Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

MOSKOW kinderkerst

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 535
Besmeurde kinderhanden Nagels zwart omrand Diep in straten daar verzonken Niemand die om hen rouwt Flakkerend kaarslicht Verwarmen ogen koesterend Gesprongen koude handen Tot disk ontvouwde krant Glinsterend getooid Belemmerd het zicht Met ijzige witte parels In het schamele licht De kou dreigt te winnen De appel zeven parten gedeeld…
Ivan Grud15 december 2008Lees meer >

het koningschap wordt uitgekleed

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.070
hogere kringen van het moederland willen de koningin uitkleden tot in d'r blootje voor ceremonieel als de koning van swaziland dat is toch hard voor de liefhebber van bontmantels livrei kroon epauletten goud bestikte inlegkruisjes op het Haagse Koningsplein ingericht ter ere van Willem de Derde staat het koninklijk paard als zwart…

palet met dagen sleur

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
verdriet verbrand je lijsten ken je je emoties niet je trapt doeken uit hun raam omdat je schetsen pijn verstaan smijt kleuren snel op het palet vermoordt ze met je schildersmes en legt de stukjes op het doek omdat je hart en ziel verbloedt een goed moment wordt teer gekleurd het licht wordt opgewit zelfs zwarte…

zwartgrijs kil neergezet

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 726
een potloodstreep zwartgrijs kil neergezet verstild zijn lot van de vluchteling hij wordt het land snel uitgezet bezittingloos was hij vertrokken idealen als bagage familiebanden brandend in zijn hart zijn toekomst werd weer wit is al dat zwart de aankomst in het nieuwe land was overweldigend men kende al zijn naam de vrijheid…
wil melker2 oktober 2006Lees meer >

Pijn

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
De zwarte randen Tergen maagdelijk Blauwe luchten, Hopeloze wolken spuiten bitter hun gal. Aarzelende, angstige handen, Fladderend in het niets, als verdwaalde, verloren vogels Op een lange trektocht. Het vuur is toch langzaam gedoofd, Hun lijven zijn Gevuld met witte watten. Ze gaven zich over Zonder witte vlag.…

hersenschim

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 688
plótseling zie ik een kind staan, een klein kind staat in de hoek van de klas, het fluistert wat, het is maar stil en droomt niet, het staat maar met z'n handen op de knieën en de rug gebo- gen, 't valt helemaal niet mee, en op de lege tafel ligt nog een enkel zwart schrift, zachtjes in de wind te wapperen.- ik denk er aan terug…

Zo rijk ben ik

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Een spaarvarken met een gleuf op z'n rug z'n buikje zo rond, en toch leeg van steen, met mooie zwarte vlekken die ik ooit eens op mijn verjaardag kreeg. Een mooie groen lederen portemonnee met veel papiertjes en kassabonnen ergens achterin nog een oud staatslot waarop nooit een rooie cent is gewonnen.…
Moeke22 juli 2009Lees meer >

De onbekende vrouw

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.693
Was zij blond Of was zij zwart? Ik weet niet meer. Alleen heeft zij me 't hart In de fluwelen avondstond Oneindiglik gewond; En 't doet me nu zó zeer, Dat ik lauwe tranen weende, Langswaar zij henen ging, Latend ontgoocheling, In de droeve kring, Die rond mij hing.…

Garoet bij Nacht

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.855
De maan is door de wolken bedekt, bedekt: een schicht treft, onder 't zwarte kolken, soms 't hele nachtgezicht. Damars, ketapangbomen zijn angstig saamgeplet, boven wat men hoort stromen, tot een kompakt boeket. Daarachter zijn de bergen versmolten met de lucht en wat zich moest verbergen is lang daarheen gevlucht.…

uitzicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
loop je mee naar het einde van de dag, samen kunnen we een stukje optrekken van het gordijn dat ons omgeeft het witte laken dat het daglicht smoort en 's avonds kunnen we als herders waken de kudde wolken als zwarte schapen die opgestegen zijn vanaf de grond achter het hek en liggen en waken en liggen en dromen en kijken naar de maan die traag…
c. paris10 april 2009Lees meer >

