Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

Wat ik tegenkwam 11

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 274
Het stroblonde riet is zover nog niet, wel ontspruiten haar felgroene sprieten Geen haast heeft groot hoefblad met haar wijde blaren, de paardenbloem en het madeliefje lieten zich als eerst begroeten, brandnetel blaren vouwen gevend open de paars en witte kopjes van de smeerwortel hangen om, het koolzaad fier, recht, geurend..…

De dichter

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 124
De nacht hangt als dood in het ritselend riet, hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet. Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond, een bloedende herinnering, gekust op de mond. De regen wist namen van de ramen vandaan, alsof hij en de ander nooit hebben bestaan.…

Ontspan je

hartenkreet
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Ik neem je mee naar heerlijke duinen En jij, jij vleit je daar dan neer De halmen en het ruisend riet Is even jouw geneesheer... Ik vraag je dan je ogen nu te sluiten En trek een denkbeeldige cirkel om je heen Bedenk een plek, bijvoorbeeld deze...…

Echten buiten seizoen

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.508
De winterreiziger die het riet- mager plaatsje aandoet, moet wel veronderstellen: nergens binnen deze periferie, gevormd door trimsalon Pluto en Karins kapsalon, gebeuren droeve dingen, toch - De pottenbakker draait zijn schijf om er weer in te komen, uit eigen koude hand een schaal voor eigen fruit: één weemoed al voor wie dat ziet.…

IJl ligt de wilgenschaduw op de wei

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.263
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei; Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker; Over het riet beweegt zich blauw geflikker, Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…

REQUIEM VOOR EEN DICHTER

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.126
vrouwen, ze kwamen niet dichterbij ze bleven dralen in het riet zich wachten voor het verschiet van een zomer zonder hoogtij. weemoed, nooit echt begrepen deed hem uiteindelijk verschepen naar onstuimiger, lichtzinniger oorden alwaar de vrouwen méer bekoorden.…
Jaap Pijper17 november 2005Lees meer >

Zij (2)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ik ontdek de kerven, beten, knepen Als sporen van lust op haar rug Ons lied duurt, een bitter, laf graaien Naar haar troebel grasland Stiller dan een steen Zat zij in haar rieten kooi De weerstand geknakt Verweesd het kruis dragend Met verkrampte lippen Haar tong in de klem Tot er een huivering door haar ging Haar geketende polsen rusten…
Wim Veen1 augustus 2005Lees meer >

Terugtocht

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 925
Stroomafwaarts, gedragen door de kracht van bijéén gebonden druppels, dalen we af decorloze oevers waartegen fluisterzacht buigend riet zich richt naar het komend graf Het biezen mandje is gisteren vergaan met een lichaam van wier en wrakhout glijden we de schemering in.…

LATE WINTER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.186
ongerept met overhangende witte waaisels de dammen met roestige hekken wedijveren in fotogenieke uitstraling op afstand gevolgd door knotwilgen in de berm tussen plaatselijk glad fietspad en schoongepekelde snelweg esthetiseren molshopen grauw vuil schrikbulten vanwege onverwacht late winteroprisping zwarte kraaien contrasteren okergelig riet…

Waterwildernis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Het Spaanse riet met hoge pluimen staat roerloos langs de waterkant en aan de monding blinkt het ruime: een zee die op de duinen strandt.…

Normen en Waarden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Normen en Waarden beklimmen de molshopen in het weidegebied houden zich met moeite staande vallen voor Pampus schuilen in ’t riet langs de uiterwaarden zien kraaien niet noch eksters en Vlaamse gaaien die integriteit belagen driftig pikkend angst verspreiden onrust zaaien Hoofd-Norm probeert een toespraak te houden vanaf een mestvaalt zet…
Jan Blaauw23 december 2004Lees meer >

Aangespoeld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet. De golven dragen wat de oever achterliet, een verre echo sterft langzaam in de nacht. Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet, terwijl de koude stroom geduldig op je wacht. Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond, de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.…

Sloot Impressies

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 741
1 Riet, halsstarrig gras de onbeweeglijke roerdomp, een schreeuw ontmantelt de mist, het water klotst zwartademend. 2 Op de plomp volgen zilveren druppels, een aardegroene kikker sprong in de diepbruine sloot. 3 De welige ogen van de man, de zachtwitte lelies, met handen uit karmozijn, een dromende visser te zijn. 4 Om…

Framboosje

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
hoe jij mij tussen eerste en laatste letter streelt als ik jouw troetelnaam prevel en nadien luister hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht in al weerklinkt, die zo de stilte tovert van mijn lippen hoe ik nadien als ik in jou aan het water waar ik me verlies, op deze brede oever kringen in het riet kauw hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd…
MickeyF10 september 2007Lees meer >

Vogelenzang

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet. Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied. -------------------------------------------- uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…

feesteling

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 704
de dag buigt naar harmonie niet wegglijdend,maar zich vouwend naar een dieper, traag bewegen als van ritselend riet verflauwend vogelgezang houtgewas dat knispert tot as als van weemoed maar wakker beschouwend leven en dood en zin.…
Klaes5 augustus 2008Lees meer >

