8623 resultaten.
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
977 als oprechtheid
halfstok wordt gehesen
lijkt vertrouwen dood
ieder woord
ieder gebaar
iedere stilte
heeft aan oorspronkelijkheid ingeboet,
het delen is vermoord
of zal het zijn
als rouwen,
opstandige eenzaamheid,
woede bouwen
tranen die slijten aan hoop,
eindeloos,
in nog ongewenste dagen
blijven zij schaduwrijk
doch ongewijd…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
Wachten in de leegte
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.713 Maar niemand wil de sleutel die eenzaam maakt.
Niemand wil het slot vinden
dat de stilte opent met een droom
die leeg dezelfde dromen vult.…
Antwoord.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.110 Soms luister ik naar de wind
misschien komt hij mij het
antwoord brengen hoe jij
mij terugbracht naar het
welzijn van het leven
ik ken elke lijn en groef
van het verleden
voelde mij een
eenzame ster in
de nacht
toen kwam jij en
zorgde voor een beetje
kleur tussen al dat zwart
de pijn had zich diep genesteld
maar alles…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen
die met ruimteloze schreden de dag afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit…
Waar is?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Ik vocht tegen het gevoel van eenzaam
zijn, maar het werd niet begrepen.
Het is ook zo moeilijk uit te leggen, als
je mond het steeds maar niet kan zeggen.
Ze ook niet mochten kijken, diep in je hart
omdat het daar heel goed was verpakt.
Als geluk wordt overschaduwt, door de
herinnering aan toen, van heel lang geleden.…
Weerbarstige ziel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
654 Weerbarstige ziel
je bent aanhef voor dronkemanstaal
wankel evenwicht uit ’t verleden
je loopt over de kade als gedicht en levenslied
jouw levenskrachtige bloed
stroomt door ieders stoffelijk lichaam
jij bent het eergevoel, de duisterwetenschap
en lege spiegel van de nacht
psycholoog van de aandacht
dat ben jij, vanaf de wedergeboorte
tijdens eenzaam…
Kerkbodedag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
680 Als ik op een trieste dag
de kerkbodes verspreid,
hier en daar naar binnenkijk
zie ik veel eenzaamheid.
Ik klepper met de brievenbus
en steek een hand omhoog
soms wordt mijn groet beantwoord
zag men wat ik overwoog?
toch loop ik door, er wachten meer
op hun vertrouwde post.…
Verlies wat je niet kunt vinden
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
794 En de stilte die je spreekt steeds wil
vragen wat je nog mag kleuren voordat je eenzaamheid het verteert
en niemand blijft luisteren of vragen
wat je verliezen wilt maar niet in het doolhof
van je geboorte weer
kunt vinden.…
Zomerdagen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 Soms,
die zielssnikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Herboren.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Weg is de eenzaamheid
nu ik in jouw leven leef
er is geen schaduw de
duisternis is verdwenen
het ongelukkig zijn is
uit mijn lichaam verdwenen
ik volg de weg die voor
ons bestemd is om tot
een hogere niveau te komen
het verleden vaart weg
zoals de dood in de nacht
leven is elke dag
een nieuwe start
de lucht is weer schitterend…
Emily
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Koningin van
Het solitaire vers -
Dichtkunst in volle
Eenzaamheid geschreven
Die zo velen
Ook na jouw
Heengaan honderd
Jaar en meer
Nooit ging vervelen -
Jij die je aan
De hoop nauwelijks
Durfde over te
Te geven, wist dat
De menselijke geest
Verder dan het
Uitspansel reikt
Schreef dit vers
Om de medemens
Die in…
lege stoelen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
670 het licht heeft zich bevrijd
en heeft mij een volle schaduw nagelaten
ik zou je kunnen vragen
hoe het is
om op papier in duisternis
te verblijven
jouw tegenspraak is zwak
ook van het lot dat dwarrelt
rond woorden van eindeloze eenzaamheid
die dode vlinders begraven
achter het roestig hek dat niemand aanraken wil
behalve de nacht
immer…
het is koud en kansarm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 ‘k zag ganzen die niets weten
van het vergassen ergens verder
een zwaan die wist van zijn eenzaamheid
want zij was tot stof vergaan
en ik, ik verpoos in twijfel
in mijn gehucht van beton en spijt
het leven kent de schreeuwers, propaganda
van de rechtse kant - het links is de hoek
van de schreiers, de weters van het heelal –
mijn god…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…
Wit, knipperend neonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Sorry dat de eenzaamheid
door je ooghoek
binnenvalt.
Verlatenheid zet je bestaan
op scherp:
niemand interesseert het
of jouw verzonnen essentie
ons naar de keel grijpt...
