681 resultaten.
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Golven dragen het zwijgen
verder dan woorden; schepen verdwijnen
tot gedachten zonder naam, de wind strijkt langs het
rimpelend water als een herinnering zonder begin en zonder einde.…
Amsterdam
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
6.464 klucht
Ik ruik ook nog de circuslucht
En weet nog hoe het vroeger ging
Het gegalopeer van paarden
langs de eerste ring
Even verderop HET hotel
Met zeer markante vormen
Parel aan de Amstel al sinds lange tijd
Blijft in mijn herinneringen
Raak ik nooit meer kwijt
Boten langs de beide waterkanten afgemeerd
Mensen die er nu in wonen ,
schepen…
Bij de Jaarverwisseling.
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.793 Schep mij een nieuw harte, o God!
DE PSALMIST.
Hoe vlieden, hoe jagen
De rollende dagen
In wisslende vlagen
Van zoetheên en plagen,
Van smart en genot?
Van smarte
Voor ’t harte
bij ’t wereldse lot!
Van zwoegen
Bij ’t ploegen,
Door de uitkomst bespot! —
Maar blijdschap in ’t streven
Naar 't hogere leven,
Verenigd met God!…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Mijn hart springt op van oeverloze vreugde,
van enkel gevoel in deze wervelende natuur,
ik schep eigen werelden, eigen gedachten.
Mijn ogen tintelen van het fluweelzachte avondrood,
het is alsof de Schepping even stilstaat,
alsof Zij even op een adembenemende wijze op adem komt.…
Bij de Jaarverwisseling
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.815 Schep mij een nieuw harte, o God!
DE PSALMIST.
Hoe vlieden, hoe jagen
De rollende dagen
In wisslende vlagen
Van zoetheên en plagen,
Van smart en genot?
Van smarte
Voor ’t harte
bij ’t wereldse lot!
Van zwoegen
Bij ’t ploegen,
Door de uitkomst bespot! —
Maar blijdschap in ’t streven
Naar 't hogere leven,
Verenigd met God!…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 zoveel moois op deze wereld
ik verbaas me erover
als ik die beelden zie op tv
luxe schepen doorklieven golven
dieprode kleuren van zeilen
het prachtig blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 traliehekken langs ieder balkon;
streepjescodes in babylon
en etnische stapeling in de zon
lakens als een witte vloed
uitbundig vlaggend wasgoed
aan lange rekken geknepen;
op de wind zeilende schepen
in een opgeblazen badje
een ebbenhouten schatje
de zwarte haartjes vast
in een kroeskrullen kwast
schuin boven voor de woning
benen met…
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 muren
waarop haar ogen
ogen -als open vensters
haar innerlijke leegte reflecteert
en toch als je goed kijkt
doorheen alle lagen van pijn
schijnt er een lichtje -
een herinnering van onmetelijke liefde
diep geraakt
kijk ik haar aan
ze glimlacht, schijnt mijn gedachten te lezen
haar ogen schitteren nu, doorheen de tranen
die stromen als schepen…
liefdes rapsody nr 3
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
741 dus zal ik wachten
denk alleen aan jou maar blijf toch stil
kan niet schaven het is te ruw
in lange nachten
als ik de wijzers weer vooruit duw
ik draag je altijd
jij niet, ik niet, het is niemands schuld
en wie het weet zal ons niet storen
de tijd is daar met veel geduld
men weet dat wij bij elkaar horen
rust komt
tot de schepen…
ONKWETSBAAR?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.227 De kapiteins van de beide schepen wisten een ongeluk te voorkomen.
Het vermeende onzinkbare schip begon aan zijn eerste reis. Aan boord werd volop feest gevierd, waarbij maar heel enkele mensen aan mogelijk gevaar dachten.…
Kloosterherinnering 4
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
550 Toch al zwaardepressief deed zij er nog een
schep bovenop en kromp mijn jongeheer tot een
Hollandse garnaal, die van schrik dood lag,
zoals sommigen honden toeschreeuwen.…
Dooie gemak
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
602 Op mijn dooie gemak, zeg maar dooie akkertje,
struin ik langs het water kijkend naar de schepen,
de vissers, de meeuwen, de golven.
Op mijn rustige dooie gemak vervolg ik mijn akkertje.…
huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 ik was weer op m'n eiland
mijn mooie hoekse waard
op het zware kleiland
ze hadden het bewaard
ik mocht er even binnen zijn
in m’n oud geboortehuis
ik voelde vreugdevolle pijn
het was niet meer m’n thuis
we speelden hier
hadden plezier
met fiets en step
en zand en schep
’t was geen bedrog
het was er nog
het houten hek, granieten…
Wind en water
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.005 Soms wordt hun ruzie zo groot
dan geraken zelfs zeeschepen in nood
verwoestend belagen zij elkaar
en brengen mensen en schepen in gevaar.…
DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.774 De schepen liggen leeggebrand.
Het water, d' eeuwenoude baan,
voert bloed en roet naar d' oceaan.
Daar staat de dood nog op de brug,
een zwarte schaduw, recht van rug.
Och broeders, hij bleef ongedeerd
terwijl uw schim hier langs marcheert.
Links, rechts...…
Meeuwen voeren
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.802 1
Als herten in de verte dorstend naar land
Burlen de schepen 's nachts en wekken mijn vriendin.
