6335 resultaten.
droomstrijder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 de verlossing in zijn handen
de denkramen gestabiliseerd
’t voornaamst aangebodene
’n zoet drankje ter afsluiting
op de rand van ’t zwarte gat
waar elk licht verdwijnt
in onbeantwoordbare vragen
en de verdichte Strijder
voorbij illusies van de dood
en de eeuwigheid van leven
voorlopig nog wel verblijft…
Geknield bij Argos’ graf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
456 ,
al had ik 't eeuwig leven,
nog in geen duizend jaar
zou ik tevreden mogen zijn!
Zij moesten
en zouden doen wat ik bedacht,
plannen uitvoeren die ik beraamde,
al hetgeen mijn geest vermocht
aan leugens, dwaling en bedrog:
dat deed ik zelf, mijn trouwste.…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Van alles bevrijd, tot alles bereid, treed ik toe tot deze eeuwigheid.…
Herakles #3
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
403 jeugd bij hem de hazen liepen
als royal, half gemengd met godenzaad
hij is naar niemands evenbeeld geschapen
zijn dna bepaalt nochtans
zijn lot
als hem iets overkomt - hij is
geen god
moet hij zichzelf als held
zien op te rapen
ze horen nergens bij - ze moeten zwerven
met moeite spiegelt hij zich
aan de mensen
passanten zijn het, eeuwige…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Zo vernieuwing, volle glorie, glorie vol herhaling,
niet fanatiek, nee, als jongen, jongen van de zee,
dans op golf, tango, jeuk, zingt en zingt,
surfboy ziel, ziel danst voort, eeuwig, onnozel, vrij,
moet en moet, nu en dan, zaaien, zaaien, leven, leven.…
AAN MIJN VADERLAND
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.228 Eer haat ons staatsbestel ontrader’,
En Neêrlands tuin geheel ontblader’,
Dat mijn geslacht mijne as vergader’:
Zij blijve in ’t grafgewelf voor de eeuwigheid bewaard!
Toch is me, o God!…
De dichter
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
611 Jij moet leven in eeuwigheid,
zodat niets meer ‘is’, zelfs als je zoekt en vindt.’
Ik zag het voor me, een leven langer dan het leven.
De zon kende me bij naam, de winter lachte om mijn streken.
En alles liet zich onontkomelijk verbleken
bij de vraag wat er nog was te streven.…
Zondagmorgen aan het strand
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.044 Meeuwtjes, duiven der zee, zittend op 't spiegelende vlak,
Dromen van eeuwige vrede,
Spartlend gaapt een visje even boven.
Ginder drijven slapend voor hun anker
Enkle vissersscheepjes;
Slap is 't zeil en roerloos hangt naar omlaag
't Wimpeldoek, en als een zwarte kanten sluier
Plooit zich sierlijk 't drogende net langs het want.…
kind
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
6.244 leven zullen verder gaan
ervaren van verdere emoties ach nog even
eten drinken schone luier slapen
huilen een traantje even gapen
lief verzorgd in het warme nest
nog geen idee van wat er rest
en steeds die vriendelijke blije lach
de ontvanger denkt dat het hem mag
en zwelgt en groeit in tederheid
het kind nog geen besef van tijd en eeuwigheid…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder van eeuwige schoonheid
van liefde en van zaligheid
neem me mee naar verre heuvels
waar de zon de aarde raakt
geef mijn geest weer volop…
Het rad van avontuur
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.600 Allen, langs verscheiden spoor
Tuimlen wij de wereld door
Slingren, schokken, zwenken, zwaaien
Wat zich ophief, glipt en glijdt,
Wat ter neer lag, rijst en rijdt,
Tot het rad, in ’t eeuwig draaien
d’Een bij d’ander nedersmijt.…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Dans nog een laatste keer met mij in deze eeuwig lange nacht.
Lang geleden was het, want ik herinner mij en houd de kaart.
Mijn oude hand ze beeft, bedwelming voel ik zo onverwacht.
Jij bent er niet meer mijn liefste.. ik draag herinnering in mijn hart.…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst is rood als morgenstond
Gods Heilige Geest is als een storm
Waar Gods lieveling in verdwaalt
Het licht van de herfstzon is zwak
Het openbaart de laatste kleuren aan vrucht, en bloesem
Het korset van het najaar komt los
De strikken gaan ervan af
Wat overblijft zijn de sappen
In eeuwig groene stengels
Proefbaar
Stroperig en vol ijzer…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 Somtijds als achter 't water-vlak
de lage zon zijn reis besloot,
gebeurde 't dat een oude droom
verraderlijk zijn rust besloop -
hij sloot de ogen - maar des nachts
aanhoorde hij de eeuwige keer
der golven, 't waaien van de wind
en was niet eenzaam meer.…
Een hemels cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Mijn hoop is dat de Schare in hoge je zullen omhullen met een Eeuwig gewaad van Licht. Dat het je bevrijdt van het gewicht van de wereldse tekenen. Dit is mijn wens, mijn gebed en mijn streven.
“…het voedsel voor hen die naar U verlangen bestaat uit de scherven van hun gebroken hart. “…
Oh leven ....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.922 Laat het feest beginnen
om de eeuwig en voor altijd
verbintenis aan te gaan.
Laten we hand in hand
wandelen onder en door
de kleurrijke regenboog.
Ik heb een rode loper uitgelegd
bestrooid met witte rozen.
Het altaar is met zijde en kant bedekt
omdat we samen
voor de Liefde,
die warme, zachte, stromende kracht
hebben gekozen.…
De bibliothecaresse
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
792 “Maar ’t ware woord krijgt niemand ooit kapot,
want elke waarheid heeft het eeuwige leven.”
III.
Aldus tracht zij haar angsten te bedwingen.
Helemaal afwezig is de rede
in de ogen van de woestelingen:
paladijnen van de goede zeden.
De meute is vandaag voor haar gekomen.
Met stenen slagen zij haar laatste uur.…
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 O ironie om als voetnoot dood
voorbeeld te zijn geweest voor een artiest
die wél naar de planeten vlood
en de eeuwigheid aan zijn kwasten spietst.
Jan Janszoon ligt nu in zijn kist gestript
enkel door de dood gehuldigd.
Ook al was hij eerder ambachtsman dan kunstenaar;
we zijn hem dankbaarheid verschuldigd.…
NAAR HET EINDDOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 berg
deze oogt vaag is echter onwrikbaar
boven de afgeplatte top
schijnt een oranje zon
het warme hemellichaam
koelt af bij opkomend duister
blinkt als een reusachtige ster
wier onderste straal
de kale rotsgrond raakt
toont Christus' genadevolle liefde
voor wellicht moeizaam leven op aarde
een onvoorstelbaar bestaan
in de wachtende Eeuwigheid…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Jeruzalem ligt diep verneerd;
Des Tempels grondslag omgekeerd;
Verduisterd blijft die gloriedag,
Toen Isrel beider grootheid zag;
Maar eeuwig jong herrijst uw TENT,
Bij aller volken tal gekend'
Zo vaak de schaal, aan 's hemels boog,
Der dagen maat weer effen woog.…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 En daar levend blijven zal
eeuwig al
't blindend goud van uw gedachten,
als een schoonheid, die me viel
in de ziel,
als mijn ziel naar schoonheid smachtte.
Goede nacht en wijk nog niet!
't Liefdelied
is zo ras niet leeggelopen!
Hoor, met nieuwe wonne spuit
zijn geluid,
als met gouden klanken, open.
Ei, reeds komt de dageraad!…
ALLES IN ËEN.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.141 Heeft mij dan dus een eeuwig trouw Herdenken
Opnieuw geschonken vreugd van vroeger tijd,
Dan zie ik 't Leven voor mijn voeten drenken
In glans van Uwe tegenwoordigheid;
Dan ligt, zo ver als achter mij 't verleden,
Het Leven vóór me' in volle zonnegloed;
Dan, 't licht verschiet, van 't Leven nieuw betreden
De voller vreugd, die 'k eenmaal vond…
De kracht van mijn vader
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
649 Als pa was jij bezorgd bij uitvliegen
van kinderen, daarin zag jij gevaar,
was ons het liefst eeuwig blijven wiegen.
Kwam er een langs, stond het lekkers al klaar.…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 de geschiedenis heeft ons de waarde geleerd
vrijheid kennen, zonder leven in angst
in vrijheid kunnen zijn wie je bent
vrijheid is niet onaantastbaar
eeuwige dankbaarheid
nederig zijn en blij
om onze vrijheid
vogelvrij
wij
de vrijheid wordt helaas nog zo vaak bevochten
de werkelijkheid waar mee geconfronteerd
rampen, oorlogen, terreur en…
Conatus Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Al wie door corona de eeuwigheid ingaat
Zorgt misschien best dat dit niet op de rouwbrief staat;
Bloemen noch kransen
Dit laatste weze misschien een cynische noot,
Echter, kunst en humor overstijgen de dood
Tja, poëzie blijft op een slappe koord dansen…
OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 ")
kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap
ik haalde hen met mijn cursor in
tot ze plotseling verdwenen waren
een algoritme had de gezichten geblurd
(zelfs van een hondje)
zoals de tijd alles langzaam wist
ik nam de bocht naar links, daar waar mijn ouders lagen
zij aan zij, zoals in het ouderlijk bed
(ik durfde dat te denken)…
lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 het erkennende begrip
dat alleen echte gelijkheid
ons elkaar betekenen laat
de feestelijke gezelligheid
die wij in vrijheid genieten
is zo vanzelfsprekend niet
voor de velen om ons heen
die hunkeren naar uitzicht
die ons simpelweg vragen
om een weg uit het ravijn
van de armoede en oorlog
op de weg naar de overkant
waar tijd hen eeuwig…
ollie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 en te vroeg komt de dag
dat moe jouw hartje het begeeft
met een laatste diepe zucht
vertelt de stilte die dan valt
waarom jij juist de dag daarvoor
het vrouwtje met kusjes overlaadde
met onze ogen nat van verdriet
maak jij onverwacht de oversteek
naar daar waar ieder weet
dat de regenboogbrug is
waar vrienden jou wachten
met wie je eeuwig…
mijn liefste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 liefde
wat er ook gebeurt in dit leven
mijn hart is altijd van jou
altijd weer en overal opnieuw
tot de laatste adem
zal ik jou vasthouden, mijn lief
en ook daarna draag ik je bij me
jij bent meer nog dan mijn alles
jij bent mijn houvast, mijn kracht
die mijn dromen laat bestaan
jij bent mijn rust in stormen
mijn liefde voor altijd en eeuwig…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 gesluierd land
Zacht fluisterend
In het verschiet
Voor de vroegste dauw
Opgestaan
In het zicht
Van een gloednieuwe maan
Waar zij ooit begon
In het eerste licht
Van de pasgeboren zon
Toekomst groeit in scheurtjes
Van vandaag
Voedt zich uit de bodemlaag
Ademt onze gedachten
Draagt zij onze krachten
als getijden naar de zee
Met eeuwig…