Wij blijven dus weg.
Ach joh,
neem de dingen met een knipoog.…
Het nooit vergeten lied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
450 ik wist nog
een paar noten
de eenvoudige melodie
emoties kwamen
snel naar boven van
het nooit vergeten lied
weer prikten mijn ogen
van eenzaamheid en pijn
in afscheid van het samenzijn
woorden klonken luchtig
liefde smaakte vluchtig aan
het eind van de studententijd
we drempelden verlegen
naar volwassenheid en raakten
zingend…
plegen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 op het moment dat het ongeluk even
om de hoek woont om uit te rusten
of misschien naar een ander werelddeel
vertrokken is om genadeloos toe te slaan
besluiten wij het schamele geluk eerlijk
te delen, samen op te stijgen naar
het eenzaam niemandsland, eerzaam
in vertrouwen en zonder spijt
te vliegen met een brevet van onvermogen
in de hand…
Maggie belt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je stem, buiten bereik, net als de smaak van
je lippen, overstemd door het lied van de man
die niet meer op jouw boerderij wil werken
ze kusten ooit de grond waar ik op liep
je ogen, toen gevuld met vurig verlangen
daarna kwaad ontstoken van jaloezie
nu vol van de liefde die wij toen bedreven
eenzame uren worden zo draaglijk. je
hebt me…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 De nederigen en de vrouwen
Geloven 't open woord gezwind;
Zij overreden het mistrouwen
Der mannen; en een eenzaam kind
Glipt 's avonds heimlijk in ons lover,
En heeft zijn nest zo diep gebouwd,
En geeft zich zo gewillig over,
Alsof hij één werd met ons hout.…
Kogel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
624 Zo mooi koper
glinsterend als het licht
met voor mij uit een rode loper
mijn eigen doel al in het zicht
Zo bewonderd
wereldwijd verworven
en nooit van mensen afgezonderd
of ooit eenzaam rondgezworven
Zoveel verdriet
donker en in het nauw
er is bijna niemand die mij ziet
wat eigenlijk wel moeten zou
Zo geschrokken
een ieder was verstoord…
met respect
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
692 haar handen
hebben lettergrepen
ze verbergen een gezicht,
ongewassen
en wolken die oogleden sluiten,
de dagen
van de doden,
hongerig in de oogopslag van het kind
wie kan haar eenzaamheid verdragen
dragen
als een gevallen vogel,
achterblijven
en dan weer doorgaan in het gerimpel
van warme wind
we staan op een heuvel, golven naar de…
Verbond
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
553 Ook toen
Was eenzaamheid
Er
Het alleen zijn
Alles is daartegen
Want het is altijd de regen
Die men niet verdragen kan
Donderslagen
Diepe vragen
Die hoofden
En de geest
Doen verwarren
waarom is ieders
Geest
Op zijn eigen reis
Incompleet
Dat is wreed
Dat explodeert
En bezeert
Mondt uit
In stukgelopen relaties
In hartenzeer
door…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
Bloemen muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Het hart zwelt open
in snaren
van verlangen
als een stortvloed
uit de rode hemel
hoorbaar de toekomstige gezangen
in de nacht van smart en rouw
Och, het zijn de
ontroerende innige
klanken de aanzwellende muziek
puur geluk in de eenzaamheid van dit heelal dat ons
teistert met zijn
dictatoriale gloed
waar ik Uw stem hoor…
Winternacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 Winternacht is als bevroren sneeuwpop
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
verdwaalt in de witte wintertuin
tussen weelde van intense liefde
onder het maanblad op een steen
de nacht is als sterren voor het kerstfeest
nieuw kaarslicht voor een verliefde vrouw
de adem van een droomwereld
eindelijk op weg naar…
Gedachteloze dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
lethargische gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters.…
Op1
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 De politiek verhardt
maar binnenkort worden er
zachtere koekjes gebakken
Om het allemaal te beëindigen
branden we onze eenzaamheid af
Zonder vlammen
Onder gezellige schemerlampen
heerst woede
Ondertussen is er veel vertier
Alles wordt heldere overwogen
Het blijft voorlopig verborgen onder de schedels
Niemand begrijpt wat er gezegd…
Fluitconcert
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
602 Tradities blijven gewoontegetrouw
noodzakelijk uit hun verband gerukt
door onverschilligen en goedgelovigen
die brakke letters braken in de nacht
hoor het fluitconcert voor dove oren
in het gemis van werkelijkheid
waar sterren de nacht beschijnen
met wonderlijk fonkelend licht
als muze van ons vaderland
tussen de eenzame woorden
hangt…