1139 resultaten.
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen maakten ze een stal van stro en hout,
boetseerden dieren en een voederbak,
een ster die klaar in lichten openbrak,
versierden dennentakken rood en goud.…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
Antwerpen Centraal
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.494 de wijzers in het groot radiant
leunden tegen het avonduur
ik had wat tijd en genoot riant
van het dampende clair-obscur
mijn gedachten spoorden naar de zon
felrood onder het glazen fries
bij de kiosk op het perron
plantte ik hijgend mijn valies
hier gonsde 't van gezelligheid
onder de hoge stalen hemel
wereldgeluiden stegen wijd…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen, staal…
Zekerheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
870 Vast staat dat overal een eind aan komt
Liefde bloedt dood
Geluid verstomt
Succes eindigt in de goot
Strijdlust verdwijnt met verraad
Blijdschap wordt woede
Nieuws eindigt in beraad
Angst vrij ben je ineens op je hoede
Licht is oneindig als het heelal
Gebroken het hart dat ik eens stal
Liefde is noodzakelijk
Tijd even vergankelijk…
man poetst zijn vogeltje
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.021 nat te drogen
in scheurvel voor de wc
op de radiator van de cv
want straks is de grote show
van de kleurkanarie club
de vogeltjes lagen
er verpieterd bij
in beeld alleen de snavel
een paar natte veertjes
in grijze kreukeltjes
gelukkig de ncrv-stem zei
dat ze warmte lekker vonden
radiators niet te heet stonden
de kanaries de show stalen…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
782 Nu de drukte even wijkt
en 's nachts de sterren glanzen
weten we misschien voor even
wat er echt toe doet
en waarvoor we leven;
Grauw en grijs zijn soms de luchten
en de hemel lijkt van staal;
tot er plots een helder schijnsel
oplicht en het niet-weten,
het niet-begrijpen, niet-kunnen-verklaren
openscheurt tot brandende ervaring:
alles…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur
met rozentuin en perken vol margrieten
een lustoord waar de stadsmens kan genieten
ik denk aan hoge flats (te koop, te huur)
natuur is wreed, de sterksten zullen groeien
ik vegeteer op staal…
vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.194 Jezus is de weg
en Hij verlicht het pad,
het donker paradijs
krijgt kleuren van de regenboog
bekleed met gouden stalen
van omhoog.…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 geen files op de Waterweg
alleen de tijd staat stil
de boulevard, net aangelegd
de horizon, onzichtbaar kil
een wereld drijft voorbij
beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
het nachtelijk gerecht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
805 als mijn schaduw slaapt, als het ware
en mijn ziel opgaat in het onbestemde
nee, niet in de alom eeuwige rust,
dan drijf ik af, weg van de bewuste vaste wal
dan wordt mijn heden, wat dat ook moge zijn,
met het verleden in schemerland gesust
of haalt de geest de prikkels van stal
die doorheen de dag, bij ogenschijnlijk licht
hetzij van…
De hel die uit de hemel viel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.001 Wie stal al mijn dierbaren
Die ik liefhad met hart en ziel
Hoe vertel ik ooit mijn kinderen
Dat de hel uit de hemel viel.…
Bagdad
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
660 Iemand te zien van wie je houdt
zo wreed tussen verwrongen staal,
ik zie haar knielen in 't journaal
en proef haar tranen bitterzout.…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 Omdat er nederige van hart bestaan,
gewikkeld in wollen doeken, te
lezen valt in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om…
Zuiderzeeballade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.457 Van de Drom tot aan Stavoren
kon men zeemansliedjes horen
die hij speelde op een trekzak
met zijn zonverweerd gezicht
door zee gebikt zijn oude handen
flink gezouten schippersarmen
ruwgebonkt en hard als staal
twee ankers bovenaan gelicht
Hij speelde slepend aan de kade
er zijn zuiderzeeballade
zong van schermerwind die opstak
over zilt…
angstdroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
438 ik deed een stalen bril op
zodat de harde werkelijkheid
m'n ogen niet zou slaan.
