8651 resultaten.
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 De gewaden vol met remedie van trouw
huwelijksfelicitaties weggewassen, geweigerd
mooi getaïlleerd de lange witte sleep,
een ring aan haar vinger als teken
als herboren gaat het prestigieuze purper,
het meisje wandelt met een prachtig gelaat
van enkel kant en brokaat..naar het altaar
wat haar nog rest zijn keizerlijke gewaden
in een explosie…
Achterop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.603 Mijn ridder op het witte paard,
Reed op een oude motor.
Een touw in zijn manchesterbroek,
Een jas met een gescheurde mouw...
Maar... zijn ogen waren blauw.
Ik was nog dodelijk verlegen,
Ik was nog eigenlijk een kind.
Hij maakte maar een grapje,
Over een koe, die naar ons staren zou.
Wat waren zijn ogen blauw.…
maan dagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 Tragisch zond ik het licht weg overdag en
wachtte op de magisch witte maan, zo koud.
Benauwd heb ik bevend staan huilen in stilte
en verwachtte een wolf die mij zou bevrijden.
Er gebeurde niks en het leek of de muze
dood was die ik als magere troost nog in
mijn hart en hoofd ergens verstopt wist.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Ik zit begraven in deze eeuw, ik
teken mijn gebreken in de tijd,
op witte grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, niet moedwillig want
morgen valt de eerste voorjaarsregen en
worden schetsen van mijn zonden grillig.…
Ratio en Emo
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
3.741 Krijgen ze het eens zwart op wit
Bewandelen ze het pad naar hun verschil
Of naar het klokhuis dichter bij met pit
Op een dag als de klok voor hen luidt
Zijn ze samen bruidegom en bruid
Ik zie het naar verloop van tijd
Trekken Ratio en Emo gezamenlijk ten strijd
Zodra het verstand het gevoel begrijpt
Is er bij hem iets gerijpt
Zij…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal grijs en grauw
Gestreken zijn rood, wit…
AFSCHEID VAN HAAR
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.604 Haar hemd bestond uit zacht satijn
als ‘t lichtblauwe van een lentelucht
Om haar zweefde het requiemrefrein
en erdoor soms een wanhoop zucht
Haar gelaat bestond uit dodenbleek
gelijk het winters witte sneeuwtapijt
Niemand had behoefte aan een preek
aan ‘t einde van haar zwaarste strijd
Haar haar bestond uit zacht schoon
als van de prachtigste…
Zo leek het toch…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
533 geboren
ja, hoe nu de morgen
door de ogen van de zon
in een oranjegloed
de gedenksteen opnieuw verlicht
vele bloemen kleuren
de zinnen van hoop
het diep in het marmer
gebeiteld gedicht
de tijd vervliegt zo snel
ik wil haar in mijn handen
als kostbaar goud
op een fluwelen kussen dragen
ik wuif mijn gedachten vrij
naar het zuivere wit…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Na twee flessen witte wijn daalde ik af
naar een romantische aanlegsteiger, waar
ik met twee Duitse schoonheden diepzinnig
omarmd op de foto ging. Ze straalden als
de zon, waren liefdevoller dan dat,
anoniem mijn grootste muzen.…
Picknick met bavianen
gedicht
2.0 met 23 stemmen
7.720 Ik zit te dromen
over mezelf als aap, behaard en sterk
zie witte, slome wezens nader komen.
Het is zo spannend dat ik te laat merk
hoe ’n baviaan mijn brood pikt. In de bomen
toont hij trots met een knalrood achterwerk.
----------------------------
Uit: 'Looiedetten', 2006.…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Wolken kunnen niet sneller zeilen
door blauwe hemelboog als wit legioen
die vredig over aarde gaan door licht
beschenen gelijk hemels visioen.
En dromend wacht ik op terugkeer
van hemels paradijs als feestelijk festoen.…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 als ik in het donker stond
tastend naar mijn reddingsboei van wit
verdwenen zonder enige duiding
‘t gewicht van het leven niet meer vond
golven van blijdschap of plezier
die vanwege gewenning als
vanzelfsprekend beschouwd werden
noch de stormen die er waren
behoren tot mijn werkelijkheid
doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar…
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het wit van oude strenge vorsten
uit die jaren van lang gelee.
