6892 resultaten.
terug bij moeders pappot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 jongen, kom binnen!
wat ben ik blij dat ik je eindelijk nog eens
springlevend zie.
ik hoor je af en toe wel aan de telefoon,
maar zien en voelen en kussen
is toch veel warmer nog!
bloed van mijn bloed
wat doet dat me goed!
je komt als geroepen, mijn jongen.
al is het dan totaal onverwacht.…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 Plotsklaps vormt zich de muur,
gegil van staal op staal, brekend
glas dat naar binnen is gedrukt,
in een flits staat de wereld stil,
mijn blik opzij, zij (god zij dank)
heeft niets, ze roept je bloedt, ik
voel het lopen van het hoofd
en wangen over mijn gezicht.…
Het gevoel van liefde
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.687 ik op mij knie
Die langzaam omhoog gaat
Ik voel de warmte van je lijf
Je adem in m'n nek
Mijn hart klopt sneller
Mijn buik zit vol kriebels
Het gevoel van spanning
En samen één willen zijn
Je daagt me uit
En brengt mij in een trans
Ik raak je aan met mijn hand
M'n vingers langs je hals
Ik voel een schok in mij
Een warmte van binnen…
Ritje
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
637 linksaf te slaan
Een leeg parkeerterrein
Stilte
Het winkelcentrum gesloten
Boven de winkels delen
Drie verdiepingen hoog
Mensen hun muren
Plafond wordt vloer
Vloer plafond
Een huilend meisje op een balkonnetje
Gifgroene bloempotten zonder planten
Ik druk nog een knop
Ramen zakken langzaam in de deur
Zomeravondlucht dringt verkoelend binnen…
JE EIGEN BREIN, JE EIGEN ZIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 Velen rondom je spreken
van vrijheid, openheid en echtheid
maar je merkt
dat de intrinsieke dialoog niet begint
dat je altijd op voorwaarden mag meedoen
dat je niet past in hun plaatje
dat je op z'n best wordt gedoogd
Je trekt je terug in
je binnenste binnen en
ervaart geenszins meer zin zin
laat staan win win
Je gedachten dwalen…
tandarts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 Mijn assistente geeft
uw wel de rekening,
betaal binnen veertien dagen
voor de verstandhouding.
Terwijl `k naar buiten liep,
maakte ik de rekening open,
mijn poot was uitgetrokken
en ik kon niet meer lopen.
Psalm 58:7…
Dat hij leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Door woestenij gedragen trots
Is met gepaste spoed verweven
Met een uitgekotst verlangen
Om met meer passie te gaan leven
Hij heeft zich zelden zo verwonderd
Over de leegtes tussen zinnen
Hij begon net op te raken
Vol van leegte zat hij binnen
Waar de woorden net nog dansten
Speelden, tierden om hem heen
Lacht hij zich nu kapot vanbinnen…
Oorlogsmoe
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
542 Duizenden mensen stromen Europa binnen,
gezien de kilometers die zij lopen,
verdienen ze een meervoud aan
Avondvierdaagse-medailles.…
Plakkage (Nr 2)
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.461 En elk hart dat tot mij komt: - moeder, vriend of lief, -
Zal ik sluiten binnen de ronde, harde wand
Van dit hard hart van diamant.
Elk hongerig hart dat in die toren om liefde vraagt
Zal alles moeten derven
En, zonder 'n ogenblik geluk, verhongerd moeten sterven.…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen! Zie, hoe bleek zij staat en
sterft in goudig gesmeul en grijzige as.. .
Maar jij, bij dit altaar, jij wordt een wonder,
mijn herelijke vrouw!…
Nooit te oud om.....juist te leren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 Op social media kwam een berichtje binnen
als je last had van zus of bijvoorbeeld van zo
moest je met appelazijn beginnen
ik las het en dacht: nou nou, zo zo.
Nog nooit van 't spul gehoord, nog minder gezien
waar 't voor was nog minder echt waar
ja, azijn, dat weet ik wel maar met appel misschien?…
Sonnenborgh - Sterrenwacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Vele bekende Utrechtse geleerden
vonden een boeiend wetenschappelijk
leven binnen Sonnenborghs al meer dan
vijfhonderd jarig bestaan.…
Henk Vonhoff
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Vervolgens, voordat hij als
commissaris van de koningin de provincie
Groningen met zijn komst zou gaan plezieren;
liet Henk Vonhoff de stad, zelfbewuster achter,
binnen een groter meer stedelijk samenwerkings-
verband.…
Telg van Breugel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 Doorheen de Sinjorenstad
Over een voltapijt van sneeuw
Beloofde het met de stilgeborene
Tevoren aan een bloedige eeuw
Bepaald geen sappige dag te worden
Toog hij een cafeeke naar binnen
Om met de gerimpelde schrielkip in een tas
Maar niet instant te hoeven beginnen
Zich van zijn overschot te ontdoen
Op het kerkhof in zak en as
Waarna het…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 die in een leven bestaat
toch behoort het meelopen tot het eind,
als dat ons is gegeven,
tot een hoogtepunt in het bestaan
niet dat wij daarin zo zijn bedreven
maar hebben wel een leven lang weet
van onze aardse weg, het is de natuur eigen
met alle seizoenen mee te gaan,
ook naar het ver- gaan
als dan de laatste adem de weg naar binnen…
kies en neem een besluit.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
797 diep van binnen weet jij heel goed,
dat jij hem moet vergeten,
naar voren kijken dat moet,
weg met het verleden,
jij ja jij weet heel goed,
dat jij haar moet laten gaan,
naar voren kijken dat moet,
jij zult op eigen benen moeten staan,
maar mijn god voor beiden doet dat pijn,
pijn om alles te moeten laten varen,
want samen was het ook…
De rode meidoorn bloeit
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
677 de rode meidoorn bloeit naast d’ oude linde
waar een klein Mariakapelletje verscholen staat
waar ik als kind mijn veldbloemen tot ruiker schikte
aan het groen geverfd hekje dat altijd open staat
binnen in een nis straalt een versierd Mariabeeld
koperen kandelaars waarin blauwe kaarsen branden
Maria die alle tranen van haar kinderen heelt…
Amo Ergo Sum
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.778 Van binnen hebben ze zowat
dezelfde lichaamsdelen
Grosso modo hoor, niet tot in
kleinste onderdelen
Maar van buiten is 't als dag
en nacht zoveel ze schelen -
Haar ronde vormen geven charme,
hij, natuurmisdeelde,
Zal zonder warme charme
eerder zelf zich gaan vervelen
Met een vooraanstaand lid
dat zijn postuur hem biedt aan…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Uit de TV jubelt het kerstfeest zijn kamer binnen
met altijd maar weer dezelfde mensen.
