Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

gefluister

netgedicht
3.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 2.499
kom terug jij kleine vlinder kom terug uit de verte de manen zijn dood zoals het dansend lichaam in mijn dichtersdroom verstild, afwezig de wind vergeten in de graven rondom mij ben je daar, mijn vlinder of twijfel je nog door de kus die ik je gaf slaperig, de avondgod diegene die nog wenen moet om het antwoord van de sterren…

achter ramen en wind

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 722
het podium werd mijn redding het wachtte zoals de zee op leven of dood op een eiland dat geen weet heeft van wind of muren waaruit stemmen schuurden steeds dieper in mijn hoofd, in het waterglas waarin ik meeuwen wilde zijn luider dan novemberstilte zonder achtergronden van angst en dun geklede woorden die het sterven…

op een zondagmorgen

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 845
vlucht en ingebonden borsten ik heb de zee gezien en herinnerde de dood in haar lijf…

En toch zal ’t lente worden

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.251
De takken missen blad en bloem: Daar tussen fluit de wind; Doch immer zingt het welgezind: En toch zal ’t lente worden! Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal ’t lente worden!…

Laveren

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
Ze zeggen dat het overgaat de verwarring en de sterren die zilte maan die zee kust en golven laat relativeren voel ik de wind op mijn gelaat dan zal ik mijn geheugen testen of ik nog weet van de liefde en iets om te relativeren schrijf ik jou niet meer die brief die ik nooit had moeten schrijven bewaar ik de zoete onrust als een dood…

Mei maakt nog geen zomer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
waarom warrelt wind in niet aflatend tijdverdrijf gedurig rond haar lijf is ’t de winter die verzint ijskoud door te breken en het broze lentelied te doden tussen ’t riet de vliezen te verbleken van ogen die klaarden wanneer het zacht gezang ‘t kleine kind bedaarde dat heistert in haar hoofd zo koud, zo bang, zo bang dat winter mei…
Hanny31 mei 2011Lees meer >

Zelfportret

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
gespreide vleugels sta ik nutteloos op schootsafstand van wat mij doden kan.…

Dromen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
ik heb dromen zien komen en gaan gedragen door wolken en uitwaaiend tot er niets meer bewoog zelfs de wind zocht de luwte om te bekomen van zijn nog vrijblijvend betaan bedekte het zicht met blad dat zijn leven en al een seizoen heeft gehad nu in stilte bouwt aan een huis waarin ook de dood zich geborgen en thuis zal…
wil melker3 oktober 2024Lees meer >

Sta te blazen in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Voorntje omgeeft Dat ik hier vind In de storm die mijn Hoeve geselen wil Ben ik het die Onmerkbaar sta te Blazen in de wind…

Als vogel die zou vliegen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
je bent opgetuigd als vogel die zou vliegen maar de creatieve wind bleef uit…

Padde

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.248
De dood is een omhelzing van de wind waarachter van nature niets dan onbruik en dor geraamte zich bevindt. Een pad misschien, hij is zo oud zijn vleugels zijn vergaan, een plant als steen teruggevonden, zwart altaar, hij denkt, hij denkt erover na. --------------------------------------- uit: 'Dingen die niet overgaan', 1985.…

Sprietige stelen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 510
iele wind nog boldert in onbelaste uitlaten van zwaar beladen mestwagens zo lang dat nog mogelijk is…
wil melker24 december 2022Lees meer >

Wiegzang en de dood

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.254
en winterstilte tussen wiegzang en de dood…
J.Bakx23 oktober 2024Lees meer >

In de greep van de Hades

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Gitzwart draagt het kalend land de kille, aardse graven Geërodeerde tekens trekken sporen in het oog Het zweemt naar oude stilte De Dood hangt er verborgen Nu nevels niet meer slierten om Hades’ koude bruid Zij hoort slecht nog het janken het spoken van de wind ondanks de vele zielen die zij opmerkzaam is Die wereld kent…

Ongerijmd - 1975

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 892
Wat mij belast kan ik zo lozen – al gaat ’t papier er soms van blozen. ’k Ben kennelijk pas ''uitgedicht'' vlak voor m’n doopceel wordt gelicht, m’n as verstrooid wordt in de wind en niemand het belangrijk vindt dat ooit ik iets heb geschreven... ...want dood is dood - zo is het leven.…

feesteling

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 704
de dag buigt naar harmonie niet wegglijdend,maar zich vouwend naar een dieper, traag bewegen als van ritselend riet verflauwend vogelgezang houtgewas dat knispert tot as als van weemoed maar wakker beschouwend leven en dood en zin.…
Klaes5 augustus 2008Lees meer >

