1059 resultaten.
Ode aan Herman Bode
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.135 Denk ik aan een vakbond,
zie ik ruzie makende bestuurders
zonder oog voor het verleden
met de waan van de dag
als dubieuze dominees
op hun vliegende hollander
de passie preken.…
Verzachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Dichter waarom luister je naar je dromen
naar fluisterwoorden en taal die niet bestaan
met de vogels over grenzen vliegen gaan
verwacht je dat er echt ooit van zal komen
ach geef je niet over aan woorden van waan
daar iedere illusie wordt ontnomen
aan bestaan zul je nooit kunnen ontkomen
realiteit is hard denk daar toch maar aan.…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Waan ik mij in de groeve van mijmeringen,
uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van
goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen
om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen
in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel
en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten.
Illustratie:
Marion Ferno…
de aarde is rond (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 kameraad
Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen
naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit
elke korrel telt in deze verborgen schaarste
er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht,
voorbij de hekken van het kamp
Shin verbergt zwijgend zijn verwarring
zijn leven hangt aan een martelende draad
in dit helse universum waar waan…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Vlak voor het sterven ben ik gewekt
uit een onbegrensde niemandsland,
de uitnodiging van de dood - voor
poorten van de waan – voor mij als
diepste dromer in baatzucht geleerd
om toch maar af te slaan, kenmerkend
voor het hele traject, de droom graveert
met scherpe naald de duizend teksten van
z’n gedachten in het geaderd marmer,
mijn…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Als 's avonds laat de stad lijkt uitgestorven
en binnenshuis de lichten zijn gedoofd,
als de illusie van de waan haar deuren opent,
soelaas biedt en vergetelheid belooft,
dan komt de nacht tot leven.…
De Schuchtere
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.586 En 'k borst dan op eens los in tranen;
En of zij dat beter verstond,
'k En weet 't niet, maar 'k mag het wel wanen;
Zij kuste mij 't woord uit de mond.…
Vergulde eieren?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 Hoe heet de zonde die voorbij vaart
met volle zeilen gebold door de waan
van de passaat en z’n vergulde eieren
door gelijkheid uitbroeden laat?
Hoe heet de eigenwaarde die in
gedachten over grenzen waart
gelooft dat de wereld rond is en
verloren zielen over oceanen jaagt?…
De prostitutiewandelaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 Doch onbevredigd is de snoodaard afgedropen;
al had ie dan ook nog zo’n vreselijke zin,
zijn buul was plat, dus nee, dan kom je er niet in
en ging op huis aan, om er eenzaam wan-te-hopen.
Helaas, de libido liet hem niet meer met rust
en eigenhandig heeft hij toen de brand geblust.…
Tabula rasa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 ik mijn adem bladstil zie hangen
boven een deken van stuifsneeuw
het vroegste zwijgen mij toedekt
De ijle wanden witte vlaktes zijn
die ik om mij heen kan vouwen
zodat de lijnen op de horizon
mijn verdwijnpunt vormen
Er mist een kamer hier
een witte kamer
waar ik mijzelf niet ken van naam
een onbesproken kamer
opdat ik mij veilig waan…
Parijse herfstdag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 Een stad vol vreugde, zeiden zij die nooit
Geneugten weten dan het vlees ontplooit,
Vol zoete tastbaarheid en weken waan.
Maar in uw parken geurde uit iedre laan
't Verleden: grootser tuin, voorlang gerooid;
En iedre lijst die strekt of rijst of glooit
Aan uw paleizen, hing de erinnring aan.…
Blind date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 In een waan ruik ik al jouw geur
in een hallucinatie zie ik je staan
mijn illusie wordt werkelijkheid
jouw fluweel voelt al tastbaar
maar ik heb nog geen vermoeden.…
Na de shellshock
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
541 Zij brengt mij zorgzaam naar de ziekenboeg,
waar overal dood en verderf aan kleeft,
ik ril als op Antarctica of Nova Zembla,
zij schenkt mij haar borsten als kussen
en ik waan me weer in een lome feestkroeg.
Ik ben een leegte, die nergens naar streeft,
ik hap naar adem, dat alleen, kus Olympia,
alle lieve vrouwen en de nadood intussen.…
God zorgt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 Geef uw zorgen maar over aan God
Wan Hij wil u nabij zijn in dit leven
En zal u alle steun en sterkte geven
Hij blijft steeds bewogen met uw lot.
Breng al uw problemen bij de Heer
Hij weet alles van uw bestaan
En blijft altijd met u begaan
Zijn grote liefde keert steeds weer.…
Uppsala
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Hun Uppsalaans is kruidig, hun blikken familiair
dus trek ik gauw mijn buik in en waan me musculair.
De herfst klopt op de deuren
en bijt weldra augustus dood,
hij smoort de zomergeuren
en blaast de lindebomen bloot.
En dan ! denk ik beschouwend
geluk is fragmentair,
net als de kat hier naast me
voel ik me machtig solitair.…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
wiegendood
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Elke dood begint terwijl we
ons nog onsterfelijk wanen.
En als je diep genoeg graaft
kom je meestal te weten
dat was het.
Doch, één ding valt niet te verklaren
waarom dat dit wel duizenden keren gebeurt.
