Alle inzendingen over gelaten

2035 resultaten.

Sorteren op:

een dag zonder jou

hartenkreet
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 2.974
een dag zonder jou is een dag zonder licht een gelaat zonder gezicht eenzaam en stil en koud en kil een dag met jou een hele fijne geur opstaan met een goed humeur de ganse dag jou verwennen mijn liefde voor jou neerpennen een avond met jou genieten van elk moment dat je bij me bent jouw tederheid ervaren in jouw mooie lieve oogjes…

Jouw lach

hartenkreet
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.151
De lijnen in je gelaat vertrekken. Sommige krimpen, sommige strekken. Je gezicht wordt al rapper steeds en steeds knapper. Je mondhoeken trekken in een krul, je lach is spontaan en o zo gul. Zelfs je ogen, die lachen mee, mooi diepbruin van kleur, alletwee. Door smalle spleetjes lachen ze naar mij. Het is jouw lach, die maakt mij blij!…

Leonard Cohen

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.157
ooit draaide ik hem in mijn jonge jaren op een oude pick-up volledig stuk verslond de liedjes die hij zong vol sobere klanken en gelaten akkoorden tot ik hem vandaag weer hoorde zijn stem als vanouds bezwerend door de kamer klonk en ik -net als toen- vol weemoed meezong: dance me to the end of love, dance me to the end of love…

Verbleekte driekleur

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.970
Hoe is uw lief gelaat zo bleek, Dat eenmaal zo vriendlijk kon blozen? Ach, als de zuivre zonne week, Verbleken de lachende rozen. Hoe is uw voorhoofd nu zo dof, Zo stroef en zo droef en zo duister? Ach, als de wind ze sleurde in 't stof, Verliezen de lelies hun luister.…

het gewillig riet

netgedicht
4.1 met 70 stemmen aantal keer bekeken 3.321
binnensmonds naar haar bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid het is een loos gebaar dat weet ik goed immers tot meer is zij niet bereid het is haar lach die mij overdondert en zij heeft weet hoe naar lippen te praten ook de bevallige heupen die haar verschijning lijken te omhullen ontgaan mij niet nee , de aantrekkingskracht is zeker niet gelaten…

Geestelijke avonturen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
bloemen Bestaande uit ijs en zand Vormen een mozaïek Het laatste geruis Van eenzame bladeren Wordt minimalistische muziek Imaginaire penselen Verven momenten in Wanneer ze komen bovendrijven Verloren woorden Vinden hun spreekwoordelijke weg Zodat hij ze kan neerschrijven Zijn vergeten glimlach Keert weer terug Terug naar zijn gelaat…

de wachtkamer

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.546
je oogt verlegen tongt een glimlach die rood spreekt een mond vol kleine tanden wacht de scherpe beet je blik is zacht ziet minder kleur dan ooit gedacht de zachte lijn van je gezicht schaduwt in het licht je haar is zwart van chaos in zijn pieken er in kroelen is genieten nog sluier je je angst wacht gelaten op de uren…

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

De bejaarde soldaat van Oranje

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Ik lach want liefde bestaat en de wereld vergaat vertellen de plooien in jouw gelaat je bent oud en loopt steeds langzamer door je éénpersoonskamer het wordt voor jou steeds onaangenamer maar je leeft en met jou je vrienden de mede-oudgedienden tevens doven en slechtzienden ze saluteren voor jou jij bloost om deze welkome troost…
Namasté19 augustus 2006Lees meer >

over alles wat ik heb gehoord

netgedicht
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.147
, nauwelijks zichtbaar of tot zee verwend blind voor minder en de dagen door het blote tij zo verdween ik in de angst, de welving van het water het geschreeuw nog maar net voorbij ik zei onder donkere daken dat de zon het sterven licht zou maken maar toen ik je gevonden had met sneeuw in het gelaat…

nu...

