14142 resultaten.
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 in tranende blikken
om de beelden wanhopig tot stoppen te dwingen
zodat enkel doffe ploffen in de oren dringen
tot ze stil in de geschepte aarde verstikken
dat haar doodskleed over het kistje legt…
Versmallen tot een entiteit
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 en hel welfden
om ongezien te trouwen
ik versmalde
tot op het bot op mijn tong
want niemand zou begrijpen
waarom ik hier hing te hangen
*
De zee voer haar kinderen uit
tot ze elkeen een ark bewoonden
ze zou haar haarvaten uitkammen
tot het laatste restje éénlingen…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Met verdwaasde blik
doorlopen ogen
likt zijn vinger
die laatste aromadruppel
uit een ledig glas
als een verzopen vlinder
die zich vasthoudt
aan die ene druppel nectar.
Afstoten, aantrekken, afstoten, aantrekken -
holle woorden verwaaiend in 't egoland,
ogen als glazen monden
vertellen hun eigen verhaal.…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Goot er een traan overheen,
de laatste, zo vloeiden de stukjes
zonder een barst weer aaneen.
Die morgen, de Hoofdstraat, daar stond hij
kleumend bij halte lijn tien.
Onrustige blik, licht gebogen,
geen echte bink zo te zien.
Was híj nou degene om wie zij
zo eindeloos lang had geweend?…
Schijnbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
397 Zolang je ademt, zoekt en struikelt,
is het laatste woord nog niet gezegd.
De enige grens is je eigen besluit.
Pas als je stilstaat, dooft het licht.
Dus zet die stap, hoe klein ook,
met je blik op morgen gericht.
De weg blijft open,
zolang je de richting
bepaalt.…
Peccavi!
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
1.532 Het zijn haar ogen,
die blik van haar, zo zwart en zwaar,
de blik van juffrouw Adelaar.…
- Bloed vergaan als Glorie -
netgedicht
4.7 met 46 stemmen
623 Als de fantastische glorie
met de nieuwsgierige
onderzoekende blik
sentimenteel gericht,
brandt op alle vragen,
welwikkend de betekenis
doorgrondt op haar eigen wijze
zinnen met een diepere blik.
Laat gewoon schitterend rustig gaan
als glorie niet langer blijven kan..…
Zuchtend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.041 Vergeten met
een wetende blik
is schuld
mijn geroofde gedachte
en weet ik
dat jouw wegende
blik
mij weer zal
veranderen in
de dief die
alleen zichzelf
beroven
kan…
Zoals het klokje thuis tikt...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
959 blikken kruisen
woorden vallen
lege stiltes
hard geruis
lege blikken
harde woorden
stiltes vallen
net als thuis...…
Niets meer
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.004 Je nietszeggende blik,
toont geen emotie
je in de lucht plukkende handen
grijpen niets,
je ogen dwalen,
vooraleer ze moe sluiten
en dan is van je nietszeggende blik,
niets meer te zien.…
BEGREPEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
802 Het was maar een blik
het was maar een knik
heel, heel miniem
geen ander heeft het gezien
het was het begin
het was de start
voor het fijne leven
voor twee
wie doen er nog mee
het was maar een blik
het was maar een knik
ik heb het begrepen…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 Als je de boel van het bolgewas,
het kruipende onkruid en struikgewas
zijn gang laat gaan
wordt de biotoop
van je tuin een monade
een eencellige zwamdram
een eenkennige heikneuter elfenbankzwam
in kleur en in vorm
in hemelhoogblauw
in zonnebankgeel
in ochtendmelange
van strooigoed orange
in pimpelmeespaars
der zwartekatlaars…
Nog één keer boppe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
571 nacht geen enkele zin
nooit zal het hier nog vriezen van de kou
nooit Fryslân boppe meer maar 'n nieuw begin
voor ljouwert in het donker ochtendgrauw
De zon komt langzaam op in warns en dokkum
tietjerkstradeel en sint nicolaasga
molkwerum harick franeker en grouw
de knipe nijemirdum jubbega
in twijzel reigahuizen moddergat
De laatste…
De laatste Trein
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.097 Gevangen, wachtend op de laatste trein.
Strijd om leven of dood, wachtend op de laatste trein.
