6348 resultaten.
Sibylla
poëzie
4.0 met 2 stemmen
926 Sibylla, godgewijde meid,
eens daagt de hemelse eeuwigheid
voor allen die, in zedigheid,
met ‘t hert vol liefde leven!
O, als uw ziel van ‘t lichaam scheidt,
moog dan in ‘t licht, dat zij verspreidt,
mijn geest, vol vuurge tederheid,
lofzingend, juichend zweven!…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 Uit die dorpie benee'e ruis op tussenbei'e
geluide en laggies van wereldsbeweeg;
en so sal 't nog wees als mij plekkie reeds leeg,
mij skamele kleinte van d'aarde geskei'e
versink in die kolke van d' groot-eeuwig swij'e.…
Prettige feestdagen!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
799 'k Voel veel blijheid,
kreeg meer dan ik kon bedenken,
observeer de eindeloze herstructuur,
van sterven, geboren worden en vertakken
het leven zelf wil ons verlichten
ons openen met haar eeuwig vuur,
omringen met gemakken.…
Argentina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.137 Larrios, Dolores en Chiara,
Die voor eeuwig bij mij zouden blijven,
Kom, ik heb behoefte aan uw lijven,
Meer dan aan de Heilige Maagd Maria.
De pampero wakkert wolken aan.
De peones slapen in de tenten.…
nachtdienst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 niet even stond je stil
bij jouw ziekte of welzijn
uit alles wat jij vertelde
bleek het mooie leven
jou klaar en voltooid
bang voor het afscheid
het los- en achterlaten
vertelde mij de hoop
die jouw ogen blikten
was jij stellig zeker niet
eerder keek jij reikhalzend
naar niet meer hoeven zijn
zocht jij de deur of trap
naar de eeuwige…
Wereldwijd is hij de oorlog verklaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 woning;
de overheid, de Koning, op
Hollandse bodem en grond
En in stille bange uren
vragen wij ons soms af of het
nog lang zal duren voordat
wij van deze grillige hardnekkige
vijand zijn verlost
De biddende kerk ligt geknield aan Gods voeten
met 't aangezicht naar 't licht, dat verdrijft
de smart de pijnlijke uren, met de eeuwige…
Hun eiland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Nu iedereen eeuwig jong wil lijken
wonen ze in een woonzorgcentrum.
Deze krijgen mooie namen,
het bloemenveld, de wending.
De namen dragen vaak een belofte in zich
iets met bloemen en regenbogen
en dat er in het leven altijd
spannende wendingen kunnen gebeuren.
Hoop doet veel.
De bewoners ontwaken uit hun hangmat.…
VLUCHTELING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 arm kind ..niet meer baten
Haar teer hartje kon niet lang meer leven
de ervaring schonk haar hart te veel leed
Ze kon zo’n verfoeilijke ontering niet aan
en wat hij ‘t teer lichaampje ook aandeed
Weggevlucht uit haar strijdend vaderland
voor ontelbare kogels en te vele bommen
Zonet keerde ze weer naar haar vaders land
daar ze in ‘t eeuwige…
Gebed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 Ik zie de zon in ‘t Woord op gaan
een vrouw
voor wie de zin van ‘t leven
in God begint dat eeuwig duren zal
Vervult te zijn met blijdschap en met
leven is iets wat
alleen de goede God kan geven
bemind
gekend zoals ik ben
In de gruwelijkheden van het aardse leven
als mens
alleen te gaan
De isolatie
in gedreven door de…
De zachte apocalyps (4)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
452 devaluatie van hun godsdienst
en wereldbeschouwing
en de daaruit volgende strijd
alle organisaties worden
met straf en beloning
geschraagd gehoorzaamheid
en trouw aan zijn noodzaak
op straffe van uitsluiting
en negeren en soms de dood
waarbij het laatste oordeel
de grootste magistrale straf
publiekelijk wordt uitgedeeld
zijn eeuwige…
‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
479 Dus heb ik het zelf drie keer herhaald,
drie keer een wit voetje gehaald,
nu wordt mijn wijn voor eeuwig
door Poseidon betaald’.
Na drie dagen in bevuilde kleuren,
vond Hendrik het tijd voor de bons
op de deuren van Gregorius, en zei:
‘Dit is Canossa, dit huis is van ons’.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Gulzig zuigt ze de ochtendadem,
luistert naar het geluid van moeder aarde,
haar zuchten, haar kreunen
hoorbaar in de stiltes tussen de aaneengeregen momenten
waarin het leven eeuwig en (on)veranderlijk zichzelf herhaald.…
Eat here or take away
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
358 Zo en niet anders
prijst de vreetzame middenstand
zichzelf in 's lands hoofdstad aan
het mokum van de jordaan
en ver daarbuiten
in welig tierende
fantasieloze dominokeukens
in lichtgrijze grachtloze fastfoodketenpanden
wel heel iets anders
dan dat eeuwig gezeur
van drijfzand in modder
dat zichzelf aan blijft staren
een spaanse…
50 jaar gehuwd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
793 Een gouden jubileum, zo rijk en diep,
jullie liefde, een schat die eeuwig sluimert en niet sliep.
