Alle inzendingen

171634 resultaten.

Sorteren op:

Uit o en Daar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 33
de winter komt en gaat, 'k en vinde noch rijm noch dichtje meer! de winter is 't, die naast, — en toch blijft het vragen — mij plagen, als ik bidden wou! en 't al het land uit blaast vergeefs gezocht, vergeefs, o wee, De zomer ging voorbij,…
Nietsweter22 oktober 2026Lees meer >

mijn school

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 22
de docenten sporen niet en de kinderen gebruiken wiet de kinderen zijn toch top maar gooien weleens een prop dat wordt dan weer strafwerk vanwege het geslachtskenmerk…
jasper22 oktober 2026Lees meer >

geschakeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 106
nu het kouder wordt, de herfst meer kleurt, de wind gaat wervelen, de regen sombert tegen de ruiten is alles vreemder dan al die jaren hiervoor het donker kent geen vergelijk, het dient zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan schaduwen verdwijnen en trekt de rook van de houtkachels slome sporen…
elze22 oktober 2026Lees meer >

hartenwens overledene

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 162
reizen gaat jouw dierbare door het grootse heelal jij blijft achter raak vooral niet aan lager wal het edele werk aangaande je geliefde op aarde is gedaan oh laat het diep verdriet niet toeslaan doch ga het andere leven moedig uitdagend aan duisternis is gedoofd Jezus zien wat de overledene altijd heeft geloofd…
Antonia22 oktober 2026Lees meer >

De Franse (veld)slag

snelsonnet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 101
Tuig van de richel was weer aan het rellen, Wat overbleef kon net nog naar de stort. Vakkundig sloegen ze Parijs aan gort: Ambachtelijk tekeergaande rebellen. Het was schandalig crimineel gedrag: De Franse slag, maar niet met Franse slag.…
Wim Overweg22 oktober 2026Lees meer >

Eerste dag van de herfst

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 36.326
voor Mano Het was een warme avond, mensen zaten op balkons, leunden uit ramen, en iemand riep: 'Weten jullie wat er nu gebeurt?' 'Nee.' 'Iets bijzonders, iets heel bijzonders...!' iedereen probeerde het te raden, gedachten kraakten, harten bonsden, nú gebeurt er dus iets...iets heel bijzonders... de wind stak op bomen lieten…

VERLANGEN

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.136
Was ik een vogel, met gezang Spreidde ik mijn wieken uit; Dan sloeg mij 't hart niet wild en bang. En vloog ik naar mijn bruid; Snel ging het over stad en land, Van zee tot zee, van strand tot strand Naar u, mijn lief, mijn lust! Waar Holland's duin rijst boven 't zand, Dáár vond ik rust! Al wuifde en ruiste 't groene woud, Waar ik langs…

Woensdagochtend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
Toen ik deze woensdagochtend wakker werd, was je in mijn vreemdste droom verdwenen. Geen kaarslicht meer of witte wijn, je kon niet langer bij me zijn— een snelle trein naar nergens, nog vol van de nacht. De dag hield me een spiegel voor, zag geen geweten in de glans. In de weken voor de nieuwe waarheid had jij mijn achterdocht doorboord.…
mobar21 oktober 2026Lees meer >

De eik en het gras

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 86
Schaduwen dwalen langs het woud. Het is mijn manier van bidden. Voor wat voorbijgaat. Voor wat weer opstaat. Er komen nieuwe mensen aan. Ik voel hun haast, hun twijfel. Zij lopen op dezelfde wegen. Zij ademen dezelfde lucht. En daar is ook die oude 'ik'. Die zich verstopte in het donker. Ik viel destijds diep voor hem. Nu kijk ik naar…

assimilatie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 132
nu de wegen zich haasten bomen en struiken in omsingeling raken is het brein ongehoorzaam aan alles wat zich opdringt slaap lijkt op een vergoten fles wijn die in de gootsteen haar weg vindt naar een groter, bescheiden nat waarin zij zich mengt met de resten van dat wat mij ver weg van het leven lokt door het in eigen taal verslindende…
elze21 oktober 2026Lees meer >

