811 resultaten.
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 Ogen,bruin,met een tikkeltje goud
Warm,vertrouwd
Diep, vol verhalen
Een doolhof waarin ik blijf verdwalen
Ogen die stralen
En ook als ik verdriet en tranen in je ogen zie
Voelt het alsof je voor me zingt
Een melodie
Die alleen ik opvang
Een mysterie
Gezang
De armen waar ik naar verlang
Zeg me
Waar is de ingang naar je hart,
He maakt…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 intens bewogen,
voel mijn welkom als een heerlijke
passievrucht, vurig pel jij de laatste
schil van mijn lichaam, raakt mijn hart
in haar ziel, ik volg jou in woeste golven,
bemind door al jouw zinnen verlies
ik mij in jou, speel begerig met ons
verlangen, nader dichter dan dicht,
streel onze adem met mijn tong,
laat je smekend verdwalen…
LENTE OP DE TUINDERIJ IN WOLFHEZE
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
523 Ik plant
steentjes in de harde grond
en zie walibi's in de dierentuin
naast bokken en ganzen be-
wegen en..uh...ik verdwaal
alweer in holle, huivering-
wekkende gedachten. De
lente die breekt door. Ik zag
op de gezichten van mede-
cliënten iets van zon, wer-
kelijk van blijheid en licht-
heid die de lente verspreidt.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten stoel
een sigaret voortdurend vragen stelt;
heeft het leven mij bedrogen met verwachten
of zag ik de zon door een bril zonder glazen
hoe het ook zij, mijn geest is te helder
voor mijn slaaptegoed in bed:
het bloed blijft door de hersenen razen
ik tuur in de verte van het verleden
en verdwaal…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 en een glimlach van de maan
hoe wreed ook
schrijft ze in haar dagboek
haar geur over mijn huid
zit ik zwijgend op het grote bed
vreemd glanzen de koperen spijlen
kussens en lakens koud gelaten
dekens op een hoop
die dag van dauw en druiven
en de kraan drupt
tranen
op de droogbloemen in haar handen geklemd
lief fluistert ze
verdwalen…
Pieken en dalen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
573 giet je zwart in een kop
Je staat weer beladen op
De cafeïne vergezeld van nicotine
Ik snuif de ozon op in de ochtend zon
Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht
De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik
De chemische rommel maakt plaats voor iets lichts
Elke ochtend begint met dezelfde sik
Pieken en dalen verdwalen…
politiek gezever
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
622 euro toch wat dalen
zodat mensen weer kunnen betalen
de vele rekeningen overbodig
want soms is geld broodnodig
stopt die oorlog in vreemde landen,
legt het terrorisme goed aan banden
of blijft het weer bij uitleggen of zeggen
moeten we ons kopje weeral leggen
ja, stop nu maar met praten
er zijn mensen die dat haten
wanneer zullen we verdwalen…
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Buiten het oog getreden
vult mijn wereld zich met zon,
verblind voel ik me te licht bevonden
en loop los
een bos in
dat doet mij dwalen,
verdwalen over vele paden.
Manen later tot een grens gekomen
tref ik een park dat mij
door de inrichting niet kan bekoren,
het licht te strak bevroren.…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 Een dichtend mens, beroeps of amateur,
maakt fouten, faalt, kan woord voor zin verdwalen,
maar laat het resultaat verlichtend stralen
hij schrapt en schaaft en opent elke deur
en nu, het einde van het jaar in zicht,
denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht
hij schuilt heel soms in verzen van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 lach
vrij van alle soorten gezag
zonder zich ook maar enigszins te onderwerpen
Zij danst haar zorgen,
met vreugd de wereld uit
haar joie de vivre,
zo geurig en aanstekelijk
Zij zaait soms chaos om haar heen,
maar haar vergeven is het waard
mijn hart dat blijft bewaard
haar nukkigheid houdt mij, gek genoeg, op de been
Ze doet mij verdwalen…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Doolhof
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.918 Ik loop hier gewoon te verdwalen,
opzoek naar iets wat ik niet vinden zal.
Ik wil het zo graag komen halen,
zelfs uit het allerdiepste dal.
Maar je liefde voor mij is verstopt,
om door een ander gevonden te worden.