Dank voor de lessen, de liefde, de lach,
voor elk moment, elke dag.
Mogen de komende jaren net zo mooi zijn,
met liefde en vreugde, als jullie zonneschijn.…
Moeder Maria en de Grot van Lourdes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
127 Met elke stap die we zetten naar jouw heilige plaats,
vinden we vrede en liefde, in jouw eeuwige omhelzing, zo wijd.
De grot blijft een toevlucht, een baken van licht,
waar Moeder Maria ons zegent, in de stilte van de nacht.…
Odysseus’ verhaal; Ons vertrek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
77 Juist dat maakt dat je mij deze keer kunt geloven op mijn woorden,
al was het maar omdat ik niks meer te winnen heb, of te verliezen,
hier, onder mijn rots,
gevangen in de eeuwigheid.…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Voorbij is ’t leed; reeds ziet mijn oog de Heer,
Wie ’k eeuwig ginds zal loven.…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 - - - - - - - - - -- - -
dit sonnet is het 2e in de cyclus: Bevrijding
Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd;
En ‘k weet dat, blij, haar mijn terugkomst vindt,
Als eens de dood, Bronwaarts stormende wind,
Mijn ziel, een droppel God, voor goed bevrijdt
Van zweven tussen aarde en eeuwigheid…
Ouderrlijk huis
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.329 - Vlaardingen revisited-
Onder de eeuwig wakende vlam van Pernis
en de altijd penitrerende stank van de Shell
stond aan de havenkade van de visserstad
het lage huurhuis van mijn geboortegolf.
De echte Vlaardinger herkent het wel.…
Kerstnacht
poëzie
3.4 met 17 stemmen
4.814 't Is nacht, staat op, wie kan der nu nog slapen,
als 't eeuwig Licht de duisternis omstraalt,
en als het Woord, dat alles heeft geschapen,
is uit de troon des Hemels neergedaald?
Van Oost en West, uit al de hemelstreken,
staat op en komt! niet langer meer gedraald;
een schamel Kind komt onze banden breken!…
stabat mater
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
761 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
Houden van jou
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.928 soms heel domme
Ik weet wat ik wil
Ik weet waar ik heen wil
Ik kijk om mij heen
Voor, achter
Ik besef ik wil vrij zijn
Vrij zijn om te bepalen wat ik wil
Vrij zijn om te doen wat ik wil
Vrij zijn om te laten wat ik wil
Vrij zijn om te gaan waar ik wil
Vrij om te kiezen bij wie ik wil zijn
Ik besef ik zal een stap moeten zetten
Voor eeuwig…
Gedachten
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.537 Des is de mens berispens waard,
Die wanhoopt in zijn ongelukken;
Want geen ramp is van zulke aard,
Dat ze iemand eeuwig kan verdrukken,
Mits niets bestendig blijft op aard.…
even bomen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.352 Mijn zinnen zingen met de wind
een eeuwig blijvend zoemgezang
mijn armen zwaaiend op die zucht
steunend en draaiend in de lucht.…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 En 's anderdaags, voor eeuwig
Droeg men haar zoontje heen.
De droeve moeder keerde,
De moeder was alleen.…
Golgotha
poëzie
3.7 met 25 stemmen
12.088 En Englenkoren,
Zij heffen aan:
‘Wat eeuwig goed is
KAN niet vergaan!’…
DE VERLATENE
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.157 Ik heb verlangd naar lippen die mij kusten,
Naar ’t lachen van een diep geliefde mond;
Aan ’t hart der vreugde wilde ik eindloos rusten,
Één lust mijn leven en één enkle stond
Waarin een vreugde-god zijn eeuwige dromen
Verwerklijkte tot levende fantomen.…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 En zo verblijf ik mijn lief verre van uw schone schoot,
ergens ten einder ginder op een eiland met spitse bergen, aldaar vervloek ik dit eeuwige verzonken ijs,
wens dat het verdwijnt om ooit nooit meer weder te keren in deze noordelijke niet te bevaren wateren...…
LAPPER KRISPIJN
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.821 Jees-Christus, wat eeuwig geklop!
Ik mag me noch roeren noch draaien.
't Is al verkeerd wat ik doe.
Ik zitte mijn schoentje te naaien,
en trekke mijn draadje toe.
Nu zit ze de passie te preken,
bij Anneke van de gebuur.
En, lapper, geen woordje te spreken,
is 't eten te zout of te zuur.…
de dichter in mij
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.072 nabij
ja, je neemt het juist waar
het is autobiografisch
ik zet mezelf in de etalage
neen, zonder rosse kleuren
maar wel bezield
zo mag ik soms zeggen
en naakt maar dan
met kleding aan
ik wil gehoord
en gezien worden
of mijn gedicht
gelezen wordt
of het wel echt
een gedicht is
dat net gedicht is
als netgedicht
het eeuwig…