Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

- De Gewaden vol met remedie van trouw -

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
De gewaden vol met remedie van trouw huwelijksfelicitaties weggewassen, geweigerd mooi getaïlleerd de lange witte sleep, een ring aan haar vinger als teken als herboren gaat het prestigieuze purper, het meisje wandelt met een prachtig gelaat van enkel kant en brokaat..naar het altaar wat haar nog rest zijn keizerlijke gewaden in een explosie…
Sabrina Bielac25 september 2010Lees meer >

Achterop

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.603
Mijn ridder op het witte paard, Reed op een oude motor. Een touw in zijn manchesterbroek, Een jas met een gescheurde mouw... Maar... zijn ogen waren blauw. Ik was nog dodelijk verlegen, Ik was nog eigenlijk een kind. Hij maakte maar een grapje, Over een koe, die naar ons staren zou. Wat waren zijn ogen blauw.…
Antje19 oktober 2010Lees meer >

maan dagen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 569
Tragisch zond ik het licht weg overdag en wachtte op de magisch witte maan, zo koud. Benauwd heb ik bevend staan huilen in stilte en verwachtte een wolf die mij zou bevrijden. Er gebeurde niks en het leek of de muze dood was die ik als magere troost nog in mijn hart en hoofd ergens verstopt wist.…
c. paris4 december 2010Lees meer >

Staalblauw

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 852
Katjes donzig en zacht hangen mooi aan hun tak De sneeuw legt een laagje wit fluweel als een kraagje Het woud lijkt een sprookje paddestoelen verborgen Onder takken in het bos her en der in het groene mos Bladeren zijn geel en bruin en geuren verwaaien in kleuren Als een prachtig schilderij vogels spelen en frank en vrij De vossen…
car14 december 2010Lees meer >

De laatste act,

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
Ik zit begraven in deze eeuw, ik teken mijn gebreken in de tijd, op witte grond met het zwarte krijt van hoogmoed, niet moedwillig want morgen valt de eerste voorjaarsregen en worden schetsen van mijn zonden grillig.…
pama3 maart 2011Lees meer >

Ratio en Emo

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.741
Krijgen ze het eens zwart op wit Bewandelen ze het pad naar hun verschil Of naar het klokhuis dichter bij met pit Op een dag als de klok voor hen luidt Zijn ze samen bruidegom en bruid Ik zie het naar verloop van tijd Trekken Ratio en Emo gezamenlijk ten strijd Zodra het verstand het gevoel begrijpt Is er bij hem iets gerijpt Zij…
Henk5 maart 2011Lees meer >

Zuster

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 674
gaf ik u de zinnen als spinnende kat in de schoot geworpen uw stem verbonden met kloosterstilte duwde mij in richtingen welke buiten mij stonden ik verzoop in vrouwen die wuifden als maagden in volle maannachten ik blies de kaarsen uit en nam hen tot mij als witte kruiken daar ik achter hun ogen enkel u zocht ik verbleef als toerist…

Hans Hillen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
een onverwacht consult met bullepees en katapult en staken loom de kop in ‘t zand Verprutst de naam van ‘t vaderland Kamelen lachen zich een bult Hillen lijkt wel suf geluld stamelt zachtjes moord en brand Marine, luchtmacht, landingstroepen hoort ie ’s nachts bevelen roepen Hij droomt het drietal grijs en grauw Gestreken zijn rood, wit…

AFSCHEID VAN HAAR

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Haar hemd bestond uit zacht satijn als ‘t lichtblauwe van een lentelucht Om haar zweefde het requiemrefrein en erdoor soms een wanhoop zucht Haar gelaat bestond uit dodenbleek gelijk het winters witte sneeuwtapijt Niemand had behoefte aan een preek aan ‘t einde van haar zwaarste strijd Haar haar bestond uit zacht schoon als van de prachtigste…

Zo leek het toch…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
geboren ja, hoe nu de morgen door de ogen van de zon in een oranjegloed de gedenksteen opnieuw verlicht vele bloemen kleuren de zinnen van hoop het diep in het marmer gebeiteld gedicht de tijd vervliegt zo snel ik wil haar in mijn handen als kostbaar goud op een fluwelen kussen dragen ik wuif mijn gedachten vrij naar het zuivere wit…

In Venetië

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Na twee flessen witte wijn daalde ik af naar een romantische aanlegsteiger, waar ik met twee Duitse schoonheden diepzinnig omarmd op de foto ging. Ze straalden als de zon, waren liefdevoller dan dat, anoniem mijn grootste muzen.…

Picknick met bavianen

gedicht
2.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.720
Ik zit te dromen over mezelf als aap, behaard en sterk zie witte, slome wezens nader komen. Het is zo spannend dat ik te laat merk hoe ’n baviaan mijn brood pikt. In de bomen toont hij trots met een knalrood achterwerk. ---------------------------- Uit: 'Looiedetten', 2006.…

Schepping in liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Wolken kunnen niet sneller zeilen door blauwe hemelboog als wit legioen die vredig over aarde gaan door licht beschenen gelijk hemels visioen. En dromend wacht ik op terugkeer van hemels paradijs als feestelijk festoen.…

SMULLEND ZIEN

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Een kind zoekt bevroren zonlicht loopt door het koude berkenbos takken twijgen hangen vol rijp de kleine genieter aanschouwt het haarfijne glanzende wit herinnert zich zijn onlangs ervaren dromen versnipperde spookkleden bedekt met blank spinrag hun griezelslot ontvlucht toeven onderdanig in dit nieuwe woud van suikergoed en klevend…
Han Messie24 oktober 2011Lees meer >