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 874
nu ik denk dat de tijd rijp is om over m'n schouder terug te kijken zie ik dat er veel is veranderd zoveel dat ik daar bij nader inzien liever geen weet van had willen hebben nu de tijd zo'n verschrikkelijke haast heeft dat velen hem nauwelijks nog bij kunnen benen herken ik mezelf in gelatenheid van deelnemers aan de bij voorbaat vergeefse…

rimpels

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
dit is een verdrietig gedicht ik zag, zojuist, mijn spiegelend gezicht waar de jeugd, met een enkele puist haar jonge jaren onbevangen vlagt en wimpelt daar weent mijn huid, het rimpelt ik ben niet meer die schone Heleen, begeerd door geile Grieken bedroefd, gegroefd wend ik het gelaat af misschien kunnen mijn krullen u verlokken men zegt…

De canapé van Pamela

gedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.819
Zo dichtbij als mijn kamerjas, vanwege de kou onder de deken gelaten en tegen mij aan gelegd, voor de morgen, als zijn komst zo betrouwbaar, zo naast mij in aarzelende zinnen van adem in en adem weer uit met telkens dat even onneembare obstakel dat weloverwogen weg wordt geslapen, zo luisterrijk, zo naar binnen gedropen als muziek, al…

Je gezicht

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 588
Dan komen de dromen in verse beelden tot mij en jij zit daarbij als teder gelaat. Over afstanden van tijd en ruimte kom je zomaar bij me, kus je me ongeremd en kruip je in mijn wezen, hartverwarmend. Je gezicht, het is ouder geworden, maar ik zie nog steeds dat betoverende, waar ik destijds voor viel, nog steeds voor kniel.…

Mijn weg

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
je trok strepen door mijn lucht ik zag het met ogen dicht heerlijk dobberend in vogelvlucht herkende ik jouw gezicht wanneer de tijd rijp is laat mij dan uit drijven gaan geleid door water gelijk een vis op eigen wijze deze weg inslaan zodat ik jouw gelaat weer vinden kan mij mag voegen bij al degenen die in mijn hart wonen maar allang…

Echoput?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Zo maar gelaten, een ongemeubileerde kamer met de gordijnen dicht, kieren zonlicht in de leegte waar het evenbeeld van achterhaalde motieven op verbleken, strepen op het behang waarvan de wind en waarden zich hebben losgerukt.…
pama7 april 2011Lees meer >

zeewind

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
zeewaterwind zweept golf op golf woest tot zoutige vlokken en wij schuimwind vangend wij lopen daar tegenwind treitert ons gelaat zoutvangende wimpers als vegende wissers met zachte zee ogen hand in hand lopen wij daar gehoorgangen gehuld in geraas de adem afgesneden lippen opeen geperst de tanden zandknarsend…
KeesJan Plomp5 september 2012Lees meer >

wakende rust

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
ik spreek zoals angst niet is te rijmen en volle wolken mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen zijn de psalmen uit een onware bijbel trots is als water zonder zichtbaarheid ergens waakt de rust en stilt mijn honger naar driftige lusten het leven raakt het vuur en omhelst het gevoel in een diffuus ogend licht gelaten zegent het gemoed…
elze17 september 2012Lees meer >

4 vingertjes op een rij met 1 erbij

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.787
op een rij Nee, dat is niet waar Vandaag ben je 5 jaar Kijk maar naar je taart 5 kaarsjes zijn er gespaard Je oogjes glimmen Als ze voor jou gaan zingen Cadeau van groot naar klein Zenuwachtig wat zou het zijn Moe ga je naar bed Met in je oogjes nog al het pret En als ik kijk als je slaapt Zie ik stiekem een glimlach op je gelaat…

lief

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
aan mijn hals het verlangen zichtbaar aan je borsten weet dan dat ik mijn ogen weer sluit en de hemel verleg aan de akker van je hart de warmte van onze huid zal het gemis bewenen in elke porie waar een herinnering in staat te lezen lief, jij bent de zee op wie ik vaar het water dat ik drink het altaar van mijn kussen de zon in mijn gelaat…
elze27 mei 2016Lees meer >

