6859 resultaten.
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 en ‘k breek jou, elke dag
tot jij opnieuw oranje bloeit
bevlek mijn vingers
zoals ik lijvendiep mij graaf in jou
nadenkend zweef jij naar mijn lippen
afwachtend adem ik jouw geur
als ik je mond in glip
en openbarst zoet op jouw tong
elk stuk van jou smaakt weldra
enkel nog als een herinnering
en ik wil scherp onthouden
wat mijn hand…
Stoffig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.078 Op het bankje naast de glasbak
gaat zij even rustig zitten
het is een komen en gaan van
lege flessen elke fles breekt
weer een herinnering in scherven
al snel gaan haar gedachten
terug naar die andere glasbak
bij een ietwat verveloos bankje
het gras was daar iets groener
klanken klonken minder bitter
een fel gekleurd kleed verborg
de…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 dieper, dan dag en nacht kunnen gaan
voorbij bloemen, haar bloeitijd voorbij,
voorbij het vuur en stilte van een graf
één HIER voorbij en in dat HIER
zijn alle verborgen woorden voorbij
het tragische gehuil, zelfs: Kon ik maar,
ook voorbij…
harten van één vader en één moeder
sluiten de deuren van hun kamers
met een HIER , waar herinneringen…
Van Geluk
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.537 - verre herinneringen
suizelen rond mijn ogen
volzalig neergeloken...…
Het pronkstuk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.297 ding heb ik op jouw verzoek bewaard
als aandenken aan je mannelijkheid
Glanzend gepoetst pronkt 't in de kamer
je geest huist erin, je bent niet dood
Vrouwelijke kennissen strelen z'n vormen
dat maakt nogal wat gevoelens bij ze los
Ze hebben je blijkbaar erg goed gekend
ze giechelen; niet voor mijn oren bestemd
halen ze fluisterend herinneringen…
Vrij ervaren
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 Verweerde oude stammen van vergeten
herinneringen, gesluierd door
andere culturen, die het getij
moeten keren, dan zonder enig erbarmen.
Een klamme regen blaast hoog
van minaret en menig christelijke toren
bijt zich vast in tradionele diepe voren
van illusies, die al verbleken in hun
trage loop, waarin ze al zijn verloren.…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 Onmogelijk kan ik meer gaan voelen
Dan ik voor jou heb gedaan
Zelfs nu nog heb ik momenten
Dat het voelt alsof mijn wereld is vergaan
Flarden van momenten
Waarin ons gelach de stilte verbreekt
Kristalheldere beelden in mijn herinnering
Waarin jouw gezicht al het andere verbleekt
Al onze gesprekken
Die blijven herhalen in mijn hoofd
Alles…
Niets is meer hetzelfde
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
1.835 Terug, verder dan ver in herinnering
draagt mijn ziel, jouw zijn met zich mee
Weet je nog, jij zingende zaligheid
Voel je nog, jij vonk van geluk
Pijn, angst, weer`kerende strijd
keer op keer `t geluk onder druk
Niets is meer hetzelfde
ook niet nu ik je buitensluit
Getemde liefde, getemperde vreugde
gemis, frustratie, hunkerende huid…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.295 anders moet zijn
Ik weet het ook niet anders
Ik sta en ik ga
Heen en terug
Vlucht en kom niet meer terug
Ik daal en ik stijg
Want anders kan ik doen
En ik nijg naar woorden
En naar daden die zwijgen
En het zijn de twijgen
In mijn ziel die breken
Zoals zo even
Moet ik me begeven op
De weg weer terug
Het zijn de woorden
De herinneringen…
Erev Kol Nidrei*
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.003 Waar haar dode leven begon
kwam de herinnering als straf.
In haar rug leest men de jaren
en de klok tikt in haar gezicht
de rimpels en grijze haren,
haar broze lichaam vederlicht.
Haar ogenvuur steeds niet gedoofd,
haar verloren Heer hervonden
in de Duitse doodsmachine.…
Oud
gedicht
3.4 met 33 stemmen
28.070 Proef goed, het is uw heil en de grimassen
die gij moet trekken zijn vol herinnering
aan vroeger lachen. Met nog één druppel
loodzwaar bestaan, dat toekomst heet:
de laatste terug van onverdund en helend leed.
---------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
Overwinnaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.366 Hij genoot
van hun glimmende lichamen en eindelijk
was de herinnering aan zijn geschriften verdwenen.
Hij keek naar de Kongo als naar een beminde
in de late avond, zijn linkerhand gleed door
het water en hij verfriste zijn gelaat.…
ik mis je langs de lijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.743 Vitesse en Feyenoord
Waarom moest je hart bezwijken
Ik had je nog zo graag aangehoord
Samen een biertje drinken, gaat niet meer
Je hart gaf je een waarschuwing
Helaas maar een keer
Je wilde dat ik een tijd bij jou verbleef
Want je vond dat jij er voor mij moest zijn
Je vertelde dat je ook trots was op je kleine neef
Zo'n herinnering…
VERLOREN
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
655 zachte huid van handen,
betrapt op schoonheid van intens verlangen,
je danst langs het koel ijs, met soepele spieren,
zichtbare kracht van een sterk lichaam, zo mooi,
ik sterf nu, omdat dit vluchtig, mooi moment,
vol verlangen, vol ijlheid, getekend door dit uur,
verandert, wijkt, voor eeuwig verstikt, verdwijnt,
ik weet te goed dat herinnering…
Mijn liefste Hen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.263 Het tweepersoonsbed is al twee jaar maar aan een kant beslapen
Twee maal 365 dagen, 2 maal 52 weken het lijkt zo weinig
Mijn lief
Foto's van je herinneren mij aan fijne tijden
Dan zie ik je lachen op een foto, er staat een datum op
twee maanden later was je dood
mijn lief
Het is niet te bevatten, je glipte onder mijn handen vandaan........…
Verzet
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.086 Herinnering aan zoenen
En krassen in de muren.
