7279 resultaten.
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 Je hoeft niet intelligent te zijn
om het woord onbesproken te laten
de ziel voert waarheid
weg van het moederschip
op volle, apathische zee
is de geest alleen met de getijden
het is niet nodig geniaal te zijn
wanneer de dood
om de hoek komt
met nieuwe spelonken
vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 Ze varen hoog, ze varen gauw,
een zuiv're sneeuw van zee en dauw.
Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ik heb me laten temmen in
je mooi resonerende zinnen,
ik was aanwezig, nu zoek ik
nieuw klinkende kleuren,
de morgen liefdevol en blij
om de dingen in mij herboren,
bevroren ijs wordt wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta…
In de kim, de ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 spiegelt zich het licht
in water vrij van kragen
~~ ~~ ~~
Kleurstelling is ingetogen
waardig
Kalm of stemmig, zoals men ook
wel zegt
Vervaagd landschap is de kneep
Slimheid kijkers te verrassen
met trouwens altijd goed zicht
in versoberde kleuren
~~ ~~ ~~
In de kim zit de ziel van 't on-
eindig
Een parel bevat de geest van
de zee…
lotgevallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 ontstond het zand
naamloos en zonder aantal
plompe klei en handen
met hompen
vormeloze scheppingsdrang
en de overdaad sneed de kneedbal aan
restanten zonder getuigenis
kruimels geleend uit dogma
vanaf daar was de hemel
met lucht om van te leven
zo ontstond de mens
met het toom van onvolmaaktheid
voor hem uit een lange lijn
de zee…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Steeds
trap ik door om niet weg te kwijnen
Het Moors paleis met eindeloze
herhaling en regelmaat
Vlakken
Met gedreven liefde voor
topstuk islamitische kunst
wekte Escher wrevel; de Dolfijnen
In een glorieuze harmonie
met oceaan, het gewelf
zee-rots
Zeer zichtbaar en verborgen
hebben zij toen Escher geleid
tot werk, houdbaar tot in…
VISSERS NAAST GOD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
659 Vissers zijn geen watjes
zeker geen eitjes
vissers op zee
en vissers
op het vasteland
Rob Visser van Amersfoort van 'de aanslag'
nu op IJburg, bevestigt
het beroep en de naam
zeg maar de roeping voor Amsterdam
als dominee
Net als zijn broer
Hans Visser van de Pauluskerk en 'perron 0'
nu met emeritaat
mijn geestelijk leider te…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 En je wordt deel van het immense vogelrijk
en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen,
en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk
maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door
en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen,
maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…
Het Lichte Beeld
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.151 En als de grijze schemeringen zijgen
Zullen wij door haar tederheid ontroerd
Ons baden in een wijde zee van zwijgen,
Totdat de nacht ons naar de sponde voert
Waar mijn verlangen tot uw lach zal nijgen,
Ons beider ziel door één geluk omsnoerd.…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 in het deinen van de ochtendziel
in wiegende schaduwen
in slome jazz van dik bloed
wil ik tralies van twijfel ontlopen,
giftige kreeften, vale sluiers van onmoed
een eiland zonder randen lijkt me wel wat
schemerend in eindeloos blauw
zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn
zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde…
Vragen die geen vragen zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Kalm stroomt de rivier, zonder stroomversnelling, zonder
zich af te vragen of de zee nog ver is. Eigenlijk is er enkel de
stille stroming nu, zonder bedenkingen, enkel de zon blinkt
in het water en maakt de mensen die het zien plots blij.…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 - ze is niet meer -
De zee heeft haar genomen en
een etmaal later
teruggeworpen op het strand.
Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.…
Zomernacht.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.316 Ik stond op 't duin onder maanlichte lucht,
Rein blauw, dat plechtig rees en teder helde,
- Of 't aarde omveilgen wou - ver achter velden,
En ijle bomenlaan naar klein gehucht,
En stille duinrij, ingeslapen vlucht
Van doffe golven naast de lichtdoorwelde
Woelgolven van de zee.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht, zijn borst gaat op en neer
adem kent geen tucht
in zijn hoofd breekt een ijzer
de klamme muren
waar een woeste zee…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 tot het einde van de roze zee.
Mijn liefde is veel groter, groter
dan welke inbreuk op mijn integriteit.
Het is een intens diep verlangen,
een verbond gesmeden met de eeuwigheid.…
DE VERLOREN VROUW
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.009 ik geef mij laf verwonnen:
Ik ben een wrak op zwalpend-zwarte zee.
Ach vond ik één die zat van vreugde en zwerven
De troosting zoekt die ik zo droef ontbeer
En die als ik 't geluk heeft moeten derven:
'k Zou hem weer vrouw zijn, balsem voor zijn zeer,
En willoos in zijn armen zou ik sterven
Die zaalge dood die ik zo fel begeer.…
Vuilstort
gedicht
3.2 met 14 stemmen
5.592 Dan gaat het snel: er drijft een dorpskerk door
het water, wier en vis bevolkt de Dam,
nat, grijs, week, dacht je randstad, zag je zee.
