Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

Slapeloos

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Zo weent hij en hult met wanhopig gebaar, Met angstig vertrokkene mond, Het vochte gelaat zich in 't ravenzwart haar, Dat om zijn handen zich rondt. Tot plotseling hij rijst, als door furiën gejaagd Zie ik hem omziende staan, Wijl diep in het Oosten de morgen daagt, De ochtend in 't kleed van saffraan.…

ode aan de erwtensoep

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
een toefje peterselie naast in olijfolie gebakken een verse ui en prei gesnipperd met knoflook peper en zout en van paprika wat poeder krijgen zo de winterwortels in wekende spliterwten geweekt de warme smaak van winter waarin varkenspoten dobberen naast de rookworst in plakjes drijft een schouderkarbonade in het langzaam dikkend vocht…

Tranend hart

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Hoe je het ook wendt of keert, het is toch altijd weer bijzonder dat het bittere vocht verborgen zit tussen droom en realiteit, zichtbaar als een zilte nat die beroering en vervoering zullen raken, vallen en opstaan nabij Druppel voor druppel smaakvol en subtiel gegoten in deze rijm en vers; op weg naar jou.…
CB24 januari 2023Lees meer >

wakker gekust

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
diep en pijnlijk nam het geweld bezit van je het kroop onder je huid een ijzige stormwind was het die je oppakte om je dan weer neer te smijten de rode draad van je brieven sliepen op zolder verborgen in een bleekblauwe kist omzichtig stofte zij je zieleroerselen af woord voor woord spelde ze wat je schreef na honderd…
J.Bakx6 maart 2019Lees meer >

Zo!

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Zo komen wij door die nachten die rood zijn van laken, van dromend te trachten, waarin lijven kleuren en vochten geuren om dit de kamer te laten zijn waar alles stilte was alvorens de goden de deuren sloten en gebondenheid aan lijn los kon scheuren in het gebeuren dat langs muren draagt en de tijd vertraagt.…

Water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
bij wijs van spreken de zee zich terugtrekt tot woest weer golven vuur opjagen welke vele stormen kan weerstaan daarna mijn kracht het zal begeven terugziend op een jong onstuimig leven waar eeuwig liefde met seizoenen kweelt wat is toch mijn verbondenheid met de zee zou het mijn eigen lichaam kunnen zijn dat bestaat uit twee derde deel vocht…

Paris en Hélena

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
TROY (A SPECIAL REQUEST) ...Helend wou Paris zijn Hélena strelen zij kwam hem als pleaser steeds nader als teaser en beiden genoten van helende stralen Hij nam haar naar Troje ging over de rooie dacht niet dat haar man haar weer terug zou halen Met tienduizend Grieken vocht king Menelaos 't was een en al chaos vol doden…
Maxim3 augustus 2023Lees meer >

Lush for life

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 613
interesseert is dat ik glimlach ondanks alles Ik moet en zal je vergeten terwijl ik nog altijd voor jou in lichterlaaie sta Romantiek is een broeierige verstikkende pap voor hen die haar najagen Ik zal dus blijven zuipen in een kleine gore kroeg daar zal ik zijn Terwijl ik wegrot met andere eenzamen een leven in geestrijk vocht…
J.Bakx20 november 2023Lees meer >

Zijn eindpunt was in zicht

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.249
Geen volle bos Sneeuwwitte haren Deze haren waren witte ragfijne haren Als engelenhaar, gesponnen door het vocht Een vorst in aantocht Zo wit als sneeuw door de jaren daargelaten Was nu zijn in stof verweerde stoel verlaten Enkel de verhalen werden er nog verteld Want vroeger dat telt De rillingen liepen over mijn rug De sneeuw kwam vast…

Waar rees 't eenvoudigst volk door eigen kracht zo hoog

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.061
Waar bracht een zwakke hoop van ruwe vissersknapen, Gewoon in de open boot op 't hobblig vocht te slapen, Met gene schat, dan met zijn want en vangst bekend, En aan geen tooi, dan die der ruwe pij, gewend, Waar bracht die 't ooit zo ver, dat zwijgend onder 't lijden, En nimmer afgerecht op ridderlijke strijden, Al 't rijk bezit van hem…

Palmbomentuin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
door piepende muizen en speelse ratten of luid geklaag van krolse katten soms komen dan ook de kikkers tot leven om hun versie van het verhaal te geven afgewisseld door kraaiende hanen die de ochtend al nakende wanen en geregeld raken waakse honden van eigen blaffen opgewonden bij daglicht tiert er welig leven rond het voedsel en het vocht…
Ludy Bührs22 oktober 2022Lees meer >

Zij, de machines

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 157
In die vergane tijd vocht hij het uit met een keur aan klassieke goden, innemende nimfen en Sirenen, de muzen om zijn tijd te doden; hij goochelde met vele Grote Protagonisten, verzon en googelde alterego’s en eega’s rond, flirtte opzichtig met de toekomst en historie, liet zien dat híj de Helikon én de Olympus beklom.…

Manon (Deel 1)

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Jean veelt de kannen met het vocht terwijl Manontje 't lastdier stalt vanuit een bosje spiedt een stel hoe volhardend die man blijft sproeien zij dempten hogerop de kwel zodat zijn oogsten zouden schroeien de gluiperds mikken op zijn grond (want die indringer moet snel wijken !)…

Koffieliedje

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.077
'ne rokende lucht Vol geur ons omringt, Wen 't kokende vocht De koffie doordringt. Wat kittlend gejeuk Veur smaak en veur reuk! Kom, vrienden, te gaar, De koffie is klaar! Hem klinke de dank, Die 't boontje ons gaf! Wij drinken de drank Wel tot aan ons graf. Nu, ’t kopje maar vol... Geen kop is op hol!…