Wij zijn ook nog maar pas naar hier gekomen
Om nieuw leven. Oude liefde wou dat zo.
's Ochtends tilt het noorderlicht de slaapvertrekken
Uit hun voegen, hemelt ons hier langzaam op
In een machtig geheel, een helende verblinding.…
In de oude ijsselstreek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
507 Aan de Oude IJssel
in de Graafschap van de Achterhoek ligt op het oude ommeland
van Doetinchem Terborg
Gelegen in de heerlijkheid
kreeg Toeborch - want zo heette dat
ten tijde van schout en schepen -
de rechten van de stad
der hoge heren zelf, van Wisch
op de naamdag van Sint-Joris, sedertdien de schutspatroon
voor poorters, in de…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 uw woorden zijn morgen lucht
door verdamping aangetast
uw kritieken uitgedoofd
uw gedichten zoveel lichter
het moge duidelijk zijn
ik orden mijn gedachten,
schep een beeld
van gister en daarvoor
ik strijk dan door mijn haren
en frons mijn gebrild aangezicht
ik ben een slenteraar
een dromer op straat
door innerlijk staren
zo schep ik…
Zomer
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
963 Plakkende ijsjes, zomerse wijsjes, zandkasteel en een schep.
Broeierig warm, weinig wind, op mijn hoofd een zonneklep.
Vrolijke gezichten, schelpjes in mijn hand, zo maar een paar van die dingen.
's Avonds rozig van een hele dag strand, vogels die laat nog zingen.
Stil in de straten, geen file’s meer.
De uittocht is begonnen.…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 Hoe ik me volgeladen schepen en
wapperende zeilen herinner die scheren langs mijn
vloeiende lijn waar ze steeds meer wegvaren met kracht en richting
van wind als vlotte reisbegeleider om op die manier hun bestemming te bereiken.…
MARILENA
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
5.957 En weet je, Marilena,
in jouw wereld achter glas,
is het stukken beter toeven
dan bij ons, hier, in de as
De as van alle schepen
die men achter ons verbrandt,
omdat niemand zich bekommert
om dit opgegeven land.
Vertrouw me, Marilena,
jij bent daar veel beter af
Want hier tref je zelden koren
tussen het verschroeide kaf.…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks striemt de bullepees
Bij de Kaap gaan we voor anker
Lam en blind kruipen aan dek
Vers water, verse groente
maken de maats van blijdschap gek
De stormwind zwiept ons oostwaarts
Was ik maar nooit scheep…
in jullie haven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 vertroebelde toen het schip
lag aangemeerd in jullie haven – de loopplank
werd teruggeworpen op het dek
het gejubel verstomde toen jullie zagen
dat de bemanning gewone simpele zielen waren
en werden zelfs de bolders zwart geschilderd
met hier en daar een witte vlek als herkenning
voor die zeldzame gek
wij wilden het water hervaren met nieuwe schepen…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 gemis aan symbiose
voortaan ben ik op
de andere mens gericht
al doende eet ik
drijfzand van aards geluk
vorm ik mijn gedachten
voel onbewust verstijfde druk
ben zo geworden tot wie ik ben
of zoals de mens gewoon is
dagelijkse dromen opgraven
die 's nachts bevriezen
onder een deken van vernis
toch ben ik niet machteloos
ik schep…
levensvragen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
866 we blijven staan
soms duurt het jaren eer we spreken
in driekwart shag of een eigen taal
rookpluimen stijgen, zij wil het zo
en tilt de maan op, ik zie haar
oogopslag in het water
schipbreukelingen herstellen schepen, toch ?…
Monoloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
671 er huist een monoloog in mij
keer op keer geven mensen
me te verstaan, dat
zij me niet
ik hul me in stilzwijgen, ben geduldig
moedig en gelaten
voer ik dialogen – dronken, nuchter – die
een puntje ziel
tonen, uittorenend
boven water als een ijsberg
hulde aan de ervaren kapiteins –
het zijn er niet zoveel,
er zijn maar zoveel schepen…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 als je vooruit kijkt, zie je de toekomst
nu even donker gekleurd, geen vergezicht
als je naar achteren ziet, bemerk je
de zuchten van een aangeslagen bril;
in dracht een zwaar of lichtgewicht
kijk eens naar links of rechts
daar beweegt iets op voeten
kijk eens naar binnen
en schep daar een wereld
die dichter bij je ligt
pak je vingers…
Aardse Zaken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 nee, 'k schep nog even op, hoewel ik weet
ik speel voor don Quichot die kansloos streed
tegen de krachten die ons lot bepalen
Ik heb hier vlakbij huis 't riool gevonden
dat ligt nu open, dus de drollendans
heeft zich verplaatst er is een kleine kans
dat ik de zaak voor de avond af kan ronden
Al ligt de afvoerpijp nu riekend open
en drijft…
Pythia, de profetes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 vereerd als Delphi's zonnegod,
beroemd om zijn voorspellingsgave,
stegen dampen uit een grot
Stel uw vraag,
gij hoogverheven koning
- zonder wedervraag -
ken u zelve in 't verhaal
van Pythia's orakeltaal
in sluiers van verbaal omhaal
sprak zij in ambigue taal
de waarheid die men horen wou,
van heind' en verre kwam men aan
in schepen…