Alle inzendingen over rimpels

994 resultaten.

Sorteren op:

Stormachtige wending

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 754
Regenplassen rimpelen redeloos in richting. De stappen die ik zet zijn zonder bestemming. Ik zet ze om te hopen te geloven in wat loopt. Kon ik maar de hoek om, voorbij aan dit pad een wending nemen die me juichend ontvangt.…

OP HET KERKHOF

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.827
.- Een spade dragend, het gelaat doorkorven Van rimpels, stapt een stille dodengraver, Teken van leven, door de hof der doden.…

Ouder worden, nou én?

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.414
Wanneer ik in de spiegel kijk, de zoveelste rimpel weer aanschouw Denk ik bij mezelf, jeetje mens wat moet je nou Je wordt ouder en wijzer?…
an terlouw12 oktober 2008Lees meer >

rookster

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 908
in close-up sharon stone ashly judd krijgen een vuurtje en de kijker staat in vlam zelfs modellen worden betaald om te roken verkocht op speciale video’s en ze noemen dit ook wel eens real life een ochtendhoestje gaat wel over neem nog eentje vlak voor het ontbijt dertig jaar later een vergane schoonheid gele vingers rimpels…
de ruiter19 oktober 2008Lees meer >

Groene idylle

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
hier is de sleutel van mijn hemel het stukje Eden in mijn achtertuin waar vogels vrolijk flierefluiten tot schemering hun snavels dicht daar klimmen maagden in de palmen verschuilen juffertjes zich in ‘t groen zet de leeuwenbek zo’n grote mond op dat bange rozen rimpelen in de wind maar als het botert tussen de bloemen smeert de klaver…
Nina Laverona18 september 2006Lees meer >

De mist

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.596
Wij zien, - een rimpel in 't licht, - de wimpel hoog in de mist voorbij ons drijven. Daaronder blijven als weggewist de vage lijnen, die weer verdwijnen. Een horen klinkt, en van een schinkel rukt het gerinkel. En dan verzinkt alles in 't wijde vaal uitgespreide voor ons gezicht.…
Jan Prins17 februari 2020Lees meer >

Vader zonder moeder

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 569
Vader, die nu opa is, met grijze, rimpelige handen die de krant nog amper dragen kunnen. Koffie over het tapijt. Vader is zijn liefste kwijt en daarmee ook zijn wil te leven. Met het vallen van de post droomt hij hoe ze hem komen halen. Het einde van zijn lijden lijkt nabij, maar tot die tijd blijft hij maar in zijn krantje lezen.…

Onuitwisbaar

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Morgen zullen deze tekens onuitwisbaar blijven, geschreven rimpels voort - geblazen in een lentebries, herkenbaar in wat bleef, zal de kilte wat verdrijven, het zal je zeker goed gaan beste Driek.…
pama21 mei 2010Lees meer >

Nieuw

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 650
er vloog een meeuw voorbij: hij liet zijn spiegelbeeld na aan het water, gevallen binnen rimpels die wat kringen draaiden rond hun kern stuurloos kolkte nog meandering langs witte plooien tijd vaag verweven met ooit ik droeg mijn uren, een ander leven lang morgenstond en middagtij, tot in langgerekte avonden klonk er toen een lied als…

DE GROTE OCEAAN DENKT

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Mijn wijde huid tussen beide polen voelt zich tegen heel de wereld bestand, is door zijn eigen rimpels overmand, die steeds, spelend of strijdend, ronddolen. Sterke stromen laat ik samenscholen; trekkend van Nieuwe wereld naar Morgenland toeven ze graag bij 't Hawaiaanse strand, achter vreedzame golven verscholen.…
Han Messie10 december 2010Lees meer >

BIJ OISTERWIJK

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 389
Het water schuift soms rimpelend voort, stoeit dan met blazend zonlicht: een luchtige dans, waarbij de liefde der libellen opbloeit.…

Al gaande

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 702
ik loop mee met jou en de tijd samen in een pas die ongelijkmatig oogt maar ons zeker leidt zo het diepste dat beoogt onderweg naar daar waar ‘samen’ ons roept met wuivende hand, haast onzichtbaar ver, waar wellicht geluk ruimhartig teder baadt langs een paradijselijk strand voel de loop van mijn rimpels van links naar rechts andersom…

Chagrijnerig gedoe..!!

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Het enige wat men aanschouwt zijn lange gezichten vol rimpels dat krijg je als je op luchtkastelen bouwt en nergens straten vol met wimpels. Toch loop ik vrolijk in de zonneschijn te feesten, dansen en springen voor mij niet ál dat gechagrijn d’r zijn nog zóveel mooie dingen.…

De wijze man

hartenkreet
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Opeens stond hij daar Recht voor mijn neus Je kon er niet omheen Een oude man Met een volle bos witte haren En rimpels in zijn gezicht Die zijn oude leven tekenden Hij keek mij doordringend aan Zijn lippen bewogen En zijn stem was helder van geluid De toon was iets apart Het kwam alleszeggend over En zei: “Tel niet de jaren in je…
Mr.E29 april 2012Lees meer >

Moeder

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 987
Als ik je zo naar lucht zie happen, zo teer en toch nog dapper, wank’lend, terwijl je vroeger vast op flinke benen stond, je zachte stem nog zachter spreekt, en ernst je lach verdringt, je gladde haar nog grijzer glimt, omringend diepe rimpels, die zijn gaan passen bij je; zo zelfs ben je mooi en vrouw.…