Gezond geboren worden
tot er ineens een raderwerk in gang treedt
en het baby’tje in één perfecte neerwaartse ruk
het leven beneemt.…
Wil jij in mijn schoenen lopen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 draag je dan ook de aangereikte rugzak
met alle zorgen van dien
onzichtbaar maar duidelijk aanwezig
zodat ik even op de schommel
plaats kan nemen die mij laat wiegen
in de wind, opdat zon mijn gezicht
kan strelen, bladeren pirouetten
zullen dansen aangemoedigd door
de herfst, vinden ook eikels hun weg
naar het groene gras, even waan…
Verkeerde adres
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik was aan het
verkeerde adres
in deze antiseptische
ruimte met een
hyper modern
interieur waarbij
sfeer koelte verruimde
dit psycho
therapeutisch
bureau was mij
doorgespeeld omdat
ik leed aan wanen
voorstellingen waar bij
wij ons in rollen verveelden
ik had geen
script gekregen
maar was op zoek
naar jouw laatste
formatie die…
Dordogne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 hopen puin van bergen steen op 't land
Het tranendal van weduwen en wees
'k Zie liever Flora bloeien in 't decor
Van Puy-de-Dôme, Dordogne
en Lozère
Ardèche, Haute-Loire, Vaucluse
en Isère
Van Franche-Comté, Savoie
en de Côte-d'Or
In koele meren onder Aurillac
In de spelonken van de Périgord
In grotten van Dordogne en Cahors
Waan…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het huilen van verlangen naar de maan
in de wirwar van de cijfers in tabellen
in de weelde van haar waan
in het rode van de zon die zich op het land legt als wonde op een lijf dat zonder weerga is.…
Verzoek aan mijn muze
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Hoe ver van huis en haard heb ik vertier gezocht
Maar vond zonder jou schraal chagrijn en eenzaamheid
Door dwaze koppigheid voel ik mij nu bekocht
En geef voor een blik van jouw, ziel en zaligheid
Waar is nu mijn waan dat ik geluk zou vinden
In deze verre streken ver bij jou vandaan
Nu toef ik hier zonder kennissen zonder vrinden
Een armoedig…
Hoofdstad
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
684 tussen de ochtendbakens
van nieuwe dagdromen
Een rivier stroomt langs
haar rode havenmond
nu ze het zwijgen
leert begrijpen in liefde
Ze is jong en de wereld is mooi
haar leeftijd kent negen talen
om je nog veel mooier te maken
ze heeft je in haar stiltedromen lief
De stilte lijkt ademloos
in haar teder broze spinzen
de dagelijkse waan…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles te verliezen
wij hebben de overwinning of de hemel
en zij worden vergeten
niet eens bespot om hun dwaasheid
ons te komen doden in hun waan…
Schat!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
305 Toen hij smoorverliefd was
sprak hij telkens fluisterend
haar fraaie naam uit
euforie weerspiegelde
nuchter zijn lucide dromen
naar grotere schoonheid
en ondeugende gedachten
die ze niet konden weerstaan
de liefdesvlam leek
eeuwig met zachtere wanen
ze liepen langzaam over
een lange grenzeloze weg
naar een zorgeloze toekomst
winterzon…
Maitiid
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.187 Hielendal neat mear dwaan
driuwe op it skerp fan
net witte wêr te hearren
it swabberjend kringeljen fan
in bletterlamke yn in eineflaach,
libje oan de kant fan waan -
yn boeken ferswine tusken
rigels, tinzen dy’t lûke oan ‘e
traaljes fan it fjouwerkant,
blierens risselet út it ferline,
yn in papieren hoale
fluezen fan dysels wer fine…
Het wordt weer licht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.092 hoe bedreven
Jij me dirigeerde naar die lippen puur als rum
De eerste tram verheft zijn stem
‘Hé dit is de trambaan of die klootzak weg kan gaan’
Een Volvo trapt hard op zijn rem
‘Als ik geen haast had, eikel, zou ik jou de tyfus slaan’
Ik weet nog hoe bedreven
Jij me liet verdwalen in de tijd
Ik weet nog hoe ik zweefde
Deinend op de waan…
De pop
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.979 Gelijk een spelend kind, in zoete waan,
Haar pop aan 't liefdevolle hartje drukt,
Van 't zielloos mondje menig kusje plukt
En meent haar kindjes hart te voelen slaan,
Het vlassen haar met bloem en lintje smukt,
De kleertjes aantrekt, die zo mooi haar staan,
De wassen wang, wier rooskleur haar verrukt,
Warm streelt - de verf hangt lipje en vinger…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 Hoe verloren ik mij ook waan
in dit naderend sterven ,
het sterkt me in mijn hoop dat
er in het zonlicht nieuw leven zal ontstaan.
Dit seizoen ontroert me
met haar goudbruine broosheid.
Ik loop zachtjes met haar mee
en neem dan geduldig afscheid.…
Madonna (Sonnetten XVIII)
poëzie
3.8 met 27 stemmen
2.684 'k Zag in uw oog een glimlach en een traan,
Blauw bloempje, waarin morgenparels blonken;
Gij wijst mij naar de Moedermaagd, ik waan
Mij in aanbidding voor haar weg - gezonken....…