1103 resultaten.
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 Zij zegt: er zal nu nooit meer oorlog zijn…
en ik, afzijds van het rumoer en moede:
oorlogen, liefste, zullen blijven woeden
eeuwen nadat van Boston of Berlijn,
van stalen helmen en van hoge hoeden
de laatste resten niet meer vindbaar zijn.
What’s in a name?…
de O-lijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 ze staan allemaal
aan het Tijdenskanaal
kazematten
beton en staal
maakten het helemaal
als O-lijn
verdedigingslinie
radicaal
tegen een Duitse aanval
bruggen over het kanaal
opgeblazen
vanuit de kazematten
schieten maar
over het kanaal
vertraagt in elk geval
de Duitse aanval
er zijn nog tal
van verdedigingslinies
in het binnenland…
Onzekerheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 maakt angstig, men raakt van de wijs
en vraagt vaak ontkenning haar deel
zelfs geweld komt opstandig van stal
door boosheid uit een dieper dal
.
de horizon lijkt steeds verder
gedachten raken in de war,
het spoor bijster,
uitzichtloosheid versmalt zich
en wordt zogezegd star
.…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar gepolijst staal…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Het leven
verbergt zich niet meer
achter de schaduw
van de lange bomenrij
midden in het landschap
de oude boerderij
waar wind waait
door de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die…
Terug naar huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 varen met een aak is zwaar
Deze dame vecht gewelddadig
met opstandig water
ze duwt het gewoon opzij
Zijn bed een kraaiennest
waar hij naar beneden kijkt
zijn schip in volle glorie ziet
Zijn vingers strelen het glas in lood
van het paneel in de kajuit
hij mijmert over 130 vierkante meter zeil
In memmetaal droomt hij
van de stalen…
Op de fiets naar Tolstoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Op de fiets van hier naar Tolstoi
blijkt alles anders te zijn
Opgetild uit alledaagsheid
uit de raderen van de tijd
De fiets wipt uit de groeven
weg van de wereld die ik ken
Peddelend op het stalen ros
van oorlog naar vrede.
Van kindertijd naar de mazurka
met eerste liefde Sonjetska.
Denkend aan Anna K.…
BLIJ BIJ VERNIELING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
358 klakkeloos
almaar springstof en granaten
om eigen betekenis
te bewijzen
wacht onbewogen
op dreiging die gewelddadig
dan wel heimelijk nadert
heeft onuitputtelijk geduld
tot het veelvuldige schieten
heel zijn loop gloeiend heet maakt
is tenslotte opgelucht
als de schuttersbazen vluchten
hemzelf doen ontploffen
stukken ijzer en staal…
17 oktober "Dag van de armoede"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 Her en der
zie je geknoopte uithangende
lakens
symbool vandaag
in de dag van de armoede
Kerstverhalen van een stal
in de nu donkerende dagen
Wereldwijd op vele plaatsen
honger en leed
mensen uitgesloten
Geen dekens die hen verwarmen
ongehoord zijn de armen
Uitgebuit arm-moe
Armoede heeft geen kleur
je weet inmiddels wel
dat…
Boerenlust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 Hun schare kinderen slapen al,
het vee keert terug naar stal.
Het boerenland met rust bedekt,
de lakens weer door lust bevlekt.
Morgen een nieuwe dageraad,
de boer weer opnieuw paraat.…
VRIJ VAN WANKLANK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
320 Voor vrede kiezen doe je met je hart
Een onderhuidse rups wil dan verpoppen
Een veld scheppen om oorlogen te stoppen
Geen vleugels meer van staal met de kleur zwart
Nee, nieuw en rein, van bovenaardse snit
Fel aan je ogen, licht verspreidend, effen
Klaar dus om voorbereidingen te treffen
Voor een verandering waar pais inzit
En vree, want…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 En hoe dieper de nacht wordt op stalen bedden, hoe eenzamer we ons voelen vast aan kabels en nare herinneringen.