Er waaien klanken over de dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Het roept beelden op van Roelofs koeien in de avondzon, daar waar het riet zich aan de oever hecht en zijn vee al wadend haar avontuur begon. En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon waar de rivier zich vermoeid te rusten legt in het grote water voor de kust van Albion.…
Cees Sleven23 oktober 2020Lees meer >

Gespot

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 947
bevroren reflecteert het meer de vorstelijk berijpte kraag van riet dat langs de oever groeit maar stil door ruisen lang vermoeid buigt voor een kille wintervlaag vanuit de zoom staart star een reiger met zwoele zomers in gedachten waarin het kwaakconcert zacht klonk dat hem zoveel voldoening schonk zonder het eindeloze wachten en…
sacrajewa4 januari 2009Lees meer >

Rijk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
zie ik een beeld op ansichtkaarten van Drenthe en ons dorp dan zie ik huizen met rieten daken met als decor in 't groen als was het voor het plaatje de eeuwenoude eik kastanje in de bloei en wasgoed langs het straatje beschermd is nu dit dorpsgezicht voor "nieuwe rijken" heel wat waard voor mij de langvergeten warmte van voeten om de…
annabel21 februari 2009Lees meer >

Omwentelingen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 439
ze noemt zichzelf een huis en woont ergens achteraf niet wetend waar precies als je haar ziet tikt ze tegen 't raam gebruikt haar geest als spiegel over het stille water staart ze haar bevroren blikken ruisend riet doet haar ziel bewegen in omwentelingen waar niemand weet van heeft ongrijpbaar zijn haar gedachten wie is ze…
Elinora3 maart 2010Lees meer >

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Toen heb ik uit holle rieten, Speelman, die ten dans komt noden, Troostend melodie doen vlieten, Want ik weet de gang der goden; Hoe zij eerst de onbewuste, Sluimerend als gesloten kelken, In de kuise boezem rusten, Dan ontluiken en verwelken; Wee, dat tranen wekt en zuchten, Wie toch kan het heil begrijpen, Dat beloofd wordt door het…

Spijbelende beloftes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
ach, jij spijbelt jouw beloftes en legt deze gebroken waarden in een rieten mand in de hoop dat jouw vrees nimmer wordt bewaarheid…
elze1 februari 2011Lees meer >

De blaadren rijzen door de stugge nevel

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.910
De blaadren rijzen door de stugge nevel er zijn geen klanken meer, er is geen lied slechts in het dorre riet een vroom geprevel… Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet. Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden, en spelen met de kaarten van verdriet.…

Feest in de stad

gedicht
1.5 met 321 stemmen aantal keer bekeken 19.760
het is daar een fluiten en gijgen ze smijten de trompetten erbij op een hoop de genodigden slopen de rieten en kleppen een select groepje poept fagotten vol een ander gezelschap spuit voor straf de celesta tussen de bellen men stampt er de bas in zijn kloten kontneukt de piano het podium af en dan ook ineens de hans in het bruiloftorkest…
Ramsey Nasr2 november 2021Lees meer >

Duizend druppels

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 821
ik drijf naar zoete wateren vanuit het verdorde land waar het aangeslagen meer nog steeds zout is gekleurd omringd met vergankelijk riet mijn tijd lijkt daar verbeurd de stroming zingt kussend zowel ter linker- als rechter zijde de strelende oeverkant fluistert zacht over het groen dat wacht in het verschiet kilte verliest een ondoorzichtig…

je glimlach afgeschminkt

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
ook wolken sprakeloos gelaten als eerder dit uur het riet ruis en ritsel ontnomen je glimlach afgeschminkt en naar alles wat mij dierbaar is met modder gegooid tel ik de slagen van de klok dit dreunend gedonder van brons onder de haan die met alle winden waait pijn is gewetenloos kent geen herinnering de zon heeft geen geheugen…
kornelis14 oktober 2011Lees meer >

De kluizenaar

poëzie
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis, Uit groenend hout en mossig riet geboren; Door spar en lork vaart een zacht gedruis, En wie daar zingen, doen een loflied horen; Vrij dartelt om de hut de vale muis, - Het dal ligt in de gloed der zon te gloren, Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis, Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…

Het lekt

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 923
Dit is geen dak, dit is wat lossig riet, een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen, een tabernakel voor het oerverdriet: de boom ten val, zo zal het weldra wezen. Wij hebben hier geenszins een stad die blijft, een handbreed is er tussen dood en leven.…

ZWERVEND HONKVAST

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Tussen riet en deinende oevergrond verblijft soezende doollust, tóch waakzaam, wekt het leven op met waaiende mond.…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
In de verte slaat een toren acht slagen de zon zakt westelijk naar de horizon kleurt de kim met rood zoals de dag begon in schone licht van voorjaarstint gedragen zachte bries die ’t water licht doet rimpelen strijkt over de wuivende halmen van ’t riet en wiegt zacht het nestje van een karekiet aan overzij zie ik lammeren dartelen uren zit…