7557 resultaten.
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 De Goddelijke wind
waait over verkilde wateren
waar geen bodem te vinden is
Ondanks dat gulden regendruppels
bladgoud tekenen op
bezorgde gezichten
en de aftandse sloep
klotst tegen botsende rotspartijen
waar de inham zich versmalt
blijft toch de hoop
op verankering,
op vaste voet aan land
De vrouw die aan
huis gekluisterd
met…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 oh ik geniet als ik u wanhopig
naar het oude evenwicht zie grijpen
apodictisch conferencier is de dichter
een mol die 's nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren
het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen…
Winter
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.200 De fijne rijm bedekt nu boom en plant
En ’t stijf-gestolde water, spiegelglad,
Kaatst hel de zon terug van ’t glanzig pad,
De blanke sneeuw ligt blinkend op het land.
En aan de langzaam-glooiende oeverkant
Steekt nederig een klokje ’t groen blad
Naar boven, koest’rend zich in ’t zonnebad,
Een dun, groen lintje op hermelijnen rand.…
Na Jaren
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.516 Hij toog naar vreemde landen
Met groene wandelstaf;
Na jaren kwam hij weder;
Toen viel het herfstloof af.
Aan 't huisje van zijn moeder
Daar bleef de zwerver staan staan;
De kinderen weken bange,
De heemhond gromde 'm aan.…
Brief aan de zee
gedicht
3.2 met 18 stemmen
11.595 vrede heet
dan liet ik mij verleiden om te gaan
met de stemmen
- landinwaarts -
maar er waren meer dingen dan een
dromer ooit zal zien
en de wegen té veel
onderweg
en zo schrijf ik me zee
naar je toe
en al ben je te oud om met
nieuwe woorden aan te spreken
toch vraag ik je
overstem mijn gedachten
zet voet aan mijn land…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Ik brul met doorgesneden keel,
zonder geluid, van woede en verlies:
Al wat wij weten, hoe wij zijn, verdwijnt
als wind over het land. Herinnering
die even spartelt in het water en
verloren gaat. Grijsbruine golven die
hun naam niet zijn. De kamparts Tijd.
Rivier, stroom achterwaarts. Steen,
wordt weer vuur.…
Liefdesverdriet
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 Je kwam om mij terug uit een ver land,
ik rook nog de buitengewone geuren
en je passievolle verhalen
pakten me in. Een dikke week waren we
samen in mijn armoedige flat, die jij
met vrouw en macht schoonmaakte. Ja,
de erotiek was bij jou verdwenen, een
zware depressie verpeste alles wat we
zo graag samen wilden.…
eeuwige liefde (4)
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.137 De wind keert om
haastig geef ik haar mijn antwoord
zij draagt het mee in vogelvlucht
brengt opgejaagd naar verre landen
op zoek naar jou, mijn antwoord terug.…
wij geven hem uit handen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 bij u leeft hij nu zalig,
vrij in 't beloofde land.
wij willen heden vragen
aan u , die met ons treurt,:
leid ons door droeve dagen
het leed heeft ons verscheurd.
gij blijft de tranen drogen,
geeft altijd perspectief,
maakt nieuw steeds onze ogen,
die dromen 't leven lief.
wij blijven sterk vertrouwen:
gij zult er voor ons zijn.…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Een leven ligt verbeeld in de enkele gedichten,
Die bij 't verstrijken van de jaren schaars ontstaan:
Zij liggen wijd verspreid, zoals de vuren aan
De kust, die land en zee gedeeltelijk verlichten.…
Naar het strand
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Naamloos voegen wij ons in de stromen,
eendrachtig in ‘t gezinsverband,
elkeen in zijn glanzend onderkomen,
schuifelen we tevreden door dit rijke land.
Waar elke vluchtweg wordt ontnomen,
zet ik de stomende auto aan de kant;
naast ons zie ik nog een rookpluim komen,
zoveel ellende, …dat schept een band.…
Avondwandeling
poëzie
4.1 met 14 stemmen
2.470 Achter ons dekt de witte damp
De schemerende landen.
Zó zijn wij thuis. Wij zien de lamp
In loveren warande ...
Wat gingen wij vanavond ver,
Het werd alleen tè laat:
Nog verder dan de gouden ster
Aan blauwe hemelstraat!
Zo saam doen twee een korte poos
Over een wijd gebied! ...…
Najaar II
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.135 De najaarsstilte ligt al over 't land,
Het bos vergoot zijn loof, als drop na drop
Van bloedend blad vervloot, wijl groene knop
Zich zwellend zette aan ronde takkenrand.…
Als Mozes had doorgevraagd
gedicht
3.6 met 34 stemmen
10.692 Moest ik mijn land verlaten: ik zou blijven.
Stond mijn stad in brand: ik draaide om.
Moest ik mijn kind offeren: ik weigerde.
