziek uit vele kanalen mengen
zich tot een band die vol
overtuiging mij in banale
dromen vind
geshockeerd door wonderen
verlaat de slaap mijn verfijnd
geweten dat door alle mazen
van een normaal bestaan mij
als een enkeling plaatst
in het kader van een vreemd individu
vaak prijs ik me dat ik geen
standaard belofte van mijn ouders…
ik koester haar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 heeft alle vertrouwen geslonken
tot het jaar nul, toen alle
flauwekul begon
alles is vreemd nu mijn
voeten uitgeput haar stappen
volgen en de geur van chemo
mijn geest bedwelmd zoals
ik oliebollen vermijd
het leven is mij in haar
nabijheid wereldvreemd
geworden, en voel me
een reiziger die pioniert
langs zijn eigen gedachten
belofte…
niet vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 boven echo’s van oorlogen
die nog gevochten worden
kaatst verleden de belofte
aan wie wij nu herdenken
die strijdend voor het recht
in vrede en vrijheid te leven
juist toen dat bezit verloren
geen enkele vrede en vrijheid
fluistert zacht het verleden
in het stil van de herinnering
spreekt gewoon van zichzelf
waar ons de historie vervaagt…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Reeds ontwaakte deze morgen
met stralende zonneschjn
belofte voor een dag zonder zorgen
in een seizoen vol kleur, druiven en wijn.
Herfst toont zich in haar feestkledij
met hier en daar nog zachte tonen uit het lover
langs een laan statige populieren in een rij
dit jaargetij geeft schoonheid ten over.…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Alles is zwaar hier,
log,
en toch
een spanning,
alsof elk korrel zand
een belofte draagt
van breuk.
Mijn handen graven
zonder richting,
maar vinden toch
een kloppend ding —
half steen, half verlangen.
Ik houd het vast
zoals een oermoeder
haar stervende kind:
niet om te redden,
maar om het barsten
van betekenis te voelen.…
Iedere dag gewoon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
360 Vroeg begon deze dag
zoals overigens alle dagen
zonder byzondere beloften
gewoon bewolkte lucht
zo afentoe gewoon een zonnetje
en natuurlijk gewoon
zo nu en dan een gewone plensbui.…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 wat je niet meer dient
open je voor wat geboren wil worden
minuten lang werd ik aarde en
tempel tegelijk
wortel en bloem
adem en ziel
voelde de zachte ritmes
van heling stromen
toen ze weer opsteeg en
zich vermengde met lucht en zon
een poort bleef toen open
stil en stralend
een nieuw begin
onzichtbaar en toch voelbaar
een belofte…
In het groene gras…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Er was eens een jong meisje
een zeer naïef kind
dat geloofde in de liefde
als stille belofte in de wind.
Bleef zij geduldig wachten
dichtbij haar moeders zij
maar er reed nimmer
een knappe vent voorbij.
Een rijke ouwe kerel
vroeg haar met zich mee
en zij kwam zelfs in verleiding
tot haar moeder riep: nee!…
De moeder het water
gedicht
3.4 met 37 stemmen
28.614 Er is geen God, maar ik bezwoer
Hem Zijn beloften na te komen, haar te bewaren.
------------------------------------------
uit: 'Tot het ons loslaat', 1997…