Om wat ik van de tijd, van Holland weet
schrijf ik voor wie dit onder water leest.
------------------------------------
uit: 'De wereld bij avond', 2006.…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 Is dit het lot na moeizaam zwoegen
met aardse waar door hoge zee?
Voorwaar een trieste ondergang,
onteerd door averij,
verward geraakt in golven
van het immer kerend tij.
Wie loodste mij bij tegenwind
langs schijnbaar mooie kusten,
behoedde mij voor Lorelei
en Circe’s lage lusten?…
Strontvisser
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
687 Al zoveel jaren veer ik mee
verklaar de golven om mij heen
bevind mij op een woeste zee
en drijf daar fier maar heel alleen
De havens die ik aan ging doen
als plek waar rust te vinden was
voorzagen slechts in dagrantsoen
verstrekten mij geen toegangspas
Elk schip waarop ik binkje bleek
had goed verborgen averij
De magen raakten niet van…
Tuintje aangelegd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
693 Bladgeritsel in mijn oor
bewogen door de wind ervoor
trad mijn tuintje binnen
en waaide nieuwe zinnen
Tuintje is zo kinderlijk echt
heb mezelf daarin gelegd
de wind neemt met zich mee
zaadjes naar de diepe zee
Tuintje in het kinderhoofd
is door winden uitgedoofd
tuintje anders aangelegd
kromme takken lijken recht
Door wind en tijd…
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 vanzelf
ik ben van mijn "eigen ik" beroofd
Zo eenzaam kan je zijn
belast met dat gegeven
dat het achteruit gaat
dat is wat ik ga beleven
Het doet pijn
geen kans te krijgen te herstellen
zo instabiel als het is
het blijft me kwellen
Ook anderen belast ik er mee
dat valt voor hen niet mee
ze bedoelen het goed
maar ik moet er mee in zee…
Dagje naar nergens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 Of naar het Rijksmuseum in Amsterdam
en zeezwemmen in Katwijk aan Zee,
daarna asperges met sappige Yorkham
en proosten op mijn gestolen Klee.
Heerlijk, zo'n dagje op de bonnefooi,
gewoon zonder plan en zonder doel,
maar wel lekker uit de dwangkooi
met een opgewekte smoel.…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 Hoezo, werveling van lucht en vrees
wanneer de rode adem daalt op het
weke water en verre ogen haar
bewonderen met lens en spleten licht
zij is de dame die buitengaats kolvend
haar jongen voedt met schuim van zee
en overvloedig moed, ze is het vermogen
van mijn drijvend ruim
' k zou in haar willen sterven, me verdrinken
in haar nood,…
Zomervakantie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
580 Lange dagen, korte nachten
In je bed met 1 oor op een laatkomer wachten
Iedereen vliegt uit naar bos of zee
Neem je zonnebrandolie mee
Om 9 uur 's avonds nog effe fietsen
Een dag heerlijk nietsen
ijs bij de ijssalon om de hoek
In de tuin BBQ- en met gezellig bezoek
Tijdschrift, dik boek, lekker lezen
Uitrusten van een heel jaar racen…
Zonder één woord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 van het ene op het andere moment
sta ik hier naakt, nu niets meer is, zoals het was
te midden van al die scherven zoek ik krampachtig
naar houvast in dat wat leven heet
wat eens mijn basis was, is veranderd in onzekerheid
cement omgezet in tranen, voelt het als één grote zee
waarin ik stuurloos ronddobber, in de hoop
langzaam weer grip te…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Dan speel ik aarzelend met haar mee
En kijk naar de twinkel in haar ogen
Zij is de vloed, ik de eb van de zee
En ik zwijg over mijn onvermogen.
's Avonds lees ik haar dromend voor
En beantwoord haar kleine vragen,
Het ernstig spel gaat eindeloos door
Totdat ik haar naar bed mag dragen.…
Het Lichte Beeld
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 En als de grijze schemeringen zijgen
Zullen wij door haar tederheid ontroerd
Ons baden in een wijde zee van zwijgen,
Totdat de nacht ons naar de sponde voert
Waar mijn verlangen tot uw lach zal nijgen,
Ons beider ziel door één geluk omsnoerd.…
Over spiegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 De zee spiegelt de zon
en haar stralend licht,
een plas spiegelt wolken,
een bomenrij, de volle maan
of een stille zwaan.
De sloot 's morgens de nevel.
De pluimen van riet
zie je nog scherper
in 't water dan op 't land,
en een korreltje zand
spiegelt de zon.
De lak van een auto
spiegelt een tak of een gevel.…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Ëén minuut maar dat ik er stond,
zag je opdraven
als een jonge hond,
ik niet geloven dat jij
het echt jij was
en we verloren ons in de zee
en opnieuw in een golf
in de zachtheid van zand,
de warmte, de zoen,
in het man-vrouw-zijn
in de vertrouwdheid ervan
en genoten alsof alles nieuw.…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…