Ze zijn allemaal nog zo jong en zo mooi,
vrolijk Kerstfeest en een ieder de beste wensen.
In de kerstboom met honderden lampjes
hoort hij een belletje, heel hoog en sereen.…
de liefde en de lente
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 de winter gaat, de liefde blijft
de lente komt, de liefde rijpt
spartelend, dartelend, vrijen zij vrij
fonkelend, kronkelend, zij aan zij
de liefde kust, wil overtuigend beminnen
de lente slurpt gulzig warm zonlicht naar binnen
zij wentelen zich verlangend in groenend gras
laven hartstochtelijk aan weidse plas
de lente bruist, de liefde…
Al wat leeft en voorjaar geeft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 Vrouwen laten binnen de ruiten glanzen
buiten zie je het vliegjesgoed dansen.
Schapen, wat zou de zin van hun gedrag wezen,
is het dartelen de kuur om wintersmart te genezen.
Er komen steeds eendagsvliegen als blijken buiten
vandaag ten val op zonovergoten autobusruiten.…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik beschrijf de schreeuw, die
mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel, reanimeert
eerdere uitspraken die van
buiten naar binnen zijn gekeerd,
ik onderga de aderlating
die de stilte insemineert,
belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
berijd gestolde tranen van
kleinschaligheid…
Deze foto’s, het is een onverteld verhaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hij zit nu al ruim twee jaar in dat kamp,
zij mag alleen binnen dat oude terrein
pal naast de barak en het prikkeldraad
haar voeten en amper rechte rug plaatsen.…
Wanneer de draaiorgels slapen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 De grachten bogen naar binnen
als vermoeid met veel herinnering
onder de bruggen die traag bleven staan.
De dag was duidelijk met hun lot begaan
en liet ze traag in hun oud bestaan.
In de ramen kierden gordijnen open
als maar half gelede ogen.
Het gerucht van mijn stap klonk als
verstoord tegen de gevels op.…
Lieveliefling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 de kragen
en braken daar een bed van riet
Bedje bedje, lekker liggen
Ga maar liggen, niemand die je ziet
Wat wordt het warm, trek alles uit
om te snoepen van de zachte huid
Zoete zoete, lieveliefling
Hijgend als een hondje likte
hij de schoonheid die zij schikte
naar zijn mond en heel haar lichaam glom
Hondje hondje, kom toch binnen…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik zag geen licht en toch,
de landen waren vriendelijk warm -
een uitnodiging te komen zwerven
tussen jullie,
draken achter het zicht,
menselijk niet meetbaar,
ver voorbij menselijke kennis,
beschikking fluisterend,
en ik liet de roeping binnen.…
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.017 Ga nu kwiek naar binnen en verbaas je
over wat onze ogen verstouwen kunnen
en wat handen kunnen maken:
de glans van koper, druiven, satijn, een edensteen.
Let op de schaduw van de hand,
de handschoen en de kip van de marketenster.
Remco Ekkers 1941 - 2021…
CONCREET
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
512 dubbele hamburgers, hap maar toe
langs stoepranden taxi's als lonkende hoeren
kijk, dat is een zwerver die zelf
het er naar gemaakt heeft
het lot is een grimmige jongen,
die onlogisch wandelt,
als een monnik die danst
met de duivel in de nacht
werk, dood en rekeningen
dat is het voor de rest
een piepkleine, puntige
kiezel rammelt van binnen…
DE RODE MEIDOORN BLOEIT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
815 De rode meidoorn bloeit naast d’ oude linde
waar een klein Mariakapelletje verscholen staat
waar ik als kind mijn veldbloemen tot ruiker schikte
aan het groen geverfd hekje dat altijd open staat
binnen in een nis staat een versierd Mariabeeld
in het licht van blauwe kaarsen die altijd branden
Maria die alle tranen van haar kinderen heelt…
een doorgaande weg
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 toch blijk ik een vinder
of een verrekijker achterwaarts
en word ik minder dover van binnen
en open de ogen zich voelbaar voorwaarts
het is zeker dat het verleden zich als een baken nestelt
en zich ingraaft naast het ware weerbare doch aangetast riet
ik word kennelijk, (wat men onbewust zou kunnen weten),
in een ander vernieuwd daglicht…