712 resultaten.
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Een dijk onderbroken
door een weg naar de einder
een dijkdoorbraak van formaat
een begin en een eind beider
Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan
Een barriere bewust aangelegd
dwars door de dijk
die door de mens direct weer werd geslecht
door de wens om door te gaan
de mens weet van geen wijk
Rijden naar de horizon
zonder te…
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 onwillig, als het bliksemt en dondert
De zee, babbelend en kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden nachtlichtjes het leven willen vieren
De zee, waar vrolijk lachende kinderen in de branding spelen
De zee, het zilver dat opspat, het goud dat schijnt aan de einder…
Zomertijd
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.318 Het koren roept, en aan de einder
Is het volgende seizoen
In aantocht snel met rasse schreden
De mensen gaan bedankt tot ziens
Tot volgend jaar misschien
En dan worden zand en stilte
Samen twee keer per etmaal overspoeld
Door zon en maan en magnetisme
Want zo zijn eb en vloed bedoeld.…
dichten doet ze, dichter bij zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.075 soms ziet
men daar des morgens toch ook de witte raaf
ze leest ook geen boeken van den ander die
zijn toch van den ander en die is weer van
zichzelf zodat ook een kwiek soldatenlied haar
niet bereikt haar paleis is van ongebroken ijs
haar woede en verdriet begeer ze niet ze komen
wel naar buiten liefst met noorderzon
aan de lange einder…
ENKHUIZEN
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
880 Voor de muziektent
aan de Paktuinen 1950
De kleine haven ligt vergeten
in't onklaar worden van de dag
door aan de einder aangemeten
zwart wolkendek als rouwbeklag
de zwermen meeuwen krijsen dronken
hun cirkels tot een vlucht aaneen
en muzikantentrommels bonken
hun ritme uit de stad hierheen
veel mensen zijn te hoop gelopen
't gehoor…
het weer en wee
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
797 rust
voor deze lust
schreeuwt hier die diepte
alle wanhoop in stukken
tot aan de voet uwer delta
stroomt , roert en kolkt
het lijf onzer liefde
tot de mond boven uwer zee
gek scherend over kop
en staart zonder claim
naar schelpen, vormt het slib
een bank waarop wij liggen
tot de golven komen
want ooit dept nooit
onzer einder…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
Een mistige dag uit het leven van..
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
530 Zoals vroeger voelt het,
toen op de dijk de vochtige wind haar huid aan flarden scheurde
en ganzen haar bij de punten van de rok
naar de einder voerden.
Nu staat zij in de dampende badkamer van haar flat
met aan de andere kant van de muur een buurman
die zijn stoppels scheert.…
ADHD is maar relatief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.200 Juffrouw,
u heeft mij
met veel geduld geleerd
dat sinds de oerknal
in ons universum
sterrenstelsels zich
met snelheden
evenredig aan hun afstand
in alle richtingen
naar een ongewis einder spoeden
dat die stelsels
door onderlinge zwaartekracht samengehouden
roterende systemen
van miljarden sterren zijn
die in dit uitdijend heelal…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Op het strand klinken
's morgens vroeg ijle tonen:
zwanen vertrekken,
vliegen over grauwe zee
naar de paarsblauwe einder.
Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Diepe voren in het land, van mijn voeten uit tot waar de einder is,
in rechte lijnen, breeduit hier, naar daar alsmaar zwakker,
heeft de ploeg zomerkluit gekeerd tot winterakker,
klaar voor een vroege kou die nu snel aanstaande is.…
Verwantschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
582 een stevige wind waait
en stuurt jouw blik naar de einder
tussen fier fladderende haren, recht vooruit,
naar het onomkeerbare, welke nimmer draait
.
doch je ziel volgt niets anders meer
als men waarlijk op de liefde stuit
die onweerstaanbaar is en al wat aards is dooft.…
Intens verlangen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.018 Waar het gras de einder raakt
En de regen plassen maakt
Waar de zon warmte geeft
En de droom die jij beleeft
Jou jouw wereld toont
Van alle ballast verschoond
Waar muziek jouw gedachten steelt
En alle wonden heelt
Daar dansen de onsterfelijke zielen
Gewichtloos in het eeuwige licht
Jij herkent degenen die jou bevielen
Een blijvende lach…
Indische Oceaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 De einder neemt rondom geen einde
als mijn ogen als een albatros gaan dwalen
over 't water met beneden de koralen
die bloeien in het blauwe zijnde.
Bruinvissen lijken op gevonden land,
vliegende vis springt boven golven mee
en een dolfijn verheft zich boven zee.
Het is teveel voor een gewoon verstand.…
De noordenwind en de Ploegschilder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
806 In het morgendauw, langs blauwgroen water
graast stil zijn ezel, terwijl de schilder
zijn ogen richt op scherpste einders,
hij houdt zijn hoofd een beetje schuin,
kijkt en kijkt, kijkt nog eens: hoe laat
zo'n horizon zich vangen in schilderslinnen?…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Eens, op hun tocht vanuit het Oosten,
kwamen de mensen bij de kust
en dronken, als om zich te troosten,
de ogen zich vol aan ruimte en rust.https://www.nederlands.nl/
Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.…
OERSTILTE
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
819 gevoed en gelaafd aan eindeloze woorden,
dansend langs de woordeloze einders,
onzuiver trekt een satelliet zijn spoor
langs Grote Beer en Poolster,
in geluidloos, zilver blinkend metaal,
nu alle vogels zwijgen, geen ritseling
geen bladerfluisteren meer, een stille nacht,
terwijl met een helder, zilvereren silhouet,
de blinkende maansikkel…
Tuinen die ogen als goudbazaar
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
903 Zoals scheppers de emmers vol over einders droegen
Timmermannen leidekkers en matrozen tij aanjoegen
Getekend door vingers luchtig gezegend door een hand
In ‘t westen klom de zon steeds hoger in dat verre pand.…
Uw eenzaamheid
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.612 ‘Maar in een verre wijdte, de einders rond,
op elke hoeve snuift, aan 't eigen hok
geketend - en ze snokt haar kele toe -,
snuift teef aan teef de geur dier moeder op.
Haar kranke weelde schiet de flanken door;
begeert dooradert de ogen; dof gemor
wordt huilen, hoeve aan hoeve, vert aan vert.
Zij liggen aan de band.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 zal zwijgen
als een woord
dat rijpt in het wollen huis
diep
de groet
aan een beladen boom; de eerste ster
en vruchten door het raam
ik zal uw passen niet vertragen
de aarde kan ik immers op mijn schouders dragen
zeeën zullen open waaien, als vogels zonder grenzen
geen tak of dode twijg zal zich nog verborgen wensen
zie de einder…
De Kust
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.199 Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.
En bij die verte, voor hun schreden
onoverzienbaar uitgespreid,
hervonden, ballingen van Eden,
zij ook in zich de oneindigheid.…
Het oude liedje
gedicht
5.0 met 5 stemmen
8.636 En aan de einder zie ik, hoe de rook van verre vuren
in paarse wolken langs de bleke najaarshemel trekt.
De zomer is voorbij en jij voorgoed van mij genezen.
Morgen zal het winter wezen.
De blaad'ren sterven en de laatste oogst wordt ingehaald.…
dame blanche
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
889 broeierig is de nacht tijdens de hondsdagen
rusteloos woelt zij in het zweterige bed
en zoekt vergeefs soelaas in flarden slaap:
waarin ze loodzwaar zinkt
als Sirius al met de zon over de einder gluurt
dan droomt zij
hoe haar onderkoelde lichaam
roerloos ligt te wachten
op het koele marmer
van de snijtafel
in de witbetegelde lijkenzaal…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 blikken ze diep in de tijd terug
En eindelijk kunnen de hofvissen ook eens
over de schubbenhuid van de daken uitkijken
naar de glinsterende torens en ijspaleizen
de bomen bij de duinen, het gele strandzand
'kijk' stoten de vissen elkaar aan, 'dat zilvergrijze
dat schitterende schuimende, woelende weidse
dat zich daar uitstrekt tot aan de einder…
Lopen- lopen, LOPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 De einder is nog net zo ver
als toen ik begon te lopen,
m'n benen willen nu niet meer
'k begin naar het einde te hopen.
Verlangen naar 't eind van de weg
die 'k maar niet kan zien
misschien komt iemand voorbij
zodat ik kan vragen misschien?…
Een inktzwarte hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Ik kijk naar de einder
en zie de troosteloosheid
van ons bestaan.
Als ik met mijn ogen de duisternis doorklief,
is er bijna niets wat ik zie.
Zware wolken drijven voorbij,
zie ze gaan ‘under a dark black sky’.
Leven in een waan.
Op een kruispunt in mijn duister sta jij,
een lichtpunt, helder stralend.…
Blauwe maan in de droogte
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
284 raam
en ziet haar ziel spiegelend
in gebroken glas waarop dromen wiegend
vervliegen langs de lijn,
ongewild en alras
in een geblakerd aureool
dat heur haar kust snaar voor snaar
gelijk een fluwelen gebaar,
de ontvouwende leegte sust
waar vind ik mijn lief
nog warm van lijf
die mijn hart verrukt
terwijl ik de einder…
Wie in de loopgraaf ligt...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.117 Nu komt ge, als vrijen niet, maar als geslagen slaven,
Naar d'eigen einder heen.…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Hoog gaan de wolken langs de Hemel
Ik kwam van ver gevlogen
En zoek in de verste verten een rustpunt
Daar waar de hemel rust op haar bogen
Machtig staan bergen aan het einder
Leunend tegen reusachtige wolken
Op de loden bodem van de tijd
Mijn land zo stil en wijd
Wachtend op de sluier
Waarmee de nacht hen dekken zal
Ver gaat mijn blik,…
Het laatste uur heeft nog niet geslagen
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
1.852 graag gaan
hou vol verwerk het gif
dat helend werken moet in je bestaan
het is nog immer niet gedaan
laat hoop en moed je leven vullen
laat rustig tranen uit je ogen gaan
maar God ik hoop dat ze vloeien van blijdschap
omdat je weet dat je vechtend blijft bestaan
want troost je sterkend met de wetenschap
dat je als zon neigt naar de einder…