6859 resultaten.
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 De ziel van het geluid loopt verdwaald rond
Een nacht waarin de lichtpuntjes gefilterd worden
Levendig en vrij, maar ook ieder op zijn of haar manier
Enkel de flarden van herinneringen vangen om over te blijven.…
Nog duizend stappen te gaan.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Het herinnering blijft brandend en ontroerend.
Ik heb niets meer te lijden.
Zachte mens met een bloemenkrans.
Rust voor eeuwig.…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 bijvoorbeeld de uren
die nog flaneren in de kamers
van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Voorzichtig komen de sporen van het voorjaar door de donkere dagen heen
Het is nog fris, maar de zon laat zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween…
Echo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Dat ik dát uit mijn herinnering putten kan.
Want ik ging wel eens zwerven,
ver weg bij haar vandaan.
Genietend van het leven om mij heen,
haar stem kon mij bereiken,
al riep ze slechts mijn naam.
Ik ben nu zelfs al ouder,
al ouder dan dat zij toen was.…
vrede in oorlogstijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 waar wij de vrede vieren mogen
wachten ergens over de horizon
wanhopig kinderen en vrouwen
op een boodschap van het front
zien wij de tranen van de jeugd
om het gemis of de herinnering
van de vader die vechten moest
weten wij van moeders met pijn
die uit liefde doorgegeven leven
meedogenloos vernietigd zagen
horen wij het smartelijke krijten…
Als stilte valt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
478 Als de stilte valt
blijft jouw aanwezigheid hier
in mij nog altijd
Als stilte valt, luister ik naar wat niet verdwijnt,
naar zachte sporen die de tijd niet heeft uitgewist,
naar alles wat ooit tussen ons heeft mogen stromen
en nu verder leeft in de ruimte van mijn herinnering.…
JE WAAKTE OVER MIJ DIE BANGE NACHT
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
625 De herinnering aan ons laatste kopje thee die nacht
dan moest je mee naar die andere kant
en kwam nooit meer weer.
Eigenlijk is het moeilijk om hierover te schrijven
lang heb ik er zelf willen over zwijgen.
Waarom brak toch die lange levensband
en kreeg ik die nacht een helpende hand?…
EEN GEBROKEN HART
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.243 ziet vergaan
geluk dat men onverwachts kwam storen
en dat op een dag in volle bloei moest staan
de vele bloemen in de tuin zijn uitgebloeid
jouw lege plaats op de bank bleef wachten
de herfstregens hebben ze niet uitgewoed
terwijl mijn ziel luistert naar eigen klachten
als het waar is dat wij elkaar ooit wederzien
dat dan ook onze herinneringen…
Stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 Ze draaien gestaag
in eindeloze kringen
herinnerend aan
de onontkoombare
omloop van ons bestaan
de eerste wijst snel
op iedere tel
de tweede traag
op de diepere laag
de derde draait daar
dwingend tussenin
ze gaan elkaar
voortdurend voorbij
niets kan het verduren
of gaat er tegenin
zo rijgen seconden
tot minuten…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Koud en droog, een altijd Oostenwind
die komt over de Oosterse steppen
die blijft zoals ie is, hard en blind
blijft zich naar het Westeremd reppen
Lang en kaal met zwarte gronden
waarop in de zomer wuivende aren worden gewonnen
waaraan je herinneringen kunt bewaren
van goede jaren,
droog en stil
van beroerde winters,
nat en kil…
Zachte donker bruine ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 klusjesman ook kusjes
tot de arts kien
beschikte en klok en
hamer anders schikte
in puk en sam hebben
hun kwaliteiten zich tot
wederzijdse waardering
ontwikkeld tot puk het
loodje legde in een veelheid
kleine en grote kwalen
haar zacht bruin
zal altijd in onze
gedachten verschijnen
met ogen die met
hun warmte in onze
herinnering…
Ik ben een Europeaan, maar het meest verwant met Duitsland!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Vorige week, 13 februari, was ik in Dresden
Herdenking van het Engels-Amerikaans bombardement
Zo stil, zo indrukwekkend, zo verwerkend
zo voorbeeldig, een voorbeeld voor Nederland
Zo vanuit die verschrikkelijke herinnering
naar een nieuwe toekomst, ook met Nederland
'WAAROM DUITSLAND ER VOOR NEDERLAND ZO ENORM TOE DOET'
dat zeg ik, dat…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Onder hem stroomt het verleden,
troebel en traag, een rivier van herinneringen die nooit tot rust komt.