Foto aan de muur

hartenkreet
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.730
Aan het oppervlak zo mooi en puur, maar diep van binnen koud en zwart. Toch veroverde het zijn plek. De tunnel naar mijn hart. Foto aan de muur die me tot leven heeft geroepen. Met in mijn hart een laaiend vuur. De foto die me aan het denken bracht. Iedere minuut, ieder uur. Een foto met jouw gezicht.…
Suzanne Peek29 augustus 2009Lees meer >

moerbezie

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 689
voltrekking, voltooiing verklaard zoals de volle vlinderboom klein en dwaas, raamgebonden rond de zon -wens, oh wens een stip in het gemis- een wereld klaar met handen uit een mond; het ondergaan nadien ik kloosterkelk de tijd vastgebonden aan intieme stemmen "moerbeiboom, welk blad verlies jij" en griffel een stip in het zwarte…

ingeboren tweespalt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 509
Te zwaar, te licht, het leven een slecht script, op het randje net nog tevreden en alleen maar broekzakken vol weg te geven met de kinderhand en echt klef het is hier een tijdelijke doos gegeven een paar koperen schellen die de hand vult met een paar vingers ingehouden spanning, woede of flauwte het teveel aan zweet onder zwarte nagels de…

Liefde

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.546
weken Ik ben niet gek ik zie het wel hoe 't vel er gaat verbleken Misschien dat dit een bidden is een héél diep ademhalen Voor het laatste restje hoop er dolend gaat verdwalen Een kathedraal zou het leven zijn en één groot zomerdicht Nooit verwacht dat van die oogst niets in mijn handen ligt Het hijgt er stil de lakens klam dit wit en zwart…
falm25 januari 2010Lees meer >

Het pad van misschien

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 489
een roos aan roos zonder doornen op lippen van ademhalen ik sla m’n wimpers niet neer ieder gaat zijn eigen weg met alle respect jouw klare ogen gaan altijd met me mee in berusting voor ons beiden die ruimte vraagt op de windevaart wordt hoop dragend bewaard uit jou en mij ons twee te allen tijde… (Witte zwanen zwarte…
Quicksilver25 januari 2010Lees meer >

Zolang

gedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 7.641
tijd de pletsteen voor zich uitrolt, er dan achterna holt zolang ik uit mijn ogen kijk, zolang ik door deze dagen ga, mijn hand bevestigd in een vrouwenhand: een spiegel vóór het omklemde hart van wie doodloopt, zijn angst ophoopt, zolang ik mijn hand houd in die hand; zolang zal ik het blanke huis verfoeien met zijn grondslag in zwart…
Lieve Desmet24 februari 2010Lees meer >

Slipje

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.450
Ik trok de lade met mijn schone onderbroeken open en tussen al die mannen kwam een dame opgedoken die was daar abusievelijk 'n keer terecht gekomen toen ik daar met de witte was 'n beetje stond te dromen zo'n kleine lichte sloggi tussen al die zwarte heren wél netjes neergelegd dát hoef je mij niet meer te leren ze lag daar bloot en kwetsbaar…
trawant1 maart 2010Lees meer >

razernij

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 727
Leunend tegen luchten in verre verte kleurt het water donker, bijna zwart traag ontsnapt een grote nog gladde golf en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts, richt zich plots bruisend op om schuimbekkend in een vlaag van razernij de kust te geselen.…
lijda31 mei 2010Lees meer >

ZWEVEND VAN HERFST NAAR WINTER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Een zwarte streep damp raakt de ondergaande zon, verscherpt het purper. Langs de parkvijver staan heesters, kaal, recht en stijf; Dáár ruist bamboeloof. De merelsnavel glimt bij winterduister, wijst star, dicht _ één kant op. Doornroosjes ballet klinkt door het huis: ik krijg trek in sterke koffie.…

Fotoboek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Kom m'n liefje, kijk eens even, kijk hoe wind speelt met je haren, kijk, hoe fier ik naast je zit, kijk hoe fier, nog in zwart-wit. Kijk hoe jong we toen nog waren. Weet je nog toen bij het water waar we bootje wilden varen, dat er van die eerste zoen iemand een foto maakte toen. Kijk toch hoe verliefd we waren.…

waar jij stond

netgedicht
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 695
- zie de zeven berken er groeien zwarte tongen de dood sprak zijn verleiding uit ’t was alles wat jou overbleef - de dagen veranderen ik stap naar buiten kijk terug en naar de verte stilte opent vogels tegen de achtergrond van poëzie en ik geef me over aan dat wat niet vervuld werd aanvaard woorden die hun plekje nooit vonden…

