2567 resultaten.
Loslaatspreuk
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
575 Dat de dingen van 't verleden
Die niet mooi waren of fijn
Moge weggaan van 't heden
Grote dingen en ook klein
Dat het oude zal vervagen
Dat het nieuwe groeien mag
Dat we vreugde mogen dragen
Elke dag en elke nacht…
Onbelangrijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
159 dat hoort zo
kinderen groeien
liefdes veranderen
mensen versplinteren
maar doe af en toe
alsof dat niet hoeft
schrijf me eens.
vertel iets onbelangrijks
vraag hoe het gaat
zodat ik even
kan vergeten
hoe goed
je bent geworden
zonder mij…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 De vruchtbre morgendauw
Droop mildlijk op haar neer,
En deed haar welig groeien.…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Groei...kleine prille okkernotenboom.…
Reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
316 Tussen deze polen
ontstaat iets wonderlijks:
een innerlijk landschap
waar tegenstrijdigheid
juist de kiemen van groei draagt.
Want elk levend wezen
reikt vanzelf naar zijn mogelijkheden,
ongeacht de hobbels,
ongeacht de weerstand.
Groei is een beweging die nooit stopt -
misschien zelfs niet wanneer wij dat wel doen.…
Mysositis (concept) (Voor EvK)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
434 De ereprijs
die je liet groeien
langs de weg
zet mij in de wereld…
Groeien bloeien rotten binden
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.119 Eerst was ik het kind
Dat afkwam op de geur
Later werd ik de pollepel
Die roerde in de brei
Toen werd ik de pan
Pruttelend op het vuur
Lang hield ik het vol
Liefde voor geur en smaak
Verdwijnt wellicht ooit
En mijn toekomst is het asvat
Waar ieder alles in werpt
Maar waar mijn vlam minder vat
Gelukkig scheiden we het afval
In grijze en…
Waar de wilde lelies groeien
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.169 Ik kus de lelies op je ogen
klim door het gras omhoog
en laat me meezwaluwen
met een zwoele windzucht.
De hemel was zelden koeler
dan het dauw, parelend
tussen heuvels van verlangen.
Ik heb geen aardevrees,
toch ben ik bang
mijn onsterfelijkheid te verliezen
in de onpeilbare diepte van je ogen.…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
GROEI, BLOEI, DOEI, FOEI!
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
583 De groei is eruit
al lang
de bloei ook
alhoewel kortgeleden
in mijn perceptie
ik nog 'n zomerboeket was
maar doei, doei
het is vervangen
voor een prachtig herfstboeket
zo vind ik
maar ik koester me nog lang niet
aan een rouwkrans! een rouwkrans?
foei zegt mijn geest:
"je winter Jan Jacob moet nog beginnen!"…
rimpel op het water
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.340 staan we nog wel stil
bij een rimpel op het water
in oeverloos verlangen
als deining naar geluk
waar cirkels vloeiend
weerkaatsen in zichzelf
zachtjes breken
in golven naar elkaar
en ringen van liefde
samengesmolten
eindeloos groeien
als rimpels
op het water…
Mezelf
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.095 Als ik bomen kon laten groeien,
Was nu alles groen,
Dan was nu alles mooi,
Maar dat is iets wat ik niet kan doen
Als ik de honger kon laten stoppen,
Was iedereen nu blij,
Dan was er geen hongersnood,
Maar dat lukt niet bij mij
Als ik gebroken harten kon repareren,
Had er niemand meer verdriet,
Hoefde er niemand meer te treuren,
Maar dat…
Onredelijk?
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
865 Redelijkheid gebiedt ons
te stellen dat er geen
zonnebloemen groeien
op de bodem
van de Middellandse Zee.
Vlinders brengen geen
nacht door op de maan
teneinde het stof
voor hun vleugels
te vergaren
en zeesterren slapen niet
op de rotsen
van de Sierra Nevada.
Dit is precies
waarom men dichters
onredelijk noemt.…
Congeniaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 (voor Jotie)
Een lange nacht in Gent
om een dode vriend te eren
wat god wat een dwaasheid is
maar de armen doet groeien
in een slagveld met de duivels
die verloren wordt
opnieuw
zoals hij openbaarde
en ik een in memoriam
er achterna uitvecht
niet ver van Oudenaarde
gedeeld in bloedende letters.…
Lege liefde
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.202 Toen vroege bloemen
zich niet met bloeien
hoefden te bemoeien
geurden ze fleurig
beurtelings gekleurd
Nu zijn ze eigenlijk
alleen maar bezig
met het overleven
zonder door te groeien
laat staan nog te bloeien
Leeg bleef liefde liggen
vage vragen knagen
aan de volheid
van het samenzijn…
levenslang
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
488 uit die gewoonte groeien woorden
tot een acceptabel vers
zo vers als het brood van morgen
morgen wanneer de inkt is opgedroogd
zal de dichter wellicht
zijn vers willen vertolken…
Sparen op een andere manier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.280 Dus met het branden van de lampen,
is mijn spaarsaldo aan het groeien!
