1980 resultaten.
Jij taalgenieke dondersteen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
805 mis je wel
mis je niet
een steen
rolt van het pad
dat slingert
rond het dal
omhoog
waar keien
in potentie steen
hun ratelend
geluid
van komend vallen
laten smoren
door het bos
mis je wel
jij taalgenieke dondersteen
je grapjes en de boodschapjes
een dagelijkse dreun
je steun
en wederwaardigheden
van de dag
vooral de avonturen…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
Droom ons blij
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.356 droom mijn gedachten
gedichten zo prachtig
de woordjes zo lief
voor jou hartendief
zonnebloemen violen
emoties die dolen
zoentjes verdwalen
in de dalen
van emoties zo lieflijk
huppelend verblijven
verwarmt onze lijven
voel hoe gerieflijk
je ogen behagen
de vonk kruipt in mij
het vuur verwarmt
we voelen ons blij…
natuurlijk
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
887 ik ga over haast
blanke velden
in zachte dalen
die van ontvangende
verwachting verhalen
met heuvels als ronde dijen
waar wortel en bloesem
in een ontluikende lente
later zullen vrijen
toch zijn er al
die onzichtbare
borrelende sappen
die bij mijn gang over paden
uit diepe geisers
hun passie tappen
en naar nieuw onstuimig…
natuurlijk
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.703 ik ga over haast
blanke velden
in zachte dalen
die van ontvangende
verwachting verhalen
met heuvels als ronde dijen
waar wortel en bloesem
in een ontluikende lente
later zullen vrijen
toch zijn er al
die onzichtbare
borrelende sappen
die bij mijn gang over paden
uit diepe geisers
hun passie tappen
en naar nieuw onstuimig…
tijdelijk sterven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
793 draag met mij bakstenen
in de mist van de ochtend
de nazomer lijkt te wenen
als ik kniel in het zand
een pad wil ik bedenken
naar het naderend
kale bomenland
ik herken het jaargetij
dat over een zwoele grens
de zon dieper laat dalen
en licht vooruit schijnt
op tijdelijke sterven
zo vreemd
maar toch weer
mijn innige wens;
stilte…
Zijden dagen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.250 zilverzacht glanzend haar
omlijst je lieve trekken
rond diepbewogen ogen
neus en mond
jouw lijnen zijn gegrond
in toppen en in dalen
waarvan jij nog verhalen kunt
door en door ervaren
gekende bloei verloren
bekoort nu zijden huid
ruim gedrapeerd om je wezen
blikken die het bewuste lezen
waaruit ze zijn geboren…
Een kerfstok
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 de laatste adem
zal mij niet ontsnappen
samen gaan wij ooit
uitgeblazen worden
onder illuster gezang
van vele koren
het wordt geen
welkomstlied want
bladpapier zingt
bergen en dalen
waarin emoties juichen
en huilen in hun verhalen
terwijl tijd mijn
geschiedenis op
een kerfstok schrijft
dirigeert hij de jaren
in voor en tegenspoed…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.566 Heel langzaam kruip je dan uit dat dal
en weet dat de tijd ook deze wonden helen zal.…
oase voor de vogels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 wat een plezier om de
vogels te voeren
ik dacht zelfs een duif
te horen koeren
slechts een klein
stukje van onze stoep
is sneeuwvrij voor
de gemengde vogelgroep
voor alle maten die
er duiken en dalen
is er plaats genoeg om
hun eten af te halen
als de vogels er zijn
en zo gretig gaan grazen
is deze plek zogezegd
als een omgekeerde…
Duisternis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
501 In een dal van duisternis
ploeter ik mijn bewustzijn voort
ik zucht en ploeg verder
pijn behoeft geen woorden
aanraking verstikt mijn gevoelens
en klap dicht door te veel liefde
die ik nooit eerder kreeg
als je niet kunt kijken
voorbij jezelf
en ik de woorden zwijg
die ik had moeten zeggen
_toen de duisternis mijn ziel binnen…
utopie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
533 Met de snelheid van licht
overdonderd
slaat hij in een zwarte dag
Maar ik open deur en
van violengeuren
En achter een ieder
Een zonnelach
Dus beklim ik mijn berg verscholen
Achter nevelige mist
En stort me in pieken en dalen
Als een ware alpinist
dan wordt ik wakker verwarmd
Door het morgenrood
In staat van euforie
Overspoeld door geluk…
Jouw weg, Zijn weg?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 Waar gaat de weg heen,
Naar de berg of naar het dal.
Wat zal waar naar toe leiden,
Hoe zul je het weten, merken, voelen.
De weg van het vertrouwen,
Met vertrouwen willen volgen.
