869 resultaten.
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 Opeens wijken de wolken en opent
elke bloem, de bijen snoepen gretig
met vrijerig gezoem, de dieren in
het bos slaken allemaal een zucht,
verschenen is de zon aan een
hemelsblauwe lucht.…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Een dijk onderbroken
door een weg naar de einder
een dijkdoorbraak van formaat
een begin en een eind beider
Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan
Een barriere bewust aangelegd
dwars door de dijk
die door de mens direct weer werd geslecht
door de wens om door te gaan
de mens weet van geen wijk
Rijden naar de horizon
zonder te…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 hele
wereld sluit
een blik blijft hangen
zonder reden
een woord verliest
zijn zachte grond
de tijd vertraagt
tussen de leden
alsof niets ooit
echt bestond
ze voelt het vóór het
zich kan tonen
een spanning diep
in haar bestaan
alsof haar lichaam
zelf wil wonen
op een plek net
naast het gaan
niet jij,niet zij
maar zij moet wijken…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Parkinson
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
5.256 Hij is een trouwe kameraad
Gewoonweg onafscheidelijk,
Is altijd aan mijn zij
Verlaat mij nooit
Of ik nou droevig ben
Of uitgesproken blij
Hij blijft bij mij
Parkinson weet van geen wijken
Ineens was hij mijn metgezel
En merkte ik zijn aanwezigheid
Hij kwam bij armen en bij rijken
Zo ook bij mij en was nog onbaatzuchtig
Ik deed nog erg…
Verloren kind
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.603 Dan zal ik heel goed voor je zorgen,
en wijk dan nooit meer van je zij.
In hemels licht gaan wij dan lopen,
met jouw hand in die van mij.
Dan zijn we eindelijk samen,
zoals het eigenlijk was bedoeld.
Ik, jouw moeder, jij mijn kindje,
lief, 'k heb jou zo vaak gevoeld.
Dat moment zal ik verwachten,
God geeft mij moed en kracht.…
Kort geleden 1
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.373 Deed hij de protestanten
die ander de roomsen
de wijk eerlijk verdeeld
pint hing aan de bussen
waaruit hij losse liters schepte
geen problemen
vrouwen met kokermaat
liepen naar de kelder
melk bleef heus wel goed
praatje was van belang
dan wist je wat er leefde
ondertussen schreef hij
de bestelling graag
en bracht de boodschappen…
Centaurea magnifica
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.562 Zijn er de mensen uit de wijk,
om op te leunen,
Vooral bij pijn en verdriet,
gaat door veel communicatie,
al het negatiefs door het vergiet.
mensen bloeien terug open,
zien terug toekomst en gaan terug hopen.
“O” wat is het fijn,
korenbloemer te zijn.…
Jane Doe
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.795 Vervreemd van deze wereld
Geheel ontwricht van al haar rechten
Raakte haar ziel steeds meer verloren
Verloor zij uiteindelijk alles om voor te vechten
Reddeloos,was ze, zo zonder ziel
En geen mens zal doen begrijpen
Hoe het kwam dat zij zo hard viel
Of wat haar zo deed (af)wijken
Want niemand had oog voor haar
En dus bood niemand haar een…
Dezelfde passen ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Gisteren nog te vroeg en morgen te laat, er
komen ogenblikken dat een van beide de
competitie lijkt te verliezen door te wijken
voor een andere dans, om daarin te bezwijken
met berouw vervuld.
Toch in de rol te schikken, met herhaling
van de passen, kennelijk zijn we in dat ritme
het beste en daarmee het meest vertrouwd.…
Beschermengelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 Jullie staan me bij in alle vormen van lijden,
als onzichtbare krijgers wijken jullie niet van mijn zijde,
ik zie jullie collega's rondom mijn medemensen
en 's nachts verdwijnt mijn ziel in jullie warme vleugels.…
zwart of zoet
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
679 terwijl de regen tegen het raam
mijn kwetsbaarheid wast
nadat ik, nooit losgeraakt
van het eenzame, zonder verwachting,
naar de koude koffie kijk
of denkt u aan die keer dat u uw lief omsloot
tezamen met de zachtheid van de regen
of aan de warme houten tafel en het kaartenhuis
dat u samen met grootvader bouwde, de muren immer
van wijken…
de kunstenaar van zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
504 vol verf, zijn ziel vol muziek
een uniek kunstenaar, raadslid en hart
hij schilderde dromen op muren van steen
bracht licht in straten, bracht schoonheid
strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst
dat jong talent vrij en bewust ademen liet
met trillende snaren en krachtige woorden
bracht hij de stad warme gedachten
een lied voor de wijk…
DE JORDAANDICHTER: EEN RAMSTERDAMMER!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
566 gelijkheidsbeginsel ook zo lastig
want alle mensen zijn anders, ongelijk
ik ben de JordaanDichter van 2021 en nu 2025
maar ook de RijksDichter of Koninkrijksdichter
de Digitale Dichter en de VredesDichter
ik ben de Dichter dichter bij jou
want vooral dicht ik voor jou, voor u
ik woon in de Jordaan en ben daar gelukkig
geboren in Rotterdam in de wijk…
Onafhankelijke muze
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Er ligt gevoelige emotionele rijkdom
in stadse eilanden vol duisternissen
bij verlegen volkse mensen
die hun eigen eenvoudige muze
zijn geworden in de oude wijken
dagelijkse armoede bespreekbaar
omdat lauwe koffie voor wonderen zorgt
praten nu het een simpele gewoonte is
ze weten dat het hart door liefde slijt
op de sleetse hoeken van…
Een Nieuwe Orde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Dat handen vrij konden bewegen
zonder angst voor wat ze raken,
dat tederheid kon blijven
waar zij nu vaak moet wijken.
