Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Still standing

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.038
mijn dromen geef ik leven aan de dood bewegend, levend, zwevend…

wintergast

netgedicht
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 723
je komt en gaat bijt woorden de lucht in en ik hoor kraaien krassen zwart de vleugels op het ochtendbrood terwijl de wind de wolken doet beven ook de tijd is dood mijn ogen ooit blauw en jij zoekt roem steeds kouder en meer ik had gedroomd vannacht de vogels weg in de ondergang van het slapen gaan geïnkt waren je veren…

zwaarmoedig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
de herfst draaft aan mijn voorbij weemoedig staar ik naar de grond en luister naar alle treurnis om me heen het donker schalmt steeds vroeger en ergens botst nog een late motvlinder tegen het raam de bruine massa van de dood walmt zelfs tegen alle winden in ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl m'n handen hopeloos iets van voldoening…
elze6 november 2008Lees meer >

De Deal

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 653
Als de wind zich neder legt Het lover voor altijd zwijgt Wolken de stoffige regen loost Trekt de zon zich beschaamd terug Wandelend over het gele zeegras Waar de lichamen stierven Wandelt de dood genoegzaam rond Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…

Oude bomen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
Platanen langs de laan pathetisch van bestaan, staan hun plaats af aan nieuwe twijgen in de wind om tegen de verwachting in dood te gaan, gespreide takken in een hol gezicht, geheven armen naar de lucht en naar de grond, het licht maant voorzichtig om niet meer te bewegen, ontleend aan stramheid in de druilerige regen, ze zijn…
pama10 januari 2010Lees meer >

Stamcellen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
Nu, horizontaal, na je dood ben je kleurrijker dan voorheen de overgang naar het kleinste waaruit je was opgebouwd onderga je verheven en waardig Je ontvangt en herbergt vandaag levensvormen van ander allooi met een gewijzigd kaliber word je gestadig bestookt De regen raakt wel dieper maar de wind om je huid breekt geen armen meer…
Kees Keizer26 januari 2011Lees meer >

In stralend rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
gevoelloos zijn de vingertoppen waar chemie in warmte huist reflexen als gesloten deuren blinden die steeds zwarter kleuren de huid ervaart geen streling meer in liefde speling en geluk verdroogd en schraal gelooid door weer en wind kooit zij in kou haar ziel terug naar de moederschoot waar dood opnieuw geboren wordt in stralend…

Een zaadje

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
Een zaadje viel het zweefde met de wind lager en lager het daalde op Aarde Men dacht het sterft alras de dood ergens diep in de Aarde Echter, er kwam een dag dat het zaadje ontwaakte een groen plantje kwam boven Aarde Toen ging het snel het wonder van groei en bloei zette 'n prachtige bloem in de Aarde…

waar is de hand

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.052
ik ving je gedachten in de vlucht van de wind de storm brak je krachten brak je tot hulpeloos kind waar is de hand die me leidde die me van angst en depressies bevrijdde geef me die hand ik kom nu van de andere kant wil niet dat je gaat lijden weet dat niets ons kan scheiden we gaan samen terug van geboorte naar dood eens kruisen…
wil melker10 januari 2005Lees meer >

een verre glimlach 1

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
we dansten zo licht verstrengeld zo zeker boven de tekens uit onder de laatste dwalende zon doken rondom het heden de duistere gevaren weg over de huizen van de doden galmden de spoken van het verleden de wind wiegde de kruinen van de bomen een lied sliep in de taal van onze lijven zo licht verstrengeld zo zeker boven de tekens…
J.Bakx11 augustus 2024Lees meer >

voorrede

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 105
en we noemen haar maan -nieuwe maan ter onderscheid van de oude maan om verwarring te voorkomen in een voorburgerlijke tijd moet alles nog blijken is niemand doof of in de wind geslagen toch blijven onze roepnamen ongehoord de vlucht naar ‘t heden slaat een bres waar precies waarschuwen we voor een dode maan in ongelezen nawoord…
Iniduo22 augustus 2026Lees meer >

Zondag

gedicht
2.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 11.580
Hij is al jaren dood. Gras is gras, mussen noem ik taaie vogels waar de wind geen vat op heeft. Het zakhorloge tikt: Mijn lieve kind. Ik val op een fonteinstraal in de wind. Kam mijn haar en juich: er zit één grijze tussen. -------------------------------- uit: 'Dieptevrees', 1993.…

Callanish

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
in straffe wind vanaf een neolithisch graf - tientallen opstaande stenen van Lewis gneiss - met in het midden een crematietombe waar ooit door vlakgom van de vlammen de doden werden gewist liep ik op reis een onbesliste route langs naar hier een laatste rustplaats in het niets in regen en wind een dodenkoerier inscripties op…

O, als ik dood zal, dood zal zijn

poëzie
4.2 met 79 stemmen aantal keer bekeken 8.326
"O, als ik dood zal, dood zal zijn kom dan en fluister, fluister iets liefs, mijn bleke ogen zal ik opslaan en ik zal niet verwonderd zijn. En ik zal niet verwonderd zijn; in deze liefde zal de dood alleen een slapen, slapen gerust een wachten op u, een wachten zijn."…

tussen dood en dood

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 833
in een aangetast luisteren hoor ik fluisterende stemmen in het voorbij gaan spreken in wanorde en waarheid van herhaling en doodse dingen wat met mij oud zal worden en het verleden zal bedekken zo ons zwijgen, zo ons zeggen. niets werd ons beloofd, alleen het leven dat wij kozen kan ons nemen of verlaten……
klaes12 mei 2008Lees meer >

een graf vol bloemen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.168
je groeide dwars door muren schopte tegen normen aan wist dat het niet lang zou duren want niemand nam iets van je aan je graaide naar aandacht kreeg niet wat leven bood versteende langzaam zonder warmte bloeide bloemen voor de dood…

