2035 resultaten.
een dag zonder jou
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
2.974 een dag zonder jou
is een dag zonder licht
een gelaat zonder gezicht
eenzaam en stil
en koud en kil
een dag met jou
een hele fijne geur
opstaan met een goed humeur
de ganse dag jou verwennen
mijn liefde voor jou neerpennen
een avond met jou
genieten van elk moment
dat je bij me bent
jouw tederheid ervaren
in jouw mooie lieve oogjes…
Jouw lach
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.151 De lijnen in je gelaat vertrekken.
Sommige krimpen, sommige strekken.
Je gezicht wordt al rapper
steeds en steeds knapper.
Je mondhoeken trekken in een krul,
je lach is spontaan en o zo gul.
Zelfs je ogen, die lachen mee,
mooi diepbruin van kleur, alletwee.
Door smalle spleetjes lachen ze naar mij.
Het is jouw lach, die maakt mij blij!…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.157 ooit draaide ik hem in mijn jonge
jaren op een oude pick-up
volledig stuk
verslond de liedjes die hij zong
vol sobere klanken en gelaten
akkoorden
tot ik hem vandaag weer hoorde
zijn stem als vanouds bezwerend
door de kamer klonk
en ik -net als toen- vol weemoed
meezong: dance me to the end of
love, dance me to the end of love…
Verbleekte driekleur
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.970 Hoe is uw lief gelaat zo bleek,
Dat eenmaal zo vriendlijk kon blozen?
Ach, als de zuivre zonne week,
Verbleken de lachende rozen.
Hoe is uw voorhoofd nu zo dof,
Zo stroef en zo droef en zo duister?
Ach, als de wind ze sleurde in 't stof,
Verliezen de lelies hun luister.…
het gewillig riet
netgedicht
4.1 met 70 stemmen
3.321 binnensmonds naar haar
bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid
het is een loos gebaar
dat weet ik goed
immers tot meer is zij niet bereid
het is haar lach die mij overdondert
en zij heeft weet hoe naar lippen te praten
ook de bevallige heupen die haar verschijning
lijken te omhullen ontgaan mij niet
nee , de aantrekkingskracht is zeker niet gelaten…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug naar zijn gelaat…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
De bejaarde soldaat van Oranje
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.319 Ik lach
want liefde bestaat
en de wereld vergaat
vertellen de plooien
in jouw gelaat
je bent oud
en loopt steeds langzamer
door je éénpersoonskamer
het wordt voor jou
steeds onaangenamer
maar je leeft
en met jou je vrienden
de mede-oudgedienden
tevens doven
en slechtzienden
ze saluteren voor jou
jij bloost
om deze welkome troost…
over alles wat ik heb gehoord
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
1.147 , nauwelijks
zichtbaar
of tot zee verwend
blind voor minder
en de dagen door het blote tij
zo verdween ik
in de angst, de welving
van het water
het geschreeuw nog maar net voorbij
ik zei onder donkere daken
dat de zon het sterven licht
zou maken
maar toen ik je gevonden had
met sneeuw in het gelaat…
nu...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
874 nu ik denk dat de tijd rijp is
om over m'n schouder terug te kijken
zie ik dat er veel is veranderd
zoveel dat ik daar bij nader inzien
liever geen weet van had willen hebben
nu de tijd zo'n verschrikkelijke haast heeft
dat velen hem nauwelijks nog bij kunnen benen
herken ik mezelf in gelatenheid van deelnemers
aan de bij voorbaat vergeefse…
rimpels
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
541 dit is een verdrietig gedicht
ik zag, zojuist, mijn spiegelend gezicht
waar de jeugd, met een enkele puist
haar jonge jaren onbevangen vlagt en wimpelt
daar weent mijn huid, het rimpelt
ik ben niet meer die schone Heleen,
begeerd door geile Grieken
bedroefd, gegroefd wend ik het gelaat af
misschien kunnen mijn krullen u verlokken
men zegt…
De canapé van Pamela
gedicht
2.5 met 8 stemmen
9.819 Zo dichtbij als mijn kamerjas,
vanwege de kou onder de deken
gelaten en tegen mij aan gelegd,
voor de morgen, als zijn komst
zo betrouwbaar,
zo naast mij in aarzelende zinnen
van adem in en adem weer uit met
telkens dat even onneembare obstakel
dat weloverwogen weg wordt geslapen,
zo luisterrijk,
zo naar binnen gedropen als muziek,
al…
Je gezicht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Dan komen de dromen
in verse beelden
tot mij en jij
zit daarbij
als teder
gelaat.
Over afstanden van tijd
en ruimte kom je zomaar
bij me, kus je me
ongeremd en kruip je
in mijn wezen,
hartverwarmend.