In het uur U

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
( Anima Mundi ) Zij danst op paden zo ruw en smal als kronkelwegen in het ware leven Door berg en dal zal zij zich waden door wind en kou kan zij trotseren er pas aan geven Ook na de val wil zij niet rusten op zand en zee aan verre kusten misschien voor later maar niet voor nu Dan, in ‘t uur U is zij nog wakend de dood genakend…

Doodsangst

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Niet in de winter als deuren en ruiten Kreunen bij 't woedend waaien van de wind Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten De dag laat eindigt en weer vroeg begint, Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos, Ik heb het leven zó lief en het gaat Buiten mijn macht genaadloos naar één eind. O, Vriend, lach niet meer.…

lotgevallen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
gewassen en het leven rijgt een anker aan de dood maar vooraleer het water van magerte en een ongenadige wind de wreedte en zo ontstond de liefde…

de wraak van het meer (Kameroen 1986)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
iedere dag loopt Nya naar de grot van de vleermuizen met onzichtbare ogen ziet hij dingen die voor ons verborgen blijven het heldere water is blauw als de ziener zegt dat de wraak van het heilige meer groot zal zijn een plotseling opstekende wind brengt reusachtige golven teweeg het water kleurt rood leven verandert in de dood…
J.Bakx3 november 2013Lees meer >

Sterfdag.

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.286
In 't haardvuur smeulen turven, murwe geur Van rottend loof, dat in den slijktuin sopt, Dringt door de ruitereten, afgetobd Kreunt zwak de wind, een kind gesteld teleur. Een herfstdag en een sterfdag... ik herdenk De dode, die me, in ver verleden, gaf Dit droeve leven, 't wanend groot geschenk.…

het verdwenen Groninger land

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
het geschreven woord waar niemand nog iets over wil vertellen de stilte is sprakeloos en op het zwijgen na bijna dood, deze dood lijkt zelfs ontredderd daar er geen graf bestaat dat veilig in de armen van moeder aarde de slaap kan vatten want de angst regeert, zelfs in de vluchtroutes van dit bestaan…
elze6 februari 2018Lees meer >

Blackbird

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Hoe kun je als legende overleven Een Beatle op z'n oude dag Als moderne Beethoven Een bejaarde Schubert Een Mozart niet gegrepen door een premature dood Hun repertoire een blijvende humanitaire erfenis Geïncarneerd genie Vereeuwigd in de hall of fame Zijn millionsellers Paul had alle winden mee En voer op de getijden Zang en bas…
Max18 juni 2022Lees meer >

Lieflijke oases

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
er is een nieuwe orde in de maak jouw lach heeft al piramides in de woestijnen zachtjes geraakt geïrrigeerd door beloken ogen die de dood met warme tranen tot wederopstanding hebben bewogen waar zand weer groent tot een schitterend nieuw paradijs dat in lieflijke oases tussen eufraat en tigris gedijt nog schuurt hete wind…
wil melker13 oktober 2019Lees meer >

Jouw Normandië

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
Het strand vol stenen en ik zoek je stemmen maar er is geen zonlicht of zout op de huid Zo slaan wij dood, aan een kust kwetsbaar en ketsbaar de keien die opspatten wijsheid die ons zo ontcijferbaar maakt Ik zal ooit begrijpen hoe de geur van je armen ons daar overvleugelde, rotsen door regen en wind kiezels werden.…

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer. Een traan van de hemel, de eenzame luistert in stilte, de kamers van de dood staan open.…

Van dood hout

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
ik zag takken breken wist ze van dood hout vluchtend voor de wind die ze jaren wiegde in het groen als kind nog weerspanden zij al buitelend zijn kracht caprioolden op de vlagen maar grondden roemloos tussen het gevallen blad waar klein grut zijn onzichtbare bestaan krioelde in het donker van de nacht en volle maan om blad en takken…
wil melker26 december 2015Lees meer >

Gong,

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 918
Ergens moest je zijn en overal ben je, raakte je achter de schermen van de dood?…
pama14 januari 2009Lees meer >

Wie met de zon danst

netgedicht
4.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Wie met de zon danst als een kind in zomers die als bladeren verwaaien kan verdwalen op de wind tot aan het graf van een winterse dood zal ik de mantel van herfstvlinders dragen met vleugel-ogen zonder vragen mijn schaduw vooruitwerpen in de tijd waar ik het licht kan vangen dat paden plaveid om rozen te kweken want geuren worden…