171634 resultaten.
Simpel grafschrift
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
66 Ik dacht bij regen aan een paraplu, bij liefde aan het vlees, bij zout aan zee. Ik was eenvoudig, eenvoudiger dan u, en nam mijn eigen waan voor wijsheid mee.
Ik leefde in geleende stijlen voort, met grote dromen en een kleine draf. Ik sprak soms hard, maar zelden ongestoord, en gaf mijn zwakheden een naam als straf.
Ik hield van mij, en haatte…
Aanbouw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
169 De mensen in de aanbouw
zien me niet, raken me niet
Hun ontwijken schreeuwt me toe:
..Wij zijn niet zielig
..Wij hoeven geen dure kleren
..geen handgemaakte schoenen
..armen vol mooie vrienden
..en de bescherming van een vip
..Wij willen geen sleutels
..van een omheinde villa
..geen glans van grootse plannen
..en gunsten om uit te delen…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
bij benadering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
75 nu vele gedachten bij vlagen
over goedlachse zandgrond gaan
die bij het breken van dagen
en momenten in slagorde staan
is er sprake van spiegeling
van vliegden en grondverzet
met blik op wijde omgeving
in elke richting een breed palet
om in een ver achterland te helen
moet ik contouren bewaken
door een huid te strelen
zonder aan te raken…
Barcelonese beeldhouwer, meesterarchitect en schilder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
52 De Catalaanse beeldhouwer
Frederic Marès
Een hobbyverzamelaar, maar
niet zo maar één
Verzamelde pro-
fessioneel, soms
Obsessief iconen, maar
Zeer zeker beelden, mooi
mooier, mooist
Nooit te weinig, zeker
niet te veel
Gaudí daarentegen was een
Meesterarchitect
Zijn meesterwérk, vanzelfsprekend
de Sagrada
Família; de
kerk buiten…
Verdere evolutie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
41 We bouwden een trap naar de hemel
Voor de eerste tree hielp iemand een hulpeloze
Een ander vertroetelde verloederde kinderen
En er was ook een man, men vond hem eerst nog een vreemde
Maar later hielpen we hem en we ruimden
De rotzooi op, de muren en prikkeldraad
We vlogen vliegtuigen vol met delen
Van dingen die ons eerst nog verdeelden
Vele…
Rob Jetten en Nicolás Keenan: ROZE WOLK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
74 Ik kreeg als 'homo'-donor-wens-vader
direct de fijne herinnering terug
aan woensdagavond 15 februari 2006
mijn hetero-wensmoeder belt:
"Jan, ik ben zwanger"
na zoveel pogingen resultaat: een baby, een kind, een mens!
mijn roze wolk begint op mijn 54ste
de echo laat een prachtige
aanstaande dochter zien
ik noem haar meteen LIEFJE…
Liefdeskus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
308 Een liefdeskus
Een kus kost niets,
Gekust worden uit liefde
Is onbetaalbaar,
Een zeer kostbaar iets.…
Plankje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
103 Ik heb een meisje aan mijn zij,
zij ligt soms in mijn bed
mijn favoriete kant is nu van haar.
Het plankje aan haar kant
heeft stevig fundament,
althans zo zijn de schroeven
aan mij verkocht.…
Ziek
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
82 Ooit ging ik naar de Heineken-fabriek
Die tour is me bepaald niet goed bevallen
Want halverwege liep ik al te lallen
De dag daarna was ik behoorlijk ziek
Bij Grolsch heb ik me dus beperkt tot water
Maar het gevolg bleek érger dan een kater!…
De bomen en het bos
gedicht
3.2 met 5 stemmen
508 Zo ziet de wereld eruit:
er is bos en de rest.
Het bos kun je in
dan verlaat je de rest.
Maar als er op de wereld
alleen maar bomen zouden zijn
dan was er geen bos
dan was er geen rest
om te verlaten
om terug te komen.
Je zou altijd tussen bomen zijn.
----------------------------------------------------------------
uit: 'Momme-la-me-los…
Herfstregen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.569 De regen kust mijn vensters weer,
De donkre winden sollen
Het droeve liedje van weleer
Langs alle huizebollen;
Een dorre tak gaat heen en weer,
En van zijn blâren rollen
De natte tranen telkens neer -
Altijd weer volgezwollen.