Oh, wat kan ik daar naar dorsten,
houten schaatsen en een arreslee.
Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.
't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooide wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanten,
Asters en gladiolen.…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Onderga de aderlating
die de stilte reanimeert,
ik wit de kleuren van
zwartgalligheid, de lach
gestold in geharste tranen
van kleinschaligheid, ik dans
de kruimels naar het kerkhof,
vergaan tot wat kiezels in
het ongemaaide gras.…
Alles gaat voorbij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Roze en lichtblauwe kaartjes en
de witte zwart omrand.
Geboorte en dood een vicieuze circel,
een leven lang.
Het gaat voorbij, alles gaat voorbij.
Onverbiddelijke natuur maakt geen verschil
in rang of stand.…
Vredespaleis 100 jaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
623 het lijkt een onbereikbaar ideaal
toch strijdt men hier hartstochtelijk voor vrede
de wapens heten wijsheid, recht en rede
geen oorlogskreten, doch juristentaal
de stenen van dit trotse tribunaal
zijn dienstbaar aangereikt door mogendheden
die lessen trokken uit een wreed verleden
de toekomst kreeg een zonnig voorportaal
de witte duiven…
MARTA GOEBBELS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 Een slaapmiddel, wat blauwzuur en een spuit
De kinderen in wit gewaad gekleed
Het was de dag na Adolfs huwelijkseed
Hij was niet meer, dat gold ook voor zijn bruid
Zijn grootste liefde was toch naar verluidt
Het Duitse Rijk nadat zij overleed
Zijn nichtje Geli, naar zijn beeld gekneed
Hij zat te dicht op haar veel jongere huid
Door zijn…
De perfecte toon?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 geruisloos en met virtuositeit bespeeld
een natuurlijkheid om wars van alles de
klarinet te behagen in de animositeit van de fluit,
zoekende op de geharste snaren in
de gaten van de eenzaamheid
oprechtheid van puur geluid geblazen
die een perfecte toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw van de stemming
op de strakke toetsen van zwart en wit…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en zwart
dansende vlagen van vreugde, immense blijheid
waarin alles wordt gestart
alsmaar hoger in zomerse volheid
trekt de zonnewagen, boog van bruisend…
Op de geestelijke gedichten van Hieronymus Sweerts.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.429 Wie anders in de Dichtkunst zich gewent,
Heeft nooit het wit dier hemelgaaf gekend.
-------------------------------------------------------
Hieronymus Sweerts (1629 – 1696) was een dichter
die leefde in Amsterdam.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 Mijn schoorsteen tevreden rokend
Onderweg naar datgeen ik heb lief
Mijn stoomfluit gloeit en blaast kokend
Wagons die ratelen over rails
IJspegels hangend aan het gezicht
Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels
Achter mij een slinger van licht
Ik ploeg langzaam maar zeker voort
Vastberaden door het besneeuwde land
Zijn glooiende witte…
DE VOGELAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.431 Van de appels 't bloesemsnoer,
En langs de groene vloer
Der velden knoop en klit,
Goudgeel, zacht paars, en wit,
De mazen van de zon,
De draad, die 't lommer spon,
Dit is het blinkend net,
Dit is het blinkend net,
Hier heimlijk uitgezet.…
Roffel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Je ziet hem echt de tuin niet binnenkomen,
maar dan schiet er wat roods tussen de bomen
met zwart en wit, het is een pracht gezicht.
Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar,
precies aan ’t einde van een sinus-boog
(het was haast niet te volgen met het oog)
in ’t hoogste topje van de hazelaar.…
Een mooie dag om stilte te verscheuren
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.393 oud-strijders staan te beven aan de kant
de blikken op zwart-wit - en het gebeurt.
gewoon omdat het kan. omdat één man.
het is de wet van nederland. bij ons
moet alles vroeg of laat een keer gebeuren
dus dan ook dit. elkeen zoekt naar het licht
als hamsters in een bak met open deuren.…