1853 resultaten.
Verleden tijd
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.547 haar geschoeide voeten
breken het dode hout
een tweede maal
naar de verdoemenis
mijn laatste klacht vervloekt
de schaduw die behoedzaam
haar trage tred hardnekkig volgt
elke schim omlaag
geworpen door het maanlicht
jaagt de huiver
en het bloed omhoog
zo blijft zij in kringen toeven
waar het heden
steeds verleden tijd
omschrijft…
Boswachter
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.649 Toch moet hij morgen
naar het bos, zijn hoofd ligt
nog vol hout. Een stapel zorgen
in een begroeide geest.
Bij zijn bijl, op een sprei
zoekt hij bomen in de kamer.
En te voorschijn in wit schort,
uit een deur in het lover,
komt een zoon, een jager
die hem aan tafel vraagt.…
een gang naar binnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
939 schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
het marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet…
Spanrups
gedicht
2.3 met 44 stemmen
13.424 Als iemand uit het midden leeft
dan hij, hij heft zijn lichaam op,
zijn houten huid kan op zijn kop
en op zijn achterbenen staan,
hij boogt op stilstand en hij hoopt
voor lijnrecht door te kunnen gaan.
------------------------------------------------
uit: 'Dierenalfabet, Het omliggend vee', 1978.…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
In de campo
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
856 Met loshangende haren
buigen olijfbomen voor het kerkhof
waar kleine houten kruisen
spelen als kinderen in het grind.
Omringende wildernis verspreidt
een geur van vijgen en
op de hoeden van terugkerende vissers
kronkelen vastgepinde libellen in wanhoop.…
Het dorpstribunaal
gedicht
2.8 met 26 stemmen
12.869 Het hout, mooi glad en vettig geworden
rond de openingen heeft kennelijk mild gebrand,
geen museum bewaart er een spaander van.
-----------------------------------------------------------------
uit: 'Schetsen uit het Hongaarse volksleven', 1971.…
IJsblommen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.277 Het zegt niets
over de Noordpool of de Zuidpool
of waarom ijsberen geen pinguïns vreten
maar meer over mijn staat
van dronkenschap om te vergeten
hoe mooi je bent met het licht
van een laatste trein en sterrenschijn
Het zegt misschien iets
over de vriesnachten van de winter
de vetplant op een beschutte plek gezet
het kraken van de houten…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Ik denk aan hen in brieven vol rivieren,
wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde.
Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar
als woorden.
------------------------------
uit: 'Taal en teken', 1956.…
oprapen
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
4.213 om de stilte te verbergen
schreeuwt hij longen uit zijn lijf
zweet hij onrust uit zijn poriën
balt hij vuisten pijnlijk stijf
om de stilte te verbreken
droomt hij zinnen tot een boek
krast hij regels in het hout
buigt hij woorden om tot vloek
om zijn stilte te begrijpen
droogt zij tranen in zijn ziel
kust zij pijn uit het verleden
raapt…
als lucht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
737 als wortels zijn verdroogd
tot verkramd hout
en uiterlijk gezieltoogd
door levend zout
huilen tranen
de afwezigheid
zien mijn ogen
alleen de hoop
van doodlopende lanen
afgesloten door
een eenzame doop
ik drijf dan op de herinnering
die ik node koester
en in het voorbijgaan ving
sluit die in gesloten handen
maar weet bijvoorbaat…
Denemarken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
793 Daar aan de Deense kust
waar het geluid van water en boten
ons maande tot rust
keken de zwarte vogels op houten poten
naar ons eenvoudig geluk.
Geen lange romantische verhalen,
maar sprookjes van Andersen
waar nachtegalen en kikkers dwalen
en mensen elkaar 'morgen' wensen,
koe, varken, ezel en paard samen
lopen in de wei.…
Le Mont saint Michel.
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.387 Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots.
Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen,
souvenirs en heel veel mensen, op één rots.
Le Mont Saint Michel.
Een herinnering die staat als een …..rots.…
Voorgoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Ik stierf en er was niet
van ver mij vandaan
een stronk, een kussen
voor mijn houten hoofd,
waar ik de bedding vond,
waarin ik rusten zou,
ik zocht snakkend zonder
adem naar een stem, die nu
voorgoed zou zwijgen.…
Nieuwe intimiteit
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
528 De zomernacht streelt het houten huis
van binnenuit met lenteweefsels
't geluid van jouw stem is zeldzaam
nauwelijks hoorbaar tussen verhalen
van spiegels en wat mensen wensen
dagelijks op de voeten van de wereld
er is nog een klein beetje zilveren traanvocht
van het standbeeld dat op je moeder leek
maar wat sommige mensen ook beweren
stilte…
Barstjes
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
691 zelfs de sterkste boom
leeft met barstjes in de stam
gesnerpt door stormvlagen
in grijs getinte, herfstige dagen
of toegebracht
door een ijselijke koude nacht
waarin meedogenloze striemen
in het hout wisten te priemen
maar,
ze zal niet zwichten onder het juk
van verzwarende regentakken
nee, dwars door stortvloeden heen
elk gegeven…
Zelfportret in een schilderij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Een houten paneel
kern, noest en groeiringen
marmerende structuren.