Hoe simpel kan het zijn?…
Woorden kiezen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
753 Ik laat mijn woorden
uit me vloeien
rangschik stil
en kijk verbaasd,
hoe kunnen zinnen
zo gaan groeien
diep van binnen
zonder haast.…
Ik sta
hartenkreet
4.9 met 144 stemmen
501 Ik sta
als een stam in de grond
er is niets
enkel de takken die aan me groeien
Soms breek ik af
en komt er een nieuwe tak kijken
Ik wil weg
van alles
Want er is niets
hier of daar
Ik wacht
tot iedereen het ziet
Het gevoel dat ik het weet
Maar niemand durft toe geven
Ik klim tot
aan de top
Daar ben ik
Alleen…
De wilde bloemen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 ik woestijnde
jij droeg water aan
de wilde bloemen zijn
we samen langsgegaan
het zand was
door ons vingers en
de hand gegleden maar
hitte opende verleden
toch zal alles
op jouw water groeien
jij ontluikt en in onze ogen
zal mijn woestijn weer bloeien…
verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 ik verlangde naar
meer geluk dus kapte
ik bomen die de
groei belemmerde
goddank kreeg zon
vat op mijn lijf
zodat ik openstond
voor elk ontvangen
doch wat er gebeurde
het geluk liet
zich niet vangen
later leerde ik dat
je geluk pas moet plukken
wanneer het er rijp voor is...…
Als een zon in de steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 De steen die door
Bittere kou bevangen is,
De barre winter
Ter nauwer nood doorstaan,
Voelt de zon
Van het nieuwe licht
In zich groeien,
Komt langzaam tot leven -
De lijnen die in haar wonen
Roepen haar op in beweging te komen
Op naar nieuwe verten te gaan…
Terugblik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
953 in de koffer
van ’t verleden
lees ik over
alleen zijn
en verdriet
in de koffer
van ’t heden
vind ik innerlijke groei
de geboorte van
mooier kon het niet
in de koffer
van de toekomst
liggen liefdevolle
dromen, vol met
uitdagingen in ’t verschiet
ik verwelkom haar met open armen…
De seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Lente, zo teer
het seizoen van
vernieuwing en groei
Zomer, zo frivool
geeft uitbundigheid
vrolijkheid en bloei
Herfst, zo onstuimig
met verandering
en afscheid
Winter, zo sereen
waarin bezinning
en gewaarwording heerst
Zo gaan de seizoenen rond
In de reflectie van de tijd…
op laatste benen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
635 je zwaaide
in gebaar
de rest
bleef hangen
vol verlangen in
opgedroogd verdriet
ik wist
dat je daar liep
op laatste benen
nu ga je
er vandoor
traceer slechts
enkel spoor
maar laat de
planten groeien
die ons
in bloei ooit
konden boeien…
Heengaan en opgaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 er is zoveel gebeurd
de laatste
dagen dat mijn
hoofd een
braakliggend
land lijkt te zijn
waarop niets
kan groeien
dood als de dood
die mij voor
ogen is gekomen
een kaars gedoofd
in de koude aarde
waarboven de
stille blauwe hemel
een witte wolk
wachtend hangt…
begonnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 in haar eenvoud ligt
de waarheid rustig te
slapen en droomt niet over
ons gelukkig maar
ze heeft geen haast
en haar vermogen
zuiver te oordelen is
onaangetast
in de stilte van de
morgen ala planten
langzaam groeien
kijken we naar elkaar
en weten het zeker
en de dag is net begonnen…
Dwazenland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 Er is geen vragen meer
naar het waarom
en hoe of wat
ratio kust onbekende horizonnen
om de werkelijkheid
rustig te verkennen
aan de groene waterkant
nu het vele nieuws
om aandacht roept
niets zal je tegenhouden
je komt tot bloei door eigen groei
in het wilde en onbedorven landschap
van een door God vergeten dwazenland.…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Leven is groeien:
Enkel oneindigheid
Waarborgt ons liefde, lief,
't Eeuwige leven, lief, -
Leven was groeien, lief,
Eindeloos:
Nu wordt het bloeien, lief,
Eindeloos. . .
Wij die onze eenzaamheid
Droegen als goden,
Wij kunnen minnen
Eindeloos!…
AAN DE JONGGEBOREN CLAUS CASIMIR
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 Groei maar, kleine prins,
en luister naar verhalen
waar je vreugde uit kunt halen
en levensmoed en naastenliefde en mededogen
dus groei gerust, dat moet.
Leef maar, kleine prins,
jouw leven geeft vertrouwen
en hoop en troost naast rouwen.
Je oma, ZIJ-DIE-GELUK-BRENGT, bezoekt je regelmatig
leef maar volop, dat is goed.…