Alle inzendingen over gordijn

1036 resultaten.

Sorteren op:

Duisternis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Wanneer ik op het punt sta te schreeuwen, schieten mijn ogen open en zie ik door de spleten van de gordijnen, de zonsopgang met een wondermooie gloed erond. Een nieuwe dag begint!…
Nathalie22 februari 2023Lees meer >

Het bivalente

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
ik schoof het vroege ochtendlicht van heel ver nog even dicht kneep ogen samen maar voelde hoe de zorgen naast mijn bed ook weer zoals dagelijks hun plaats innamen ben opgestaan heb de gordijnen opengedaan in een vriendelijk welkom voor deze vreemde dag zal ik alles op een rij zetten of de ellende van alledag als handbagage…
wil melker9 november 2023Lees meer >

archaïsme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
ik spaar mijn slaap in een beslag van dromen tot de nacht mij toedekt en me laat rusten in zijn schaduw zijn duistere blik is slechts een vermomming, in wezen is het een gewone dag die aan het eind een gordijn langs de zon schuift nimmer is het wonder van plezier ingedaald, achter de luiken die aan het halfrond mijn ogen deppen…
elze14 december 2024Lees meer >

Gestrikt en brandschoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Bij uw kleren zwijgen stil de gordijnen. Voor mij hoeft u niet meer te verschijnen, of verschuilt u zich achter hoge kragen. In de kast hangt nu, gesluierd, het antwoord; verpozen de laarzen bij de kleren, en ligt ieder daad, gestrikt en brandschoon.…
Wijnand Raben17 augustus 2025Lees meer >

De bloesems blijven bij mij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
Ik huil om mijzelf vergeefse tranen die niets veranderen Nergens tussen de gordijnen in de binnenvertrekken is mijn schoonheid veilig Mijn ziel zoekt onwetend wat waar is, naar de liefde van mijn man in mijn schoot Niet lastig gevallen door een oosterse prins die betoverend fluit speelt om mij op zijn paarden van de zee mee te nemen…
Zywa21 augustus 2025Lees meer >

Ochtendgloren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
De dansende vlammen op ’t gordijn door de lantaarns achter bomen, die rustig wuiven in de nachtelijke wind, gaven lichte huiveringen bij het kind. Maar nu de zon haar licht laat schijnen, doet zij boze schaduwen en vlammen verdwijnen. Het kind doet d’ogen open en blikt in de nieuwe dag die nu komt.…

Internationale treinen

poëzie
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.287
Laat vrije baan aan de internationle treinen: zij schuiven de toekomst open als gordijnen, en brengen ons reukwerk, guano en schoenen, de Volkenbond en appels voor citroenen. -------------------------------------- uit: 'In den zoeten inval' (1927)…

Sporen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
Morgen zal alles van een ander zijn Met vaders dood sluiten zich hier de deuren Het lege huis staat stil de rouw te treuren Al liet ik wel de troost van een gordijn Er gaan al vreemden rond op het terrein Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn Nu…

Opnieuw met jou

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.597
De gordijnen dicht,de open haard aan samen romantisch filmpje kijken Lekker knus samen op de bank wat zou me dat geweldig lijken Daarna bij het knetterend haardvuur onder het genot van een goed glas wijn Elkaar opnieuw kunnen gaan ontdekken zou nu mijn droomwens zijn Wie weet zal dat moment snel daar zijn we hebben elkaar alweer gesproken…
JP10 december 2004Lees meer >

Leunstoel

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Stil sluit zij de dieprood fluwelen gordijnen geplooid en wel ontvouwen zij onzichtbare herinneringen eenmaal gesloten loopt ze langs de donkergroene rookstoel met het gehaakte kleedje nog op de leuning haast teder gaat een hand langs sleetse plekken en haar blik verstijfd bij dat ene verschoten schroeiplekje op de brede leuning…
metha30 oktober 2005Lees meer >

Bouwval

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9
een bouwval de toegang uit het lood niemand kijkt er meer naar buiten die hier woonden verhuisd of dood de wind speelt langs kapotte ruiten de vensterbank kaal en verrot van kinderen verstomde kreten resten gordijn als overschot in flard en stuk gereten liefde, haat, ruzie, verdriet door muur, deur, raam omgeven waar de een het leven liet…
Robert E. Bal16 november 2026Lees meer >

Oud en vertrouwd

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.876
Gras wordt besproeid, Een geur van de echo geeft Zonneschijn op ’t gordijn. Er is slechts een zijn. Onze huiskamerdeur zucht Een hunkering naar morgen. Open en weer dicht. Gerinkel in de keuken, buiten Hen die nog wel mogen. Verlangen is mijn deken. Geen geeuw, maar een lied Van warme druppels op mijn ziel.…

sonnet van de lust in de vroege ochtend

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.753
aarzelend gaan je laden door de nacht je kast gaapt beurtelings met al zijn deuren je koude spiegel twijfelt aan de kleuren die ’t opengaand gordijn niet had verwacht ze wekken met hun ruziënd gefluister mijn aandacht voor jouw zijdezachte rug terwijl jij in mijn ogen veel te vlug je aankleedt in het grijze halfduister mijn adem daalt bevangen…
Chris Keuken10 augustus 2007Lees meer >

Najaarsvensterke

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.699
Een verneuteld vrouwke schikte 't Wit en rood geblokt gordijn; 't Was... alsof haar rimpels zegden: ''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'…
Alice Nahon31 augustus 2020Lees meer >

Stilte resistent?

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 687
Vanuit een verloren stilte, boren miljoenen zielen zovele gaten in gordijnen van het paradijs, steeds meer licht priemt door onwrikbare schaduwen, waarin de onmacht wordt beleefd.…
pama13 juni 2010Lees meer >

In flower powers piek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
heb in zwart wit fragmenten gezien uit de film van mijn leven geen ondertiteling en overbodig commentaar de regisseur riep draaien maar de spelers niet geschminkt in authentiek decor en zonder spel wisselde het jaar de buitenkant gordijnen dicht deuren driemaal in het slot samen eten van de geschafte pot onzichtbaar bleef de vrijheid…
wil melker28 oktober 2013Lees meer >

het oog

netgedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 630
but I turned to the left and walked to the river (Henk van Dijk) en zag boven het water het oog van twintig lentes, wagenwijd open het dreef schuin door het gordijn naar mijn vingers alsof de ondergrondse gangen geen bestaan kenden, ik altijd al geweten…

Futuristische droom

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
Nog slaperig open ik het gordijn en rek stevig mijn ledematen uit wens niets dan één met het leven te zijn op deze dag die mijn vreugde niet stuit. Ach, ’t was allemaal droom in deze tijd ik draai me nog om in barre wintertijd.…

Betekenis

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.095
Door de gordijnen ontwaar ik licht, diep in mij een immense duisternis die mij doelloos lijkend verstikt. Alles om mij heen ademt beweging. Dynamisch de wereld buiten mijn bed met ontluistering in mijn hoofd, stilstand in rusteloze gedachten.…

De zonde van vannacht

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 621
dromen en steeds kijken naar het statig groen van eiken op de cour de rust van studiezaal voor het gezamenlijke eten momenten om niet te vergeten de avonden werden gerekt na het gebed in de kapel ging ieder naar zijn chambrette dan kwam de angst in passen surveilleren de hand aan het gordijn het stil proberen de fluisterstem die…

Fluitles voor de stad

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 427
Een gordijn wappert uit het raam, vruchteloos verstrengeld in een vlucht, het wijd betoog van verlangen, plooien van gerucht. De stad slaapt bedompt onder daken op zware adem, de huizen tot een blok verlamd, overeind door de schelle lichtkrans van een lantaarn.…

Geen kracht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Geen kracht overdag Geen slaap in de nacht Nu alleen nog ontzag Voor die laatstgeleden lach Gordijnen nog dichter Dan mijn gesloten gevoel Vuurloze brandstichter Gevoelens onderkoeld Zo was het niet bedoeld Waarom zijn anderen zo cool Waarom weten zij wat ze moeten doen Waarom hebben zij zoveel poen Waarom kom ik mn bed niet uit…
Diamanti20 februari 2017Lees meer >

Mezelf vlooien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Ik kijk schuin opzij naar de bloemen die ik vanochtend plukte in het bos ze rekken zich uit in de warmte van mijn slaapkamer buiten ruist de regen over het verkeer, de stad gaat schuil achter de zachte wand van de gordijnen het licht van de wolken schijnt ruim rondom de kaarsen op de borden op de grond naast mijn bed mijn huid is glad…
Zywa4 december 2019Lees meer >

ze liet mijn blikken binnen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.112
hij was het huis gezicht achter de ramen een veertiger, wel aardig maar zonder andere namen een arm, een blonde lok misschien gezichtsbedrog ik gokte op zijn vrouw zijn broek, een scherpe vouw geen tuin, maar een balkon met zon die hij genoot de andere stoel bleef leef zodat het wit ervan verschoot een arm die gordijnen sloot die…
wil melker4 februari 2004Lees meer >

Baldakijn van bloei

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 22
spitse vingers streelt gouden haar zwarte stammen heffen baldakijn de schoonste bloem omhoog voet lichtgewiekt stuurt driften terwijl de bruigom wacht onder wit bedgordijn glijdt een bloot beeld de dans waar geen bron ooit stond loopt zij verder door de maat tot heil dat nieuw ontkiemt buiten de stammenkring zij draagt de bloei voorbij het gordijn…
Herrmann3 november 2026Lees meer >

Evenwicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
In een penthouse in Manhattan vermaken zij elkaar glimlachend De lucht is blauw, balkondeuren open beiden in ontklede staat Tere schaamstreek bedekt zit zij het oude wicht in balans met blote dij de armen wijd uitgespreid Zijn haar krult roodblond uit zijn slip Zou hij zich omdraaien en haar naar beneden smijten vanwege levensverzekering…

Lentekamer

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Gordijnen zwellen, zoel van lentezuchten. Ik hoor van verre een enkle merel zingen. Op 't zondoorlaaide purper der gordijnen Gloeit, triomfantelijke brand, de prachtig- Goudgele vlammentuil der tulpen, krachtig De hoek beheersend waar zij licht doen schijnen.…

Huishouden

gedicht
3.2 met 64 stemmen aantal keer bekeken 29.136
Deze theedoek scheur ik bedachtzaam doormidden Het vaatwerk laat ik achteloos op de vloer te pletter vallen De bak met zeepsop keer ik rustig om boven het vloerkleed Met ons nieuwe broodmes snijd ik zorgvuldig de zitting van de bank aan repen De gordijnen bevielen me allang niet meer Uit de keuken komt de geur van verbrand voedsel…

School der liefde

gedicht
3.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 17.842
Het lekken van vuur; een gordijn in de wind. Ze zijn eigenlijk maar ballast. Want we zeggen geluk niet, we doen het. Dieren hebben alleen maar hun lichamen; snuiven, stampvoeten, hoeden warmte met warmte. Het leeft en trilt, het heeft geen namen. Hoeveel gemakkelijker vindt verdriet woorden.…