OP HET KERKHOF

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.827
De dode blaren stuiven om de zoden, Waar bloemen groeiden eens en donzen klaver, Geboren op een graf en daar gestorven.- Een spade dragend, het gelaat doorkorven Van rimpels, stapt een stille dodengraver, Teken van leven, door de hof der doden.…

Kerstmis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen. De stranden van doorgloeide zomerdagen, waar mooie jongens bruin te dromen lagen, zijn ver verleden, maar de lente wacht. Ik heb de dood mijn eerste kus gegeven. Ik vrij met hem, ten afscheid van dit leven, nog een, afdoende, laatste, liefdesnacht.…
Frans Roumen22 augustus 2022Lees meer >

Nanacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
licht op tussen torren de wind slaat een deur dicht Kruitlucht en stank Bij zinnen komen Tijd om op te ruimen te laat voor boosheid Alleen nog het laatste woord over de doden dat hun geen recht doet en dat nooit zal kunnen…
Zywa1 maart 2026Lees meer >

[ Ik wil het nog niet ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik wil het nog niet, niet al naar huis, alsjeblieft -- mag ik opruimen?…
Zywa14 februari 2024Lees meer >

Maagdenvlies

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 756
breek lucht en wolken achter strand en water in een overgevoelig zwijgen geef wind en regen een onverbloemde naam over het lichte veld van doodse droefheid hemel maagden met weergalmende onschuld in ongemerkte pijn van de aarde sterf aan het eind van ieder woord tussen de duinen van mijn melaatse buik maar wuif me geen…

QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?

poëzie
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.663
een handvol verzen, niet langer dan de wind het vallend lover draagt en het getij hen als dood blad voorbij sleurt en laat verrotten in vergetelheid; en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft, een droefheid, die zij overleeft.…

hora est

netgedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 873
bij dag begint het: de dood noemt zichzelf het licht alle andere namen geven nog meer, verleiden als ontelbare vingers ik schrei tegen wind in; rood met het wimperloze van liefde verderop laat onvervulde dromen uit gedichten waaien, ook je stem en alle stilte, zoveel trager tijd verstrijkt in de richting van het raam…

De geboorte van het kind

hartenkreet
2.2 met 69 stemmen aantal keer bekeken 8.502
of is de dood het streven waar mens en dán toch ook de dieren naar verlangen wanneer de wind zicht buigt naar de geboorte van het kind…
elze16 mei 2008Lees meer >

spiegeldans

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 876
dans nog even in mijn ogen op deze bladzijde van vochtig hout weerspiegel mijn stilte in een enkel beeld, blauwgestraald boven dromen en dood blijf nog even waar ik wil wonen; van wind en zon tussen papieren bomen bewaar mij dicht vòòr het vergeten wanneer de nacht met lucifers raast rond het oktoberkruis in mijn…

Cycli

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 620
Aarde in een grijze jas, bomen in het rijp, met witte adem geschoren, seizoenen die in de tijd gemetseld zijn met de specie van de leegte, de takken van de wind zijn dood, in een laatste kreun verloren, ontbloot aangepast het zicht, as van verjaarde bladeren steunt nieuw perspectief onaangetast in opkomend licht, vergaan door te…
pama6 februari 2010Lees meer >

Wolken donkeren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
de wind fluistert niet meer maar vlaagt de bomen kaal wolken donkeren tot het diepste zwart regenen leeg uit een vol hart en ik trotseer de dovende kleuren van de herfstgloed accepteer verrotting en de dood met hoop op verder leven laat de witte deken van de schepping mij met rust en stilte dekken ik zal wachten tot een nieuwe…
wil melker8 november 2012Lees meer >

In uitstervend rood

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
ik heb de bladeren geraapt vruchten terug gehangen met muziek van wolken gespeeld de wind uitgefloten maar jij ging niet open in zomerse bloei ruiste kou dwarrelde dood in uitstervend rood je ziel lachte zachtjes want in de grond stroomde jouw leven niet jij maar ik viel aan afscheid ten prooi bij lentes eerste dooi…
wil melker29 september 2012Lees meer >

zoek het antwoord

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 629
ik lees je het antwoord vertraagt onzichtbaar voor het oog dode punten en dagen gaan voorbij; maanden van ijzer hoe schrijf je roest en gaten waar wind doorheen waait niet anders dan een onbetrouwbare afstand of een presse-papier van stilte op het hoofd geschetst ogen, schrijf ik en schuur en schuur en schuur tot ik mezelf…

Een herfstig gedichtje.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.066
hoog reikende hoofden schudden rond in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis twijgen laten hun zomerlast vallen of liggen reeds stuiptrekkend voor dood op de grond kleurende bladeren tonen gedragen door de wind terstond in bruin, geel en groen aan afhangende takken vogels vliegen weg in het besef dat er weer een seizoen aan zijn einde…
Leonardo20 september 2015Lees meer >