Rimbaud in Marseille

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 700
Zijn restanten liggen in de aarde van Charleville, de stad die hij tot op het bot gehaat heeft, waar hij vocht tegen de braverikken, die arme ziel, en waar hij zich desondanks ten volle heeft uitgeleefd.…

Gramsbergen - Coevorden v.v.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
De riemen dalen naar het water het blad zoekt en zuigt aan het vocht maar niet te lang want daar komt alweer de volgende tater, op naar de volgende bocht. De brug zorgt voor strekking van de spieren bij het café zitten mensen aan hun bieren de graven van Alva verdwijnen in mijn zog 2:05.00 tempo 25, zegt mijn log.…

Traandamp

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Ik ontsnap aan de vrede van mijn schuilkelder waar een vaal vocht van de wanden druipt. Hoor je de stampende pomp, werveling in de woestijn? Water spoelt mijn nieren, blust de sintels van verlangen. Een milde toekomst lokt me. Een gloed! We bewaarden een half biljet, waardeloos in een borstzak.…
Wimper19 oktober 2002Lees meer >

PATER BIBAMUS

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.688
Gij hoort, mijn stem is helder als 't vocht in mijne kruik. De sleutels van de kelder, die rinkelen op mijn buik. Bibamus, zegt de pater, liever wijn dan water, Bibamus! Drinkt, gelijk uw ziel in 't hemelrijk. Het schijnt u allen wonder, hoe vol mijn wangen zijn. Dat komt van rooie Bourgonder, dat komt van gouden Rijn.…

Evocatief

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
haar vriendinnen kots Vera had twee mooie benen  die het met de rest goed meenden Margoot d'er hoofd was iets te groot maar voor de rest was ze devoot Nelly was een ros geverfde schone met een blos op hare konen Mireille, die blijkbaar mij niet mocht heb ik vruchteloos gezocht Betty was zozeer aan mij verknocht dat ze met mijn moeder vocht…

Morgen breekt aan

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
YZissbe1dPHpJHE1 __________________________________ MORNING HAS BROKEN Morgen breekt aan als de eerste morgen Van alle vogels zong merel 't eerst Zang zij geprezen lof aan de morgen Beide gerezen in 'n nieuwe wereld In regenstralen licht uit de Hemel Als d'eerste dauw vlijt op 't eerste gras Lof aan het zoete vocht…
Maxim6 november 2023Lees meer >

Wetenschap.

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.363
O, laat mij aan smaaklijker vochten mij lessen, die 't hart en de hersens doen gloeien. Kom, 't schuimende bier, dat het strome uit de flessen! de paarlende wijn, laat hem vloeien!…

Diepe verachting...

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.863
Van ons bestaan afkeer, van onze monden Gestadig drupt een gallig gelig vocht, Wij proeven neerslag, die wordt afgezonden Op onze tong, uit donkre slangenkrocht.…

NA DE SLAG

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Het bloedig veld doorliepen honden huilend te midden peerdenlijken en gebroken snelle wagens en 't staal der wapensscherven dat alom in 't nachtelijke dumster glom, daar waar de mannen vochten.…

jacob zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
sprong waarin ook nog eens de vrouw handelingsbekwaam werd nu jij jacob bent en terugkijkt op weleer weemoedigen ons de jaren zestig met hun flowerpower en de herinnering ook aan de eerste surveyer die landde op de maan nu jij jacob bent en langs goed en slecht het leven doordenkt lijkt 1976 pas nog maar met de oorlogen die vochten…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt, en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne. Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken, zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister doet verjagen.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

GEBED TE WAALWIJK

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.514
Zeg hem het klein betaalde loon, De dagen lang, de korte woon, De altijd vochte muren, De krankheid en het kinderbed, Het schamel lichtje, neergezet Om op het leer te turen, Waarop mijn man te hamer gaat En kloppende zich zelf verslaat, Totdat hij ligt versleten.…

Belgische plaatsnamen

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 875
Toen vielen er plots SCHOTEN, veel bloed werd er vergoten want zij vochten VOORT met messen. De schooljeugd van BEVEREN wilde een prestatie leveren. Met z'n TIENEN vingen ze een MOL, ze hadden zo'n LEUT en lol dat z'er bleven over ZEVEREN.…
Frans Vanhove21 november 2009Lees meer >

kom maar- zei je - kom maar

netgedicht
4.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.641
daar vormden zich de liefste dromen waarin ik mij in jou liet gaan tot het ochtendrood voorbij ging waar de dag ons weer begroette en de middag zo maar weg trok we elkaar opnieuw ontmoetten in een laatste avondmaal nog eer de haan gekraaid had voor het derde bacchanaal in het licht van slangenkuilen en de schaduw van het vallen in het vocht…

GEMIJMER

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.932
Op wier vochte glansen Nimmer blik zich vest, Of der grijsheid harte Voelt, ondanks 't gemis, Lafenis van smarte Door zijn heugenis; Of aan hoger weelde Dan in wulps genot Ooit de zinnen streelde Voert de jonkheid bot; Tuig het, gij, die luister 't Spieg'lend meervlak schenkt, Dat ze in 't schemerduister Mijner stil gedenkt!…
E.J. Potgieter13 september 2020Lees meer >

Wanneer wanneer wanneer wanneer wanneer

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
problemen zit als je douche oranje is in plaats van zwart met wit als je auto eruit ziet als de binnenkant van een kolenkit als je weer eens aan het typen bent en denkt: ook dit wordt weer geen hit Wanneer wanneer wanneer wanneer kom je los van al je banden heb je eindelijk eens niets meer voorhanden hoef je niet te knarsetanden druipt het vocht…