Zolang jij je niet laat kennen houd ik
benen op de grond, armen om het kind.
Mij scheep je bij geen bramenstruik af
met ‘ik ben die ik ben’, een kleine vlam, een donderstem.…
Het Sternse Slot
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
830 Saksen en Descartes
die over de ongeplaveide weg
jouw kloppend hart betraden
en aan het einde
van de gehorige gangen
hun handen brandden
aan het open vuur in de hoge kamers
en waar hun glazige blikken
door de vensters de hemel reikten
word je nu heden ten dage
onder de voet gelopen
op toernooien
waar koningen worden gekranst
op het land…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Geef mij nog ééns Uw koele hand:
Dan zal 'k voor altijd van U gaan,
En dwalen langs 't verlaten land,
En klagen van mijn laatste waan.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren
hangbare geur van verdampte aarde
groene weelde van dierlijke dieren
het land…
MOOIE BENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 Mooie benen en prachtige haren
in een verrukkelijke zonneschijn
Ik schatte haar op zestien jaar en
de schoonheid stapte uit de trein
Mooie benen stapten uit de trein
zachtjes landden ze op ’t perron
In haar jurk ritselde ‘t fijn satijn
ik zei jurk, doch bedoelde japon
Mooie benen, zo dicht langs mij
dat ik ze al zowat aan kon raken
Ik…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
Reis door de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 uitgeput aankom bij een
Koele oase met een nog niet
Uitgeputte bron zie ik in
Mijn zinsverbeelding een
Lichte schaduw staan van Hem
Die mijn Heer lijkt te zijn
Hij wenst mij vrede en rust
En laat mij tot Hem komen
Ik die vermoeid en belast ben
En terwijl Hij mij liefdevol
Zegent daalt er naast mij
Uit de hemel manna neer
En landen…
Psychopathia sexuales sado masochisme
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van
Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt
De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten
Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen
Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen
Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen
Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 Zij presenteerden zich behoorlijk
arrogant en dominant: gefrustreerde heren
zonder land.
Zij trachtten de scepter te zwaaien over
producten van mijn hand.
Ik regeer echter zelf met de pen
die over het papier vliegt en haar sporen
achterlaat!
De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.…
Vertel eens even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 In een spiegelbeeld intens kijken
verwachten het zelf volledig te zien
maar te voorschijn komt de achterkant
van het gezicht, nek en schouderblad
Het spiegelbeeld is niet de werkelijkheid
zoals een landkaart niet het geurend land
immers verkleind en minutieus platgeslagen
in kleuren voor hoog en laag tot leven komt
Jouw gezicht is voor mij…
verhalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 vertel dan liever over verre landen met
akkers oh, zo fris
of het nu verzonnen of waarheid is
van onbezonnen liefdes die op zware
straffen kwamen te staan
en natuurlijk die met een gelukkig
einde. die met een happy end…
oh, verteller we laten u deze nacht
niet gaan
uw verhalen zullen worden door verteld
in donkere nachten…
't Is stil in de polder.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 Het land is in rust.
Lieflijk de omhelzing:
de hemel die de aarde kust.
Refrein:
En langzaam legt de nevel
zijn zilvergrijze kleed
en het wordt stil,
heel stil in de polder
en het wordt stil,
heel stil in de polder
en het wordt stil,
heel stil in de polder.…
Lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Mijn voeten
brengen me op paden en in landen
die ik niet had kunnen raden
aan kusten en op stranden,
ze lopen en ze dragen mij,
ze dansen met me,
geven kansen aan me,
ik neem foto's van mijn tenen
van mijn benen.
Ze vragen mij
wanneer ik teveel loop,
stil te staan.…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten
hij hield van haar verhalen over het land
waar zij was geboren.…
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.011 't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid:
Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren,
Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren;
Gebergten schurft steken er boven uit;
Mens-luizen, in hun nesten meest op buit
Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren,
Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren
De rotsen…
Geen tijd
gedicht
4.3 met 23 stemmen
23.646 Vertroosting komt alleen van de wind die het vocht
op de konen droogt en de jekker bolt; helaas kan ik slechts
achterwaarts springen om te landen op de andere stoep.
De vlucht naar voren leid tot een noodlanding in poep.
Gul werd er door de munten een wond in het zwarte doek geschoten
en ineens wist ik weet, en goed, hoe laat het was.…
Een Burgerjongen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Wil hij te land graag blijven;
Waarom niet vroeg
Met spa en ploeg
Kloek Akkerwerk te drijven?
Een kèrel groeit er zeker van:
Een Boer is anderhalve man!
Of mocht hij liefst begeren
(Heeft hij verstand
En vlugge hand)
Een Ambacht goed te leren -
Ik sta hem borg voor loon en gunst,
Hij hebb' maar trouw en vlijt en kunst.…