0: met de zon om 't hoofd gewonden,
Met geld en goed en zoet-gezind -
Wie heeft de Mei geen vreugd gezonden?…
Na de bloei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.120 De tuin ligt er verlaten bij
De struiken staan weg te kwijnen
Geen hommel vliegt nog op de hei
De zomerzon wist te verdwijnen
Een lege vlakte werd de wei
De nectar is opgedronken
Ze gingen: juni, juli, mei
Geen bloem staat er nog te pronken
Het bos ontbeert zijn zomersprei
De bladeren hangen te kniezen
Noch groen noch bloei in dit getij…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De straten ademen in grijs en groen,
waar yuppen aan hun dure koffie nippen,
terwijl de armoede haar best moet doen
om door de mazen van de stad te glippen.
Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.
Men spaart er…
Wazig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Ik voel me
Vervreemd
Van mijn familie
Ik voel me
Vervreemd
Van mijn
Eigen kinderen
Afspraken
Worden
Vastgelegd
Zodat de
Feestdagen
Geregeld zijn
En ik
Voel me
Steeds
Op een
zijspoor
Staan
Nu dat de
Afspraken staan
Geeft wel
Rust
Maar mis
De connectie
Voelt alléén
En voel me
Wazig…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad.
De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat.
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen
die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken
die liefdeloos wachten in de stille boekenkast.
Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Wandelen, door de duinen
Wandelen, over stranden
Wandelen, door de bergen
Zonder ergens te belanden
Wandelen, door verleden
Wandelen, door gedachten
Wandelen, door emoties
Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen…
Schoonheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
147 Schoonheid eens verwelkt,
Maar de innerlijke blijft,
Tot in eeuwigheid.…
Roestvrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
42 toen je ernstig ziek werd, kwam de hele familie langs met ovenschotels, groenten van de markt, en met verhalen over iemand
die dezelfde ziekte had gehad
ikzelf deed het zware werk, niemand vroeg of
het wel uitkwam of maakte
een afspraak in hun agenda
niemand wist wat nodig was,
mijn roestvrij binnenwerk
werd er best week van
buiten rijdt…
Helemaal weg van elkaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
41 .....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Onderweg naar huis
wee van verlangen
naar hele dagen
met ons gezin
.....Ik hier, jij daar
.....Weg van elkaar
.....Onze liefde een bed
.....vol gemis
Wilde, wilde paarden
kunnen ons niet scheiden
Wilde, wilde paarden
zullen we berijden
.....Ik…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
Nostalgie…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
72 De sjeu is eraf, hopeloos verloren
hebben we het wellicht te goed
er valt zo weinig meer te wensen
levend in volmaakte overvloed.
Beginnen we nu al in oktober
en het gaat niet om gezelligheid
niet om een kind in een kribbe
en ook niet om saamhorigheid.
Engelengezang bezingt het geld
kerstklokken vragen om de macht
commercie eist veel…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfstwind zingt zacht
door takken vol verlangen
de stilte luistert
Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht,
de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen.
Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak,
en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.
De dauw bewaart het licht in breekbare kristallen,
het mos ruikt donker…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil
De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.
Voor wie intens voelt, is de wereld vaak te luid,
maar dit vroege…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
drie kinderen voor het vuurpeloton
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
46 waar de liefde geen herinnering achterliet
bewaarde het kind de smaak van aardbeien
wij pionieren door het leven,
als ware de onschuld in ons neergedaald
de ter ziele gedragen mens
rustte dromenvrij in de bedstede,
met wanden die werden gedragen
op het condens van deemoed
het thuuske met het krantenpapier
dat zich verschool ergens tussen…
Rendezvous
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
310 Ik keer terug naar het verleden
vanavond draai ik alle klokjes terug
haal ik de mensen retour die niet meer leven
en brult Brel terloops mijn speakers uit.…
Tijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Dramatis personae
1. Een zwerm spreeuwen, zoals een grote keel
kan drinken: afwisselend zwellend en slinkend,
zich verdichtend en uitspreidend.
2. Kerkuil:donzen doodseskader, geruisloze drone.
3. Hij hield een vlam in zijn hand en de dieren
kwamen nader en legden zich neer, vrienden van het vuur.
4. Het vuur.
5. We hielden elkaar nacht…
Op hoop van zegen
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
96 We wensen hem van harte beterschap!
Paus Leo kreeg problemen met zijn longen,
een operatie volgde noodgedwongen,
gelukkig zijn die medici heel knap.
De allervroomste van het Vaticaan
had ook gewoon naar Lourdes kunnen gaan.…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Der bomen kruinen buigen,
Ontbladerd van hun groen.
Nu gaat de winter komen
En alles treuren doen.
Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan…