1304 resultaten.
Petrichor
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
379 Donau Hongarije
tokkelend op de cymbalen
dan weer snelle regendruppels
harlekijn speelt toermalijnen
dwarrelloopjes op de lijnen
in een wereld zonder grenzen
ruisen in de verte onbestemd
ritmisch gordijnen
In Petrichor verkent het trio
de psyche in de luwte
van 't muzikaal geheugen -
David Orlowsky en de zijnen…
Handen en voeten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
73 Ginds is wortelen riskant
Mest en regen zijn ongewis
grond kan weggeschept worden
en uitgeput raken
en zijzelf
uitgegraven of uitgerukt
Hier is de vrije wereld
Hard en onvruchtbaar
Beton, staal en plastic, muren
om kleine kamers en dichte deuren
rollen prikkeldraad op de grenzen
en een onbarmhartige bureaucratie
Naast mij overleven armen…
vooral eenzaam...
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
810 de man en zijn vrouw zitten toevallig
voor de beeldbuis in de leefhoek
van hun warm verlichte kamer
de sfeerlampen zijn van Philips
samen kijken zij naar de avondfilm
die zojuist ruw werd onderbroken
door beelden van mensen op de vlucht
duizenden mensen - angst in hun ogen
grenzen van prikkeldraad
zwaar bewapende soldaten
ze zitten…
De grens voorbij...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.041 Dus begin je zonder angst of beven
je diepste gevoelens bloot te geven;
kortom: Grenzen verleggen……
jij was godin en ik een god
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.858 je lippen krulden pijn
er vonkte woede
in je ogen, maar
je stem fluisterde fijn
je daagde uit met mij
de grenzen te passeren
het gevaarvolle genot
van balanceren te proberen
je lichaam vroeg me
het te breken, zo dat je je kon
overgeven en op de toppen
van je zenuwen kon zweven
ik heb je niet gespaard
en rauw genomen we gingen…
van die hemel heb je niet geweten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.108 ik zag je
in het vlammendansen
je ogen glansden
zo dichtbij
je bent een zon
die ik heb aangestoken
licht en warmte
ook voor mij
ik voelde zachte weerstand
je keek me donker aan
ontspande met een glimlach
liet me opener verder gaan
ik vrijde je voorbij de grenzen
die jij in hete passie overnam
ik zocht je in het kreunen
streelde…
Luchtbel
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
964 Als in een vacuüm
Als in een luchtbel
Gevangen en opgesloten
Emoties in de knel
De tijd hier staat stil
De wereld buiten tolt rond
Want buiten dit vacuüm
Wacht voor mij de afgrond
In het vacuüm is het veilig
Buiten is onbekend
Toch heel voorzichtig
Grenzen worden verkend
Ondanks de geborgenheid
En bescherming van deze bel
Haal ik…
Waar de echo eindigt
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
914 door dalen
door kronkelende gangen
waar niemand ze kon horen
door eigen leugens gevangen
de waarheden bleven uit
zodat niemand ze ooit zag
de woorden zonder geluid
schreven in neerslag
als opgedroogde tranen
diepe scheuren in het papier
en druppelend in banen
een eindeloze rivier
waar de gedachten door stroomden
behouden door de grenzen…
einde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.550 grenzen heeft ze verlegd
bergen verplaatst
alles is uitgelegd
nu voor het allerlaatst
heel haar gevoel ontbloot
nog nooit zo bang geweest
alle hoop gedood
wanneer ze zijn brief leest
uit haar leven verdwenen
wacht ze nog lang op hem
maar hij is niet meer degene
die haar gaf haar stem
monddood, alle hoop verloren
kijkt ze naar beneden…
mijn vader
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
3.393 al mijn jeugdverhalen
hij was mooier dan ik ooit ervaren had
'k Verzon gebaren die ik bleef herhalen
om maar te geloven dat ik hem aanbad
'k Vergaf de ruzies en mijn blauwe plekken
hij had simpelweg de goede woorden niet
'k Weet, zijn oorlog bleef hem nekken
de tranen die ik huilde, waren zijn verdriet
'k Voelde mijn begrip voorbij de grenzen…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
en ze leefden
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
756 onbedekt en zelfde gezicht
de mond zo rijk, geheel luchtledig
de houdbaarheid of ochtendhanden
het tijdelijke in prachtig licht
maar ik weet van stilte, het lijdzaam staren
het gedoofde vuur in gesloten nachten
onvolmaakt en ooit geleden
dus ik liet hem gaan
de bruidegom
haastig weg in verlaten dagen
toen hij schreeuwde over grenzen…
Andermans hond
gedicht
3.9 met 73 stemmen
21.574 Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat:
je snuffelt wat, je kruipt eens
onder groen, je doet daar wat je
daar moet doen, je kwispelt -
nee dat kun je niet - loopt achterna
wat vleugels heeft, je rolt je op je
ene zij, je andere zij, je ene zij,
je mond staat op de tocht, je zoekt
in woorden naar een geur, bij grenzen
naar vreemd vocht, hoort woest…
Ik zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 Het perron bezaaid met mensen
immer met hun beeld in strijd
voortdurend jagend naar hun grenzen
in spiegels van de werkelijkheid
Het beeld schrijdt voort
evenals de mens
aan wie het toebehoort
Wat is wordt nimmer wens
En ik zie maskers om me heen
overal waar ik kijk
staar ik er zelf doorheen
"Ik ben!"…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven mij vraagt
voor eigen gewin
ik zal je vriend zijn
om de deur tot leven te openen
zonodig wegen voor je effenen
maar bind mij niet
maak geen verwachtingen
wie mijn vrijheid bindt
legt zichzelf duizend grenzen…
Elenore
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
2.454 van die punten, die ik niet heb bereikt
Bij nacht op zoek naar jouw aanwezigheid
je opnieuw van dwaallichtjes maak en meng
met witte wieven voor damp en luchtigheid
's Morgens de lakens terugslaan, uitrekken
je bent geweest en hebt dingen verplaatst
automatisch het noorden vind als een gans
een Nils Holgersson, die de wereld kent
de grenzen…
MASKERADE
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 veel wijzer werd ik niet van mijn bezoek
hoewel mijn plan was grenzen te verleggen
heb ik op mijn verblijf toe moeten leggen
en eindigde als zwerver op een hoek
de handel stond als magertjes te boek
had niemand mij dat eerder kunnen zeggen?…
laat mij maar liefde schenken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.708 ‘k ben thuis tussen het gisteren en vandaag
daar waar de grenzen raken
waar woord en beeld versmelt
en verte met nabijheid paart
ben ‘k thuis tussen de wortels en de aarde
waar voren steeds het zaad bewaren
en waar er steun gegeven in een streven
omhoog, de nieuwe bloei een oogst belooft
is een olijfboom mij het liefst
zal ‘k hem verzorgen…
Als jij weggaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.008 Dit land van verlangen en vertrouwen
is gezegend met een inwoonster als jij
geloof me als ik zeg van alle vrouwen
zet ik iedereen behalve jou opzij
Grenzen vervagen in mijn liefde voor jou
ik laat mij ontvoeren in jouw rijk
de hemel is altijd veel mooier dan blauw
als ik een seconde in jouw ogen kijk
Als je mij vraagt of ik jou ooit alleen…
verrukking
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.255 het tart mijn geest
die duivelse zinnen
ach ik wil zo graag beminnen
datgene wat bloeit
en zuigt en alles
wat mij zo lief en heerlijk lijkt
het plaagt mijn ziel
wil niet weten van grenzen
aan mijn aardse zuchten
ga toch weg
ik neem wat ik neem
al deel ik ook veel
ter mijner ere
in andermans sferen
o, wat een genot
ik ben zo waarljjk…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken
de rozenperken bloeien
haar lippen vormen
de grenzen…
Grens
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.280 Geplaatst stek
tegen schutting
scheidingshek
even breed als lang
heen praatje weer
geen belang
rijtjeshuizen tuinen
deels beklemde vlinderboom
-tussen hek en open deur-
prijkt soepele boomtakken
boven begrensde tuinen
diep lila pluimen
gekleurde vlinders
komen en gaan
citroentje koolwitje
dagpauwogen
burenogen genieten
gaan staan
grenzen…
kwetsbaar langs onder
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
671 Mijn hart draait zwart weg
onder mijn te kleine vel
het was toch al kreunen
onder veel te grote grenzen
soms is de wereld van verschil
net iets teveel aan het kunnen
mijn favoriete bruingespikkelde
kip ligt te sterven op een zwaar
loodje en ik te licht bevonden
'draai ze de nek om', zou ik van
de veearts te horen krijgen, 'moest
het…
Opwaardering
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
960 de dag dat dit lijf
te kennen gaf
zwanger te zijn
ging ik het opwaarderen
het voelde zo bijzonder fijn
een wonder te beheren
koestering te geven
aan een nieuw begin
geen machinaal gebeuren
juist een warm proces
vol eigen dynamiek
in beleving en fysiek
een ultieme les
eigen grenzen te verleggen
tekens van een wil te lezen
af te…
de leugen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
939 maar, lief
geloven in alles
en nog verder als dit
is pit
nog verder als een woordenboek
dit is geen koek
maar poèzie
zoals wij ooit keken
vanaf de toren van goud
naar het zilveren heelal
geen verklaring is waarheid
geen streep zet grenzen
in ons kleine bestaan
luister naar de wind
die koud lijkt
wij zijn geboren
uit de oudheid…
DE STER, DIE IK KEN
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.052 Maak het geheel naar mijn zin
met heel mooie kleuren
in de vorm zoals ik het wil
leg je ziel erin
leef je uit met gevoel
breng je geest, waar hij moet zijn
ik ben bij je
je kunt het, prestatie
de drang is er en komt eruit
ten koste van alles
laat je gaan
mijn opdringerigheid
kent geen grenzen
je verweert je niet
kijkt omhoog
de…
De kraanvogel, de schilder
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
796 wanneer zie ik de kraanvogel weer
die mij bezocht destijds
mijn dromen leken waarheid toen
hij landde in mijn handen
nu schuift mijn schilder
voorzichtig tussen ’t groen
de alpino schuin over ’t oor
een rode sjaal, kwast in z’n mond
het witte haar, pluizig
als een paardenbloem, penseelt
hij de natuur, die uitwaaiert
voorbij mijn grenzen…
Grensgebied
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De grenzen van het territorium
heb je niet zelf zo uitgedacht
er was ratio zonder opperwezen
en gevoel zonder verstand
je begon ergens te wandelen
zag een oude pop in een sloot
vroeg officiële papieren aan
voor het nieuwe huis
dat vol met water stond
naast kleurrijke schilderijen
bracht je woorden
in beeldentaal
je herkende het grensgebied…
Het vrije veld
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.863 Hier waar het niet kan komen
de woorden elkaar afstoten
Dit wat men noemt 'het vrije veld'
het kent horizon noch grenzen
Uit de hemel hangen draden, slordig afgehecht
bewegend in de wind (want altijd waait het daar)
Verder beweegt er niets Een paar losse stenen
slurpen zich vol licht (alle schaduwen verdwenen)
Toch moet het hier ergens…
Van twee een
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 zal ik hier dan maar blijven
en loom
van droom tot droom
de realiteit verdrijven
en doorkomen
met grenzen die
vervagen,vooral
bij het korten
van de dagen.…