954 resultaten.
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Het stroblonde riet is zover nog niet,
wel ontspruiten haar felgroene sprieten
Geen haast heeft groot hoefblad
met haar wijde blaren,
de paardenbloem en het madeliefje
lieten zich als eerst begroeten,
brandnetel blaren vouwen gevend open
de paars en witte kopjes
van de smeerwortel hangen om,
het koolzaad fier, recht, geurend..…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 De nacht hangt als dood in het ritselend riet,
hij dicht over liefde, maar bezingt het verdriet.
Elke kus is een asrest, een breekbaar verbond,
een bloedende herinnering, gekust op de mond.
De regen wist namen van de ramen vandaan,
alsof hij en de ander nooit hebben bestaan.…
Ontspan je
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
1.265 Ik neem je mee naar heerlijke duinen
En jij, jij vleit je daar dan neer
De halmen en het ruisend riet
Is even jouw geneesheer...
Ik vraag je dan je ogen nu te sluiten
En trek een denkbeeldige cirkel om je heen
Bedenk een plek, bijvoorbeeld deze...…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De winterreiziger die het riet-
mager plaatsje aandoet,
moet wel veronderstellen:
nergens binnen deze periferie, gevormd
door trimsalon Pluto en Karins kapsalon,
gebeuren droeve dingen, toch -
De pottenbakker draait zijn schijf
om er weer in te komen,
uit eigen koude hand
een schaal voor eigen fruit:
één weemoed al
voor wie dat ziet.…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.…
REQUIEM VOOR EEN DICHTER
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.126 vrouwen, ze kwamen niet dichterbij
ze bleven dralen in het riet
zich wachten voor het verschiet
van een zomer zonder hoogtij.
weemoed, nooit echt begrepen
deed hem uiteindelijk verschepen
naar onstuimiger, lichtzinniger oorden
alwaar de vrouwen méer bekoorden.…
Zij (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.366 Ik ontdek de kerven, beten, knepen
Als sporen van lust op haar rug
Ons lied duurt, een bitter, laf graaien
Naar haar troebel grasland
Stiller dan een steen
Zat zij in haar rieten kooi
De weerstand geknakt
Verweesd het kruis dragend
Met verkrampte lippen
Haar tong in de klem
Tot er een huivering door haar ging
Haar geketende polsen rusten…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Stroomafwaarts, gedragen door de kracht
van bijéén gebonden druppels, dalen we af
decorloze oevers waartegen fluisterzacht
buigend riet zich richt naar het komend graf
Het biezen mandje is gisteren vergaan
met een lichaam van wier en wrakhout
glijden we de schemering in.…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige hekken
wedijveren in fotogenieke uitstraling
op afstand gevolgd door knotwilgen
in de berm tussen plaatselijk glad
fietspad en schoongepekelde snelweg
esthetiseren molshopen grauw vuil
schrikbulten vanwege onverwacht
late winteroprisping zwarte kraaien
contrasteren okergelig riet…
Waterwildernis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 Het Spaanse riet met hoge pluimen
staat roerloos langs de waterkant
en aan de monding blinkt het ruime:
een zee die op de duinen strandt.…
Normen en Waarden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.015 Normen en Waarden beklimmen
de molshopen in het weidegebied
houden zich met moeite staande
vallen voor Pampus schuilen in ’t riet
langs de uiterwaarden zien kraaien
niet noch eksters en Vlaamse gaaien
die integriteit belagen driftig pikkend
angst verspreiden onrust zaaien
Hoofd-Norm probeert een toespraak
te houden vanaf een mestvaalt zet…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet.
De golven dragen wat de oever achterliet,
een verre echo sterft langzaam in de nacht.
Het water spiegelt wat het oog nu niet meer ziet,
terwijl de koude stroom geduldig op je wacht.
Het zand omsluit de rust die je tenslotte vond,
de nacht trekt langzaam haar donkere sluier dicht.…
Sloot Impressies
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
741 1
Riet, halsstarrig gras
de onbeweeglijke roerdomp,
een schreeuw ontmantelt de mist,
het water klotst zwartademend.
2
Op de plomp
volgen zilveren druppels,
een aardegroene kikker sprong
in de diepbruine sloot.
