6928 resultaten.
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 Al met al is het heerlijk ontspannen
om naar boven te kijken waar ik kan luisteren naar
hun zuiver vloeiende gedichten die ik nog nooit eerder heb gehoord
zodat deze knappe staaltjes poëzie bewondering oproepen; een ongekende stilte nabij.…
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Ongekende regels, vrije verzen,
of een samenhangend geheel van klanken in
kleuren, zodat je elke keer weer ontwaakt met een klinkend
gedicht — terwijl echte gevoelens groeien en de gloed van mijn hart blijft branden.…
Waar gaat het over?
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
375 We zetten ze maar op een rij
niet zomaar lukraak at random
naar willekeur onwillekeurig
van alfa tot omega (z)
wat het waarheidsgehalte betreft
van de jonge en oude gedichten
der goegemeente, hier present
in vol ornaat purpergewaad
rozevingerig als de dageraad
narcissus die steeds navelstaart
niet ziet hoe een schone nimf baadt…
Literair Kanon en Reisschrijver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
399 Gedicht n.a.v. het overlijden van Cees Nooteboom; 31 juli 1933 - 11 februari 2026.…
Kees XXX; een dunne lijn
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
151 voor het woord -soak-
wat werkwoordelijk weken betekent
en wat onmogelijk is afgeleid
van het Nederlandse woord -benatten-
wat dan bevochtigen moet zijn geweest
Oorspronkelijk sloeg dit werkwoord
op overmatig drinken
waarbij de gedachte was
dat alcohol de hersenen
feitelijk dus weken deed
Vandaag de dag gaat dit eerder over
gedichten…
ach liefje wat blief je
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.709 dat bent u niet van mij gewend
ik was immers altijd meer of minder
theatraal en doelgericht
of soms dolend op poëzie gericht
(een onbeduidend gedicht ten behoeve van ene verveling ende kritiek)…
Verzen op verzoek
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
930 Ik werk nog steeds aan mijn Request-geschrift
Ik schrijf mezelf het RSI en rambam
Waarbij ik ook m'n toetsenbord half lam ram
Want ik moet snel weer door, na elke gift
Schroom niet als u graag op mijn schrijverij biedt
Opdat ik ieder streefdoel straks voorbijschiet…
Per vers
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
732 Nu is er dan een bondscoach met ervaring,
Die ook de kunst van rijmelen verstaat.
En ik zie nu al voor me hoe dat gaat,
Louis komt binnenkort met een verklaring:
“Vanwege mijn verleden met de pers
Doe ik mijn nabeschouwing straks per vers.”…
uitgesloten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Je weet dat ze bestaan, de schriele zwarte jongetjes van
een jaar of zeven, acht die tevergeefs aanschuiven
voor een lepel eten.
Je weet het, en dat moet doorgaans volstaan,
je wilt ze niet iedere dag in je gezicht gewreven krijgen.
De aanblik is ondraaglijk.
Je ziet zo’n jongetje en in één klap zie je ze allemaal, ooit.
Alle jongetjes, alle…
Barbara bekent haar zonden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
642 Als een wilde roos worstel ik in gekwelde
bewegingen. Bewogen door hebberige handen die mijn
Habsburgse borst kneden, word ik het leven
moe. Ik hoest, ik hoest. De bezoekingen van kleine mensen
storen mijn uitkleden niet. Ik spuug op hen.
Diep kerven de koraalkettingen in mijn
lijfeigenennek. Ik ben niet Cleopatra,
niet de minnares van Caesar…
Paraplu
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Ik reed reeds een tijdje paraplu
en toch smaakte ik je tranen:
ze waren zout en zilt
maar niets hielp of lenigde de pijn
van een verbrakte verhouding
die ik, domoor en domoog, verbrak.
Geheugen, vertel me van vroeger:
hoe het was en hoe het geweest is;
een donker, eng en leeg gat is het nu.…
Hou van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Hou van mij zoals ik ben
met mijn daden en gebreken
probeer mij eens te zien
zoals ik nimmer ben bekeken.
Hou van mij zoals ik ben
eenvoudig en gewoon
maar met een kloppend hart
die puur is en zo schoon.
Hou van mij door wat ik geef
alles wat ik heb aan waarde
dan ben jij, net als ik
de rijkste mens op aarde!…
Voor de nabestaanden van MH17 ramp
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
468 Al dagen zoek ik naar woorden
Die beschrijven wat ik voel
Niet langer zwijgzaam willen zijn
Gewoon zeggen wat ik bedoel
Toch krijg ik niks over mijn lippen
Dus ik zet het op papier
Met een brok in mijn keel
Is dit voor mij de enige manier
Voor jou, nu je iemand moet missen
Zijn geen woorden, heb geen idee
In gedachten, maar vooral vanuit…
November Natuurdecor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 nootkleurige nukkige novembermaand
najaarsschoon natuurlijk nokvol nevels
nimbuswolken natten nieuwbouwgevels
nagloeiende namiddagzon nuwt neergaand
nachtvorst naakt nu novembernadag
niettemin neuzelen nietsvermoedend
neerfladderende nijlblauwe Nehalennia noegend
nabij natuurgetrouwe natte neerslag…
Dienaar van het volk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
470 "De dienaar van het volk" van Oekraïne
Wordt uitgenodigd voor een onderhoud
Op voorwaarden, met Poetin Vladimir
Alleenheerser, despoot en een tiran
Edoch, Zelensky heeft een wensenlijstje
Dat alleen HIJ zijn volk dient: Vlodymir…
Oma's biecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Van de dokter
mag ik geen wolkentoetje
dan leef ik minder lang
Vastberaden legde ze
haar grijsbenige hand
op de stapel bontgekleurde
wolkentoetjes in haar winkelwagen
Een opstandige glans
In haar bleekblauw
broze oogopslag
Mijn broer is ook al zo
zo goed als dood
Ze maakte
een missie
van haar ongehoorzaamheid…
vonken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
654 voordat de capsule afgesloten werd
kreeg Laika een kus op haar hondensnoet
geen parachute die haar terug bracht
noch een zachte dood
als hij de vrachtwagen hoorde
rende het paard als een dolle door de wei
het wou mee mee mee
naar de wereld in haar wonder licht
toen het winter werd wist de winterjuffer
als geen ander de vorstschade…
Oeps... Foutje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
515 Fouten maken, dat mag
is wat ze zeggen.