Aan de rand van de mist
wacht een voet op de eerste stap, de overkant
verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.…
Het gedenken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
452 Kon ik slechts de herinnering verlangen
zonder blijmoedig begin,
zonder stilte in de nachten,
zonder begeerte.
Ook ik ben een gevangene van hoop,
ook ik heb een moeder,
ook ik voel mij beter in mijn eigen bed.…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 De wind vlecht zich door mijn gedachten, als een
herinnering aan wie ik was voordat de wereld begon te duwen en trekken.
Wat jij leegte noemt is voor
mij precies een heilige ruimte, waar ik kan
ademen zonder verwachting. Ik sluit mijn ogen niet om te
verdwijnen, maar om te landen — om zacht te raken wat zich alleen in stilte laat zien.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Verstilde herinneringen
kloppen als hartslagen in het heden,
hun contouren vervagen, maar hun lading blijft. Een geur,
een stem, een blik — en ik ben weer daar, waar tijd zichzelf vergat te zijn.
Misschien bestaat tijd
slechts in onze trilling, een echo van
waarneming, altijd in wedergeboorte.…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 Pompoenen branden als herinnering —
aan licht dat wilde eeuwig zijn.
En wie nog waakt in deze nacht,
hoort tussen de stilte en het vergaan:
de adem van het onbekende,
die zachtjes door de ziel blijft gaan.…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.
Een herder die roept, een kind dat lacht,
In de schaduw van de toren lijkt soms de tijd te vervagen.…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 In de stilte tussen gedachten
vind ik wortels, die zich diep verankeren,
nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn
levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte
bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.
Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
Het leven vooruit laten klinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
465 72 jaar
Niet als een mokerslag,
maar als een warme jas:
hij past,
met zakken vol herinneringen,
gelach en zachter verdriet.
Je liet los
met open handen,
handen die groter werden
van alles wat ze doorgaven:
liefde die van vorm verandert,
een huis voller dan het leek.…
Als ze
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
348 niemand weet
wie
misschien drommen mensen
schaduwen van stemmen
die hun eigen richting
vergeten
misschien hordes honden
met ogen vol aarde en wind
snuffelend aan een spoor
van een naam die ooit
werd geroepen
misschien drones
zoemend boven het hoofd
met koude ogen van glas
die zoeken zonder
te zien
misschien familie
of herinneringen…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 In mij lopen paden die zich
langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen
van herinnering die onder de huid bewegen, en ik volg
hun tedere aanwijzingen alsof elke stap mij dieper naar binnen leidt.…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.
Misschien zeg je het nu.
Iets kleins.
Iets dat blijft hangen.
Maar je ogen glijden langs me heen,
alsof je nog zoekt
naar wie ik had moeten zijn.
Ik ben het niet geworden.
Ik weet het.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof verdriet niet
bestond
zolang je er een
gouden rand
omheen trok
nu bewaren kinderen
hun herinnering…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Een specht tikt
in de verte, een kleine herinnering dat alles beweegt en toch veilig blijft.
Als ik afdaal naar de mensen,
draag ik de stilte mee als een zachte trilling
in mijn borst. Ik weet dat ik terug zal keren naar de wijdte
van het landschap, om mezelf te ontmoeten in de adem van de wereld.…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 In de middag breekt een zachtheid door die ik niet stuur,
een herinnering aan wie ik ben wanneer ik niets moet,
en ik laat de wereld even los om weer te landen
in het dunne evenwicht tussen voelen en verdwijnen.…
Verborgen betekenis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
245 Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering
onder mijn schoenen
het breekbare bewijs
van het bestaan
takjes, zand
een verloren veer
alsof de aarde zelf aarzeling
in lagen achterliet
steeds verder het zwijgen in
om vóór alle anderen
de verborgen betekenis
aan te kunnen…
Stilte in bloei
netgedicht
2.3 met 32 stemmen
434 Ik bewonder hoe je groeit
zonder iets te verlangen, hoe je aanwezig
bent zonder jezelf op te dringen, een samenspel van wortels,
bladeren en herinneringen dat de tuin vervult met rust en zachte overvloed.…