Want ieder die hier leeft verlangt
naar eenvoud zonder pijn,
naar dagen zonder schaduw
waarin zorgen stil kunnen zijn.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Die de zon deed wijken,
als ware Hij de warmte gruwt.
Gij demon van wanhoop en duisternis,
die het zonlicht smoorde!
Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis.
O Gaia, Moeder Aarde,
geef ons hoop en leven.
U, die de lente baarde.
Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
117 Talloze eeuwen door
zwaait de gestreepte reuzenkat
zijn scepter over
het bewonderde eiland
van 't Indonesische rijk
het sierlijke roofdier
wordt vol angst vereerd
mag als het hem zint
zich meester maken
van een dienstbare karbouw
doch bossen moeten wijken
voor akkers en rijstvelden
de vorst van oerwoud en hoog gras
wordt verdreven…
Twee-eenheid
netgedicht
4.6 met 82 stemmen
1.891 .
--------------------------------------------------------------------
Toelichting:
Met dit gedicht won ik op 7 oktober 1995 de gedichtenwedstrijd van het 'Edelstenenfestival' van de Zoetermeerse wijk Rokkeveen.
Ik kreeg de eerste prijs uit handen van de Wethouder van Cultuur, de heer Meulenkamp. Het was een bonk bergkristal.…
luister
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.268 ' en mijn lippen wijken.
"Een fatale voedster ben ik
Kniel voor mij
Word hitsig in het licht van mijn toorts
Tot uw hart me belaagt zal ik u verleiden
Tot uw wil me behaagt stijgt de koorts."
"Zieker en ouder zal je ademen
in het spoor van mijn bestaan
In het slijk zal je me loven"
De aders slaan op het ritme van de zee.…
Bah, een uitglijder!
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.600 Als ik loop door de Amsterdamse wijken
ben ik gewend goed uit mijn ogen te kijken
Toch was het onlangs al te laat
toen een verse berg hondenpoep in mijn straat
een voet van mij listig wist te strikken
terwijl ik met verre dromerige blikken
even heerlijk van alles was afgeleid
mijlenver van mijn gewoonlijke waakzaamheid
Het werd gelijk een…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 stenen rollen door het hoofd
vermorzelen ons met een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers lijkt het veilig
maar de schijn sluipt in geniepigheid
Open het luik naar een nieuwe morgen
in dit kakofonische niemandsland
Verbrand de lading aan prullaria,
de ijdelheid die niet wijken…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Waar de geur van het roemruchte verleden
maar niet wilde wijken
en nog zwaar boven de verzakte graven hing.
Moeizaam las ik de nauwelijks leesbare namen
van oude adellijke families,
leenheren van het omliggende land.
Die hier eens woonden in het nabije kasteel
waarvan ik de resten van dikke muren
nog zag liggen in het zand.…
ZWERVER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 onder in willekeur en zucht
en krijgt wat zeker is uit faam en vals gerucht
En toch, gaat zij eindeloos op haar pad
daar braakt zij gelijkheid voor dit of dat
en zij wil wie in haar buurt verkeert, verslaven
zij verdraagt geen waarheid in huis of haven
want zij wil alleen maar loeren en nooit kijken
vrede wil zij niet of voor Wie God is, wijken…
Anders borrelen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
616 Alles lijkt te borrelen in de armste wijken waar hardop rechts wordt gedacht
in tochtige huizen met schimmel maar eensgezind elkaar omarmen in overtuiging.
Alles lijkt te borrelen in de nacht, die stiekem kruipt in mijn hoofd,
die ik probeer te verstoppen in luistertaal.…
Rotvarken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 overal schijten
In oren en in staarten bijten
Ja, ook mij heb je gebeten
Nee, ik zal het nooit vergeten
Die plek van jouw was ook van mij
En voor mij auw, is dat voorbij
Men moest jou meer, en ik moest weg
En jouw geluk dat was mijn pech
Ik ben echt klaar met al jouw shit
En nee, ik was niet jouw bezit
Maar het doet pijn dat ik moest wijken…
Geboorte
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.911 Zo'n klein mensje, álles erop en eraan, je kunt
er alleen naar blijven kijken, 'n wonder is en
blijft 't en al het andere, tja, dat moet
maar even wijken.
't "Normale" leven gaat gewoon door, de aarde
blijft draaien, maar goed ook,
en die tien kleine vingertjes, die liggen
in de lucht te graaien...…
EINDE-lijk rijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.416 Wat zal blijken: men gaat over lijken die niet wijken.
Er heerst haat en geweld, al loopt men op de tenen.
Men neemt van armen geld en dan neemt men de benen.
Men speelt de grote held, uit aarde neemt men stenen.
Alles holt men uit en men noemt dat gouden bergen.
Hun god speelt fluit en zal zich niet meer verbergen.…
Ik ben een man!!
hartenkreet
4.8 met 36 stemmen
2.070 Ik zeg weinig maar praat erg veel
roep vaak: er is niks aan de hand
ben geen denker, wel rationeel
en plas regelmatig over de rand
Ik ben stoer en zeker niet lief
hou gesprekken graag kort
luister wel maar selectief
en zwijg alleen tijdens studio sport
Voor mij moet alles wijken
als je wilt shoppen, doe ik niet mee
ik kan wel stiekem…