Sommige ziekenzusters en ziekenbroeders willen niets met mij doen, en dan hoop ik dat ze mij maar met een naald steken in mijn voeten want pijnlijke aandacht is ook aandacht zo in de verloren nacht op stalen bed.…
LAM GODS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.865 citrusvrucht, op handen is haar baren
oude beloften maken nieuwe wonden
er is geen glas dat tegen de gevaren
beschutting biedt aan hen die bij Hem waren
------------------------------
...sinds 1986 hangt het Lam Gods van de gebroeders
Van Eyck in de Doopkapel van de St.Baafskathedraal
te Gent in een geacclimatiseerde kooi van onbreekbaar
glas en staal…
Vendetta
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.318 Vermaak het volk
Koele sluipers berekenen hun kans
Dan flitst achter de troon de dolk
Hij ontwijkt het staal dat de keel schampt
De verrader steekt fataal in het kruis
Hij stort neer.…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 In het lange en vooral rechte, kalme kanaal,
rimpelt het water rustig voor de scherpe boeg uit,
soepel snijdt honderd meter zwart/wit geverfd staal
het water in de lengte doormidden, zonder geluid.…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal…
toen ik je ogen voelen zag
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.412 nieuwsgierig
naar mijn eigen wensen
vond alles heel gewoon
zo doen toch alle mensen
je opende de val die
ik voor je moest bouwen
eerst leuke dingen doen, pas
later ging het me berouwen
toen wist je goed
hoe alles was begonnen
ik was de schuldige, jouw spel
was eerst door mij verzonnen
maar ik was kind
jij bond met angst mijn handen
stal…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 gaan
groen versprongen het juiste tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid
ritmisch vibrerend met de afstand van de stalen…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor te gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft,
kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt
en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt
voor wat zijn hand haar aangedaan heeft treft
hem van haar stalen mond het snijdend spreken.
Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken
en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.…
Sonnet op het Sonnet
poëzie
3.2 met 29 stemmen
3.753 Geverfde pop, met rinkelen omhangen,
Gebulte jonkvrouw in uw staal' korset,
Lamzaligste aller vormen, stijf Sonnet!
Wat rijmziek mispunt deed u 't licht erlangen?
Te klein om één goed denkbeeld op te vangen,
Voor epigram te groot en te koket,
Vooraf geknipt, koepletje voor koeplet,
Kroopt ge onverdiend in onze minnezangen.…
Opgeslokt in vergetelheid...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.441 Haar trouwe vierwieler staat gereed
Uitgerust met een kleine mand
Langzaam sluiten haar rimpelige handen
om de handvatten,laat zich rollen over de stoeprand
De eens zo sterke vrouw met benen als staal
heeft alle delen van de wereld door gelopen
Nu laat de "tand" des tijd haar de ouderdom ingaan
Moegestreden toch nog op een beter hopen
Af…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 de noordenwind blaast koude lucht
langs een teer vlinderskelet,
waarvan de vleugels machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet…
gedoodverfd
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.015 de muur
handen en ellebogen dragen haar
hoofd, zij staart zich blind op zijn
rug, de schotwond spreekt niet terug
langzaam valt er licht op de vloer
een spelonkje opent bundels stofzaad
daarmee staat de tafel ineens in bloei
ontbreekt chlorofyl en spat het bloed
uiteen in een palet van oorlogsgeweld
haar gezicht lijkt op verwrongen staal…
verraad
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.228 als dor hout voelen de ledematen aan
het levensvocht, zo het er al is of resteert
zal zeker in bevroren toestand zijn
en aders zich niet meer kunnen
gedragen als communicerende vaten
stalen buizen lopen door mijn lijf
daar wordt de verstarring verbeeld
momenten van gevoelloosheid
uitgeput door dwangmatig denken
uitgehold door overmatig…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 een geblakerd plafond,
wanden met verscheurd behang,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend…
Gezicht
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.270 Lege straten,
Lege armen
Je ogen die mij niet langer verwarmen
Slechts enkel een lege blik
Ik kijk in de spiegel
Lege blik, die lege blik
dat ben ik
Die lege blik is mij,
Hoort bij mij, net zoals jij,
Behoorde tot mijn liefde
Wat jou niet langer bliefde
Een lege kamer
Een lege blik
Mijn hart voelt koud als het staal van een ijzeren hamer…
Bij: de onvoltooide van Schubert
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
967 Licht en donker botsen
stilte en staal
tederheid en oergeweld.
Alles is nog onderweg
de einders wijken
oeverloos verlangen.
Stroom en zee
eindeloos vervloeien
tot klaarheid.
Getemde drift
en hunkering
tot in de nacht.
Herboren worden
tot licht en vrede
regen in de woestijn.…
Vrede...nog zo ver weg...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
4.536 op te lossen
De wereld is door terreur haar glans verloren
Langzaam dooft het licht over de groene bossen
Niemand weet hoe lang deze strijd nog zal duren
Intussen wordt de vrede opgejaagd en verdreven
Overal zullen de wapens twee dagen zwijgen
dan zal er aan alle zwaarden weer bloed kleven
De kerstdagen zijn in aantocht
In een schamele stal…
Nieuwe lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.293 Van roestvrij staal was zijn gezichtscontour alras, haar
zogezegde slangengif zou hem niet langer meer verrotten
en die veel te weke tintjes groen in haar zo bleke lentebotten
bevroren onder zijn druk van snoer die zij probeerde nog
te weren.…