Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

Verleden tijd

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.547
haar geschoeide voeten breken het dode hout een tweede maal naar de verdoemenis mijn laatste klacht vervloekt de schaduw die behoedzaam haar trage tred hardnekkig volgt elke schim omlaag geworpen door het maanlicht jaagt de huiver en het bloed omhoog zo blijft zij in kringen toeven waar het heden steeds verleden tijd omschrijft…
Verdano27 oktober 2004Lees meer >

Boswachter

gedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.649
Toch moet hij morgen naar het bos, zijn hoofd ligt nog vol hout. Een stapel zorgen in een begroeide geest. Bij zijn bijl, op een sprei zoekt hij bomen in de kamer. En te voorschijn in wit schort, uit een deur in het lover, komt een zoon, een jager die hem aan tafel vraagt.…
Bernard Dewulf28 september 2005Lees meer >

een gang naar binnen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 939
schuifelend peins ik door de schier eindeloze gang zie schaarse houten beelden de schepping danken het marmeren plavuis hier dof door schaduw elders nog plooiend naar de dalende zon vormt de hemelse weg naar latijnse klanken de hoge bogen met eeuwigheid gevuld laten de stilte zingen over alles dat de mens niet weet…

Spanrups

gedicht
2.3 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.424
Als iemand uit het midden leeft dan hij, hij heft zijn lichaam op, zijn houten huid kan op zijn kop en op zijn achterbenen staan, hij boogt op stilstand en hij hoopt voor lijnrecht door te kunnen gaan. ------------------------------------------------ uit: 'Dierenalfabet, Het omliggend vee', 1978.…

voorbij

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Het vuur van de open haard Brengt de warmte hier in huis Mijn eigen hout en eigen bank Maar voel me hier niet thuis Het lege bed als oude foto Van een kind met brede lach Met in zijn hand een waterijsje Op een warme zomerdag Maar zoals foto’s doen beseffen Gaat de tijd steeds veel te vlug Kon ik haar hart maar treffen Dan kwam ze, misschien…
niels12 januari 2007Lees meer >

In de campo

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 856
Met loshangende haren buigen olijfbomen voor het kerkhof waar kleine houten kruisen spelen als kinderen in het grind. Omringende wildernis verspreidt een geur van vijgen en op de hoeden van terugkerende vissers kronkelen vastgepinde libellen in wanhoop.…

Het dorpstribunaal

gedicht
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 12.869
Het hout, mooi glad en vettig geworden rond de openingen heeft kennelijk mild gebrand, geen museum bewaart er een spaander van. ----------------------------------------------------------------- uit: 'Schetsen uit het Hongaarse volksleven', 1971.…

IJsblommen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Het zegt niets over de Noordpool of de Zuidpool of waarom ijsberen geen pinguïns vreten maar meer over mijn staat van dronkenschap om te vergeten hoe mooi je bent met het licht van een laatste trein en sterrenschijn Het zegt misschien iets over de vriesnachten van de winter de vetplant op een beschutte plek gezet het kraken van de houten…

Taal

gedicht
3.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 13.837
Ik denk aan hen in brieven vol rivieren, wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde. Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar als woorden. ------------------------------ uit: 'Taal en teken', 1956.…

oprapen

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.213
om de stilte te verbergen schreeuwt hij longen uit zijn lijf zweet hij onrust uit zijn poriën balt hij vuisten pijnlijk stijf om de stilte te verbreken droomt hij zinnen tot een boek krast hij regels in het hout buigt hij woorden om tot vloek om zijn stilte te begrijpen droogt zij tranen in zijn ziel kust zij pijn uit het verleden raapt…

als lucht

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 737
als wortels zijn verdroogd tot verkramd hout en uiterlijk gezieltoogd door levend zout huilen tranen de afwezigheid zien mijn ogen alleen de hoop van doodlopende lanen afgesloten door een eenzame doop ik drijf dan op de herinnering die ik node koester en in het voorbijgaan ving sluit die in gesloten handen maar weet bijvoorbaat…

Denemarken

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
Daar aan de Deense kust waar het geluid van water en boten ons maande tot rust keken de zwarte vogels op houten poten naar ons eenvoudig geluk. Geen lange romantische verhalen, maar sprookjes van Andersen waar nachtegalen en kikkers dwalen en mensen elkaar 'morgen' wensen, koe, varken, ezel en paard samen lopen in de wei.…
Tatjana Das16 oktober 2006Lees meer >

Le Mont saint Michel.

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Huizen met zowel houten als leien of stenen daken op een grote rots. Winkels, restaurants en hotels gevuld met spijzen, souvenirs en heel veel mensen, op één rots. Le Mont Saint Michel. Een herinnering die staat als een …..rots.…

Voorgoed

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
Ik stierf en er was niet van ver mij vandaan een stronk, een kussen voor mijn houten hoofd, waar ik de bedding vond, waarin ik rusten zou, ik zocht snakkend zonder adem naar een stem, die nu voorgoed zou zwijgen.…
pama30 januari 2009Lees meer >

Nieuwe intimiteit

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
De zomernacht streelt het houten huis van binnenuit met lenteweefsels 't geluid van jouw stem is zeldzaam nauwelijks hoorbaar tussen verhalen van spiegels en wat mensen wensen dagelijks op de voeten van de wereld er is nog een klein beetje zilveren traanvocht van het standbeeld dat op je moeder leek maar wat sommige mensen ook beweren stilte…
mobar30 mei 2010Lees meer >