Wat boven blijft drijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
Het leven bespaart ons niets: namen, van de ene op de andere dag, weg, de verre grens waar mensen worden geteld, het water dat een dijk vergeet en tot in de kamers klimt. Wij weten hoe zwaar een dag kan vallen op een vermoeide schouder. Toch, als het water zakt, komt er iets boven dat niet verdronk. Het stijgt langzaam naar het licht:…
Cor Koene21 oktober 2026Lees meer >

In blijde verwachting

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
onse eerste dienaer des lands gaet met sijnen naesten beminde het vaderschap tegemoet; . doch de daertoe noodighe daet volghde niet den ouden wegh waerlangs het leven meestentijts sijne wordinge vindt. . met sijnen man, ende eene draghende vrouwe, gewilligh in herte ende gave, ende een voor ons naemloos korrelken uyt het graen…

Jeugdherinneringen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

Certificaten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 79
Oma, wat is dat? Met die mooie letters? O, dat is oud papier Dat is niks voor jullie Dat hangt er nog van vroeger Toen had Oma iets gedaan dat de mensen goed vonden Andere mensen doen ook goede dingen en die krijgen geen bewijs maar dat vinden ze niet erg Ze hebben mooiere herinneringen aan hun leven, dan zo'n certificaat of diploma…
Zywa21 oktober 2026Lees meer >

Waar het hart mag uitademen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 33
Je hebt je groot gehouden, ook toen je kleiner wilde zijn. Je legde om wat kwetsbaar was een ketting, schakel voor schakel, om niet opnieuw te breken. Wees zacht voor wat je heeft beschermd. Er waren dagen dat je niet anders kon dan vasthouden, doorgaan, de adem hoog bewaren in je borst. Maar niemand kan een leven lang alleen maar inademen…

Zinnen

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 81
Golven dragen mij stromingen van tijd en rust zee vol echo's Ik laat me meevoeren op de golven van het leven, waar onverwachte wendingen mijn binnenwereld raken. Soms brengt een stroming mij even tot verstilling, en voelt het verre verleden dichtbij in het heden. In de vroege morgen ontwaak ik met verwondering, en laat de natuur voorzichtig…
CB21 oktober 2026Lees meer >

De dragende kracht

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 107
De wereld draait in een haastig ritme voorbij, terwijl de avond zachtjes over de daken valt. Soms weegt de stilte zwaarder dan het harde geluid, maar in de luwte groeit een onzichtbare kracht. Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken, en woorden de leegte niet langer kunnen vullen, blijft er een universele warmte overvloeien die harten raakt…
CB21 oktober 2026Lees meer >

Oktoberfeest; Rubiks Kubus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 94
Simpel gezegd begon de ellende bij de Rubiks Kubus (met apostrof) die in een stoffige hoek is beland uit zicht van de buffelende bende waarna keer op keer het bal opende met het vervolg op de val van goden door een wraakzuchtige dode verteld – en wat de struiken nog meer aanboden echter wordt dat bord ochtenddrab telkens enkel wortelloos…
Stoker21 oktober 2026Lees meer >

de berg Parnassus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 50
we gaan de tuin aanharken de ramen nogmaals zemen het leven leiden dat we opdelen in herinnerbare stukken als vergezichten met foto’s vastgelegd souvenirs, geboortekaartjes, geuren we bladeren door fragmenten stellen ons nogmaals de vraag -gaan ter tafel en vergeten de namen…
Iniduo21 oktober 2026Lees meer >

Veel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 89
Er loopt veel door elkaar Nog vol van waar ik gister was naast dochter zittend zij slapend kind in arm daarom fluisterend over voorbijgaan aan iets maar voelen dat herstel, een elkaar wel begrijpen willen juist dat ik kind, zij moeder, wijze. En dan wat ik tegenkwam in trein het zien wat buur bekijkt op zijn phone het horen van…
Ralameimaar21 oktober 2026Lees meer >

