952 resultaten.
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 Zolderachtige gemoedelijkheid
verwarmt je ogen, bezwaart je hart.
Voor deze oase heb je gekozen.
Straks is alles weer gewoon.
Zodra je de Canon vermoeid laat zakken,
komen je aardse gedachten naar boven.
Voldaan verlaat je de pilaren,
je hoofd nog tollend van wat je gehoord hebt...…
Is het voorbij?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
520 In mijn geest en mijn gemoed,
gaat het voor het ogenblik goed.…
In tegenslagen en momenten van pech
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 In tegenslagen en momenten van pech
valt de gemoedelijkheid weg die
wij nog meenden te voelen voor het
leven op zijn meest naïeve momenten.
Het zijn die momenten die zoeken naar
de vrucht, die rente geven op de voorpret
na de koude van een winterse lucht; zoals
ze in het leven een gouden zege na de regen
kunnen geven.…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Mijn geest volgt nu
de ganzen op hun vlucht
en mijn gemoed de
donkergrijze avondlucht:
want hier in Beek
waart Katharina rond!…
epos en de terugkeer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 als je leest moet je beuken de puikste
gedichten zijn van gehard staal
het ultieme vers binnenbreken
als je geluk hebt val je in duigen
spijt en ongezegde dingen bars
als droge riemen op de keelkroppen
bloot en baarvoets sta je dan
daar waar de mens niet gaan kan
het snijdt er de wind als metaal
de velden van ‘t gemoed onmeetbaar
bar…
Herinnering aan een lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Herinnering aan een lente
Bladerend door mijn hoofd
zie ik jouw gespiegeld beeld
dat mij zonnezacht verdooft
en mijn gemoed warm bespeelt
omdat zo lang geleden
jij mijn klasgenootje was
twinkelend klinkt een wijsje
uit dat verre verleden
voor het leukste liefste meisje
van een merel op het dak
bij het allerlaatste reisje
zat je naast…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Als een kleine golf op een rustige zee
telt en neemt juist deze maand je mee
heel gedwee op weg naar de zomer,
klinkt de dageraad als stem uit de natuur
puur als glimlach die het gemoed goed doet.
Schijnt nu april dat gewoon kan en kon de zon.
De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.…
whisky hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
804 gloeiende
waar brandend haar beleving
zich in mijn gorgel welt
ik proef de ochtendmist
die als sluiers geslagen
de schotse hooglanden
als haar wieg openbaart
soepel walst zij de weg
via de nippende lippen
over mijn proevende tong
langs de huig omlaag
als van rotsen springend
klettert zij spetterend
naar waar mijn maag
mijn gemoed…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Zachte, gele schemer daarbinnen drinkt
vloeiend wanden op, kan zich verblijden,
daar rode banken jong gemoed bereiden.
De preekstoel toont houtsnijkunst, die stil opblinkt.
Het kleine veld vol statige graven
bedekt roerig, maar vergaan verleden,
wil ons met hoop op leven hierna laven.…
LOFFIE 's ZAAL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Hier blijft herrie gemoedelijk en kuis.
Oud vermaak mag menselijk brein verluchten:
kinderlijk verleden bewaart zijn vruchten:
allerlei speelgoed geniet knus tehuis.
Milde schemer overhuift fraaie kasten
vol wagens, zangdozen en danspoppen,
die jonge handjes eens dol betastten.…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
Egoïsmus
poëzie
3.5 met 27 stemmen
3.341 Geef een meisje bruine lokken,
Lippen, nimmer moe of bang
Om te kussen en te jokken
Heel het lieve leven lang;
Rozenblosjes, sneeuwen handen,
Hemelse ogen, elpen tanden,
Ranke leest en vlugge voet;
Armpjes om er in te vliegen,
Of een kindje op te wiegen,
En een blij gestemd gemoed.…
Jouw duister zwart
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.210 De tijden in jouw duister
waar enkel woord gefluister
de koude stilte trillen laat
tot tranen kralen op ’t gelaat
waar heimwee van ’t gemoed
de klank soms galmen doet
Tussen sterren in de leegte,
Zinnen van begeerte ziet
zingen steeds hun eigen lied
ze klagen soms die woorden
zo eenzaam in jouw noorden
waar het ijs nooit smelt
en de…
Leven met mijzelf
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.342 heb jij even
aan de vrijheid geroken
je handboeien verbroken
gespoten: hoop doet leven
heb jij even
de speelruimte gezien
zuurstof gehapt voor tien
je gemoed lucht gegeven
heb jij even
de draagwijdte gevoeld
de ovenhitte gekoeld
de huid flink ingewreven
heb jij even
de vastberadenheid geproefd
de apathie afgetroefd
je hoofd bewuster…
Pesten
hartenkreet
3.5 met 72 stemmen
2.590 Wanneer je huilt