Maar m'n ogen bloedden
omdat ik nog visioenen had
van brandende schepen.
beelden als breipennen
in mijn vizier en m'n oren
hoorden de storm aankomen.…
- Harder dan diamant -
netgedicht
4.1 met 52 stemmen
738 Verandering van staal,
trekt het smidse aambeeld verblindt
het gebeitel ongeloofwaardig
betrouwbaar de hamer.
Een grote kracht duwt omver,
slijpt gierig diepe fijne gravures
bijhorigheden onschatbaar veel
harder dan ruwe diamant.
Zie dan de kracht
van natuurlijke paarden
vele malen sterker
met hun wilde ondiepe glans.…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt…
Tentoongesteld: gigantische graseter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Zijn tanden aan het werk gezet,
bij het bergen van een stalen huis
dat ondanks storm en ijzige koude
toch behouden bleef.
De vaart ging uit zijn gang.
Zo toont ons de geschiedenis.
Want waar hij berg en vlakte ooit beheerste,
rusten nu zijn resten slechts.
Als museumstuk
aan elkaar gebonden
en tegen dinosauriër afgezet.…
Schilderij, Duits, 19de eeuw
gedicht
3.2 met 13 stemmen
7.120 Tussen Teutoonse sparren heeft,
onhoorbaar tandenknarsend
boven een stalen baard,
de man te paard
- rivaal of vader -
het zwaard vergeefs ontbloot.
Zie ook de tanden van de honden
die doodstil grommen aan de rand.
Tanden en zwaard bereiken nooit het paar.
Het paar haalt nooit de grond.…
Stilte alom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
495 Ik zuiver de kamers met wierook,
boen de vloerbedekking met natuurazijn,
stof alles af, doe meer en meer weg
maar je blijft hoe dan ook aanwezig,
diep in mijn hart, waar de stalen deuren
luidkeels zijn dichtgeplofd, ik geen
mens meer toelaat, op enkelen na
en jou natuurlijk, maar je bent ver weg,
zo ver dat het verdriet me te machtig wordt…
Over echte mannen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.347 Het stalen raster van het hek met de voet in het beton
Vormt voor jou een kijkdoos naar een wereld van helm en heien
Gefluit van 'echte mannen' naar je zomerjapon
Getooid met oorverwarmers, niet geschikt om mee te vrijen.
Lijven tillen in de regen door een blubberig gazon,
Jij staat liever voor een cursus mooie beelden te kleien.…
Potdicht (3)
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
577 Daar ging ze vrij,
de kleine stalen wijzer van een klok.
Prinsjesdag. Ik zie zijn stok daar staan,
al zeventien jaar, warm tegen de muur,
de schoorsteen: eerst turf, dan cokes, het uur
vlam van groei en goud, van gas, ontdaan.
De lente kruipt in elke knop, geboeid.…
Dorimahé!!!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Het kindje heeft die stal niet langer nodig;
hij heeft een plek gevonden in ons hart.…
Al lang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Weg met kaars en kerststal,
want het kindje heeeft die stal niet langer nodig;
hij heeft een plek gevonden in ons hart.…
CHRISTENFEEST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.150 De welbekende stal in Bethlehem
maakt wijzen en ruige herders eensgezind.
vol eerbied staan ze om het verwachte Kind,
vredig horend naar zingende Hemelstem.
God zond de Heiland. Hoe gedenkt men hem?
Zich behoeden voor koude natte wind;
weelde of smullen, wat een ieder zint?
Het geld drukt met vriendelijk manende klem.…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 het was in de tijd van barre winters
dat Jozef de ezel van stal haalde
en zijn geliefde Maria vroeg
de geest te vergeten van wie zij
kuis een kindje droeg
Jozef had het niet begrepen
en dacht aan het zevende gebod
was zij hem ontrouw geweest
geslapen met de pottenbakker
dan had hij een oogje toegeknepen
maar een rendez-vous met een geest…
TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Daverend schoot de trein voorbij
uur na uur elke dag alsmaar weer
Die trein, hij stopte nooit voor mij
desondanks hoopte ik ‘t elke keer
Denderend sneed één stuk metaal
als een kogel langs de stille nacht
Met eigen ritme, in zijn eigen taal
sprak hij dat hij mij had verwacht
Woedend hortte ‘t staal langs mij
krijsend nodigde zijn ijzer…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel ik de kilte van het staal…