Zelfs de vrienschap nog maar beknopt,
nooit wetend wat er van de ander is geworden.…
nooit gedacht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.205 zich in de stille ogen,
geen mensenkind ooit zo bewogen
zij danst
zij zweeft
zij spreekt in rijm
Haar onberoerdheid, als een kind,
soms haast niet zichtbaar, toch zo stralend
zorgt dat je haar steeds wedervindt
Als ze niet vlucht zal ik haar halen
van takken dwarrelende sneeuw
ze leeft; vandaag, een jaar, een eeuw
onsterfelijk verdwalen…
Hopeloos verliefd
hartenkreet
3.8 met 70 stemmen
4.411 Nog nooit was rijmen zo moeilijk
Dan nu ik dicht voor jou
Elk woord lijkt nu verfoeilijk
Wanneer ik denk aan jou
Konden we maar verdwalen
Naar een wereld zonder respijt
Waar gevoel de koers zal bepalen
En 'we zien wel' zijn eigen leven leidt
Kon ik je maar beminnen
Maar daarin zit het venijn
Want waar verstand zal overwinnen
Zal gevoel…
Wij samen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.246 Ik wil niets liever dan mijn woorden aan jou binden
maar woorden verdwalen
en vraag me af...zullen ze ooit hun weg vinden?
Je voelt je zo veilig daar
maar ik voel je twijfel
en vraag me af...ben je wel zo onaantastbaar?…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 De nacht bood een laatste kans
Voor we verdwalen in gangen
De steriele sfeer van witte lakens
Jouw vezels, kraaiend van verzet
Tegen mijn schedelwand.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Ze vullen het plein met klankenkoorts
Het streelt de snaar van het gemoed
treft het merg
Tot we verdwalen in een taal
Het verhaal is ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in een vuist
Tuba en trompetten
smoren het klagend koor
Kreten van verf op spandoek…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 Een rouwstoet van rebellen
Ze dragen een gipsen vuist
Verbijten de razende traan
Hun verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long
De tuba pronkt met een wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een…
Bootsy Bring it on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Beter dan dit worden lijkt vergetelheid
waarin ik verdwaal, ontwikkel en keerzijdes
als middenwegen beschouw, in de zin van
‘het zijn maar woorden.’
Het schijnsel daarachter
autonome zonnestralen.…
Geheel van Jou 2
hartenkreet
4.3 met 37 stemmen
2.981 De nacht is omgevlogen
Het was met jou echt fijn
Jij vriendje die mij bemint
In jouw wereld wil ik zijn
Samen de uren vol praten
Een drankje en hapje erbij
Dansen de salsa vol passie
Je glimlach zo lief dichtbij
Alles lijkt weer te stralen
De zon maar ook de maan
Etmaal om in te verdwalen
Geluk de tijd stil laat staan
Ik loods je langs…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 je leeft
als een kind
in een landschap van liefde
op de adem van de wind
de bergen een reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 In een strak regime uitgevoerd,
waarin ik menig dagboek heb
verbrand, verhoedt de werkelijkheid
in de waarheid te verdwalen, om
gelijk herhaald te worden, het verband
tussen antwoord en de vraag.…
Schemergestalte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een vinger van versteende eenvoud wijst
de weg zonder te verdwalen in het verleden.
Een bries trekt aan het verlangen voorbij;
het hier en nu is in eigen lijf en leden.…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 waarheid
gelijk aan een etmaal gelee
ik word niet meer door mijn ik geleid
de leegte van het donker is gedwee
de tijd staat stil
het hart vertraagt
mij ontbreekt de wil
gister en morgen
zijn afgezaagd
van aardse zorgen
het is de verre slaap
en mijn laatste sigaret
die geluk vertalen in
laat mij
met gesloten ogen
in het ondermaanse verdwalen…
Verdwaalde gedachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
430 Verdwalen in zelfgemaakte kennis.
Worden angstiger en depressief.
Werden dominant en agressief.
Zelden zagen ze de verlichting.
In een goed verlichte spiegel.
In een goed gedicht gedicht.
Ooit verlichten mensen,
beter vroeger dan later,
zichzelf.…
De dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 met elk klein gebaar
Je hoeft niks te zeggen
Ik voel écht wat jij voelt
Jij hoeft niks uit te leggen
Die lach is vast voor mij bedoeld
Je zinnen als los zand
je ogen kijken bang
Ik pak dan je hand
En kus je op je wang
Je weet niet meer wie je bent
ik blijf de wereld voor jou vertalen
Verloren in elk moment
Ik laat jou nooit verdwalen…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Blauwe avondlucht
stilte vult de straten nu
wolken drijven traag
Laat me verdwalen
in het avondblauw, een firmament
licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt
in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.…
Pesten
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Tieners verdwalen in een storm van onzekerheid,
waar een fluistering hen raakt met venijn en spijt.
Vriendelijke maskers, maar achter de façade,
loert een spel van pijn dat hen doet verzaken.
Volwassenen dragen hun lasten, stil en berust,
maar woorden van haat raken hen, soms onbewust.…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Achter brede blinde poort
Kruisen eindeloze gangen en portalen
Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen
Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort.
Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…