843 resultaten.
Ouderdom
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.927 benauwt
't is zo'n schril contrast,
ik moet zo op mijn woorden passen,
voor het geval je verongelijkt uitbarst,
dat jij degene bent die gelijk heeft,
(en al heb je het mis) je krijgt het van mij
want het laatste wat ik zou willen
is een woordenwisseling, daar schiet niemand
iets mee op, dus leg ik me erbij
neer, jij bent het die 't geheugen…
Oude gevouwen handen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.297 Van een geheugen
Van duizend boeken
En levensvuur voor twee
Dat zijn jouw handen waarmee je alles hebt gegeven
Daarmee omsluit je de dood en het hele leven…
liefde ingewikkeld als ooit
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
2.010 Ja, teksten worden daar geboren
terwijl heel het geheugen nooit warmer,
wordt, hartelijker of gezonder dan
op de display zichtbaar is.
Daarom sluit ik met steeds minder af :
tabula rasa, leeg beeldscherm
prima. Overal blijven mijn teksthaakjes
hangen in mijn teksten:
o, ik mis je zo…
Oude foto's
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 essentiële levens in nagelaten uitdrukkend
uit de as herrees slechts de kans
op meer ongewenste loten
voor en na liep alles door
terwijl frivool betraande protestformules
langzaam werden weggevreten
door destijds lange tanden
pijn vervaagt, als oude foto’s
geelt zacht uit antiek gekarteld sepia weg
wat blijft is goddank selectief geheugen…
WESTHOEK
gedicht
4.5 met 22 stemmen
12.813 wie raapt hier de nagelaten woorden op
het sprakeloze wit
van zoveel duizend graven
zie, kou groeit als gestolde tederheid
op de zere huid van het landschap
heeft aarde een geheugen
en wie vindt hier dan ooit
zijn eigen handen weer
wie het weerloos hart
ogen waarin de woorden
naar de lippen groeien, voeten
vastgelopen in de waanzin-klei…
foto
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.221 .-
de vissen springen achter je op uit de fontein
als twee handen uit het water, dan, nog
ben ik net op tijd om ze te fotograferen,
en jij loopt warm door het beeld heen,
met stijlvolle tred over het zand, schoenen
in je hand, de wind in je haar en je lacht
met twee zonnen in je ogen, ik laat je stil
staan en in mijn geheugen glijden…
Het verdwenen dorp
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
602 terug naar ‘t dorp
dat ik lang geleden verliet
maar voelt als gister
De dorpsklok in m’n geest
staat stil al die tijd
voor mij verandert niets
Er is niemand die ik ken
ben vreemdeling in de straat
waar ik geboren ben
Als ik lang stil sta
voor mijn geboortehuis
slaat een waakhond aan
Waar is m’n dorp gebleven
dat opduikt in`t geheugen…
Stilte en eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.138 Dan ligt het diner niet meer zwaar op de maag,
nog wel in ’t geheugen, doch tamelijk vaag.
Een enkele oliebol blijft in de schaal,
want wat men verkiest is een doodsimpel maal.
Geen knal is te horen, geen vuurpijl te zien,
en vrijwel geen sporen, wat afval misschien.…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Een oud paard trekt geduldig de ploeg voort
streelt met ademwolken de geurige kluiten
die dan scheurend zijwaarts zweven
luistert gemoedelijk zonder eigen wil
naar korte tonen uit de boerenmond
voldaan sjokt hij naar de stal
plots doet zijn verleden zich gelden
driest rende het jonge srijdros op alles af
geheugen overmeestert het dier!…
Herboren,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 De Poëzie de winst opeist,
het laatste woord verbindt in
stervensweeën van ontroering
en dit als ongrijpbare adem
in het geheugen lijst.…
het geruis van denken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Beitel het maar in je geheugen
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.
Een droom is het
dat als een slordig hemd
wordt uitgetrokken,
daaronder zie je
wat van het leven overblijft:
een verkreukelde hersenschim
die oplost......…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Alles functioneerde: mijn geheugen, gezichtsblik
nadenken en voelen.
Het lichaam stuwde bloed,
dwars door alle organen.
Ik had de geest nog niet gegeven...
God hield me, al die tijd
innig bezorgd in leven.
God mijn vader.
Bij gebrek aan een menselijke
zorgzame vader.…
Het geruis van denken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Beitel het maar in je geheugen:
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.
Een droom is het
dat als een slordig hemd
wordt uitgetrokken,
daaronder zie je
wat van het leven overblijft:
een verkreukelde hersenschim
die oplost......…
Bij elkaar
gedicht
3.3 met 20 stemmen
17.218 We pakken 's ochtends onze carrièretassen in
en voeden de routine van het kleine weten:
huissleutels, de boodschappen, de pinpas delen,
vier cijfers om ons geheugen te bespelen.
Hoe we ooit de code kraakten zijn we al lang vergeten.
----------------------------------------------------
uit: 'Bekentenissen van de pseudomaan', 2001.…
liijntjes
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Mijn geheugen bleef kloppen.
Ik zag het vrouwengezicht voor mij
maar het was omgevormd in streepjes.
Ik had de volle vlakken niet om in te kleuren.
De omtrek had mijn hand ook ontweken.
Toch verschenen haar ogen,
met een verleidelijke blik.
Haar lippen kwamen uitdagend voor de dag.…
epos en de terugkeer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 van ‘t gemoed onmeetbaar
bar
doorkliefd met verroeste heipaal
het afgebroken refrein hangt er aan de nagels
als je geluk hebt vind je het ongeluk
het bloed veranderd, verdikt in kleur
de huid geschaafd in de zandloper van tijd
wat moet je anders met je leven
dan terug te keren
de snerpende wind
de ijzige geur
van staal in het geheugen…
RESPECT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 respect heb ik
voor hen die ooit waren
voor hen die proberen wat is
ook voor anderen te bewaren
respect heb ik
voor die al of niet hun leven gaven
die stonden voor oprechte idealen
laat hun daden zich permanent
in ons collectief geheugen graven
respect heb ik
voor zij die haar kracht gaf
zodat die hulpbehoevende
die eenzame en oudere…
Ergensooit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Maar in mijn geheugen wachten
voorbije dagen tot ik hen weer opzoek
en in mijn slaap
keren nog oudere seconden naar mij terug:
een monnik stilletjes biddend in zijn donkere cel;
een piloot in paniek, zijn vliegtuig brandt;
jouw omhelzing die me kalmeert;
een geur van rook en fruit
en het geluid van een kalm kabbelende beek
in een vallei…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Ze zegt: mijn kale hoofd van toen
is dezelfde als de kaalheid na de bom
Hij onderbreekt: wij delen een trauma
herinneren is een daad van herscheppen
je bent niet begiftigd met een geheugen
Hiroshima wordt nooit Nevers.…
One be wendy
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
640 ik kan haar appen als ik wil
maar dan krijg ik een heel verhaal
misschien...ik weet het niet Amean
Ik schrijf veel liever jou, een vrouw
van vlees en bloed die haar verhalen
niet uit 't Chinees hoeft te vertalen
maar die mij als Sheherezade
minimemories opdient
uit kindertijd en lovestories
en andere geschiedenissen
die jij in je geheugen…
Rum en oude kauwgum
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
590 van het zoetwatermeer
wanneer je bij me bent in diepe dronkenschap
verlegen vlinders dansen boven oevers
in het heldere maanlicht van lentelucht
je bent van vlinders en van mijn dronken hart
laat je me weten terwijl je een liedje zingt
stap voor stap in het duister klinkt de echo
van het in nood geschreven duisterlied
in het korte geheugen…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 over de slagschaduwen hoorde ik
van tegenvallend licht
waar geen touw aan vast te knopen viel
en met niet meer dan
een verlangzaamd verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was…
Grondelijk ondiep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
314 draagt,
alleen weerkaatsing
alleen het lenen van
vormen
wanneer de wind opkomt
breekt het beeld
niet-
het toont wat er altijd
was,
geen gezicht slechts
de
beweging die even dacht
stil te zijn
zij buigt zich verder
voorover
alsof diepte iets
prijsgeeft
de plas blijft
ondoor-
grondelijk ondiep
een spiegel zonder
geheugen…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
Fantoomruil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Zondag de kubisten vluchten
ruilhandel op de papiermarkt flopt
de mystieke driehoek sluit zich
grijze ratten slapen zonder script
Glas reflecteert een oude bekende
fantoom-meubels tegen woekerprijzen
de glimlach is een valstrik
geheugen gecrasht in paranoia
Kijk in de verweerde spiegel
de zwarte markt stort in
van goud naar oud papier…
Sem Krediet, een zoon is ons gegeven!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
795 Zoon Sem
Mijn neef(je) heeft een kind gekregen
een zoon werd hem gegund gegeven
van zijn liefde, van zijn eigen zaad
Zijn vriendin Sascha heeft het gedragen
gebaard en het levenslicht gegeven
van hun verbinding, van hun liefdesdaad
Neef en nicht, nu de trotse ouders
van hun zoon Sem Thomas Christoffel Krediet
uit hun beider liefde, metterdaad…
De maan herinnert me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De maan herinnert me
aan mijn dromen, het plezier
van het zingen, het spel
waarmee alles begon
Geen last op onze schouders
geen onderlinge wrevel
Het heilige moeten
is uit ons weggevloeid
de wereld in getrokken
dwingend en mateloos, kinderlijk
eisend dat het tijd is
om volwassen te worden
maar dat ben ik al
en de last van mijn leven…
Jules Deelder en zijn kornuiten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.419 Daarom staat hij en twee anderen in mijn geheugen gebrand;
niet als “Trio Me Reet” maar meer als “Trio Markant”…
Jules Deelder, Herman Brood en Bart Chabot.
Herman’s biografieën las ik relaxed aan een Grieks strand
geschreven door Bart zijn bekwame schrijvershand.…
Binnenzak
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.320 Bespaar me het troebel gedaas
De lappendeken waarin je danst
Het schimmig spel, de luie blaas
Waarmee je naar de pot strompelt
Door een waas van wijn
Van verdoken pijn waarin je mij
Gniffelend van genoegen onderdompelt
Stap voor één keer uit de spiegel
Die je me voorhoudt als een blikkerend schild
En vul mijn geheugen met heimwee
Naar de…