9828 resultaten.
Mijn onzichtbare verdriet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Het leven moe, getroffen door een schaduw
Wat zet mij hiertoe
Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet
Achter een masker die ik, steeds weer opzet
Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel
Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel
Van binnen is het koud, ijs en ijs koud
Perspectief…
Sinterklaas 2021
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
882 En ik...ik zou allang verdwenen zijn, maar nee zij kunnen niet zonder mij, die pijn.
Daarom doe ik elk jaar of ik besta
of ik een zonde bega,
o...help,
gena!…
De overkant
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
681 Met gedachten en wensen
met pijn en met smart.
Een mens met een hart...
Wil ik het wel weten,
of raakt het me niet.
Maakt het verschil, als hij me ziet?
Ik zou kunnen vragen,
met een klop op die deur.
Maar ik doe het maar niet.
Bemoei je er niet mee.
Het gaat je niet aan.…
001: een bitterzoete introductie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 ik wil je alleen maar slaan
je vastbinden aan een stoel
desnoods doe ik je pijn als ik
in godsnaam maar begrijp
wat ik lees
de meester in de poëzie
laat me begaan
hij glimlacht sereen als
een oude wijze monnik
geduld en liefde is genoeg
hij neemt me bij de hand
naar een donker huis
ik zoek op de tast een
lichtschakelaar hij laat…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende en pijn…
Lelietje-van-dalen
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
609 Lelietje-van-dalen geplukt in gedachten,
in staat om alle pijn te verzachten.
Hun geur bedwelmt mijn gevoel,
als water zo zacht en zo koel.
Lelietje-van-dalen de taal van romantiek,
wanneer je kijkt naar is het zachte muziek.
Een fluistering, een streling voor heel even,
maar ook voor het echte ware leven.…
Woordloos samenzijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 keek
je aan
jij lachte
ons geheim
signaal in
een groet met
doelgerichte
pas ging
ieder zo zijn
eigen pad
langs kleine
ongekende
sluipwegen
die naamloos het
landschap plooiden
naar onze plek
de stek die wij
al een levenslang
in ongestoorde
vriendschap delen
in hier woordloos
samenzijn doet
het leven soms
minder pijn…
Magisch blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 blij ontmoeten
met charmante
blik uit een
innemend gezicht
handen warmte
uitstralend en
oorzaak van falen
achterhalend in
samen diagnosticerend
voorzichtig het pad
van heling proberend
haar sfeer was meer
dan handoplegging
ooit zou kunnen zijn
energieën
stromen en in zachte
dromen verdwijnen
langzaam de nooit
aflatende pijnen…
maken en breken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
494 een gedeeld DNA
voor deze jongens is het
samen drinken één pot nat
geen fijnproevers van huis uit
de bekers onafscheidelijk
naast elkaar geheven:
proost Gif proost Roem
de drinkebroers hebben
alle wijsheid in pacht ze drinken
de zanderige bitterheid weg
tijd gaat verloren in de
waan van de dagen van
Roem en Gif
de pijn…
Demon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 De gele gloed maakt me bang
Vanmiddag al, toen alles wazig werd
maar ik even wakker leek te zijn
van de pijn in mijn buik
Dat mag niet, ik wil het niet
Mijn buik moet veilig zijn
voor de baby, hopelijk
gaat het gauw over
hier, in mijn eigen bed
o, wat gebeurt er toch?…
Troostende woorden
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
483 Maar heb toen wel een stukje pijn van jou,
met mij meegenomen.
Op dat moment betekende ik,
als mens voor iemand daadwerkelijk iets.…
niemand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 per dag de pijn
der straf neemt af.
wij slapen in
met ochtendzin.
’t verblijf is nacht
in ’t zwart gedacht:
droeve stilte
is klankenpracht.
de spijt gaat weg,
zij ligt naast mij,
zo lijf aan lijf
gaat het voorbij.
‘Anna’, zegt Anke.
‘Anke’, zegt Anna.
‘niemand zijn wij’.
‘wij gaan voorbij’.…
Struiken van de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Er zweven onverzadigbare engelen
door het park, ze dragen vleugels
van angst en een kroon die pijn doet
Hun hart is gewond, eenzaam
Het weet niet meer in wie het woont
De bomen kunnen hen niet helpen
Zakkenrollers loeren in de struiken
van de verborgen liefde
De wethouder stuurt politie
met boeien de nacht in
De mensen sluiten hun huizen…
Soms weet ik niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 De mensen met veel diepe pijn.
Wie ben je zelf? Kom je pas kijken
of heb al een leven meegemaakt
dat nooit meer weerkeert en vergaan zal.