Verhuizing

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 47
Ik ga op wereldreis en ik neem mee. Tweeduizend koffers. Honderd- drieënnegentig dromen als foto's van toekomst in mijn hoofd. We gingen door woestijnen en overzee, sliepen onder treinen, hadden geen wc. Ik wist geen weg meer. Die liet ik achter me net als de echo van duizend angsten. Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren werden dagen…
Wout Joling21 oktober 2026Lees meer >

Notre Malheur

snelsonnet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 110
Men moet er af en toe eens even uit, Het leven draait tenslotte niet om werken, Ik kom graag in musea en in kerken, En dit keer nam ik ‘Frankrijk als besluit’. Maar op ons reisdoel lijkt men niet goed wijs: Helaas, daar gáát ons weekendje Parijs!…

Het Huwelijk

gedicht
2.0 met 295 stemmen aantal keer bekeken 28.950
Ik heb je alles gegeven: een gedicht, mijn maandsalaris en een kind; wil je nu even kijken of het eten klaar is? ---------------------------------------- uit: Van mens tot mens (1948)…
A. Marja21 oktober 2026Lees meer >

Zomerdood

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.965
O herfstvertedering in het stille woud, Waar bruine blaadjes rusten op de poel, Of langzaam drijven zonder lust of doel En bomen prijken met het som'bre goud Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,— 0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel, En vale bermen, kalme mijmerstoel, En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt! Sterf rustig, zomer…

Odysseus’ verhaal; zeelied(en)

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
En toch weet ik zeker dat ik haar zag door de nevelen van opspattend water golven die hun kalmte niet bewaarden maar daar voor mij haar stem zeefden haar klank over harde riffen zwevend Mannen die niet opgewassen waren tegen verleidingen van wensdromen eindigden op de bodem van de oceaan bedolven met welgemeende gebeden doch onder zwaarwegender…
R.E.N.S.20 oktober 2026Lees meer >

Onderweg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 96
We denken — het is nauwelijks te horen — dat de authenticiteit van ons denken ons voor dwaal-angst kan behoeden. Maar het kompas van onze harten deelt zich slechts duister toe, waar licht ons meer dan welkom is. In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden. Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder…
mobar20 oktober 2026Lees meer >

Zoals het is.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 315
Als je het niet weet laat het dan voor wat het is. Niets dat je echt mist...…
martin valk20 oktober 2026Lees meer >

Alsof er niemand

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 351
In brokstukken alleen huil denk schrijf ik vergeefs over de liefde en de dood. Alsof een haas over sloten springt ontwijkend en ontembaar haakse bochten neemt. Jij daalde af in de diepte van de nacht waar ben je geliefde onkenbare sterrenman? Langs eindeloze draden weef je me in verlorenheid vast ik kan niet bij je komen…
J.Bakx20 oktober 2026Lees meer >

als de windt gaet ligghen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
een straffe storme oft dreighende waterval ontmoeten wij in de schaduwe van ons bestaen sy spreken van onse broosheyt ende verval al wat tijdelijck is raeckt eens uyt het ghesicht dies hoede men sich voor ’t vergaen van ’t geen achter verholen diepte ligt ’t is de tijdt die ons tot inzicht dwinght jae seker sy reckt sich als…

Wat nog niet bestaat

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 40
Kennis weet hoe ver de maan van de aarde staat, hoeveel sterren er zijn en waar het licht naartoe gaat. Maar wie vertelt de nacht dat hij ook een hemel kan zijn? De verbeelding trekt een stoel bij waar nog niemand zit, zet een raam in een muur en kijkt naar buiten. Zij maakt van een handvol letters een brief aan iemand die…
Cor Koene20 oktober 2026Lees meer >