Angst voor de toekomst, wachtend op de laatste trein.
Hoop op bevrijding, wachtend op de laatste trein.
Opeengepropt in een kleine barak, wachtend op de laatste trein.
Wachtend om uitgekozen te worden voor Auschwitch
met de laatste trein.…
de toekomst laat je open
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.819 niet voor
een laatste keertje gaan
waarom heb ik dan
het gevoel dat ik al bijna
zeker weet wat jij bedoelt
die puntjes op het einde
van de zin luiden voor mij
niet onverwacht het einde in
de toekomst laat je open
omdat je weet dat het
voor ons is afgelopen…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 O luchten-goud, o groen van 't woud, o verven,
Die, in een laatste opglooiing van de aard,
Van al het schoonst des zomers, lang gegaard,
Een tooi hem toverdet, tot zacht versterven,
Wat was mij nu nog al uw licht-schijn waard,
Nu ik die teerste aanwezigheid moest derven?…
hartelijk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
936 mijn hart ligt waar mijn geliefde
op mij te wachten staat, handen
in zo vaak gevoelde zijden
ondanks het late uur een lach
die zich om me heen plooit
met weerhaken om nooit te lossen
het klopt ook 's nachts daar
in de stilte van haar slaap
gestaag door de uren heen
die ons altijd weer scheiden
van het diepste ogen blikken
na een laatste…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 slib geraakt
en kleine vogels scheren
op harkerige delen
slaan gat in zijn plankentorso
het laatste wat die nog wenst
is zo uiteen splinteren
een lieve schrik niets huiver meer
© Monique van Tes…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 veiligheid
gaat na een paar uur stuk
de kater toont venijnigheid
nog proosten alle handen
roepen stemmen om nog meer
maar in een flits schuimt woede
door het laatste glas, agressie
rijdt weer ogenloos door het verkeer…
Omdat je zo mooi bent
gedicht
2.2 met 105 stemmen
33.500 Omdat je zo mooi bent, schemer ik mijn dromen
alsof ik afdwaal in de nevels van je blik
alsof je ogen aan me tornen en je meest
terloopse lach me veroordeelt tot boeteling.…
De overwinning van een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 het zeker
En dan, de laatste knoop
Mijn linkerhand voelt het bewijs
Langzaam dwaal ik af
En binnen enkele gedachten
Voel ik het applaus
Sluit mijn ogen
en schat mijn tocht op waarde:
Ik heb het gevoeld
Er is meer
Tussen de hemel
En de aarde…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aarzeling,
toch nog een blik achterom
en voorzichtig, heel voorzichtig
komen daar haar laatste woorden
Fluisterend, omdat ze ze nooit
eerder uitgesproken heeft
Aan het water stond een meisje
verscheurd door angst en verdriet.…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 laatste gesprek…,
Jouw strijd verhalen
met opgegraven woorden,
van vóór de oorlog jouw stem begroef……
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen schitteren
als grillig gevormde perken,
onuitsprekelijk kraken de ijsbergen
niets achterlatende droppels
verspreiden het geboomte,
bladeren begrenzen ongebroken
gehuld in zonderlinge wijde blik,
kijken nevelsluiers met groet terug.…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt je
de dorst doorgeslikt
en dreigt de laatste slok
uit het lege glas
je te verstikken.…
Kniepertjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
725 Ze werden in een blikken trommel opgestapeld
en we genoten nog lang nadien ervan. Bij
het laatste kniepertje werd ik altijd
zeer weemoedig en wilde ik de tijd
een flinke slinger geven.…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 Een vloeibare zin flitst aan,
de kamer dimt haar laatste toon.
Het scherm vangt mijn eerste blik,
mijn gedicht staat ruisend online...
Ik slaap nog.…
Bejaardenhuis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.163 Eenzaam zit zij in haar kamertje
van het bejaardenhuis
Met een zakdoekje in haar hand
Ze verlangt naar haar eigen huis
Alsof ze hier gevangen zit
en wachtend op haar dood
haar allerlaatste stationnetje
ze mist haar echtgenoot
Ze voelt zich opgeborgen
Als een vogel in een kooi
Starend naar een familiefoto
wat was die tijd toch mooi
Ik breng…
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Lieverd mag ik een lepeltje jus?
Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen…