1036 resultaten.
Duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
496 Wanneer ik op het punt sta te schreeuwen, schieten mijn ogen open en zie ik door de spleten van de gordijnen, de zonsopgang met een wondermooie gloed erond.
Een nieuwe dag begint!…
Het bivalente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 ik schoof
het vroege
ochtendlicht
van heel ver
nog even dicht
kneep ogen samen
maar voelde
hoe de zorgen
naast mijn bed
ook weer zoals
dagelijks hun
plaats innamen
ben opgestaan
heb de gordijnen
opengedaan in
een vriendelijk
welkom voor
deze vreemde dag
zal ik alles op
een rij zetten
of de ellende
van alledag als
handbagage…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 ik spaar mijn slaap in
een beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen…
Gestrikt en brandschoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen.
Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen,
of verschuilt u zich achter hoge kragen.
In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord;
verpozen de laarzen bij de kleren,
en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.…
De bloesems blijven bij mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
179 Ik huil om mijzelf
vergeefse tranen
die niets veranderen
Nergens tussen de gordijnen
in de binnenvertrekken
is mijn schoonheid veilig
Mijn ziel zoekt onwetend
wat waar is, naar de liefde
van mijn man in mijn schoot
Niet lastig gevallen
door een oosterse prins die
betoverend fluit speelt om mij
op zijn paarden van de zee mee
te nemen…
Ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 De dansende vlammen op ’t gordijn
door de lantaarns achter bomen, die
rustig wuiven in de nachtelijke wind,
gaven lichte huiveringen bij het kind.
Maar nu de zon haar licht laat schijnen,
doet zij boze schaduwen en vlammen
verdwijnen. Het kind doet d’ogen open
en blikt in de nieuwe dag die nu komt.…
Internationale treinen
poëzie
5.0 met 9 stemmen
3.287 Laat vrije baan aan de internationle treinen:
zij schuiven de toekomst open als gordijnen,
en brengen ons reukwerk, guano en schoenen,
de Volkenbond en appels voor citroenen.
--------------------------------------
uit: 'In den zoeten inval' (1927)…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
Opnieuw met jou
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.597 De gordijnen dicht,de open haard aan
samen romantisch filmpje kijken
Lekker knus samen op de bank
wat zou me dat geweldig lijken
Daarna bij het knetterend haardvuur
onder het genot van een goed glas wijn
Elkaar opnieuw kunnen gaan ontdekken
zou nu mijn droomwens zijn
Wie weet zal dat moment snel daar zijn
we hebben elkaar alweer gesproken…
Leunstoel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.415 Stil sluit zij de
dieprood fluwelen
gordijnen geplooid
en wel ontvouwen
zij onzichtbare
herinneringen
eenmaal gesloten
loopt ze langs
de donkergroene
rookstoel met het
gehaakte kleedje
nog op de leuning
haast teder gaat een
hand langs sleetse
plekken en haar blik
verstijfd bij dat ene
verschoten schroeiplekje
op de brede leuning…
Bouwval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 een bouwval de toegang uit het lood
niemand kijkt er meer naar buiten
die hier woonden verhuisd of dood
de wind speelt langs kapotte ruiten
de vensterbank kaal en verrot
van kinderen verstomde kreten
resten gordijn als overschot
in flard en stuk gereten
liefde, haat, ruzie, verdriet
door muur, deur, raam omgeven
waar de een het leven liet…
Oud en vertrouwd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
3.876 Gras wordt besproeid,
Een geur van de echo geeft
Zonneschijn op ’t gordijn.
Er is slechts een zijn.
Onze huiskamerdeur zucht
Een hunkering naar morgen.
Open en weer dicht.
Gerinkel in de keuken, buiten
Hen die nog wel mogen.
Verlangen is mijn deken.
