30548 resultaten.
tijdloze liefde
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.500 zoenen -
denk je
en zwijgt;
jouw blik
laat mijn mond los
rust in mijn ogen -
en ik verlies me
in mijn verlangen:
jou alles
woordeloos
te geven
en net nu
tussen dagwerk en slaap
houdt de tijd
haar adem in
een handvol licht
in een avondlijke schemer
tussen stoffige stralen
daarin een gezicht:
jij
stilte
geduld.…
samen ineengevouwen
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.582 zij gaat traag voorbij de tafel
waar vele handen op de rand
en ogen over elkaar heen strelen
naast haar staat Zus van Impe
mee haar bord vooruit, zij blinkt
in de kerstboom, de kalkoen slaapt
op een zlveren schaal en zwijgt
handen zoeken zich samen ineen
grijs haar lijkt echt op engelkes…
Oud kleed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Achter, bij de keukentafel
leunt zij op gedachten
terwijl de koffie pruttelt
raken foto’s momenten
ooit zo dierbaar doch verloren
in lang geleden jaren
van zwartwit tot kleur
hoekjes rommelig omgekruld
wordt haar leven heel langzaam
een beeld in gerimpelde handen
het rode kleed, tot de draad versleten
vangt de tijd op maar zwijgt…
Twee in Een
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
651 hij zwijgt en beweegt als ik
beweeg.
samen zijn we één in de zon,
maar als ik ik ben
wie is hij dan?…
Fake
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
632 al ben jij in al jouw eenvoud
schijnbaar een meervoudig wezen
ja mijn vermoedens zijn stout
maar jij hebt geen tegendeel bewezen
je zwijgt nu in alle staten
anders was je altijd zo goed gebekt
iemand had je ineens de gaten
je bent ontmaskerd je bent gehackt…
Genezing
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.039 glijden uit dit leven
lichtte zij op met haar fluwelen stem
door mij te noemen gaf ze mijn bestaan terug
speelde de hagel tegen de ruit
een etude van Chopin
zingend ruimde zij de dorre bladeren
die ik had verzameld voor mijn graf
al gaat het donderen
al slaat de bliksem in
zij blijft voor altijd in mij zingen
ook als ze voortaan zwijgt…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
De leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Ochtendlicht zoekt aarzelend
jouw onbeslapen kussen
op het koude bed
de trap zwijgt de vertrouwde
voetstap die zijn treden
niet meer dragen
en
de woonkamer benauwt
de enorme lege stoel
zo troost'loos is ons huis
waar niemand meer
jouw koffie drinkt
och lief
het is zo stil op aarde
nu jouw stem er niet meer klinkt…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 Je stem zweeft over velden waar
minnaars elkaar herkennen, waar woorden geen
grenzen kennen en elke blik een vers wordt. Waar elk gebaar een
echo draagt van tijdloze klanken, en elke zucht zich nestelt in de ziel van wie luistert.…
Daar rust mijn leven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.014 achter een hek verhuld in mist
als een sluier van ontzag
ligt de toegang tot mijn wezen
zwijgt mijn ziel en dwalen doden
rusten herenigde geliefden
waar ik alleen verlang te vrezen
men zegt dat de pijn wel slijt
daar zou ik echt alles voor geven
de pijn verdwijnt echter nooit
maar in de loop der tijd
leer je er wel mee…
De nieuwe foto
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 ik was erbij
maar zijn schaduw
sprak niet tegen mij
zichtbaar was hij
in de keuzes die
hij ooit maakte
kleur en vorm
naar zijn hand in
harmonieus verband
alleen de twinkels
zijn verdwenen met
de innemende lach
zij gaven ziel
en spanning aan alles
dat in zijn omgeving was
stilte zwijgt rondt een
leven af dat nog zoveel…
Het antwoord
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.131 De wind fluistert
het antwoord slaat neer
op uitgestrekte vlaktes
onbegrepen teruggekaatst
wolkenformaties drijven
het antwoord
van noord naar zuid
van west naar oost
het antwoord weerspiegelt
in de zee
ruist
in het kloppen
van het hart
het oor
legt zich te luister
het antwoord is wijs
en zwijgt
aan flarden gescheurd
wordt…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
ietwat verhuld
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
920 hij dacht al
een beetje koud
deze zomer, wie wil er
een klein beetje stoken
ligt hij op zijn wenken bediend
gaar te staren naar het narrige
van groot en klein en middelmatig
vingers zomaar door de snor
een Antwerpse met resten
van de Laatste Maaltijd
verstopt
hij zwijgt uiteraard
omdat hij zwijgen moet
anders zou er te veel
te…
Ik droom je maar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.196 Ik ken je niet, ik droom je maar
als ooit de nacht over deze stad zwijgt
zal je horen hoe ik me
voor jou verlaat.