Diep gemis

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 569
De antieke, Franse spiegel, die ik aan haar cadeau wilde doen, toont nu mijn sombere en wenende gelaat. Ik zie nog hoe ze ervoor ging zitten en hoe blij ze er van werd. Hoe ze haar haren kamde en een knoetje maakte.…
Joanan Rutgers15 september 2016Lees meer >

Bisnummer

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
Als stille wezens van het diepere denken kijken woudreuzen gelaten toe, op afstand van een groepsknuffel. Het ingetogen applaus van vallende bladeren zwelt gestaag tot een staande ovatie, het zoveelste bisnummer in een ontmanteld decor.…

sterrenkroos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
traag ontneemt het woekerend sterrenkroos de ademhaling van water dat gelaten verdwijnt roerloos wacht op blootstelling aan licht en lucht was het kind verwonderd toen het in het water raakte en het kroos zich eensgezind sloot de handenwringende tijd voordat iemand kon bevatten wie het kind verborgen hield en toen de…
J.Bakx3 oktober 2020Lees meer >

Een prachtig Nederland

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
zij hebben ons in de steek gelaten willen niet eens meer met elkaar praten en geld teruggeven omdat ze niks presteerden ach dat moeten zij nog als kinderen leren ik hekel niemand maar als je deze job als bestuurder accepteer ga dan op bus of tram anders komen er beslist nog echte ongelukken van dus geen gezeur aan de arbeidssleur…
wil melker25 augustus 2025Lees meer >

Vergeten zielen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 836
Daar waar alles eindigt in troosteloos geheel waar zengend zonlicht leven doet sterven wachten zij gelaten opeen en eenzaam Verkrampt strekkend verdroogde benen niets verdragen moet gevoel is niet meer dood waard selectief wachtend op verteer Daar eindelijk verlossing verschroeide benen dragen elke schrede gegeven straf resten…

Een mooie dag in Nederland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
Het dier dat mens heet Staat gelaten stil Kilometers stilstand Mooi gepoetst metaal Duurbetaalde blikken dozen Met de filemeldingen op één Ik zit en staar gedachteloos Naar groene weiden Waar stomme schapen slapen En koeien met hun poten In verkoelend water staan Mijn kont kleeft aan Het luxe leer terwijl het Asfalt trilt en de airco…

Vervlogen tijd?

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Want het huilen en de slapeloze nachten, Tekenen stilaan mijn gelaat. Weet echt niet wat te doen met dit gevoel Is dan alles opgeven nu je doel? Toch hoop ik dat mijn gsm overgaat En ik weer verschijn in je gedachten Zodat we samen heftig kunnen lachen. Dat dit schrijven berustte op misverstanden.…

Nachtregen

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.968
zie de lichten halo's glijden over natte straat kasseien 't zijn manestralen die wenen om hun verloren schijn baar niet voor diegenen die toch verloren zijn enkel de verscheurde wolken die grijze hemels bevolken treuren zo gelaten bedroefd in plassen die deinen totdat het niet meer hoeft en rimpels verdwijnen zelfs de kringen…
Verdano4 maart 2003Lees meer >

Abstract

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Mooi... wellicht Abstrakt, een kras of kleuren op je netvlies Een bowlingbal zoeft langs je hoofd auw... koffiekoekjes zonder kleur Mooi... wellicht Abstrakt, een vettige worm lacht tevreden Gelaten braakt de blauwe lucht een zonnestraal Een vorm of puinhoop. Mooi... wellicht Abstrakt... ?…
Rob19 juli 2002Lees meer >

Spiegelgeheimen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.140
magische spiegel lonkt en blikt geheimzinnig verzacht hartepijnen met diamanten stralen haar wereld in ziel verzonken droombeelden verkennen vrij door betoverende landschappen zomerbruisende geuren verwekken opbloeiende hartstocht in sneller galopperend hart stroomt nieuwe energie door fonteinen omringt gelaat glanst van schitterend…