Sepia, zacht geel en bruinen.
Blond zand, strand
duin aardetinten en wind.
Glooiende keerkringen,
mijn schaduw lag
als bevestiging van de zon in mij.
*landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte.
Galerie Milic Bozana, Zutphen…
Geroezemoes boven de steden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.320 Het begint langzaam door te dringen
uitgewreven ogen in glans gevangen
diep in het hout, blijvend hard van binnen,
dat beeld zal niet meer veranderen.…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
Luchtkasteel (Femme fatale III, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Laat je niet leiden
door slechts emotie
'k Tel na het rivierzwemmen, de
druppels op gebruinde huid
Na een uitmuntende barbecue
hout in de vuur-korf
Samen doen, samen
zijn, nu slechts woorden
Stort onze vriendschap niet in 't blauw
kleur de hemel gelijk zon
in mogelijk diep, dieper, diepst rood
Onmin is onzin…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Hier leeft geen angst
niet hier nee, in mijn
thuis, gebouwd
van hout dat,
hoewel oud,
haar klank niet is
vergeten.
Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.…
Voor Hendrik te Paske
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
941 Ja van hout!
Chapeau voor ruim tweehonderdvijftig snelsonnetten
waarvoor je trouw de zondagsrust opzij moest zetten,
al deed je dat geheel Pask(e)willig, welbeschouwd.
Voortaan mag jij als brave hendrik ’s zondags rusten.
Het Stoute Gijtbier zul je trouwens ook best lusten!…
Spade
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.741 Metaal klemt hout. Ooit breken zij hun eden.
Haar meester stoot. Zij steekt, zij doodt. Al wat
het duister zoekt wordt naar het licht geheven.
Zij spreidt een brokkelig bed voor oogstbaar leven.
-----------------------------
uit: 'Taalmachine', 2001.…
Winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.078 Doch hun hout wacht, diep verborgen,
Menig, menig wederkeer,
En mij komt de jonge morgen
Nimmer, nimmer weer!
Wie gebloeid heeft en gedragen,
Houdt herdenking tot genoot –
Hij heeft God niet meer te vragen
Dan de stille dood.…
Tuintalig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 hoe oud mijn tuin wel was
in zijn fraaiste kleuren
leert hij taalwoorden:
sapstroom - buikrivier -
seizoensgebonden honger
hij droomt van zon
en maan en sterren
van eenzelfde makelij zegt hij
zoals een mens ooit amoebe
zo werd ik net als jij
met een durende kracht
om de kleur te bewaren
het hout te behouden
als een toegewijde…
exodus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
429 ik dacht aan duinenvelden
die botsen, zand uitwisselen
maar elkaar ook weer afstoten
aan Mauritaanse dorpen
nabij woestijnen die onder
zand verdwijnen
aan houten vissersbootjes
schommelend op zout
zilver schitterend water
aan de vergeefse uittocht
van naamloze mensen naar
het ene of andere beloofde land
aan Atlas die de hemel…
LUCIFER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 het licht ontbrandt
in z’n kop
zoals de zon soms de dag
openbreekt
waarna het hout verbrandt
verkoolt tot het zwart
van de nacht
en je het van pijn moet loslaten
zo gaat het soms met liefde
de plots oplaaiende vlam
zal gaan dimmen
verdwijnen achter
beider kimmen
en na het echt uitgebrand zijn
rest alleen nog
die duivelse pijn…
Ode aan mijn Fender
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
316 Je lichaam van hout, zo warm en zo puur,
Met in elke aanslag, een muzikaal avontuur.
Jouw klank is een wonder, zo helder en rijk,
Je laat mijn ziel dansen, bij elke snarenstrijk.
Mijn trouwe metgezel, in vreugde en pijn,
O Fender, gitaarke, altijd zul je de mijne zijn.…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
De liefde zegt....
gedicht
4.0 met 2 stemmen
721 De liefde zegt dat ik een jas moet zijn,
een harnas van gevlochten hout, een helm
op het schedelveld van zand, een dicht vizier,
een lans, een liggend beeld slapend gestrekt,
in maliën gegespt, een schild van zij.…