Barstjes

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
zelfs de sterkste boom leeft met barstjes in de stam gesnerpt door stormvlagen in grijs getinte, herfstige dagen of toegebracht door een ijselijke koude nacht waarin meedogenloze striemen in het hout wisten te priemen maar, ze zal niet zwichten onder het juk van verzwarende regentakken nee, dwars door stortvloeden heen elk gegeven…

Zelfportret in een schilderij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
Een houten paneel kern, noest en groeiringen marmerende structuren. Sepia, zacht geel en bruinen. Blond zand, strand duin aardetinten en wind. Glooiende keerkringen, mijn schaduw lag als bevestiging van de zon in mij. *landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte. Galerie Milic Bozana, Zutphen…

Geroezemoes boven de steden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Het begint langzaam door te dringen uitgewreven ogen in glans gevangen diep in het hout, blijvend hard van binnen, dat beeld zal niet meer veranderen.…
Rob van Tol30 november 2012Lees meer >

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
Het oude hoofd, de draden losser spoken van vroeger scherper in beeld De benauwde tuin, onwetend struikgewas Als getuigen van een bevroren tijd de hoge drempel, een blok van hout met ogen die het niet zien de namen allemaal verhaspeld bordjes van zinloos verlangen vlakbij is de eeuwige muziek tien meter verder is de wereld vrij…

Luchtkasteel (Femme fatale III, tevens slot)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
Laat je niet leiden door slechts emotie 'k Tel na het rivierzwemmen, de druppels op gebruinde huid Na een uitmuntende barbecue hout in de vuur-korf Samen doen, samen zijn, nu slechts woorden Stort onze vriendschap niet in 't blauw kleur de hemel gelijk zon in mogelijk diep, dieper, diepst rood Onmin is onzin…

Houdt stand

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Hier leeft geen angst niet hier nee, in mijn thuis, gebouwd van hout dat, hoewel oud, haar klank niet is vergeten. Het kraakt en piept enkel en alleen het ritme van ons leven, voor wie luistert en wil weten, hoe stormen te verduren die wanhoop waaien, mettertijd, en hoe te bestaan achterstevoren.…
Marije Geerts18 november 2015Lees meer >

Voor Hendrik te Paske

snelsonnet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 941
Ja van hout! Chapeau voor ruim tweehonderdvijftig snelsonnetten waarvoor je trouw de zondagsrust opzij moest zetten, al deed je dat geheel Pask(e)willig, welbeschouwd. Voortaan mag jij als brave hendrik ’s zondags rusten. Het Stoute Gijtbier zul je trouwens ook best lusten!…
Inge Boulonois27 september 2016Lees meer >

Spade

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Metaal klemt hout. Ooit breken zij hun eden. Haar meester stoot. Zij steekt, zij doodt. Al wat het duister zoekt wordt naar het licht geheven. Zij spreidt een brokkelig bed voor oogstbaar leven. ----------------------------- uit: 'Taalmachine', 2001.…

Winter

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Doch hun hout wacht, diep verborgen, Menig, menig wederkeer, En mij komt de jonge morgen Nimmer, nimmer weer! Wie gebloeid heeft en gedragen, Houdt herdenking tot genoot – Hij heeft God niet meer te vragen Dan de stille dood.…

Tuintalig

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 850
hoe oud mijn tuin wel was in zijn fraaiste kleuren leert hij taalwoorden: sapstroom - buikrivier - seizoensgebonden honger hij droomt van zon en maan en sterren van eenzelfde makelij zegt hij zoals een mens ooit amoebe zo werd ik net als jij met een durende kracht om de kleur te bewaren het hout te behouden als een toegewijde…

exodus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
ik dacht aan duinenvelden die botsen, zand uitwisselen maar elkaar ook weer afstoten aan Mauritaanse dorpen nabij woestijnen die onder zand verdwijnen aan houten vissersbootjes schommelend op zout zilver schitterend water aan de vergeefse uittocht van naamloze mensen naar het ene of andere beloofde land aan Atlas die de hemel…
J.Bakx26 augustus 2020Lees meer >

LUCIFER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
het licht ontbrandt in z’n kop zoals de zon soms de dag openbreekt waarna het hout verbrandt verkoolt tot het zwart van de nacht en je het van pijn moet loslaten zo gaat het soms met liefde de plots oplaaiende vlam zal gaan dimmen verdwijnen achter beider kimmen en na het echt uitgebrand zijn rest alleen nog die duivelse pijn…
catrinus12 december 2020Lees meer >

Ode aan mijn Fender

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 316
Je lichaam van hout, zo warm en zo puur, Met in elke aanslag, een muzikaal avontuur. Jouw klank is een wonder, zo helder en rijk, Je laat mijn ziel dansen, bij elke snarenstrijk. Mijn trouwe metgezel, in vreugde en pijn, O Fender, gitaarke, altijd zul je de mijne zijn.…
Johny Donovan28 september 2025Lees meer >

A tot D is CB

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
een ruimte die mij niet aankijkt waar stilte ondersteunend blijft muren adem dragen van anderen de tijd die niets van mij verlangt ik voel hoe ik hier mag rusten als een vorm van aandacht licht door hoge ramen valt stil ligt op steen en hout ik hoef niet meer te worden dan wanneer ik uiteindelijk opsta de ruimte in verstilling verlaat…
Stoker10 januari 2026Lees meer >

De liefde zegt....

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
De liefde zegt dat ik een jas moet zijn, een harnas van gevlochten hout, een helm op het schedelveld van zand, een dicht vizier, een lans, een liggend beeld slapend gestrekt, in maliën gegespt, een schild van zij.…