7024 resultaten.
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 ik dwaal door stille kamers van haar huis
waar zij mij had ontmoet en ik werd gekust
ze troostte mij en stelde mij gerust
het onderkomen voelde als mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het…
Echo van wat had kunnen zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 Je gaf mij woorden,
maar niks dan dat -
zinnen zonder ruggengraat,
lijm voor iets
wat je nooit wilde dragen.
Je zei: “Ik wil je zien,”
maar de tijd bleef
onaangeroerd.
Ik trok mijn grens
in helder licht -
niet uit woede,
maar omdat ik weet
wat ik waard ben.
Nu stuur je beelden,
Je stuurt geluid.
Je blaft als een hond
omdat je wilt…
Linda
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
414 Vóór haar val was zij al
dwarrelend
vergeten wie ze was
Hartvormig blaadje
op de grond.
Flora Incognita.…
in ons hart leef jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
439 in ons hart ben jij levend gebleven
stil en warm, voor altijd daar
jouw naam klinkt zacht in onze dromen
als fluistering van wie je was
voor ons bent, en altijd zal blijven
we vergeten niet jou te herinneren
herhalen keer op keer jouw verhaal
van jouw vriendschap die ons omarmd
van de liefde die nooit verdwijnt
omdat zij in ons doen en laten…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Op Godsakker, daar fluisteren de bomen,
ze spreken zacht over de dood van de man.
Hij verstoorde hun kalme, vaste plan;
wat hij verlangde, stierf in zachte dromen.
Ze wilden hem niet op het weidse land,
of achter de struik bij de oude kerk,
waar mos en onkruid kerven in de zerk,
en schimmen overleggen met hun klant.
Het land kon hij tot…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 I
De opkomende zon wacht even
om zijn wereld waar die zacht is
te kleuren in nieuwe tinten
waar een wolk hem geluk brengt
ontwakend in sluimerend licht
de Soldaat als danser van het woord
geboren uit elegantie
die liefde ademt
II
Maar in twilight worstelt de wind
zwarte vlekken worden van de hemel gerukt
in de kou smelten cellen…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 het begon op een gewone dag
toen alles nog klopte
de agenda vol
de toekomst open
en dan
een paar woorden
klinken alsof ze ergens anders thuishoren
maar ze zijn voor jou
ongeneeslijk
levensbedreigend
tijd
ineens verandert kijken
voelt adem zwaarder
ruikt de lucht scherper
ligt elk gesprek dichter op de huid
je leeft
nog steeds…
Rust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
369 De sterren kijken op mij neer,
Maantje lacht mij vriendlijk toe,
Verdwijnend in de vergetelheid
Koelt een briesje m’n hete lijf.
In de verte roept m’n moeder
Zacht mijn naam in de nacht,
Uit het land van verleden tijd,
Waar zij al 'n lange tijd verblijft.
Voert mij weg uit deez tijd,
Op de wolken van m’n gedachten,
Einde mijn vergeefse…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 er was een tijd van plannen maken
van later, ooit, van grote dromen
je rende mee met volle dagen
het leek alsof niets kon ontkomen
tot woorden vielen, stil en koud
een waarheid die je niet verwachtte
geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd
de toekomst vond plots eindigheid
hoe leef je door, met wat je weet
als niets meer vast lijkt, alles…
Gedoofd licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
409 In mijn land bloeit alleen maar gedoofd licht
de schaduw volgt mij bij elke stap weer heen
De huizen spreken soms, en tonen hun gezicht
En ik verdwijn in zwijgen als een steen
Ontstoken wordt er niets meer, zelfs geen gesprek
De dagen sluieren eindeloos voorbij
Een ontmoeting bergt men op in een gebrek
Alleen het water klinkt nog zij aan zij…
Terwijl ik aardappelen kocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Wanneer de hoop zijn belofte
nagekomen was
was je niet gestorven
in de armen
van een vreemde
terwijl ik aardappelen kocht.
Dan was de telefoon
niet blijven roepen
onder in mijn rugzak.
Maar ik kende hem
die hoop
met zijn beloftes
die hij zelden nakomt.
Ik wilde je nog even
levend houden.
Onder in mijn rugzak
in de telefoon
was…
Uit zicht hene
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
359 Ik droom met ogen wijd open,
Dat jij wakker ligt in je bed,
Mij jouw fraaie curven tone,
Wijl geen barrière dat belet.
Mijn verlangen laat zich voelen,
Jouw ogen verraden jouw lust,
Ogen als donkre diepe poelen,
Lippen die willen worden gekust.
Als ik dan mijn ogen sluit,
Verdwijn je uit zicht,
Is mijn sprookje helaas uit,
Jij bent…
Verdichtte zijn karma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 jij trippelde
vederlicht
de trap af
de atmosfeer
verdichtte
zijn karma
rolde zijn
warme kanten
alle richtingen
uit ter aanraking
en jij straalde
een en al in de
liefkoosmode
jij aaide streelde
de aarde met
handen en hart
woordloos
naar een intens
warme nabijheid
van liefde
het is die eenheid
die in samen gaan
meerwaarde…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
402 Mijn vader wil zijn zwakke stem verpakken.
Voor haar is hij niet sterk en muzikaal.
Nog vorig jaar bekleedde hij het lokaal,
nu zucht hij als de wind door oude takken.
Hij omfloerste de winter die ontbrak,
het geluk van ons, dat leefde hand in hand.
Heel soms dook hij op in een vergeelde krant,
nu stapt hij uit zijn zo vertrouwde pak.
Eens…
Jack
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Waarom ben ik geen hond?
Naasten vinden het normaal dat ik vroeger uit het leven stap.
Ik hoef geen schuldgevoel te hebben.
En daar ga ik. Een mooi plekje uitzoeken.
Rust.
Na een leven dat geleefd werd.
Ze zullen het mij niet kwalijk nemen nee.
Ze zullen zich mij herinneren als een vriend, vrolijk en trouw.
Waarom ben ik geen hond?…
Je hebt me bedrogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Je hebt me bedrogen
Nu al die pijn
Waarom heeft het zo moeten zijn
Zijn al die tijden nu voorbij
Misschien voel je je nu vrij
Je hebt me bedrogen
Waarom heb je zoveel gelogen?…
De vensters van het voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
684 De oude Hein tikt
met zijn zeis
de vensters van
het voorjaar stuk
het brute breken
van smaragd
zwart kleed
satijn en suikergoed
kleine kist
stroomlijn je hoed
fluwelen zakdoek
zilte gloed…
omhelzen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
811 OMHELZEN
In witte wolken lig ik te dromen van toen
Van ruisende wind door hoge bomen
Van vogels met hun prille lentetonen
Toen klonk alles mooi in harmonie en
Was er van gemis geen weten
Door duistere wolken, zoek ik nu het licht
Waarvoor de zon snel is gezwicht
In koude nachten zonder zicht
Ben ik bij ’t ochtendgloren nog verloren…
Wanneer je jezelf vergat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
443 Ik ben een mens die leeft van geluk, voorspoed;
de weg naar ontzegging en verboden goed,
naar het begin heb ik dikwijls gewroet.
De wereld herrees toen ik je had ontmoet.
Als een dunne jas zat je om mijn huid,
beschermd tegen leugens en een fout woord.
Ik mocht je – en wat ik van je had gehoord,
dat ik je dichtknoop, blijft mijn besluit.…
Zwarte koffie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 De kroeg loopt langzaam leeg
Naar buiten, waar het lichter is
Zwarte koffie valt zwaar op de maag
Maar je leert ermee leven
Dag, Geert…
Goudvishaiku
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
327 Mijn oude goudvis
dreef dood in de visbokaal.
Ik vergeet hem niet.…
koude maan
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
423 hij danste met de dood
tot hij abrupt in het duister sprong
sprakeloos liet hij haar
met scherven achter
het verlies was een zwaard
tussen haar schouderbladen
een stilte huilde diep in haar hart
in de namiddagen van eenzaamheid
het werd winter
de tijd kwam tot stilstand
de koude maan toonde
haar heldere gloed…
Onder de herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
352 Het leder is van zijn voet gesneden,
aan het uiteinde huist breekbaar steen;
zijn tegenslag dwaalde in wat verdween,
de herfst heeft zijn huid tot nu gemeden.
Een rap tempo kon hij niet meer inkopen;
nu dolen gestrompel, verdriet en leer;
zijn oude huid komt nog niet in verweer
en blijft op een voorspoedig herstel hopen.
De winst kon men…
Opa is dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
332 Opa is dood
Opa ligt in de kist, en met hem
een lampje en een sterrenkaart
daar heeft kleinzoon voor gezorgd
want er is iets wat hem zorgen baart
het heelal is namelijk erg groot
en of je nu levend bent of dood
je kan er makkelijk verdwalen
vandaar deze handige sterrenkaart
waarop in hanenpoot beschreven staat
hoe opa het snelst…
Op pensioen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 Ik zet mijn wekker voortaan uit,
geen haast, geen files, geen geluid.
De koffiemok vult zich op tijd,
de krant ligt klaar, ik ben bevrijd.
Geen baas die roept, geen lijst vol taken,
ik kan nu eindelijk lang uitslapen.
En mocht je mij ooit nog eens zien,
is het vast op een terras met een glas wijn misschien.…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Kleurige vleugels
vlinder glijdt door zomerlucht
stilte in de lucht
Onder een zachte hemel
glijdt een vlinder over het blad, zijn
vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een
trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan.
De wind wiegt voorzichtig
de randen van de bloemen, een fluistering
langs stengels…
Nog één oog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
247 er valt een helicopter naar beneden,
zo te zien kan mijn vlieger er al bij.
zijn staart beroert de klaver in de wei;
het ongeluk is op maat gesneden.
aan de flanken rust wat koper en puin,
binnen rimpelt het leer tegen het stuur.
een onderzoek is niet nodig en duur;
hem rest enkel een uitvaart naar het duin.
zijn gewrongen blik is pijnlijk…
De rode Deux Chevaux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
484 De rode deux chevaux.
We reden het leven,
samen naast elkaar,
de rode deux chevaux,
maakte het altijd weer klaar.
Een hobbel,
een bocht,
soms een plots diep dal,
maar steeds weer omhoog,
met vertrouwen vooral.
-
De zon op het dak en de wind in ons haar,
het leven leek eindeloos,
vrolijk en klaar.
De motor zacht pratend,
gepiep…
Frits' hits
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
312 Werkers die wel voeren
bij de ontzuiling
de welvaart vertrossing
op radio tv
waren boomers die níet
reisden met het ov
Zij namen de spits
in hun filerit mee
de top van de pop
waren stiekem frits' hits -
het dagelijks werk
van een radio dj
Denk niet dat de staat
van Nederlands taal
onder zijn vertrek lijdt
- dat zijn wij, allemaal…