om het schelden
Je weer getreiterd bent
het steeds moet ontgelden
Jezelf klein voelt
in je doen en laten
Je niemand hebt
om mee te praten
Wanneer het niet meer stopt
de pijn en verdriet
Je de schuld bij jezelf zoekt
het even niet meer ziet
Jezelf kleineert
in alles wat je doet
Je gevoel je aantast
in droevig gemoed…
Dragonders en karbouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
755 Soms, als het nogal tegenzit
en de wind waait uit een dwarse streek
het hoofd verward is of het gemoed verhit
mijn huid verschroeid is of juist zo bleek
dan kan ik geen volzin bouwen
Dragonders en karbouwen !…
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de eeuwigheid.…
Het leven door een paarse bril
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.732 De staatsschuld loopt op, maar het gaat geweldig goed
Iemand anders ruimt wel op achter onze Haagse reet
We verpesten onze burgers met een goed belegd gemoed
De pensioenen staan maar te luieren, zoals je weet
Niemand weet wie het over de balk smeet
Het volk huilt als een rouwstoet
Het werkende volk weet dat het tot het einde der dagen werken…
Onbezoedeld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.044 valletjes gordijnen
liepen zoutpilarig tussen de berlijnen
sleepend met zondagschoudertassen vol
met pepermuntjes die ze blijmoedig
ogenschijnlijk droevig door de kerk
heen zogen om niet inslaap te preken
daarna weer saai en tegendraads
uitjagend psalmen galmen
en schoorvoetend om de strenge dood
niet mooi want hun lichaam orgelde
zwaar gemoedig…
ONSCHULDIGE ARMOE
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.871 Die zendt, wat hij voorziet elk te zijn van node:
Zalig zijn die armen, die zich des niet en belgen,
Die 't onschuldig gebrek van Gods hand ontvangen,
En als bitter drank, met zeker verlangen
Naar 's gemoeds genezing, blijdelijk inzwelgen.…
Troosteloos weder.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 mij soms zomaar overdag
vooral als ik de zon weer opnieuw niet aanschouwen mag
misschien begrijpt u een beetje wat ik bedoel
komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder
dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen
noch verandert het iets aan het vullen onzer magen
slechts één zonnestraal maakt mijn zware gemoed…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 t firmament ontvallen sterre
sta 'k even vast in 't ogenblik
bezonken peinzend hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 maar dat de zon me een enkle hoopstraal zende
en 't schijnt me of weder, in 't verdord gemoed,
iets op gaat wellen en zijn vreugde spreiden
in en rond mij in gouden zomergloed.
En 'k wou zo graag de minnende armen breiden
en weer het ganse leven benedijden,
met al zijn smarten nog in kracht zó zoet.…
Ook ik ben omstreeks 't midden mijner dagen
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.583 Mij leidt geen gids, als het eigen gemoed,
mij schoort geen steun, dan d'enk'le trouwe handen
die mij opbeuren als de kracht bezwijkt;
mij sterkt geen afgezant uit beet're landen
dan soms het ruisen, als een vleugel doet,
van zachte hoop die langs mijn wangen strijkt.…
ook goedemorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 maar mooi van tussen
die twee te gaaf dunne lippen
heeft ze al gedronken
haar kijkers gaan fonkelend
van opstand boos rollen
zo is het - basta ja toch
onbetaalbaar staat
ze op nylonkousen te tollen
vervuld - zou je het anders willen
je kunt er niet omheen
van diep untouchable verlangen
zomaar een gedachte
die ik met geprangd gemoed…
Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel
poëzie
3.9 met 11 stemmen
4.661 Noch stem, noch kunstig spel mijn zacht gemoed verwint.
Maar wijze goedheids kracht, en 't needrig braaf gelaat
Dat teedre borst verkwikt en trotse borst verslaat;
Maatwijze geestigheên, bevalliglijk vertaald:
Deez' hebben op mijn ziel verwinnings roem behaald.…
Ene wolk
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.761 Uit lichtblauwe ogen straalt een groet,
Die noopt tot toeven onder 't lover,
En als met onweerstaanbre tover
Stroomt zachte ontroering door 't gemoed.
Eén woord, waar schuchter 't hart in fluistert,
Eén handdruk, die men nooit vergeet,
De Liefde ontwaakt, voordat zij 't weet,
En dan - een wolk, die 't al verduistert.
1882…
Geen westerstorm bij deze sunset
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
551 Zon keerde weer met trager gemoed
( iets wat de maan
straks rijzend ook weer doet)
zo vrij en onverveerd met stoute moed
neder op het water
met ‘n overheerlijke gloed.
Wees maar stil kind het water welt niet aan.
geloof me vandaag slaan geen doggen aan.…