Zijn plan, Zijn doel met jou…
Wat is van dit of dat het doel,
Van de vreugde, van het verdriet.…
Het afscheid.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.309 "Ja ik wil"
die Lelietjes
van Dalen,
zo weer voor
je halen
geweven in jouw
bruidsbouquet
mijn lieve lief
nog ruik ik het.…
Uit het dagboek van mijn gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Voor Els de Bruin
Gedachten stromen
Onophoudelijk elke dag
't Kost moeite soms
Om ze in te tomen
Toch is dat wat ik vermag
Hoge pieken, diepe dalen
Worden door jou en mij
Op werkelijke waarde geschat
Om te voorkomen dat ze me vermalen
En samen lukt het om de echte
Waarde ervan te bepalen zo dat ik
- Goddank - verder leven mag…
eens zul je het vinden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
756 eens
wanneer je zult besluiten
je ogen te bedekken
en op reis te gaan
door binnenwerelden
onverstoorbaar dalen
in ravijnen en kerkers of
zwevend - duizelingwekkend hoog
door majesteitelijke luchten
dan
wanneer je ernaar uitkijkt
zul je het vinden
het allerkleinste
bijna onzichtbaar
pluk die dag
en draag hem uit
voed hem…
Despondent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 dorst naar droogte is dodelijk geduldig
in het gehemelte van bergen en dalen
de stroom passeert schaamheden bij herhaling
vervalt tot laagte en vlakte
schuurt oevers, verzandt binnenste bochten
eindeloos en voorspelbaar in fasen
gebogen langs ontblote patronen
met sleepsporen in lichtvoetige modder
achtergelaten tijdens keren en dwalen…
Opgedroogd in waternood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 daal af
langs stenen die
nooit zon hebben gezien
waarvan de kleuren
eeuwenlang verdronken zijn
totdat de bron wegviel
er vloeit geen water meer
dat barsten vult
het ongeduld van dorst bestrijdt
pas op de bodem
zie ik dat de wel
is opgedroogd in waternood
moet wiggelroeden
naar de nieuwe loop
haar richting geeft mij hoop…
Waar naamloos hoog
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
708 heb de trollen niet gewekt
de smidsen laten loeien
of het staal geplet
daar waar naamloos hoog
roodgloeiend zijn
agressie spuugt
weet ik me in het dal
waar volle maan de elfendans
in uitvoering ziet gaan
nog is de boomgrens
ongeschonden maar
de confrontatie is nabij
het naast elkaar bestaan is
door klimaatverandering gedaan
de…
De liefde
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
744 De liefde is overal:
…in het geluid van de regen
…in het gegiechel van een baby
…in de fonkelende nacht
…in de kleuren van jouw
En mijn leven
Als er een gebrek aan vertrouwen is
Aan overwinning van eigen dalen
Bestaat dan ook de liefde?…
de duikvlucht van een duif
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 nu berkengeel en waterwit
elkaar vermengen met het hemelsblauw
waar vorst in zit
beef ik, door de kou
van duizend oude dingen
maar daarboven in mijn kruin
struint zoetelief als vogel en
een kogel -door de kerk
het zwerk betrekt, maar ik niet meer
ik laat de regen dalen
en vergeef me,
voor
de tien- miljoenste keer…
Gezien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 Gezien de balans tussen jouw lichaam en mijn mentale facet
leeft er rust in het dal
de kern van ontspanning van het psychosociale aspect
om voor jou de deur open te houden.
De tederheid van jouw woordkeuzes in de taal van passie
en de warmte vooral
blijkt door jouw hartstocht voor ons leven dat ik ervaar
uit jouw hart met vertrouwen.…
Gevulde Ziel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Men neme een
Lege ziel
En voede
Haar verraad
De dalen zo
Hongerig
Buikschuiverig platwalsend
En loos van gedachten
Het ontstaan
Van verliefd wantrouwen
Van bewuste onwetendheid
Van roze glazen en
Van eufemismen
Schandalig
De kant op kijken
Alleen wij
Alles moet
Alles zal
De neerslag en
De haan
Bepalen de finale
Zwart of wit…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
Verzuchting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 men bidt om vrede
in welke taal dan ook
tijdens de schemer
herbergt het dal haar doden
iedere dag opnieuw
tranen zijn niet aan te slepen
evenals kisten
de zon verzoekt Ares
om vrede, salaam, sjalom, pax
te verzegelen met vers geboren regen
zodat men het prille begin
kan omhelzen in alle vrijheid…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
748 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Deemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 teneergeslagen
door verdriet en nederlagen
geeft men zich over aan de pijn
er is veel
nood en klagen
tijdens het kortstondig
leven op
aarde
een kreupel hert
kan niet vluchten voor de jager
hemeltranen dalen als zilveren
pijpenstelen neder
deemoed kruipt door ‘t bloed
naar ‘t hart
een fluistering
een Woord
een stille…
Komorebi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 beelden dalen als
trage bezinksels neer
licht valt door de bomen
de poort scheidt het
heilige van het profane
de schaduw van het haveloze
boompje op de tuinmuur
het zonlicht dat miljoenen kilometers
aflegde om het zielige boompje
binnen enkele minuten te bereiken
verzink in de verstilde eenvoud
de transparante schoonheid van…
Helende stralen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 van
de zon beteugelde
liefkozend
haar warmte
door met
schaduw en
wind regulerend
de natuur
te bedelen met
de benodigde
golven groen
die naadloos
pasten in het
jaargetijde van
het seizoen
juist daar waar
de zon moeilijk
door begroeiing
de aarde bereikte
flitsten helende
stralen langs
stammen en takken
naar de verste dalen…
Lelie Madelief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 Voor wie het niet meer wist
of wie het echt niet meer wil weten
Voor wie het kleinst gemene veelvoud,
grootste deler is vergeten
Wacht in zijn temporele linkerhersenkwab coulissen
Meneer Van Dalen Op het Antwoord
dat u bent gaan wissen
Als ezelsbrug...wie zal hem
met z'n zakjapanner missen?…