Je gezicht, het is ouder
geworden, maar ik zie
nog steeds dat betoverende,
waar ik destijds voor viel,
nog steeds voor kniel.…
Mijn weg
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
816 je trok strepen door mijn lucht
ik zag het met ogen dicht
heerlijk dobberend in vogelvlucht
herkende ik jouw gezicht
wanneer de tijd rijp is
laat mij dan uit drijven gaan
geleid door water gelijk een vis
op eigen wijze deze weg inslaan
zodat ik jouw gelaat weer vinden kan
mij mag voegen bij al degenen
die in mijn hart wonen maar allang…
Echoput?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
699 Zo maar gelaten, een
ongemeubileerde kamer
met de gordijnen dicht,
kieren zonlicht in de
leegte waar het evenbeeld
van achterhaalde motieven
op verbleken, strepen op
het behang waarvan de wind
en waarden zich hebben losgerukt.…
zeewind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 zeewaterwind zweept
golf op golf woest
tot zoutige vlokken
en wij
schuimwind vangend
wij lopen daar
tegenwind treitert ons gelaat
zoutvangende wimpers
als vegende wissers
met zachte zee ogen
hand in hand
lopen wij daar
gehoorgangen gehuld in geraas
de adem afgesneden
lippen opeen geperst
de tanden zandknarsend…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
4 vingertjes op een rij met 1 erbij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.787 op een rij
Nee, dat is niet waar
Vandaag ben je 5 jaar
Kijk maar naar je taart
5 kaarsjes zijn er gespaard
Je oogjes glimmen
Als ze voor jou gaan zingen
Cadeau van groot naar klein
Zenuwachtig wat zou het zijn
Moe ga je naar bed
Met in je oogjes nog al het pret
En als ik kijk als je slaapt
Zie ik stiekem een glimlach op je gelaat…
lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
475 aan mijn hals
het verlangen zichtbaar aan je borsten
weet dan dat ik mijn ogen weer sluit
en de hemel verleg aan de akker van je hart
de warmte van onze huid
zal het gemis bewenen
in elke porie waar een herinnering
in staat te lezen
lief, jij bent de zee op wie ik vaar
het water dat ik drink
het altaar van mijn kussen
de zon in mijn gelaat…
Diep gemis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 De antieke, Franse spiegel, die ik
aan haar cadeau wilde doen, toont
nu mijn sombere en wenende gelaat.
Ik zie nog hoe ze ervoor ging zitten
en hoe blij ze er van werd. Hoe ze
haar haren kamde en een knoetje maakte.…
Bisnummer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 Als stille wezens van het diepere denken
kijken woudreuzen gelaten toe,
op afstand van een groepsknuffel.
Het ingetogen applaus van vallende bladeren
zwelt gestaag tot een staande ovatie,
het zoveelste bisnummer in een ontmanteld decor.…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 traag ontneemt het
woekerend sterrenkroos
de ademhaling van
water dat gelaten
verdwijnt roerloos
wacht op
blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de…
Een prachtig Nederland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
427 zij hebben
ons in de steek
gelaten willen
niet eens meer
met elkaar praten
en geld teruggeven
omdat ze niks
presteerden ach
dat moeten zij nog
als kinderen leren
ik hekel niemand
maar als je deze job
als bestuurder
accepteer ga dan
op bus of tram
anders komen er
beslist nog echte
ongelukken van
dus geen gezeur
aan de arbeidssleur…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Een mooie dag in Nederland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
842 Het dier dat mens heet
Staat gelaten stil
Kilometers stilstand
Mooi gepoetst metaal
Duurbetaalde blikken dozen
Met de filemeldingen op één
Ik zit en staar gedachteloos
Naar groene weiden
Waar stomme schapen slapen
En koeien met hun poten
In verkoelend water staan
Mijn kont kleeft aan
Het luxe leer terwijl het
Asfalt trilt en de airco…
Vervlogen tijd?
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.166 Want het huilen en de slapeloze nachten,
Tekenen stilaan mijn gelaat.
Weet echt niet wat te doen met dit gevoel
Is dan alles opgeven nu je doel?
Toch hoop ik dat mijn gsm overgaat
En ik weer verschijn in je gedachten
Zodat we samen heftig kunnen lachen.
Dat dit schrijven berustte op misverstanden.…
Nachtregen
netgedicht
3.7 met 43 stemmen
15.968 zie de lichten halo's glijden
over natte straat kasseien
't zijn manestralen die wenen
om hun verloren schijn
baar niet voor diegenen
die toch verloren zijn
enkel de verscheurde wolken
die grijze hemels bevolken
treuren zo gelaten bedroefd
in plassen die deinen
totdat het niet meer hoeft
en rimpels verdwijnen
zelfs de kringen…
Abstract
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.105 Mooi... wellicht
Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies
Een bowlingbal zoeft langs je hoofd
auw... koffiekoekjes zonder kleur
Mooi... wellicht
Abstrakt, een vettige worm lacht tevreden
Gelaten braakt de blauwe lucht een zonnestraal
Een vorm of puinhoop.
Mooi... wellicht
Abstrakt... ?…
Spiegelgeheimen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.140 magische spiegel lonkt
en blikt geheimzinnig
verzacht hartepijnen
met diamanten stralen
haar wereld in ziel
verzonken droombeelden
verkennen vrij door
betoverende landschappen
zomerbruisende geuren
verwekken opbloeiende hartstocht
in sneller galopperend hart
stroomt nieuwe energie
door fonteinen omringt gelaat
glanst van schitterend…