Wat is er dan dat echt nog blijft?…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen
Beter dan ik voorheen heb gedaan
Mijn hartzeer voor altijd geborgen
Van alle pijn…
Beschaamd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 met hoedjes en met boeken
omringd door velen
om het groot gelijk te delen
en wapens zoveel mogelijk
want god is altijd mannelijk
ik ben niet fier
al sta ik aan de veilige kant
ik weet wat er vanbinnen zit
bloed is altijd rood
en verstarde theorieën zwart of wit
over bidden
over geld
verzanden meestal in geweld
met bommen
pijn…
Woudbloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
530 haar lichaam is als een verwaarloosd woud
dat door de echtgenote werd geprezen
haar gebrek kan de hebzucht genezen
tot heden toe wordt er nog niet verbouwd
er waren nog plekjes voor een samenzijn
waar een streling of zoen zich vermaakte
met de tere huid die regelmatig staakte
en de imperfecties kende van de pijn
geen één beminde zoals…
In lege ogen
netgedicht
1.0 met 367 stemmen
489 zij keken
maar hadden
geen beeld
in lege ogen
vol gruwel
en lijden
waarvan
men de
intense
pijnen nooit
zal kunnen
vergeten
terneergeslagen
in houding en
bewegen in
dagen die hun
namen nooit meer
zullen dragen
nog zijn zij
niet begraven
zonder afscheid
valt het leven
nauwelijks
meer te dragen
een bestaan
vol vragen…
Liefdesverdriet
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
480 Waarom doet liefdesverdriet zo pijn
Steeds onzichtbaar voor het blote oog
Verbergen voor de buitenwereld terwijl je
emotionele binnenkant zwaar beschadigd is.
Herinneringen dwarrelen door het hoofd
terwijl traandruppels vloeien langs de wang
Brokstukken van het lichaam liggen verspreid
over een wereld van onbegrip en onwetendheid.…
Is daar iemand?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Pijn…
Help!
Fluister je? Ik hoor je niet!
Ik schreeuw.
Ben duidelijk.
Geef antwoord.
Liefde?
Maar HEER! Ik ben bang!
Help!
Ik weet dat je er bent!
Zeg je naam!
Ben duidelijk!
Ben duidelijk…
Wie, wat, waar, waarom, HOE!
Ben duidelijk.
Laat me je aanbidden.
Geef mij kracht,
Geef mij moed,
Geef?
Zou U mij willen geven?…
Kerstster
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Ja, dan doet het missen toch weer pijn.
Stil mijmerend plaats ik hoog in top
een gouden ster met jouw naam er op, en
en koester mijn gevoel van dankbaarheid
als 't Licht van Kerstmis zich verspreidt.…
Onvermijdelijk onverwacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Mijn allerliefste lieveling,
Ik houd zo ontzaglijk veel van jou,
Dat het pijn doet in mijn hart,
Al ben je slechts mijn herinnering.
Die herinneringen zijn zo fijn,
Maar steeds gemengd met ’t venijn
Van het verschrikkelijke afscheid,
In een reeds ver verleden tijd.…
Neurotische enclave
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
454 Iedereen heeft zijn eigen gave
in de neurotische enclave
alle registers geopend
het publiek vol verbazing
hier is het aardse paradijs
eerbiedig oud en wijs
een geheim vertaald in tijd
in zinnen van pijn en leed
meer dan alleen gezelligheid
voor oude vileine bokken
geen nieuwswaardigheid
hier houdt men niet van jokken
en blijft de…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
228 Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven ook de vragen en de pijn;
gelukkig dat we leven mógen
er voor anderen kunnen zijn.…
Getekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
331 Ik zet hem onder de pijn,
onder lentedagen en modder,
niet om te bezitten
maar om zichtbaar te blijven.
Mijn hand rust op het papier.
Inkt volgt mijn polsslag.
Ik teken de barst in de deur.
De stilte in de auto.
De liefde die van vorm veranderde
zonder te verdwijnen.
Zoek me hier,
tussen de letters
die niet uitwissen.…
Palmzondag 2026
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
264 De kus als begin van de nacht
en de verloochening door Petrus;
heel het proces dat pijn doet
tot de dood er op volgt;
De dood van de Onschuldige,
het afscheid van het Licht
dit alles begint vandaag
maar Pasen gloort reeds.…
Mortuair
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
552 De doden liefhebben is een koude kunst
Ze doen je geen pijn, branden je niet af
Het continu naijveren uit afgunst
Zoals bij welzijn gebruikelijk was
Is over en hun voltooide bestaan
Een wijn die geen lauwerkrans meer behoeft
Een honing door imker en bij beproefd
Die men in korven en kelders doet opslaan
Zo oorbaar als op vaas gezette rozen…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
67 Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden
Simpele en domme woorden
Lieve, die ooit een lief bekoorden
Kwetsende, die niet gezegd behoorden
Lege, om de stilte te vermoorden
Woorden waaraan anderen zich stoorden
Woorden voor een rijm of boek
Maar niet de woorden die ik zoek
Woorden van het hart
Woorden van gedeelde smart
Woorden van begrepen pijn…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 Je zei: "Mijn liefde is te groot,
te wijd, te diep, te ongeremd."
Maar liefde die zich zo verspreidt,
verwaait als as in harde wind.
Je kwam thuis met een nieuwe naam,
een tweede schaduw aan je zij.
En wij, het huis, de tijd, de rust,
werden plots te krap voor mij.
De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds…
De Kracht van het Hart
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.515 Laat me het je vertellen hoe ik er over denk
Hoe het is om pijn te lijden
Hoe het voelt om je geliefden kwijt te raken
Hoe ver men bereid is om te gaan met zijn brutaliteit
Laat me het je vertellen
Dat ik het daglicht niet meer zie verschijnen
Dat de ogen van de onschuldige kinderen vol tranen zijn
Dat de huilende blikken zoekend zijn
Laat…