3
De welige ogen van de man,
de zachtwitte lelies,
met handen uit karmozijn,
een dromende visser te zijn.
4
Om…
Framboosje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 hoe jij mij tussen eerste en laatste letter
streelt als ik jouw troetelnaam prevel en
nadien luister
hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht
in al weerklinkt, die zo de stilte tovert
van mijn lippen
hoe ik nadien als ik in jou aan het water
waar ik me verlies, op deze brede oever
kringen in het riet kauw
hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet.
Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied.
--------------------------------------------
uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…
feesteling
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
704 de dag buigt naar harmonie
niet wegglijdend,maar zich vouwend
naar een dieper, traag bewegen
als van ritselend riet
verflauwend vogelgezang
houtgewas dat knispert tot as
als van weemoed
maar wakker beschouwend
leven en dood en zin.…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Het roept beelden op van Roelofs koeien in de avondzon,
daar waar het riet zich aan de oever hecht
en zijn vee al wadend haar avontuur begon.
En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon
waar de rivier zich vermoeid te rusten legt
in het grote water voor de kust van Albion.…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 bevroren reflecteert het meer
de vorstelijk berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 zie ik een beeld op ansichtkaarten
van Drenthe en ons dorp
dan zie ik huizen met rieten daken
met als decor in 't groen
als was het voor het plaatje
de eeuwenoude eik
kastanje in de bloei
en wasgoed langs het straatje
beschermd is nu dit dorpsgezicht
voor "nieuwe rijken" heel wat waard
voor mij de langvergeten warmte
van voeten om de…
Omwentelingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
439 ze noemt zichzelf een huis
en woont ergens achteraf
niet wetend waar precies
als je haar ziet
tikt ze tegen 't raam
gebruikt haar geest als spiegel
over het stille water
staart ze haar bevroren blikken
ruisend riet doet haar ziel bewegen
in omwentelingen
waar niemand weet van heeft
ongrijpbaar zijn haar gedachten
wie is ze…
FLUITSPEL
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.624 Toen heb ik uit holle rieten,
Speelman, die ten dans komt noden,
Troostend melodie doen vlieten,
Want ik weet de gang der goden;
Hoe zij eerst de onbewuste,
Sluimerend als gesloten kelken,
In de kuise boezem rusten,
Dan ontluiken en verwelken;
Wee, dat tranen wekt en zuchten,
Wie toch kan het heil begrijpen,
Dat beloofd wordt door het…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 ach, jij spijbelt jouw beloftes
en legt deze gebroken waarden
in een rieten mand in de hoop
dat jouw vrees nimmer wordt bewaarheid…
De blaadren rijzen door de stugge nevel
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.910 De blaadren rijzen door de stugge nevel
er zijn geen klanken meer, er is geen lied
slechts in het dorre riet een vroom geprevel…
Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet.
Want wij zijn arm, en knagen aan ’t verleden,
en spelen met de kaarten van verdriet.…
Feest in de stad
gedicht
1.5 met 321 stemmen
19.760 het is daar een fluiten en gijgen
ze smijten de trompetten erbij
op een hoop de genodigden
slopen de rieten en kleppen
een select groepje poept fagotten vol
een ander gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hans
in het bruiloftorkest…
Duizend druppels
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
821 ik drijf naar zoete wateren
vanuit het verdorde land
waar het aangeslagen meer
nog steeds zout is gekleurd
omringd met vergankelijk riet
mijn tijd lijkt daar verbeurd
de stroming zingt kussend
zowel ter linker- als rechter zijde
de strelende oeverkant
fluistert zacht over het groen
dat wacht in het verschiet
kilte verliest een ondoorzichtig…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis,
Uit groenend hout en mossig riet geboren;
Door spar en lork vaart een zacht gedruis,
En wie daar zingen, doen een loflied horen;
Vrij dartelt om de hut de vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Dit is geen dak, dit is wat lossig riet,
een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen,
een tabernakel voor het oerverdriet:
de boom ten val, zo zal het weldra wezen.
Wij hebben hier geenszins een stad die blijft,
een handbreed is er tussen dood en leven.…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 Tussen riet en deinende oevergrond
verblijft soezende doollust, tóch waakzaam,
wekt het leven op met waaiende mond.…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…