Geen geeuw, maar een lied
Van warme druppels op mijn ziel.…
sonnet van de lust in de vroege ochtend
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.753 aarzelend gaan je laden door de nacht
je kast gaapt beurtelings met al zijn deuren
je koude spiegel twijfelt aan de kleuren
die ’t opengaand gordijn niet had verwacht
ze wekken met hun ruziënd gefluister
mijn aandacht voor jouw zijdezachte rug
terwijl jij in mijn ogen veel te vlug
je aankleedt in het grijze halfduister
mijn adem daalt bevangen…
Najaarsvensterke
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.699 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit en rood geblokt gordijn;
't Was... alsof haar rimpels zegden:
''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'…
Stilte resistent?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
687 Vanuit een verloren stilte,
boren miljoenen zielen
zovele gaten in gordijnen
van het paradijs, steeds meer
licht priemt door onwrikbare
schaduwen, waarin de onmacht
wordt beleefd.…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
het oog
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
630 but I turned to the left and walked to the river
(Henk van Dijk)
en zag boven het water
het oog
van twintig lentes, wagenwijd
open
het dreef schuin door het gordijn
naar mijn vingers
alsof de ondergrondse gangen
geen bestaan kenden, ik altijd al geweten…
Futuristische droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 Nog slaperig open ik het gordijn
en rek stevig mijn ledematen uit
wens niets dan één met het leven te zijn
op deze dag die mijn vreugde niet stuit.
Ach, ’t was allemaal droom in deze tijd
ik draai me nog om in barre wintertijd.…
Betekenis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.095 Door de gordijnen ontwaar ik licht,
diep in mij een immense duisternis
die mij doelloos lijkend verstikt.
Alles om mij heen ademt beweging.
Dynamisch de wereld buiten mijn bed
met ontluistering in mijn hoofd,
stilstand in rusteloze gedachten.…
De zonde van vannacht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
621 dromen en steeds kijken
naar het statig groen
van eiken op de cour
de rust van studiezaal
voor het gezamenlijke eten
momenten om niet te vergeten
de avonden werden gerekt
na het gebed in de kapel
ging ieder naar zijn chambrette
dan kwam de angst
in passen surveilleren de hand
aan het gordijn het stil proberen
de fluisterstem die…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 Een gordijn wappert uit het raam,
vruchteloos verstrengeld in een vlucht,
het wijd betoog van verlangen,
plooien van gerucht.
De stad slaapt bedompt onder daken
op zware adem,
de huizen tot een blok verlamd,
overeind door de schelle lichtkrans
van een lantaarn.…
Geen kracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Geen kracht overdag
Geen slaap in de nacht
Nu alleen nog ontzag
Voor die laatstgeleden lach
Gordijnen nog dichter
Dan mijn gesloten gevoel
Vuurloze brandstichter
Gevoelens onderkoeld
Zo was het niet bedoeld
Waarom zijn anderen zo cool
Waarom weten zij wat ze moeten doen
Waarom hebben zij zoveel poen
Waarom kom ik mn bed niet uit…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Ik kijk schuin opzij naar de bloemen
die ik vanochtend plukte in het bos
ze rekken zich uit in de warmte
van mijn slaapkamer
buiten ruist de regen
over het verkeer, de stad
gaat schuil achter de zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 hij was het huis
gezicht achter de ramen
een veertiger, wel aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die…
Na winterslaap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
283 Haar gezicht verdween
tussen de kieren van “t gordijn
schenen de warme stralen
van de lentezon.…
Baldakijn van bloei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 spitse vingers streelt gouden haar
zwarte stammen heffen baldakijn de schoonste bloem omhoog
voet lichtgewiekt stuurt driften terwijl de bruigom wacht
onder wit bedgordijn glijdt een bloot beeld de dans
waar geen bron ooit stond loopt zij verder door de maat
tot heil dat nieuw ontkiemt buiten de stammenkring
zij draagt de bloei voorbij het gordijn…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 In een penthouse in Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 Gordijnen zwellen, zoel van lentezuchten.
Ik hoor van verre een enkle merel zingen.
Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen
Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig-
Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig
De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.…
Huishouden
gedicht
3.2 met 64 stemmen
29.136 Deze theedoek scheur ik
bedachtzaam doormidden
Het vaatwerk laat ik
achteloos op de vloer
te pletter vallen
De bak met zeepsop
keer ik rustig om
boven het vloerkleed
Met ons nieuwe broodmes
snijd ik zorgvuldig de zitting
van de bank aan repen
De gordijnen bevielen
me allang niet meer
Uit de keuken komt de geur
van verbrand voedsel…
School der liefde
gedicht
3.2 met 48 stemmen
17.842 Het lekken van vuur; een gordijn
in de wind. Ze zijn eigenlijk maar ballast.
Want we zeggen geluk niet, we doen het.
Dieren hebben alleen maar hun lichamen;
snuiven, stampvoeten, hoeden warmte met
warmte. Het leeft en trilt, het heeft geen namen.
Hoeveel gemakkelijker vindt verdriet
woorden.…