Dichterlijke dingen ?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
De bruid verbergt haar gouden vlies, Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten het geluid veroorzaakt een bries op de maan, stormvloed van vragen, de echo’s vervagen in rimpels, antwoorden die zich tot aan het verlaten eiland van onze voeten wagen..…
Pama14 juli 2013Lees meer >

Verongelijkte engel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Heb jij de gesteende lagen waar een continent op rust ooit met de punt van je neus tot rimpeling kunnen brengen?…

Kijken naar zwanen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
Minimale beweging weliswaar: amper voortglijden, een rimpeling van water, het strekken van een vliespoot, de ander verborgen in het vederdek. Sprookjes van vroeger roepen zij op. Zwanenhalzen voor de mooiste prinsessen, nooit voor echte zwanen. Zo leer ik letterlijk en figuurlijk. Bij hen passen ze volmaakt, ook bij hun schaduw.…

Romania in sepia

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
wolkendek op ruige, vormeloze grond Hoewel amorf, glooit soms gesteente heel bescheiden als jonge buste koersend op 't mooi gewelf Sepia qua kleur maakt herfstig zon verlicht opeens veel minder waar contouren zich scherpen De binnenplaats wordt streng bewaakt door een gebeeldhouwde boze leeuw Een brugpilaar spiegelt zich in helder, rimpelig…

Handencyclus

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
verdriet nog zonder littekens van de tijd Vrouw van de maan geef me je warme handen waarmee je nu zo volop leeft liefde grijpt waar nodig is loslaat wat je kunt Vrouw van de zon toon me je oude handen waarmee je hebt geleefd laat me de sporen zien van al die lange jaren Diepe groeven van verdriet grillige lijnen van de liefde rimpels…
geeraardt28 november 2015Lees meer >

Over-vloed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Blootsvoets waadde 'k me in zacht schuim, golfjes vierden talloze randjes en landschapjes die allen mochten zijn, daaronder in 't zand sierden triljoenen rimpels. Mijn lichaam echode na door het wijde ontvangen van jouw overvloedig verlangen te geven, te voeden, zoals de wind en de golven voorzagen en gaven, eindeloos het bevloeden.…

Watertaxi

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.632
Een vrouw in de herfst van haar leven, Knap maar met een rimpel hier en daar. Haar man was met zijn camera in de weer, Hij keek alleen maar door zijn lens naar haar. Ze had zich zelfs heel vrouwelijk aangekleed Voor dit dagje Rotterdam met hem. Twee, acht of veertien jaar samen leed, 'Veel tegenlicht' zei hij met luide stem.…

Aan F. van Eeden

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
Ik ben gestemd om een sonnet te maken, Teer-blauw als mij Japanse verzen lijken, Zo vlak als water, dat geen rimpels strijken Tot vloeiend matglas, waar zij de' oever raken.…
Albert Verwey27 september 2017Lees meer >

Floodlight

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
Rimpelig maanlicht van de tijd Wind fluistert een mooie melodie Huiverende artiesten onder floodlight Kunstenaars in het land en kolonie Ogen die de diepste pijn verzwijgen Breken toekomst open met licht dooraderd Van kleur vorm weer gevoel energie krijgen Gevoed leven wij door boeken gebladerd Goddelijke poëzie die als een symfonie…

Zelfportret?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
het lopend vuur op papier, verhult weer een vergeten dag die lijkt gesluierd door zelfbedrog en wat de afvalbak niet vrat inkt in associaties gedoopt, des schrijvers avontuur wordt niet in ongeduld gedoogd als de zon zich schijnen laat, zijn de bedoelingen niet opgedroogd in de weerspiegeling van het water, herken de rimpeling…
Pama24 juni 2019Lees meer >

Gestorven lelie van een oude dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Zichtbaar voor het oude oog Die uur na uur haar pracht doorzag Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen Voelbaar voor het warme hart dat haar beminde Zuchtte de onlangs gestorven lelie Haar laatste ademtocht uit Als een kalm briesje op een schemerige herfstavond Door rimpelige…
M. Bos22 december 2019Lees meer >

Ze is niet te begrijpen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Meeuwen krijsen in de wolken Het gouden licht drijft op rimpelige golven In 't wisselend getij rondom de volken Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn. Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…

Gezicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
Het gezicht verwordt tot een vlekkerig lijnenspel met diepe rimpels door het leven meegegeven en trillende mond waarmee ik al het zonnige nog doorvertel. De oren reeds stil, de reuk al lang weggedreven, het zijn mijn handen waarmee ik navertel, en hoop alles te hebben opgeschreven.…
Cees Sleven11 oktober 2020Lees meer >

hoor mij

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
ik vind je mooi, als je hart spreekt zo, als een fladderende vlinder of een ree zigzaggend over de heide oprecht zijn kent geen hinder het laat zich door liefde leiden ik vind je mooi, de rimpels die je oude dag tekenen maar je verblijf rechtvaardigt omdat ik op jou aldoor kan rekenen schoonheid is verblijven in een stille delende blik…

Oude vrienden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
Oude vrienden nemen het leven niet zo nauw Voor- en tegenslag, ze hebben het mee gemaakt Het leven vervlakt onder hun rimpelend gelaat. Oude vrienden blijven hun idealen altijd trouw: de vriendenkring wordt niet van het pad geraakt, aan hun vriendschap pleegt niemand ooit verraad.…