Dat is ook wat ik dacht,
alleen wat ik nu pas weet is,
’t geen waar ik ’s nachts van zweet,
dat ik niet bang ben voor het maken van een fout,
maar voor hetgeen daarna.
Het geschreeuw, het drama, de verwijten.
Zo zijn wij toch niet getrouwd?
De consequenties zijn niet mild,
waardoor niemand een fout…
Twee mannen
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
658 Een staakt-het-vuren, wie wil dat nou niet
Europa kijkt vanavond heel gespannen
Naar twee zeer onberekenbare mannen
Zelensky praat niet mee, tot groot verdriet
Laat Trump zich toch weer inpakken door Poetin
Ik vrees van wel, de Rus is daar zo goed in
CODA
“Geen resultaat” voelt gek genoeg toch fijn
Het had maar zo veel erger kunnen zijn…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat het leven op Aarde voorbij is,
de lucht gevuld met stilte, de natuur verzaakt,
en de zon zakt langzaam, als een verloren vis.
De vogels zwijgen, hun zang is vergeten,
de rivieren drogen op, hun stroom is gestopt,
geen vissen meer die zwemmen,
geen schildpadden die eieren leggen,
de aarde…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 ============
==================
zij heeft de zon van de evenaar op haar heupen,
haar ogen zijn groene bosmeren,
waar namen van mannen langzaam naar de bodem zinken.
de wind, de zon, de dag, de avond, waait om hem heen.
hij sleept zijn leven als een blok hout met zich mee
het vroege voorjaar snijdt door zijn jas
de motor tikt nog uren na…
ode aan het eten met mes en vork
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 Een Humoristisch Gedicht Over Eten met Mes en Vork
Er was eens een man genaamd Kees,
die at zijn soep met een vork en een lepel, steevast in de geest.
Hij had een tafel vol met lekkernij,
maar met zijn mes en vork was hij niet zo blij.
De Soep
Met zijn vork stak hij in de soep,
de soep lachte terug, als een ondeugende snoep.…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 Op vier mei wordt het stil.
De wereld houdt even haar adem in,
alsof ze zich herinnert
dat leven breekbaar is.
Twee minuten.
Voor namen die we kennen,
en voor de ontelbaren zonder naam,
die vielen in het donker van geweld.
Maar luister -
achter die stilte klinkt meer.
Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden…
ode aan de bril
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
145 Dus huldigen wij de bril in dit gedicht,
want zonder hem is het leven als zonder licht.
Met humor en charme kleurt hij ons bestaan,
lang leve de bril, onze trouwe kameraad!
Claire Vanfleteren ©…
Moeder Maria en de Grot van Lourdes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
127 In een stille vallei, waar de bergen zacht fluisteren,
waar het water helder stroomt en de bomen ruisen,
Daar ligt de heilige grot, diep en sereen,
waar wonderen gebeuren, ongezien en onbespreekbaar.
Moeder Maria, met haar liefdevolle gelaat,
verscheen aan Bernadette in die stille staat.
Met haar mantel van licht en haar zachte stem,
bracht…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 Treur niet langer om mijn dood
dan 't trage dreunen van de droeve klok
die tijding brengt aan deze lage wereld
dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal:
Neen, als jij deze regel leest, vergeet
de hand die het schreef; om liefdeswil:
Geen droefenis is mijn herinnering waard,
als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.
O, als jij ooit een…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Nooit meer verwacht ik een sneeuwvacht, vaarwel.
Mijn hazelaartjes priemen langs mijn bladeren heen
die ik straks laat neerdwarrelen, zo bleek en geel
als zij blikken. De windvlagen krijgen toch geen vat
op mijn jonge loten, zij groeien al na Nieuwjaar.
Vergeefs hunkert een kind naar vlokjes.
Crocussen krieken al aan de voet van…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.
In de waan gloeit soms wijsheid,
een ander soort weten,…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 We dachten eerst:
kennis woont in rapporten,
in grafieken met nette assen
en besluiten met voetnoten.
Maar toen schoof iemand aan
met modder aan de schoenen
en een verhaal dat geen samenvatting kende.
Een ouder,
die zei: het gaat over míjn kind,
en ineens werd de tafel groter
en stiller tegelijk.
Een jongere,
die niet vroeg om oplossingen…