Stop.
Draai om.
Verzet je tegen het vervagen.
Broertje, zusje. Vader, moeder?
Voetstappen; ze leiden weg.
Dan een staf of stok
Van de heilige herder
Die ooit verzekerde:
“Alles komt goed.”
Zo heilig ook zijn leugens.
Haal je neus niet op voor deze dish.…
hoofdrekening
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
669 ik kreeg er oude rillingen van
hoe ik de herinneringen
vergeten was
de koude sloeg toe
vanuit ondergrondse meren
het hoofd van vertrouwen
werd uit mijn onderbuik gesneden
wat was er dan
van de idealen overgebleven
en al het blinken
in heroïsche dromen
al die medestanders
die onderweg de reling
genomen hadden - overboord
elk mijmeren…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 Omdat herinneringen tranen
weer opwellend wegdromen laten.
De minuten ze passeren dan.
Ze gaan voorbij jouw wereld,
in enigheid die enkele jaren
in die je gelukkig leefde.
Je klein beetje angst en waarheid,
zoals rook mensenlevens ontstijgt,
als een zachte mooie kwelling .…
- Krachtig als de zilverreiger -
netgedicht
3.6 met 66 stemmen
1.055 Zilvereigers zweven boven liefde,
trekken cirkels, herinneren mij,
maken liefde eenklank, een nestje,
brengen tot leven, al die vele jaren
nieuwsgierig verovert hij het hart.…
- Gebroken dingen -
hartenkreet
4.4 met 50 stemmen
2.472 Herinneringen verlaten ons
geliefd en scherven verspreid,
tot laatste aanvaarding bereid.
Tranenharten stromen dubbel,
even populair als riskant,
drijven gebroken liefdesdingen
terug aan de gedachtenrand.
Ingrijpen van binnen,
pijnverloren je grootste
favoriet kostbaar als
geschenk verlaten, de
mooie dingen van vroeger.…
- Kinderogen -
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.852 kinderogen
elke blik en elke stap een deel van mij
bevatten momenten van herinneringen,
kruipen, stappen, lopen en beginnen
huilen pinkt een traantje weg
leefruimte op korte tijd enorm vergroot
tot talloze bladzijden van gisteren
die nooit zo dicht terug zullen komen
of opnieuw overweldigend ontroeren
kinderogen lachend, vragend…
- Oud zilver -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
614 Weg de grote oude zere bezem
opgeruimd staat de herinnering
inkoop antieke zilveren juwelen
wie doet het erfgoed weg dat ging?…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 De geur van aangebrande aardappelen vult haar keuken,
verdrijft de heerlijke aroma’s uit mijn herinneringen.
Opa zit op zijn schommelbankje in de tuin, denkt aan vroeger.
Oma is even weg, als ze weer terug is
hoort hij gelaten haar bestraffende woorden aan.
Oma gaat steeds vaker op reis.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 Zonder een begin van heuvels,
voelt de berg geen berg, maar een nevel
het dal, is een vreemde,
draagt de herinnering
het voelt de indringende leegte niet,
de schuimkoppen in de rivier
het voelt, het breekt vage weerspiegeling
het zachte ruisen van de wind
de gewijde zwarte grond barst open,
gaf met een diepe zucht de levensgeest
de…
Draaiorgels en oude kaas.
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
709 De herinnering aan gisteren, en aan eergisteren,
denken aan vanavond, en alvast aan morgenochtend
Ik denk aan jou, aan ons, aan onze bijna-een jaar-relatie,
en aan de ringen die we speciaal besteld hebben,
onze echte Zeeuwse ringen, mét onze namen erin gegraveerd.…
Grootvader
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.315 Op een zomerse junimorgen
in 'tweeënzestig herinner ik mij,
wijl het hooi te drogen lag
is m'n grootvader gestorven.
Die dag waren in één hartslag
m'n wonderjaren plots voorbij.…
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 ze zit in de hoek
gevangen
tussen 't vocht en wit
van levenloze muren
waarop haar ogen
ogen -als open vensters
haar innerlijke leegte reflecteert
en toch als je goed kijkt
doorheen alle lagen van pijn
schijnt er een lichtje -
een herinnering van onmetelijke liefde
diep geraakt
kijk ik haar aan
ze glimlacht, schijnt mijn gedachten te…
afscheid van mijn oma
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
2.773 jaren waren haar gegeven, met een maand erbij
Zoveel nog mee te maken, blijf leven zeiden wij,
Oma wilde naar God en verlangde verlossing van de pijn
Afhankelijk en eenzaam versus zelfstandig en samenzijn
Ik zie haar nog staan, bij het vertrek van ons laatste bezoek
Afscheid nemen viel altijd zwaar, ze zwaaide na tot de hoek
Zoveel herinneringen…
Soms een zwerver.
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.638 Vergeet mij want ik was slechts hier in de hoop op hulp want soms,…
Ik ben niet meer, neem mij niet in uw herinnering, ik was slechts iets levends dat bestaan had,
Soms een zwerver…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 verblijven in de hel zonder vuur
de lucht van aardse oliebollen
kleefden aan wolken van
wegdrijvende hersenpannen
een stinkende draak glimlachte en zei
er is geen weg terug
alle lantaarnpalen zwijgen
bovendien: het is uw tijd
dit is eeuwigheid riep hij nog
maar verdween in een verloren gedachte
alles inleveren riep de luidspreker:
herinneringen…