De verdwenen reddingsboei

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
als ik in het donker stond tastend naar mijn reddingsboei van wit verdwenen zonder enige duiding ‘t gewicht van het leven niet meer vond golven van blijdschap of plezier die vanwege gewenning als vanzelfsprekend beschouwd werden noch de stormen die er waren behoren tot mijn werkelijkheid doch als mijn ogen het duister omhelzen en haar…
Robin20 januari 2012Lees meer >

Wintersouvenir in sepia

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Het wit van oude strenge vorsten uit die jaren van lang gelee. Oh, wat kan ik daar naar dorsten, houten schaatsen en een arreslee. Het krakend riet rondom de plas draagt z'n dik berijpte kragen. De lucht gevuld met ijl gekras. ‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen. Oude vrouwen sprokkelen hout.…

LANGZAAM GAAN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Het schone morgenstrand ligt blank en leeg onder een vlucht zwanen laat hun zingende vleugels schuchter weergalmen steunt die weemoedige stem van teer wellend verlangen naar geheime verte de witte vogels vliegen tussen doffe zee en vroeg wolkengrijs vol onvoorspelbaarheid die rustig wacht waar hemel en water elkaar ontmoeten verdwijnen…
Han Messie24 februari 2012Lees meer >

Mist

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
De dieren zweven op het witte deken alsof ze zitten in een nachtelijke trein waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn op ‘t moment dat die het duister breken. De adempluimen van ‘t grazend vee versmelten dampend met de mist zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…

In de mist

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Weer blankt de boskamp, een besloten zaal, Een witte kamer die de bruid verwacht, In smetteloze glanzeloze praal Op uit de zwarte nacht. 't Berijpte hout van alle kanten In gaasgeplooide wand verscholen Reikt diepe tuilen van chrysanten, Asters en gladiolen.…

Tranen van hars.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Onderga de aderlating die de stilte reanimeert, ik wit de kleuren van zwartgalligheid, de lach gestold in geharste tranen van kleinschaligheid, ik dans de kruimels naar het kerkhof, vergaan tot wat kiezels in het ongemaaide gras.…
Pama8 februari 2013Lees meer >

Alles gaat voorbij.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Roze en lichtblauwe kaartjes en de witte zwart omrand. Geboorte en dood een vicieuze circel, een leven lang. Het gaat voorbij, alles gaat voorbij. Onverbiddelijke natuur maakt geen verschil in rang of stand.…

Vredespaleis 100 jaar

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
het lijkt een onbereikbaar ideaal toch strijdt men hier hartstochtelijk voor vrede de wapens heten wijsheid, recht en rede geen oorlogskreten, doch juristentaal de stenen van dit trotse tribunaal zijn dienstbaar aangereikt door mogendheden die lessen trokken uit een wreed verleden de toekomst kreeg een zonnig voorportaal de witte duiven…
Daan de Ligt27 augustus 2013Lees meer >

MARTA GOEBBELS

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
Een slaapmiddel, wat blauwzuur en een spuit De kinderen in wit gewaad gekleed Het was de dag na Adolfs huwelijkseed Hij was niet meer, dat gold ook voor zijn bruid Zijn grootste liefde was toch naar verluidt Het Duitse Rijk nadat zij overleed Zijn nichtje Geli, naar zijn beeld gekneed Hij zat te dicht op haar veel jongere huid Door zijn…

De perfecte toon?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
geruisloos en met virtuositeit bespeeld een natuurlijkheid om wars van alles de klarinet te behagen in de animositeit van de fluit, zoekende op de geharste snaren in de gaten van de eenzaamheid oprechtheid van puur geluid geblazen die een perfecte toon verspreidt, tegenstelling in de schaduw van de stemming op de strakke toetsen van zwart en wit…
Pama14 februari 2014Lees meer >

Reizen: deel I Oosterpoort

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Morgenslierten verademen tot blauwe einders terwijl zon en land elkaar omarmen geuren en tinten het leven verwarmen nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters Doolhof van het leven, wit en zwart dansende vlagen van vreugde, immense blijheid waarin alles wordt gestart alsmaar hoger in zomerse volheid trekt de zonnewagen, boog van bruisend…

Op de geestelijke gedichten van Hieronymus Sweerts.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Wie anders in de Dichtkunst zich gewent, Heeft nooit het wit dier hemelgaaf gekend. ------------------------------------------------------- Hieronymus Sweerts (1629 – 1696) was een dichter die leefde in Amsterdam.…

Winter

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
Mijn schoorsteen tevreden rokend Onderweg naar datgeen ik heb lief Mijn stoomfluit gloeit en blaast kokend Wagons die ratelen over rails IJspegels hangend aan het gezicht Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels Achter mij een slinger van licht Ik ploeg langzaam maar zeker voort Vastberaden door het besneeuwde land Zijn glooiende witte…
Bardy Holein26 november 2014Lees meer >

DE VOGELAAR

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.431
Van de appels 't bloesemsnoer, En langs de groene vloer Der velden knoop en klit, Goudgeel, zacht paars, en wit, De mazen van de zon, De draad, die 't lommer spon, Dit is het blinkend net, Dit is het blinkend net, Hier heimlijk uitgezet.…

Roffel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Je ziet hem echt de tuin niet binnenkomen, maar dan schiet er wat roods tussen de bomen met zwart en wit, het is een pracht gezicht. Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar, precies aan ’t einde van een sinus-boog (het was haast niet te volgen met het oog) in ’t hoogste topje van de hazelaar.…

Een mooie dag om stilte te verscheuren

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17.393
oud-strijders staan te beven aan de kant de blikken op zwart-wit - en het gebeurt. gewoon omdat het kan. omdat één man. het is de wet van nederland. bij ons moet alles vroeg of laat een keer gebeuren dus dan ook dit. elkeen zoekt naar het licht als hamsters in een bak met open deuren.…