Hoe ik uit mijn twijfels glijd,
mijn handen rood tot ridders sla
twee onbevlekte paarden vouw
en je zo, dwars door alle straten heen
naar m’n bed toe streel.…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
Zilveren traan
hartenkreet
4.2 met 42 stemmen
1.361 Ik ben de muur die zwijgt,
het open raam
waardoor de wind in lichte bries
jouw wangen streelt,
zacht jouw lippen kust
en je wiegend
tussen 't parelmoer
dromerig in slaap sust.
Ik ben een vrijgelaten zucht
om jouw naam te fluisteren
die als een zilveren traan
op mijn Ziele rust.…
Deden er het zwijgen toe
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 Naast elkaar,
Met elkaar,
Samen zo lang
Al, die elkaar
Woordeloos verstaan,
Een blik is genoeg
Een wenkbrauw die
Nauw'lijks waarneembaar
Beweegt, genoeg voor
Jou om mijn antwoord
Al te weten
Op de vraag die
Je nog niet eens
Gesteld hebt -
Ik zwijg, jij
Zwijgt terug
In liefde doen
Wij er het zwijgen toe,
Onze liefde…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als we daar samen liggen
In het vertrouwde duister van ons thuis
De dekens als vrienden om ons heen geslagen
De rest enkel zachte ruis
Dan begin jij waar ik eindig
En ik begin waar jij mij raakt
En als ik niets zeg en jij zwijgt
Praten onze lichamen welbespraakt
Een taal onbekend maar zo vertrouwd
De magie van de nacht die zich ontvouwt…
Waarheid Haiku
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
721 Waar de waarheid zwijgt
Wordt ieder doel een leugen
Het middel een last
Waar de waarheid spreekt
Krijgen licht en liefde kans
Wonden te helen…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 als woorden niet langer
meer woorden zijn
maar enkel nog schaduw
van wat ooit is geweest,
als de pit is verdwenen
enkel de lege schaal nog rest
schort er dan niets aan de geest?
als een ja
verwatert
tot een ja-maar,
of nog erger
tot een ik weet het nog niet
of laat maar
voor mij is dat al heel lang voorbij!…
Niet zonder afscheid
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.151 aanwezigheid
Ik wil jou gezicht hebben bekeken voordat het gaat verbleken
En uit mijn gezicht verdwijnt
Jij mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan
Niet zonder dat je van me hebt gevoeld
De liefde die ik van je heb gekregen
En die dus ook voor dit afscheid is bedoeld
Laat bij het afscheid van je horen
Laat mij maar praten als je zwijgt…
Liquidatie…
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.632 In Sicilië is deze term al ingeburgerd
en schrikt men niet meer van bloed
Het woord maffia is al jaren een begrip
die zich als een parasiet voordoet
Nederland is door bloed wakker gekust
Dit kleine land is doordrenkt met haat
Zeg maar “nee” dan krijg je een kogelzee
dat een ongekend bloedspoor nalaat
Vier lichamen worden ter aarde gelaten…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 De trotse geest zwijgt stil en luistert,
gedachten stromen weg als zand,
getij dat naar de verte fluistert.
De keel omklemt het harde woord,
blauwzuur achter wit kristal;
u bent weer kil en koud als glas.…
Ook dit is Kerstmis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
593 De God die zwijgt en
toch ontmoeten wil, die ons wil zien en meelijdt? Ik wil wel
knielen nu, en woorden zijn teveel. Een klein Kind in een kribbe,
zo schamel, zo verborgen en toch geloven dat dit alles
voor ons betekent, dat dit de wereld is, ook van hen die
hier dement zijn, die hier wonen. Venite adoremus.…
als de dag komt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
653 omdat de strop van de dood de woorden verstikt
laat dan de stilte jou niet verstoren
maar luister naar de echo van de overkant
als de dag komt dat ik niet meer zijn kan
waar en bij wie ik wezen wilde
laat dan het zout in de tranen
proeven als zoete herinnering
die gaandeweg mij levend houdt…
Uniform
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
567 ,
vlakkende vlakte,
koude bevriezing,
te warme woestijn,
versprekingen, abrupt,
bevestigingen, plotseling,
en toch schrijft de spreker,
en zwijgt het gelijk,
meer dan eens, eens,
meer dan soms, soms.…
een soort sonnet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.510 En als het zo stil wordt, ’s avonds
dat de bomen niet meer ruisen
dan weten we God fluistert
zachter dan anders
En als tenslotte niets meer ritselt
geen krekels meer, geen kikkers meer
het drijvend blad van de waterlelie zwijgt
dan weten wij dat we geheimen zijn
dat wij niet mogen zijn
maar zijn.…