La morte-saison 3 In het vondelpark

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 808
naar hedendaagse herkenning vlak, dun, licht of schreeuwerig in de kringen op het asfalt langs paden zingen bloemen hun reuk door het waas van een zuchtende nevel prikkelen de geest tot een "Regenbogen" van droefheid naar verwondering van doorweekte broekspijpen tot de koude rilling over mijn rug als ik haar zie lopen onder een zwarte…

Bevel is bevel

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 947
Hun rood met zwarte vlag wappert trots aan de mast. De ideologie heeft hen allen in de greep. De belofte van een Duizendjarig Rijk. Elke neezegger krijgt de zweep. Ik sta stil, adem diep, en kijk. Dan plots een luide “Legt an!” van hun luitenant. Het hele peloton slingert het wapen van de schouder en legt het geweer aan.…
Tim de Jonge20 september 2010Lees meer >

Paard zonder naam

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Bestijg het diepste punt van de woestijn, te delen met een verkoperde zon, gebeden verbleken in uitgebeend gewas bij verdroogde oases, rode waas verblindt de ogen, gemalen hitte verstoft de horizon, waar een schorpioen de staart doopt in een plas venijn van besluiteloosheid, gif als medicijn, angels verbonden in een doodskleed van zwart…
pama25 oktober 2010Lees meer >

Schimmig Licht

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.915
Vanuit het dal van mijn verscheurde wezen ver van het stralend licht van zon en maan schreeuwt iedere vezel van mijn geteisterd lichaam vol van vertwijfeling nog steeds jouw naam Dwars door de zwarte golven van het duister langs akkoorden van verlatenheid en pijn hoor ik geleid door echo's van verlangen jouw stem als steeds terugkerend…
Ariadne19 december 2010Lees meer >

ALS STILTE PIJN DOET

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.132
donkere takken resideren boven een eenzaam mens Die net iets in zich voelde knakken en juist wegzakte over de pijngrens Heldere sterren en vochtige tranen zien elkaar langs het vol lover heen Als schimmen die erg ver staan en beide voelen ze zich pijnlijk alleen Fluisterstemmen en ‘t stil snikken vormen nu ‘t hart van een verdriet Zwarte…
Ton Rijkers14 januari 2011Lees meer >

DAKLOOS

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
bereikt De nacht is stil, de nacht is ijskoud een huivering schiet ijlings over mij Het koude koud maakt mij benauwd als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij De nacht is stil, de nacht is zo ledig onder donkere wolken uit het grauw Het is doodstil, nochtans niet vredig ’t lijkt op mij, van binnen vol rouw De nacht is stil, de nacht is te zwart…
Ton Rijkers15 februari 2011Lees meer >

Spiegelstad

gedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.259
Dagen helder als vloeibaar ijs met koudvuur van het vaste weten dat zwart zo diep moet zijn. Ik ben gegaan, zij is gebleven. Iedere nacht hoor ik haar stem. Laat me slapen, voor altijd slapen. Nooit zul je me meer zien. Schepen vertrekken naar daar waar de zee. Nu staar ik uit het raam, gestaag valt miezerregen.…

eeuwige liefde (5)

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.235
De wind ligt stil, zonder te verhalen De tijd verstrijkt, de uren worden dagen weken, maanden, die overgaan in jaren zwarte nachten, nare dromen gevuld met pijn, verdriet, vervlogen hoop zou ik hem ooit nog zien?…

Schemeruur,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
Veulens bij een hek terwijl de schemer valt, koppen dichter bij elkaar, de ogen diep zwart getint, waarin blikken strelend om warmte smeken, te beminnen met de hals met volle manen over een brede borst die op de wereld rust en , het ranke lichaam torst als goddelijk stilleven, waarmee het web van schoonheid is geweven, een laatste…
pama5 september 2011Lees meer >